อยากจะรอดต้องมีเงิน

“นี่มัน… ชาติที่แล้วตอนที่พี่บาดเจ็บมันไม่ใช่เวลาที่ป้าหว่านอันมาฝากซื้อหวยนี่นา” คิดได้แบบนั้นทั้งคู่ก็ถอนหายใจออกมา

“แล้วก็ดันจำเลขลอตเตอรี่งวดแรกไม่ได้เสียด้วยสิ!!“ ทั้งคู่สบตากัน แต่เหมือนมีแรงฮึดบางอย่างที่ให้ความรู้สึกฮึกเหิม

”แบบนี้ก็ต้องลองดูสักตั้ง จำชุดตัวเลขนี้ไว้ให้ดีนะซูเจียง 557886 เราต้องได้ตัวเลขนี้เท่านั้น ถ้าหากไม่รู้ว่ามันจะเป็นงวดไหน แบบนั้นก็ซื้อมันไปทุกงวดเลย!!“ ได้ยินสามีให้ความมั่นใจแบบนั้น เธอก็เริ่มมีใจฮึกเหิมขึ้นมาทันที

”ใช่แล้ว เพราะไม่ว่ายังไงหวยเลขนี้ก็ต้องออกอยู่ดีอยู่ดี ถ้าเป็นแบบนั้นสักวันเราจะต้องถูก!!“ เงินรางวัล 2000 หยวนบอกตรงๆว่ามันมากมายจนสามารถทำให้พวกเธอเป็นมหาเศรษฐีได้เลยทีเดียว เพราะฉะนั้นจะเจียดเงินงวดละ 1 หยวนเพื่อซื้อลอตเตอรี่ ทุกงวดจนกว่าจะถูกก็ถือว่าคุ้มอยู่ดี!!

”มาแล้วคร่าา ป้าหว่านอัน มีอะไรให้หนูช่วยคะ?“ คนที่มีท่าทีลุกลี้ลุกลน รีบมองซ้ายมองขวาก่อนยื่นเงินให้เธอ 1 หยวน

”ซูเจียง เมื่อเดือนที่แล้วป้าไปเยี่ยมลูกสาวที่ปักกิ่ง ที่นั่นมีการขายลอตเตอรี่แล้ว มีทั้งแบบชุดและแบบขูด ป้าก็ดันติดมาซะด้วยสิ เห็นว่าที่นี่ก็มีลอตเตอรี่เริ่มเข้ามาขายแล้ว หากเดินผ่านสหกรณ์ป้าอยากให้ซูเจียงเข้าไปถามให้ป้าหน่อย“ เธอพยักหน้ารับก่อนจะมองคนข้างบ้านอย่างสงสัย

”แล้วทำไมป้าไม่ลองไปถามดู เพราะว่ากว่าหนูจะเลิกงานก็เป็นเวลาเย็นเลย“ คนแก่โบกไม้โบกมือก่อนจะกระซิบเบาเบา

”สามีป้าน่ะสิไม่ชอบเรื่องแบบนี้เอามากๆ ยังไงรางวัลก็ออกพรุ่งนี้ วันนี้ซื้อมาติดไว้เถอะ เธอกลับมาตอนเย็นค่อยเอามาให้ป้าก็ได้ ป้าเอาเลขนี้นะ…“ กระดาษแผ่นเล็กๆถูกยัดใส่มือของเธอมา มือบางเปิดออกก่อนจะเงยหน้าขึ้นถาม

”แล้วถ้าหากว่าชุดตัวเลขนี้มันไม่มีล่ะคะ“

”ถ้าอย่างงั้นก็เอาแบบที่ใกล้เคียงมาเถอะ ป้าถึงได้มาฝากเราไงเพราะว่าเราน่ะออกไปทำงานแต่เช้า หากสายกว่านี้ก็กลัวคนอื่นเขาจะแย่งไปซะก่อน!!“

ชุดตัวเลขที่หว่านอันให้มา ไม่ใช่ตัวเลขที่ออกรางวัลก็จริง มันแค่ใกล้เคียง แต่ในชาติที่แล้วเธอและสามี ดันซื้อตัวถูกกลับมาให้เขาเสียนี่ ชาตินี้เธอจะรับความความโชคดีนี้เอาไว้เอง!!

”ได้เลยค่ะเลิกงานแล้วหนูจะรีบกลับเอามาให้ป้าเลยนะคะ“ พูดเสร็จเธอก็กลับเข้าไปในบ้านก่อนจะเปิดกระดาษแผ่นนั้นให้สามีดู

”หากมีเลขแบบนี้เธอก็เอามาให้ป้าเขาเถอะ แต่จำไว้ว่าเลขของเราคือ557886“ เธอพยักหน้ารับอีกรอบ ก่อนจะกำชับให้เขาดูแลตัวเองดีๆ

”แบบนั้นพี่อยู่บ้านก็ดูแลตัวเองดีๆหน่อยนะ แล้วฉันจะรีบกลับมา“

แม้ตอนนี้ในบ้านจะไม่มีของอำนวยความสะดวกใดๆเลย แม้แต่ข้าวสารจะกรอกหม้อก็ยังไม่มี แต่ซูเจียงก็ยังจัดการต้มข้าวต้มไว้ให้สามีก่อนจะเตรียมตัวออกไปทำงานที่โรงงานเย็บผ้า

” อ้าวซูเจียงวันนี้จะเอาอะไรล่ะ“ ร้านสหกรณ์ของรัฐบาลที่เปิดปกติ แม้ตอนนี้จะไม่ค่อยมีใครเอาคูปองมาแลกอาหารแล้ว แต่อาหารที่นี่วัตถุดิบต่างๆก็ถูกกว่าตามตลาดทั่วไป เพราะรัฐบาลยังส่งเสริมที่จะให้ประชาชนทุกคนตั้งตัวได้

”พี่ซินซิน ได้ข่าวว่าตอนนี้รัฐบาลเริ่มทำการขายลอตเตอรี่มาจนถึงตำบลของเราแล้ว ที่ร้านของพี่มีขายไหม?“ ชาติที่แล้วเธอมาซื้อกันที่นี่แหละ แต่ระยะเวลามันแปลกไปแล้วเธอจึงต้องถามว่าลอตเตอรี่มาถึงที่สหกรณ์ในชุมชนหรือยัง

”เรื่องนี้ฉันว่าจะให้ผู้ใหญ่บ้านประกาศพอดี ว่ามีลอตเตอรี่แบ่งมาขายแล้ว เธออยากได้เลขอะไรล่ะมีทั้งแบบขูดและแบบชุดตัวเลข“