บทที่ 2

ทุกคนในงานต่างก็งงกับการกระทำของเพลิง แต่ก็ไม่มีใครสนใจเพราะคงคิดว่าแค่เพลิงเมาแล้วพูดออกมาด้วยความคึกคะนอง พอเพลิงลงจากเวทีเพลงก็บรรเลงต่ออย่างสนุก จึงทำให้คนในงานไม่ได้สนใจว่าเพลิงเดินไปไหนและคิดแค่ว่าราเชนคงไม่บ้าจี้ตามเพลิงไปจริง ๆ หรอก

"เห้ย! พวกมึงลุกสิวะ ไอ้ไม้ลุก พวกมึงจะมาหลับกันหมดทั้งโต๊ะไม่ได้นะโว้ย พวกมึงต้องไปเป็นกรรมการให้กูก่อน"

"ม้าย ย ม้าย ด้าย ย ม้าวว "

"เอ้า! ไอ้ไม้จะมาหลับแบบนี้ไม่ได้นะโว๊ย เอาไงดีวะ "

เพลิงหลังจากหลังประกาศท้าราเชนเสร็จก็กลับมาที่โต๊ะหาเพื่อน ๆ เพื่อจะชวนเพื่อนไปเขาที่หลังโรงเรียน เพื่อไปเป็นกรรมการในการด่วนกับราเชน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่กลัวราเชนแต่การมีเพื่อนไปด้วยก็อุ่นใจกว่า ตัวเขาเองก็ยังไม่เคยด่วนกับอีกฝ่ายเลย หากอีกฝ่ายเล่นตุ๊กติ๊กเขาก็มีตัวช่วย แต่พอมาถึงโต๊ะเพื่อน ๆ และไม้เพื่อนซี้ของเขาก็เมาหลับคาโต๊ะเป็นที่เรียบร้อย ระหว่างที่เขากับกำลังคิดว่าจะเอายังไงดี จู่ ๆ ร่างกายของเพลิงก็เกิดอาการรัทและกลิ่นฟีโรโมนแปลกประหลาดกำลังทำปฏิกิริยากับร่างกายเขา กำลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทำให้รับรู้ได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา เมื่อหันกลับไปมองตามทิศทางของกลิ่น ก็พบกับราเชนที่เดินมาหาเขา พอสบสายตากันอีกรอบก็พบว่าตาของราเชนนั้นเปลี่ยนไป จึงทำให้รู้ว่าราเชนไม่ใช่อัลฟ่าแต่เป็นอีนิกม่าสายเลือดพิเศษ เพราะดวงที่เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีอำพันนั้นคือจุดเด่นของเพศรองที่อยู่เหนืออัลฟ่าอย่างเขา แล้วยิ่งเป็นอีนิกม่าสายเลือดพิเศษนั้นสามารถปรับเปลี่ยนสีตาได้ตามอารมณ์ตามความต้องการจึงสามารถปกปิดให้ดูเหมือนอัลฟ่าทั่วไปได้ กลิ่นหอมที่ดึงดูดชวนให้เข้าหาตัวราเชนอย่างโหยหามานาน ทั้งที่เขาเกลียดขี้หน้าราเชนมาหลายปีและก่อนหน้านี้ที่ประกาศท้าทายอีกฝ่ายออกไปด้วยความโมโหเกลียดชัง แต่ตอนนี้ร่างกายเขากลับอยากจะกระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของราเชนซะงั้น จนทำให้เขาฉุกคิดขึ้นได้ว่ากลิ่นฟีโรโมนที่ทำให้ร่างกายของเขาแปลกไป แท้จริงแล้วคือฟีโรโมนหาคู่ เมื่อคนที่เป็นโซลเมททั้งสองมาพบกันจะถูกดึงดูดเข้าหากันเมื่อถึงเวลาที่สมควรของคู่โชคซะที่แท้จริง

"อึก ย อย่า เข้ามานะโว๊ย"

เพลิงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเมื่อราเชนเริ่มเข้ามาใกล้มากขึ้นและกำลังถูกกอดจากอ้อมแขนแกร่ง เพลิงพยายามตั้งสติผลักราเชนออกให้พ้นจากตัวแล้ววิ่งหนีไปทางหลังโรงเรียน ระหว่างที่วิ่งเพลิงพยายามมองหาที่ซ่อนตัวเขาพอจะจำเส้นทางนี้ได้ดีจึงตัดสินใจเข้าไปหลบที่โรงยิมเก่าที่เขาเคยโดดเรียนหนีอาจารย์มานั่งเล่นบ่อย ๆ ตอนสมัยเรียน

"อึก อ่าา อุตส่าห์ว่าจะปล่อยนายไปก่อนอีกสักปี ให้อะไรเข้าทีเข้าทางพร้อมทุกอย่างก่อน ค่อยจะเอานายมาเป็นเมีย แต่ดูเหมือนเวลาของคู่ชะตาจะมาถึงซะก่อน หึ"

ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มออกมาเยือกเย็น ขายาวก้าวฉับไปตามเส้นทางที่เพลิงนี้ไป ราเชนรู้ว่าเพลิงคือโซลเมทของเขาตั้งตอนเรียนอยู่มัธยมปีที่ 5 แต่ด้วยที่ว่าตัวเขาเป็นอีนิกม่าสายเลือดพิเศษจึงมีข้อจำกัดเวลาของคู่ชะตาที่เหมาะของอีกฝ่ายจะสามารถสัมผัสถึงฟีโรโมนของโซลเมท เพราะครั้งแรกที่ราเชนรับรู้ว่าเพลิงเป็นโซลเมทมีแค่เขาฝ่ายเดียวที่สามารถสัมผัสถึงฟีโรโมนหาคู่ของตัวเอง แต่เพลิงนั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ กับฟีโรโมนของเขาที่ปล่อยออกมาและยังไม่รู้ว่าเขาคืออีนิกม่า

"หึ จะเล่นซ่อนแอบเหรอ ได้เดี๋ยวฉันจะเป็นคนหาเอง หาเจอเมื่อไหร่อย่าหวังว่าจะมีแรงหนีรอด"

ถึงหนียังไงก็ไม่รอด จะหนีไปไกลแค่ไหนราเชนก็จะออกตามหาเพลิงให้มาเป็นนายหญิงตระกูลทริเซียโนอยู่ดี ถึงแม้ตอนนี้ทุกอย่างจะยังไม่พร้อมเท่าไหร่ ยังไงเขาก็ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลแทนพ่อแล้วมีอำนาจเต็มตัวสามารถจัดการปัญญาต่าง ๆ ได้แน่นอน รวมถึงกำจัดพวกหัวสูงที่หวังจะส่งลูกสาวหรือโอเมก้ามาถวายให้เขา ที่หวังจะให้ลูกหลานของตนได้เป็นนายหญิงเพื่อแสวงหาผลประโยชน์ หึ เขาจะกำจัดทิ้งให้หมดเพื่อปูทางให้เพลิงมาเป็นบรรยายเพียงคนเดียวของเขาอย่างสบายใจ