ตอนที่ 3.พอมีงานทำอารมณ์ก็สดใสขึ้น....

พบูกะพริบเปลือกตาปริบๆ เธอหลงทางและกำลังมองหาทางออกไปจากตรงจุดนี้ แต่แล้วอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เธอชนใครบางคนจนกระเด็น แรงปะทะที่เกิดขึ้นจวนตัวจนตั้งหลักไม่ทัน พบูคิดว่าตนเองคงเจ็บหนัก แต่กลับกลายเป็นตรงกันข้าม เธอไม่เจ็บเลยสักนิดเดียว แถมซ้ำคนที่เธอชนเขาก็ช่วยเธอไว้ ไม่ให้เกิดการบาดเจ็บ

แต่...มันนานไปไหม

เธอตกอยู่ในวงแขนของผู้ชายเกินห้านาที

เวลายาวนานเช่นนี้ผู้ชายคนนี้ควรตั้งหลักได้แล้ว พบูขยับตัว เธอยกมือดันแผงอกหนาๆ และพยายามขยับตัวออกห่าง

อาเชอร์กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ เขาก้มลงมองและเพิ่งแน่ใจ ผู้หญิงที่สะดุดตาเขา จนถึงขั้นสะดุดใจกำลังอยู่ในอ้อมแขนตัวเอง อาเชอร์ชอบความรู้สึกตอนนี้ มันเหมือนกับเขาย้อนวัยไปสมัยยังเป็นแค่หนุ่มรุ่น หัวใจที่เคยสงบเต้นตุ๊บตับ เป็นความตื่นเต้นกับการเผชิญหน้ากันแบบไม่ตั้งใจ

แพขนตาขนงามงอนกะพริบถี่ๆ อาเชอร์กลั้นลมหายใจตนเอง กลิ่นของผู้หญิงคนนี้กำลังทำลายสติและการควบคุมตัวของเขา เขาอยากพาเธอไปที่ไหนสักที่ ที่ที่มีแค่เธอและเขาอยู่ร่วมกัน

ช่วงเวลาแสนสุขนั่นคงทำให้เขาอิ่มเอมได้สักที

แต่แล้วภวังค์แสนหวานของเขาก็ถูกทำลายลง

“นี่คุ๊ณ!! เมื่อไหร่จะปล่อยสักทีคะ ฉันผิดเองที่เดินไม่ดูทาง แต่คุณก็ไม่ควรฉวยโอกาสแบบนี้นะคะ” เสียงแข็งผสมความไม่พอใจตวาดแว๊ดๆ

อาเชอร์รีบปล่อยมือ เขาขยับออกห่าง แล้วก็เผลอครางในใจ

เป้ากางเกงของเขาโป่งบวมจนสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน เขาก้มหน้าลงโคลงศีรษะไปมา เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่ว่าจะตอนที่อ่อนเยาว์ หรือกระทั่งตอนที่โตเป็นหนุ่มเต็มตัว อวัยวะที่ทำให้เขาเชิดหน้ายืนผงาดอยู่หัวแถว เขาเคยควบคุมมันได้ แต่แล้ววันนี้ ก็เป็นเพราะเจ้าสิ่งนี้ที่กำลังทำให้เขาขายขี้หน้า

พบูมองตามท่าทางของชายตรงหน้า ดวงตาของเธอเบิกโพลง “ไอ้ฝรั่งชีกอ ไอ้หื่นไม่เลือกที่!!” เธอสบถออกมาเสียงดังแล้วก็กระทืบเท้าแรงๆ ก่อนจะวิ่งหนีไปอีกทาง

อาเชอร์ถอนใจแรงๆ เขายกมือลูบเป้ากางเกงแล้วก็บ่นพึมพำ “แกจะแข็งตั้งเด่ไม่เลือกเวลาแบบนี้ไม่ได้นะโว้ย!! แกเห็นไหม แม่นั่นดูแคลนแกถึงขั้นนั้น ยังพิศวาสหล่อนอยู่อีกหรือไงวะ” หลังจากนั้นอาเชอร์ก็ลากขาตัวเองกลับเข้าห้องพัก เขาสลัดเสื้อผ้าทิ้ง กระโจนลงไปในอ่างอาบน้ำใช้น้ำเย็นจัดเพื่อสะกัดความพลุ่งพล่านที่เกิดขึ้น เขานั่งแช่น้ำเย็นเกือบสามสิบนาที ในที่สุดความอหังการของเขาก็สงบลงได้

“เจ้านายหิวมั้ยครับ?” เคเดนตะโกนถามอยู่หน้าห้องน้ำ

“สั่งไวน์ให้สักขวดนะ วันนี้กูอยากเมา” อาเชอร์ตะโกนสวน

เขาไม่เคยรู้สึกขายขี้หน้าใครเท่ากับวันนี้มาก่อน เป็นประสบการณ์แย่ๆ ที่เขาอยากลืม แต่กลับไม่สามารถลืมได้ ตอนที่หลับตาลง ภาพของหญิงผู้นั้นก็ผุดขึ้นมา ความพลุ่งพล่านที่ทำท่าว่าจะสงบ กลับกระพือขึ้นมาอีก อาเชอร์กัดกรามกรอดๆ มือกำขอบอ่างจนเกือบแตกคามือ

ความปรารถนาของเขาที่เคยมีกับเพศหญิงไม่เคยรุนแรงเท่านี้มาก่อน เขาเองก็ไม่เข้าใจ อะไรทำให้เขาปรารถนาหญิงผู้นั้นมากมายขนาดนี้ หลังขบคิดอยู่นาน อาเชอร์เลยเข้าใจ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเชิดใส่เขา ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนรังเกียจการสัมผัสจากเขา ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนแรก หล่อนจุดประกายความอยากเอาชนะของเขา สัญชาติญาณนักล่าที่เคยนิ่งสงบเลยตื่นขึ้นมา

ใช่เลย...มันต้องใช่แน่ๆ มันก็แค่ความรู้สึกอยากชนะเฉยๆ

ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีอิทธิพลกับเขามากขนาดนั้นสักหน่อย

อาเชอร์ทรงตัวยืนหลังปลงตก เขาฉวยผ้าเช็ดตัวมาพันช่วงล่างกันความอุจาด แต่ก็หมิ่นเหม่จนน่าใจหาย แผงอกแน่นตึงของเขากับลอนกล้ามที่เรียงตัวหายลงไปใต้ผืนผ้า และวีเชฟเหนือสะโพกที่หากสาวคนไหนโผล่หน้าเข้ามาเห็น คงได้ร้องกรี๊ดๆ จนสลบ

อาเชอร์เดินเลยไปนั่งบนโซฟาติดหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เขามองเหม่อไปด้านนอก มีนกนางนวลบินโฉบไปมา และท้องทะเลสีฟ้าคราม

ก๊อกๆ