ตอนที่ 11 กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย

ตอนที่ 11

กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย

ก๋วยเตี๋ยวเป็ดสองชามของคนตรงหน้าหมดไปตามด้วยชามที่สาม ขณะที่ ปลายฝัน ยังจัดการกับชามแรกของตัวเองไม่ถึงครึ่ง ทว่าคนรูปหล่อตรงหน้ากลับกินอย่างเอร็ดอร่อยแถมยังสั่งบัวลอยน้ำขิงมาเพิ่มอีกสองถ้วย

“ร้านนี้ผมมากินประจำตั้งแต่สมัยเรียนมอต้นตอนอยู่เมืองไทยแล้วครับ”

สมัยมัธยมเรียนอยู่ไทย แสดงว่าหลังจากนั้นเขาไปเรียนเมืองนอกนะซิ! ลืมไปว่านี่ลูกชายของ ชาญชัย ปราณชัย เจ้าของบริษัทวีเคกรุ๊ปผู้ผลิตถุงมือยางทางการแพทย์รายใหญ่ของภูมิภาคเอเชียที่ส่งออกไปทั่วโลก

พอลูกชายกับลูกสาวมาบริหาร กลับมาขยายผลิตภัณฑ์ด้วยการตีตลาดถุงยางอนามัยและเท็กซ์ทอยเสียนี่

“ไม่อร่อยเหรอครับ?”

ปุณณ์ เอ่ยถามเมื่อเห็นคนตรงหน้าเอาแต่เขี่ยเส้นก๋วยเตี๋ยวในชามไปมา คิ้วเรียวของเธอย่นเข้าหากันเหมือนจะผูกโบว์ไว้ “หรือว่ากำลังคิดเรื่องของผมอยู่”

“ปรายกำลังคิดเรื่องกรณีศึกษาที่คุณว่า”

เมื่อสักครู่เธอตอบตกลงกับเขาไปแล้ว เพราะงานของเธอที่ดีลร่วมกับเขา อย่างไงก็ต้องประสานกันไปอีกนานเพราะไม่เพียงต้องเขียนบทความในส่วนของผลิตภัณฑ์ตอนเปิดใหม่เท่านั้น ทว่า Win Vibrations จะทำแอพพลิเคชั่น เกี่ยวกับเรื่องราวอีโรติก ให้ออกมาเป็นสตอรี่เพื่อดึงดูดคนด้วย

อย่างไงเธอก็ต้องมีส่วนร่วมกับเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“ครับ”

“คือปรายกลัวทำออกมาได้ไม่ดี”

น้ำเสียงของเธอฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด จนชายหนุ่มต้องอมยิ้มออกมา

“อย่าซีเรียสขนาดนั้นครับ คุณปรายต้องผ่อนคลายที่สุดและปลดปล่อยความต้องการตัวเองเมื่ออยู่กับผมเหมือนคืนนั้น”

เหมือนคืนนั้นเหรอ.....

“.....”

.

.

“ขอบคุณมากที่มาส่ง ..ผมนัดเจอคุณอีกทีอีกสามวันนะครับ ช่วงนี้ให้คุณปรายได้กลับไปศึกษาผลิตภัณฑ์ของเราให้ครบทุกตัวก่อน และวันที่มาพบผมอีกทีให้คุณเลือกสิ่งที่คุณชอบที่สุดมาสองอย่าง”

ปุณณ์ บอกเสียงราบเรียบขณะกระตุกเข็มขัดนิรภัยออก เมื่อรถคันเล็กของเธอมาจอดอยู่หน้าอาคารยี่สิบชั้นของวีเคกรุ๊ป

“ได้ค่ะ”

หญิงสาวพยักหน้า ก่อนจะหรี่ตามองไปรอบด้าน ด้วยเกรงว่าจะเห็นปิยะพี่ชายตัวเองเดินไปมาอยู่แถวนี้ “แต่คุณปุณณ์ต้องไม่บอกเรื่องนี้กับพี่เป้นะคะ! ว่าปรายเข้าเป็นหนึ่งในกรณีศึกษานี้ แค่รู้ว่าเขียนบทความผ่านดับบลิวพีอาร์ก็พอ”

“ครับ”

ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แค่แม่เสือสาวในคราบแมวน้อย ยอมที่จะร่วมในกรณีศึกษาเพื่อปลดปล่อย เขาก็พอใจแล้ว

อยากให้ปิดก็จะปิด!

เขาเดินตามเกมส์ที่ต้องการเธอได้ ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว

.

.

“ตอนแรกพี่ก็ทำเรื่องขอไปทำส่วน Win Vibrations กับทีมอาร์แอนด์ดีเหมือนกันนะ แต่คุณปุณณ์บอกให้พี่ดูแลส่วนถุงมือยางทางการแพทย์ที่เป็นผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทก่อน เลยอดไปร่วมทีมทางนั้นเลย”

ปิยะ เอ่ยในเช้าวันรุ่งขึ้น ขณะจัดการอาหารมื้อเช้าแบบง่ายๆที่น้องสาวเตรียมให้ พร้อมเหลือบตามอง ปลายฝัน ที่คร่ำเคร่งกับการดูรายการผลิตภัณฑ์ของ Win Vibrations อย่างตั้งใจ

“ก็ดีแล้วค่ะ”

ขืนพี่ชายเธอเข้าไปร่วมทีมด้วยจริงๆ ปลายฝัน คงครีเอท งานเขียนไม่ออกแน่ แถมอาจจะไม่เข้าร่วมโครงการกรณีศึกษาอะไรนั่นของเขาด้วย

“ว่าแต่ ...ปรายไหวเหรอ ไหนบอกว่าไม่ถนัดเขียนบทความแนวนี้ อันนี้พี่ดูแล้วเป็นสินค้าติดเรท20+ จะเขียนออกมายังไงให้มันโรแมนติก ...ยิ่งดูยิ่งหื่น”

ปิยะ ดูผลิตภัณฑ์แต่ละอย่างแล้ว ก็ต้องเบี่ยงหลบสายตาน้องสาว ปกติแล้วงานละเอียดอ่อนพวกนี้ไม่เหมาะที่จะให้ผู้ชายบรรยายเลยสักนิด เพราะเขามองยังไงก็มีแค่ความหื่น

มันโรแมนติกตรงไหนวะ!!

“ปรายทำได้ค่ะพี่เป้ ตอนนี้ปรายกำลังตีโจทย์คำว่าสุขสมโรแมนติกแบบลักซัวรี่อยู่ และตอนนี้....”

หญิงสาวชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ไม่ยอมหลุดว่าตัวเองกำลังเข้าร่วมโครงการกรณีศึกษากับประธานวีเคกรุ๊ป ด้วยเกรงว่าจะโดนซักไม่จบไม่สิ้น

พี่ชายเธอจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด...

“งั้นก็ดีแล้ว พี่ไปทำงานละนะ”

หลัง ปิยะ ขับรถออกจากบ้านไปแล้ว เธอก็เริ่มมาใส่ใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อ แม้ผลิตภัณฑ์เซ็กซ์ทอยจะมีหลากหลายรายการมาก แต่เธอจำได้วันนั้นเขาบอกว่าให้เลือกมาสองอย่างที่เธอรู้สึกชอบมันที่สุดจากรายการทั้งหมดเกือบร้อยรายการ

แท่งสั่น ไข่สั่น ลิ้นสั่น เสมือนจริงดั่งสัมผัสจากบอยด์เฟรนด์ที่แสนเร้าใจของคุณ

การจะปลดปล่อยความต้องการทางเพศต้องใช้อุปกรณ์หลากหลายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!! แค่ดูคุณสมบัติเฉพาะแต่ละอย่างที่อยู่หน้าจอ สองแก้มของเธอก็ผ่าวร้อนขึ้นมา

ดั่งสัมผัสจริงอย่างงั้นเหรอ?

พลันเสียงในคืนนั้นก็ดังเข้ามาในโสตประสาทเธออีกครั้ง

“รู้สึกอย่างไงบ้างครับ?”

“อือ..”

“บอกผมซิครับ รู้สึกยังไง”

เสียงกระซิบแหบพร่าข้างใบหู ขณะที่สะโพกสอบโยกขยับอยู่บนเรือนร่างเธอ ท่อนเอ็นร้อนนั้นครูดสีกับจุดกระสันภายใน

“สะ..เสียวค่ะ อ๊ายส์ส์ส์”

“คุณตอดผมดีจัง”

RRRR

เสียงมือถือดังขึ้น ดึงสติของเธอให้กลับมา และเมื่อปลายฝันเห็นเบอร์ที่อยู่หน้าจอ ใจก็เริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยเมื่อสักครู่เธอกำลังนึกถึงสัมผัสผ่าวร้อนจากเขา

“ปรายค่ะ”

(วันนี้ห้าโมงเย็นผมให้คนไปรับที่บ้านนะครับ)

เสียงนุ่มทุ้มต่ำจากปลายสายนั้น ทำให้หญิงสาวย่นคิ้วเข้าหากันอย่างประหลาดใจ ด้วยการให้คนมารับเธอนั้น อาจจะหมายถึงอาจจะเริ่มกรณีศึกษาอย่างที่เขาบอกก็ได้

“คุณปุณณ์บอกว่าอีกสองวันไม่ใช่เหรอคะ?”

(พอดีวันนี้ผมว่าง อีกอย่างอยากจะให้คุณมาเรียนรู้และสัมผัสผลิตภัณฑ์ตัวอย่างจริงๆของเรา นอกจากที่เห็นด้วยตาจะดีกว่า ยังไงเดี๋ยวเจอกัน...และคุณปรายอย่าลืมเลือกรายการสองอย่างไว้ในใจด้วยนะครับ)

“ดะ...เดี๋ยวค่ะ”

ติ๊ด!!

ยังไม่ทันจะเอ่ยแย้ง สายก็ถูกตัดไป

ปลายฝัน มองหน้าจออย่างสับสน ด้วยตอนนี้เธอยังศึกษาผลิตภัณฑ์ไปได้ไม่เท่าไหร่ และเขาบอกแบบมัดมือชกไม่ให้เธอเตรียมตัวเตรียมใจเลยสักนิด

หญิงสาวลังเลอยู่เพียงครู่ เมื่อหันมาคลิ๊กดูรายการแต่ละอย่าง เพื่อจะตัดสินใจว่าจะชูอันไหนเป็นจุดเด่น

....ให้เลือกสองอย่างเท่านั้นเหรอ น้อยไปไหมเนี่ย!

************