ตอนที่ 10 ไลฟ์สดน้องยูริ NC

ข้าวฟ่างหันไปสบตากับกายที่ยิ้มกริ่มอย่างพอใจ ยอดเงินเปย์ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้ต่อหน้าผู้ชมหลายพันคน หญิงสาวจำใจถลกกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออกอย่างรวดเร็วภายใต้กระโปรงที่คลุมไว้ ก่อนจะขยับตัวขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของกายท่ามกลางความมืดมิดที่สุ่มเสี่ยง

“ขอบคุณทุกคนที่ช่วยกันเปย์แล้วก็ขอบคุณพี่นาวาสำหรับยอดด้วยนะคะ ตอนนี้ยอดครบแล้ว... ยูริจัดให้ตามสัญญาค่ะ” ข้าวฟ่างครางแผ่วผ่านไมค์จิ๋วที่ซ่อนอยู่ตรงคอเสื้อ เธอเริ่มบดร่อนสะโพกเข้าหาแก่นกายของแฟนหนุ่มที่ตื่นตัวรออยู่แล้ว เสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ ผสมกับเสียงดนตรีในผับสร้างความเสียวซ่านจนปณิสราที่นั่งดูอยู่ข้างๆ ถึงกับต้องเบือนหน้าหนีด้วยความขัดเขินและรุ่มร้อน

เสียงครางหวานล้ำที่ปนเปไปกับจังหวะดนตรีเร้าอารมณ์ ทำให้อุณหภูมิภายในโซนวีไอพีร้อนระอุขึ้นจนแทบคลั่ง กายโน้มตัวลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องของข้าวฟ่างอย่างหิวกระหาย สูดกลิ่นกายสาวที่ผสมปนเปกับน้ำหอมและกลิ่นราคะอย่างคนเมามัน มือหนาข้างหนึ่งขยับมุมกล้องให้เห็นความหวาบหวิวที่กำลังดำเนินอยู่ ก่อนจะตัดสินใจยื่นสมาร์ทโฟนส่งมาทางปณิสราที่นั่งอยู่ไม่ไกล

“เนย!!... ช่วยถือกล้องให้แล้วพิมพ์ตอบยูสเซอร์ให้พี่หน่อยครับ” กายหันมากระซิบบอกด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำ แววตาเจ้าเล่ห์จดจ้องมองเธออย่างสื่อความหมายลึกซึ้ง ปณิสรารีบรับกล้องมาถือไว้ด้วยมือที่สั่นเทา เธอขยับเข้าไปใกล้เพื่อจัดมุมภาพตามคำสั่ง

ข้าวฟ่างในตอนนี้ดูเหมือนจะลืมสิ้นทุกความเหนียมอาย เธอแอ่นอกรับสัมผัสจากแฟนหนุ่มอย่างรุ่มร้อน มือเรียวขยำเส้นผมของกายเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ตีตื้นขึ้นมา

“เสียวไปพร้อม ๆ กันคะทุกคน... อ๊าห์!!... คืนนี้พี่เทพดุจัง...อื้อ!...พี่เทพกระทุ้งไม่ยั้งเลยค่ะ ทุกคน อร๊ายย!!!” ข้าวฟ่างยังคงทำหน้าที่นางโชว์ได้อย่างมืออาชีพ แม้จะอยู่ท่ามกลางสายตาผู้คนลึกลับในผับ

ในขณะที่ไลฟ์กำลังถึงจุดเดือด ข้อความจากคนเปย์หนึ่งหมื่นบาทที่ชื่อพี่นาวาก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

‘เพื่อนคุณผมรู้จักนะ คุณนมเนย เธอสวยกว่าในรูปอีก... ผมก็นั่งอยู่ในผับนี้แหละ มองดูโต๊ะคุณอยู่ตลอดเวลา’

ข้อความนั้นทำให้ปณิสราถึงกับสะดุ้ง และเธอก็ไม่ได้พิมพ์ตอบ ก่อนจะยื่นให้ข้าวฟ่างที่กำลังนั่งบดเบียดตักแกร่งของแฟนหนุ่มเป็นคนอ่านข้าวฟ่างก็ชักไปทันที ความรู้สึกที่ว่าถูกยูสเซอร์จ้องมองดูการร่วมรักในสถานที่เดียวกันแบบนี้ มันช่างน่าตื่นเต้นและน่าหวาดกลัวในคราวเดียวกัน

“อ๊า... พี่เทพขา อื้มมม อร๊ายยย!” เสียงของเพื่อนรักที่ดังผ่านลำโพงโทรศัพท์สลับกับเสียงครางจริงที่ข้างหู ทำให้เนยรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออกมา ความร้อนผ่าวแล่นพล่านไปทั่วกายจนเธอต้องลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แรงดึงดูดบางอย่างที่แสนอันตรายกำลังฉุดกระชากสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของเธอให้จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของกามารมณ์

‘มัน... รู้สึกแบบนี้เองเหรอ’ เนยพึมพำกับตัวเองเบาๆ ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้นตามจังหวะการขับเคลื่อนของคนทั้งคู่ที่เธอต้องคอยแพนกล้องตามอย่างใกล้ชิด

ทันใดนั้น ภาพจำของมารดาที่กำลังนัวเนียกับนายท็อปบนโซฟาที่เคยเป็นฝันร้ายก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันกลับซ้อนทับเข้ากับภาพของข้าวฟ่างที่กำลังถูกกายรุกรานอย่างไร้ยางอายตรงหน้า แทนที่จะรู้สึกขยะแขยงเหมือนทุกครั้ง แต่ความมึนเมากลับบิดเบือนความทรงจำนั้นให้กลายเป็นความท้าทายที่น่าลิ้มลอง ความเด็ดเดี่ยวฉายชัดขึ้นในดวงตาที่ฉ่ำปรือ

สายตาพร่าปรือของปณิสราจดจ้องไปยังการเคลื่อนไหวอันเย้ายวนของข้าวฟ่างที่กำลังบดเบียดอยู่บนตักของแฟนหนุ่ม ทว่าในมโนสำนึกที่ถูกครอบงำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์และแรงราคะ ภาพเบื้องหน้ากลับถูกฉาบทับด้วยใบหน้าของคนรัก

เธอจินตนาการไปไกลว่าร่างแกร่งที่ถูกกักขังอยู่ภายใต้การควบคุมนั้นคือมาร์ค ความโหยหาในตัวแฟนหนุ่มบวกกับภาพหนังสดที่ร้อนแรง ทำเอาตากล้องสาวชั่วคราวแทบจะทนไม่ไหว

ปณิสราสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่เริ่มก่อตัวขึ้นในจุดกลางกายจนฉ่ำแฉะ มือที่ถือกล้องสั่นรุนแรงขึ้นจนแทบควบคุมไม่ได้ เธอไม่ได้แค่ดู แต่เธอกำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของความวิปริตที่แสนเย้ายวนนี้ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีมลายหายไป แทนที่ด้วยความกระสันอยาก

ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความกระสันอยากที่พุ่งขึ้นสูงจนถึงขีดสุด ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกแทนที่ด้วยความต้องการจะเป็นฝ่ายควบคุมเกมสวาทนี้เสียเอง เธออยากจะทิ้งกล้องในมือลง แล้วกระโจนลงไปทำหน้าที่แทนเพื่อนสนิทเสียตั้งแต่ตอนนี้ เพื่อปลดปล่อยความอัดอั้นที่กำลังกัดกินใจ

เมื่อพายุรักฉบับย่อสิ้นสุดลงพร้อมยอดเปย์ที่ถล่มทลาย ปณิสรารีบคว้าแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นมากระดกรวดเดียวจนหมด หวังให้ความเย็นจัดของน้ำเมาช่วยดับเปลวไฟที่กำลังแผดเผาอยู่ภายในกายให้หมดสิ้น แต่มันกลับยิ่งโหมกระพือให้รุ่มร้อนกว่าเดิม

บรรยากาศภายในห้องวีไอพีของผับหรูยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของตัณหาและควันบุหรี่จางๆ หลังจากจบบทรักอันเร่าร้อนหน้ากล้องไลฟ์สด ข้าวฟ่างที่บัดนี้หอบหายใจกระชั้นและมีเหงื่อซึมตามไรผม เธอขอตัวไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ ทิ้งให้บรรยากาศเหลือเพียงความเงียบที่น่าอึดอัด ท่ามกลางเสียงเพลงที่ยังคงกระหึ่มก้องจากด้านนอก

“ทุกคนคะ! คืนนี้ยูริขอจบไลฟ์เอาไว้แค่นี้นะคะ...” ข้าวฟ่างส่งเสียงหวานออดอ้อนแฟนคลับ ก่อนจะปิดไลฟ์ท่ามกลางยอดของขวัญที่ไหลมาเทมา

ปณิสราวางสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะด้วยความรู้สึกร้อนวูบวาบไม่หาย ภาพความสยิวที่เพิ่งผ่านเลนส์กล้องไปยังคงติดตา ซ้อนทับกับความทรงจำอันเลวร้ายที่บ้านจนเธอต้องยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมดเพื่อหวังจะดับความรุ่มร้อนในอก

ทันทีที่ข้าวฟ่างลับสายตาไป กายแฟนหนุ่มของเพื่อนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ขยับกายเข้ามานั่งชิดเธอจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายเขาที่แผ่ซ่านเข้ามาคุกคาม

“เป็นไงบ้างเนย... สนใจอยากจะลองไลฟ์แบบนี้บ้างมั้ย” กายถามเสียงพร่า ขณะที่มือหนาแสร้งหยิบกล้องคืน แต่กลับปลายนิ้วกลับจงใจกรีดกรายผ่านหลังมือของปณิสราอย่างแผ่วเบา ทิ้งรอยไหม้แห่งตัณหาไว้จนเธอสะท้านไปทั้งตัว

มือหนาของกายเริ่มลูบไล้ต้นขาอ่อนของเนยอย่างถือวิสาสะ สัมผัสหยาบกร้านที่รุกล้ำเข้ามานั้นปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบให้ตื่นตัว ความมึนเมาจากแอลกอฮอล์ที่เคยหวังให้เป็นเกราะป้องกัน บัดนี้กลับกลายเป็นโซ่ตรวนหนาหนักที่ตรึงร่างกายเธอไว้กับที่จนขยับหนีไปไหนไม่ได้

ปณิสราพยายามแกล้งทำเป็นสะลืมสะลือ หวังว่าหากเธอไม่ตอบโต้ เขาจะหยุดการกระทำอุกอาจนั้นไปเอง ทว่าเธอกลับประเมินชายตรงหน้าต่ำไป มือสากหนาเริ่มรุกคืบเข้าไปจนถึงจุดอ่อนไหวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าบางเฉียบ