บทที่ 6

ตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

เสียงเชิงกรานกระทบกับสะโพกอวบดังตับ ๆ ลั่นห้องน้ำ ราเชนก็เหลือบมองเข้าไปในกระจกที่ติดอยู่เคาน์เตอร์อ่างล้างมือเห็นเนื้อด้านในปลิ้นติดแนบลำเอ็นหลุบเข้าหลุบออก กระตุ้นความดิบเถื่อนให้เขาเพิ่มแรงกระแทกเพลิงมากขึ้นอีก

"บอส บอส ครับ อีก 1 ชั่วโมงงานเลี้ยงจะเลิกแล้วครับ"

เสียงเรียกตะโกนจากด้านนอกโรงยิม เสียงของโยฮันมือขวาที่ตามมาอารักขาเขา ส่งสัญญาณเตือน อีนิกม่าจึงเร่งจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้นพร้อมที่จะปลดปล่อยน้ำเชื้อการสืบพันธุ์เข้าสู่ร่างกายโซลเมท

"อ่าา แตกอีกแล้ว อ้างง"

"อื้มม ไม่รอกันนะ อ่าา รับไปน้ำผัว ซี๊ดด "

"อ๊ะ เอาออกไป รีบเอาออก "

เพลิงเอ่ยห้ามด้วยความร้อนรนถึงสติจะไม่เต็มร้อยแต่เขาก็จำได้ว่าโดนกัดตีตราจองไปแล้ว ตอนนี้ราเชนยังมานอตใส่เข้าอีกแน่นอนเลยว่าเขาจะกลายเป็นโอเมก้าในไม่ช้า แล้วบางทีอาจจะท้องทันทีที่มดลูกสร้างเสร็จเพราะน้ำเชื้อของอีนิกม่ามีความพิเศษทำให้อัลฟ่ากลายเป็นโอเมก้า แล้วยิ่งเป็นโซทเมททำให้ในอนาคตเพลิงจะไม่สามารถหนีห่างจากราเชนได้เลยต่อให้เกลียดขี้หน้ามากแค่ไหนก็ตาม

"เพลิงรู้มั้ย ว่าเชนรอเวลามานาน รอวันที่จะได้ครอบครองได้เพลิงเป็นภรรยา ในที่สุดก็ถึงแม้สักที"

"อื้ออ...."

เพลิงสลบซุกหน้าเข้าอกแกร่งของราเชนแล้วหลับไป ราเชนกอดอัลฟ่าหนุ่มไว้รอจนกว่านอตคล้าย เขาก็ให้ลูกน้องผ้ามาให้เพื่อที่จะห่มร่างขาวเปลือยเปล่าเปลือยเปล่าของเพลิง แล้วอุ้มขึ้นรถออกจากโรงเรียนมุ่งกลับไปยังบ้านพักสุดหรูของเขา โดนไม่สนใจว่าในงานเลี้ยงมีอะไรเกิดขึ้น

"ครับ ผมสัญญา "

"อื้อออ"

เสียงงัวเงี่ยของคนที่ยังไม่ตื่นดีถูกรบกวนด้วยเสียงคุยโทรศัพท์ใกล้ ๆ ห่างจากเตียงนอนไม่กี่ก้าว อัลฟ่าหนุ่มค่อย ๆ ลืมตาขึ้นพยายามมองรอบ ๆ ห้อง ก็พบว่าไม่ใช่ห้องนอนของเขา เพราะบ้านเข้าเป็นไม้ทั้งหลังตามฉบับบ้านทรงไทยแน่นอนว่าห้องนอนของเขาต้องเป็นห้องไม้สีน้ำตาล แต่ห้องนี้กลับเป็นสีขาวแล้วยังมีใครไม่รู้มายืนคุยโทรศัพท์รบกวนการนอนของเขาอีก

"ตื่นแล้วเหรอคะ"

เสียงทุ้มอีนิกม่าเอ่ยเมื่อเห็นโซลเมทของตัวเองนอนทำหน้างงอยู่บนเตียง ร่างแกร่งนั่งลงบนเตียงโน้มตัวลงหอมแก้มเนียนอย่างเอ็นดู อัลฟ่ากลิ่นเมื่อถูกหอมแก้มก็ถึงเขินหน้าแดง แล้วจู่ ๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวทำเอาเพลิงแทบอยากแทรกพื้นห้องหนีจากราเชนเพราะความอาย

"อ เออ กูจะกลับแล้ว อ อื้อ"

พูดยังไม่ทันจบดีเพลิงก็ถูกราเชนกระชากไปจูบอย่างดูดดึงจะเรียกว่าจูบกระชากวิญญาณก็ได้เล่นเอาซะเขาหายใจไม่ออก คนที่เป็นโซลเมทจะเงี่ยนใส่กันตลอดเวลาเลยหรือไงวะ

"อ อื้ออ พ พอแล้วหายใจไม่ออก มึงจะฆ่ากูเหรอ"

"ก็กลิ่นหนูหอมมาก เสี่ยเลยอดใจไม่ไหว"

พอได้ยินคำเรียกตัวเองว่าหนูจากปากราเชน อัลฟ่าหนุ่มแทบอยากวิ่งลงหน้าต่างให้รู้แล้วรู้รอดด้วยเขินอาย มันก็ขึ้นขยันทำให้เขินจริง ๆ ไอ้นี่

"มานงมาหนูอะไรละ กูกับมึงยังไม่ได้ด้วนกันเลยนะโว๊ย แน่จริงคราวนี้มาดวลกันตอนนี้เลยดีกว่า"

"หื้ม เราก็ดวลกันไปแล้วนิค่ะ เสี่ยแพ้หนูจนหลงหนูจนไปไหนไม่รอดแล้วค่ะ"

"อ อะไร ไม่ใช่ดวลแบบนั้นซะหน่อย"

"แล้วแบบไหนละคะ หรือหนูอยากอยู่ข้างบนขย่มคุ้มเกมเองเหรอคะ"

"อ ไอ้บ้า ไม่อยู่ทั้งล่างทั้งบนนั่นแหละ ชิ"

"หึ เสี่ยล้อเล่นค่ะ ว่าแต่หนูหิวยังเดี๋ยวเสี่ยให้แม่ยกอาหารเช้ามาให้"

"หิว แต่กูอยากกลับบ้านมากกว่า"

" นี่ไงคะบ้านของเรา เราจะแต่งงานกันแล้วนะคะพรุ่งนี้ หลังงานแต่งหนูก็ต้องบินไปอิตาลีกับเสี่ยในฐานะภรรยาและนายหญิงของตระกูลทริเชียโน"

"ห๊ะ! แต่งงานจะบ้าเหรอ แล้วพ่อกับแม่กูละ มึงจะให้กูทิ้งพวกท่านให้ไปเป็นเมียมึงเนี่ยนะ"

"ไม่ได้ทิ้ง แต่กำนันผากับป้าพิน ยกหนูให้เสี่ยแล้วต่างหากพึ่งคุยกันเสร็จตอนหนูตื่นนี่เอง ผู้ใหญ่ก็คุยกันเรียบร้อยแล้วค่ะ "

"ห๊ะ!!!!!"

เพลิงถึงกับร้องห๊ะอ้าปากค้างไม่รู้ว่าจะตกใจอันไหนก่อนดี ทั้งเรื่องแต่งงาน เรื่องนายหญิงตระกูลอะไรก็ไม่รู้ ไหนจะเรื่องที่พ่อกับแม่ยกเขาให้ไอ้บ้านี่อีก แล้วยังต้องปวดหัวเรื่องร่างกายของเขาจะเปลี่ยนเป็นโอเมก้าอีก โอ๊ย!ไอ้เพลิงคนหล่ออยากจะบ้าตาย