บทที่ 4

พอขึ้นรถได้สองพี่น้องมาเฟียก็พาพงษ์ขับรถออกจากค่ายไปทันที พงษ์ศักดิ์ที่ได้ยินประโยคแปลก ๆ จากคินกับคชาก็นึกว่าจะพาไปทำมิดีมิร้ายที่ไหนได้ ทั้งสองพากลับบ้านไปนั่งกินหมูกระทะเพราะหมอครามกำลังจัดสถานที่พอดี ยังดีหน่อยที่มีหมอครามไม่งั้นพงษ์ศักดิ์ต้องเกร็งแน่นอน เพราะนอกจากนี้ยังมีท่านเมธาและคุณคีตะอีกด้วย หมอครามช่วยแนะนำให้พงษ์ศักดิ์รู้จักกับท่านทั้งสองและบอกว่าพงษ์ศักดิ์เป็นคนที่คอยดูแลเพชรให้ แต่เอาจริง ๆ ภายในใจของพงษ์ก็ยังคงว้าวุ่นกับประโยคของสองพี่น้องจอมบ้าอยู่ ตอนนั่งรถมาด้วยกันทั้งสามก็เอาแต่เงียบไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย

แต่ภายในใจของสองพี่น้องนั้นคุกรุ่นราวกับไฟแต่ก็พึ่งตั้งสติได้ว่า ควรทำให้ถูกต้องให้พงษ์ยอมรับในตัวพวกเขาก่อน หากเกิดบังคับขืนใจมีแต่ผลเสียและที่สำคัญคนที่เสียใจที่สุดก็พงษ์คนที่พวกเขารัก แต่วันนี้คินกับคชาคิดว่าแล้วจะเดินหน้าจีบแบบรุกหนักกว่าเดิมเอาให้ชัดเจนมากกว่าเดิม พร้อมกับบอกไปเลยว่ารักมากชอบมาก

"ทานเยอะ ๆ นะพี่พงษ์ แล้วนี่แขนพี่เป็นอย่างไรบ้าง ยังขัดและเจ็บอยู่ไหมครับ" คราม

"ไม่แล้วล่ะ ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว คุณครามพี่ถามหน่อยสิ คุณครามไปแกล้งอะไรน้องชายพี่หรือเปล่ากลับถึงค่าย หน้าบึ้งตึงจนพวกนักมวยเด็กไม่กล้าไปเล่นด้วยเลย" พงษ์

"นิดหน่อยเองพี่ แค่แย่เล่นตามประสาคนรู้จัก" คราม

"คนรู้ใจหรือเปล่า" คีตะ

"แม่ก็อย่าไปแซวน้องมากสิครับ" คชา

"แม่แค่แซวนิดเดียวเอง" คีตะ

"อย่าแซวครามเลยครับ แม่เอาใจพี่คินพี่คชาดีกว่า ว่าจะสมหวังเมื่อไหร่ รักเขาแล้วเขารู้ตัวหรือยังก่อน" คราม

"แล้วน้องเพชรเขารู้ตัวยังว่ามึงรักเขา" คิน

"พี่คิน อย่าพูดสิเมื่อเช้ายิ่งโดนเพชรด่ามายังจุกไม่หายเลย" คราม

"สงสัยไปพูดจากวนบาทาน้องเพชรละสิถึงได้โดนด่ากลับมา" คชา

"นิดหน่อยเอง เพราะเวลาเพชรโมโหน่ารักมาก" คราม

จากนั้นทุกคนก็ทานหมูกระทะกันอย่างอร่อย แต่สองพี่น้องคินคชาต่างผลัดกันดูแลพงษ์คอยคีบหมูเติมน้ำให้ แทบจะป้อนเข้าปากให้อยู่แล้ว ถึงพงษ์จะงงกับการกระทำของทั้งคู่แต่อีกใจมันก็รู้สึกดีที่มีคนดูแลและยังสบายมาก เพราะมีคนคอยคีบให้คอยเติมน้ำให้เขาจะได้ไม่ต้องทำอะไรมากให้เหนื่อย แถมยังอิ่มจังตังค์อยู่ครบอีกด้วย

พอทานเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันพักผ่อน พงษ์กับกำลังจะเรียกรถกลับแต่คุณคีตะบอกว่าดึกแล้วอันตรายนอนที่บ้านนี้แหละห้องรับแขกเยอะแยะ เสื้อผ้าชุดนอนใส่ของคินไม่ก็ของคชาก็ได้ เมื่อพูดจบคุณคีตะก็ให้แม่บ้านพาพงษ์ไปที่ห้องนอนรับแขกทันที เพื่อไม่ให้พงษ์มีจังหวะได้ปฏิเสธจึงให้แม่บ้านปฏิบัติการอย่างว่องไว

พงษ์ศักดิ์ถึงจะมึนงงแต่ก็ยอมตามแม่บ้านไป วันนี้เกิดเรื่องร้อยแปดพันเรื่องจริง ๆ แต่ก็ไม่คิดอะไรมากหรอกเพราะเขาเป็นคนที่ปล่อยวางทุกอย่าง จะบอกเป็นคนที่มักมองโลกในแง่ดีก็ว่าได้ พอพงษ์ศักดิ์ตามแม่บ้านไปคุณคีตะก็หันมาเทศนาลูกชายคนโตกับคนรองทันที เพราะดูท่าแล้วไม่ได้เรื่องทั้งคู่ทานเสร็จแทนที่จะชวนพงษ์ค้างที่บ้าน กลับพากับยืนมองนิ่งไม่พูดไม่จา จนต้องให้คนเป็นแม่ช่วยออกปากให้เมื่อไหร่จะได้ลูกสะใภ้สมใจสักที

พออาบน้ำอาบท่าเสร็จพงษ์ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงที่ใหญ่และนุ่มมาก นุ่มเหมือนเตียงที่บ้านของเขาเลย พงษ์ชอบที่ได้นอนที่นอนนุ่ม ๆ มากหัวถึงหนอนตัวถึงเตียงเมื่อไหร่ หลับลึกเป็นตายต่อให้ระเบิดลงก็ไม่ตื่นง่ายหรอก ยิ่งวันนี้ไหนพานักมวยซ้อมหนักยิ่งหลับลึกบางครั้งน้ำไม่อาบตัวถึงที่นอนก็หลับไปเลย

เมื่อตกดึกคินกับคชากะว่าพงษ์ศักดิ์หลับสนิทดีแล้วทั้งคู่จึงนัดกันที่หน้าห้องรับแขก สองพี่น้องเอากุญแจสำรองห้องรับแขกที่ไม่จิกมาจากแม่บ้านเมื่อตอนหลังทานหมูกระทะเสร็จ คชาค่อย ๆ ไขกุญแจอย่างเบสมือเพื่อไม่ให้พงษ์ตื่น พอเข้าห้องได้ก็เห็นว่าคนรักนอนหลับทั้งสองไม่รอช้าแอบขึ้นที่นอนอย่างเบาที่สุดแล้วนอนกอดพงษ์ศักดิ์คนละข้าง คินนอนฝั่งขวาคชานอนฝั่งซ้ายแบ่งข้างกันอย่างลงตัว

ทั้งสามคนก็นอนหลับกันอย่างอบอุ่นกันทั้งคืน แต่คินกับคชานั้นต้องออกจากห้องนอนก่อนตีห้า เพราะไม่เช่นนั้นโดนแม่ดุแน่ว่าแอบมานอนกอดว่าที่ลูกสะใภ้ก่อนแต่งงานแบบนี้ไม่ดีเลย แต่เขาทั้งสองคนตั้งปณิธานไว้ว่าปีนี้ต้องได้พงษ์ศักดิ์มาเป็นเมียให้ได้