6. มองอะไร
ด้านกวีนาและยูตะที่นั่งมองก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็มองเพื่อนสาวแล้วยิ้มออกมา เพราะพวกเธอเห็นตั้งแต่หนุ่มต่างชาติคนนั้นยืนรออะไรสักอย่างอยู่หน้าห้องน้ำอยู่นาน ก่อนที่เขาจะชนกับเพื่อนสาวของเธอ ทำให้กวีนาและยูตะที่ผ่านมุกจีบแบบนี้มาถึงกับรู้ทันทันที
“อ่าวยัยเก้าแกมาแล้วเหรอ ฉันก็นึกว่าแกจะไม่ทันแล้วซะอีก” ชิชาทักทายเพื่อนสาวออกไปก็เดินไปที่กระเป๋าของเธอ ก่อนจะควานหากางเกงมาเปลี่ยนใหม่
“ต้องทันสิยะ ทริปนี้ฉันลงทุนเพื่อแกโดยเฉพาะทำไมฉันจะไม่มาล่ะ แต่ยังไม่ทันไรแกก็โดนหนุ่มฝรั่งจีบซะแล้ว แบบนี้คงไม่ต้องถึงพะงันแกก็ได้ผู้แล้วมั้งเนี่ย ” กวีนาพูดแซวเพื่อนสาวออกไปแล้วยิ้มขำๆ
“ฝรั่งจีบฉัน อ่อ แกหมายถึงคนที่ชนฉันเมื่อกี้อ่ะเหรอ เขาไม่ได้จีบฉันสักหน่อย ก็แค่บังเอิญชนกันเฉยๆน่าแก ดูสิกางเกงของฉันเลอะหมดแล้วเนี่ย เขาจะมาจีบฉันทำไมกัน” ชาเอ่ยตอบเพื่อนสาวไปอย่างเข้าใจในสิ่งที่เพื่อนสาวกำลังหมายถึง
“แล้วเขาขอเบอร์หรือช่องทางการติดต่อแกไหมล่ะ” ยูตะถามออกไป เพราะถ้าใช่ก็มุกจีบของหนุ่มฝรั่งนั่นนั่นแหละ
“อืม แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะจีบฉันนิยะ พวกแกไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลย เขาไม่ได้จีบฉัน เขาแค่อยากเลี้ยงข้าวขอโทษก็เลยขอเบอร์ฉันเอาไว้เท่านั้นเอง” ชิชาพูดบอกไปอย่างไม่เข้าข้างตัวเอง
“หืม ยัยชิชาแกนี่มันจริงๆเลยผู้ชายจีบแล้วยังไม่รู้ตัวอีก ออร่าความหล่อขนาดนั้น ฉันกับยัยเก้านั่งตรงนี้มองเขาตั้งแต่เขาเดินไปยืนที่หน้าห้องน้ำแล้วย่ะ แล้วพวกฉันก็เห็นว่าเขาน่ะตั้งใจชนแกเลยชิชา เพราะฉะนั้นเขาน่ะจีบแกแน่ๆ แต่แกน่ะมันโง่ ผู้ชายจีบแล้วยังไม่รู้ตัวอีกแบบนี้ชาตินี้แกจะมีผัวไหมยะ ฉลาดทุกเรื่องยกเว้นเรื่องผู้ชาย เฮ้อ” ยูตะพูดออกไปแล้วก็มองเพื่อนสาวอย่างบ่นๆ ที่มันช่างไม่ได้ดั่งใจเขา
“เขาเนี่ยนะตั้งใจชนฉัน พวกแกคิดไปเองหรือเปล่า อย่าทำให้ฉันหลงตัวเองสิยะ” ชิชาพูดออกไปแล้วก็เริ่มคิดคล้อยตามเพื่อนทั้งสองของเธอไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเมื่อกี้เธอไม่ทันคิดเรื่องนี้เลย
“จากประสบการณ์ของฉันมั่นใจว่าเขาจีบแกแน่ๆชิชา แต่ดูท่าแกจะพลาดได้กินหนุ่มฝรั่งสุดหล่อคนนั้นแล้วล่ะย่ะก็แกไม่ให้เบอร์เขาแบบนั้น เสียดายแทนเลยอ่ะ ลุคแบดบอยแบบนั้นน่าขย้ำจะตายไป เหมาะกับการที่แกจะเปิดซิงด้วยที่สุด หล่อ ล่ำ ไอ้นั่นของเขาใหญ่ยาวแน่ๆอ่ะ โอ้ยพูดแล้วน้ำลายจะไหล ” กวีนาพูดบอกไปด้วยเสียงกระเส่า เพราะเท่าที่เธอเห็นผู้ชายคนนั้นไกลๆจากรูปร่างของเขาแล้ว เธอมั่นใจเลยว่านั่นน่ะเพรชเม็ดงามแน่ๆ
“จริง ฝรั่งแนวนี้แหละแซ่บ ฉันยังอยากได้เลย ไม่ได้เจอใหญ่ๆยาวๆนานแล้ว ปาร์ตี้ฟุลมูนคราวนี้ขอสักทีเถอะ ฮ่าๆ” ยูตะพูดไปก็ทำหน้ายิ้มแบบเคลิบเคลิ้มออกมา และงานนี้แหละเขาจะไปหาผู้ฝรั่งแซ่บๆแบบนี้ให้ได้
“หืม อีพวกหื่นฉันล่ะยอมพวกแกสองคนจริงๆ จะใหญ่จะเล้กมันก็เหมือนกันไหมยะ” ชิชาพูดแล้วก็ส่ายหน้าไปมาใส่เพื่อนทั้งสองทันที เพราะเธอก็ไม่เข้าใจว่าไอ้ใหญ่ยาวที่เพื่อนๆของเธอพูดถึงนั้นมันดียังไง ทำไมทั้งสองถึงดูอยากได้กันขนาดนั้น
“ก็ถ้ายังใหม่ๆแบบแกเล็กๆมันก็ดี แต่สำหรับพวกฉันต้องใหญ่ยาวไว้ก่อนย่ะ อีกหน่อยแกผู้แล้วแกจะรู้เองว่ามันดียังไง เอาเป็นว่าถ้าแกเจอฝรั่งคนเมื่อกี้อีก แกอ่อยให้สุดเลยนะชิชา อย่าปล่อยให้ของดีหลุดมือไปนะยะเข้าใจไหม” กวีนาพูดบอกเพื่อนสาวไปอย่างอดไม่ได้ เพราะฝรั่งงานๆดีๆน่ะมันหาง่ายก็จริงแต่ล่ำบึกแบบนั้นมันไม่ได้เจอบ่อยๆ
“จะเจอยังไงแก ป่านนี้เขาไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้ เอาไว้ฉันไปหาผู้ที่พะงันหรือสมุยดีกว่า ฉันจะใช้ความแรดความร่านที่แกสอนมาให้คุ้มเลย” ชิชาพูดบอกไปอย่างนั้น แต่ก็แอบเสียดายในใจอย่างบอกไม่ถูก
“โปรดทราบ เครื่องบินของสายการบินมิเลอร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ ทีจี 790 พร้อมแล้วที่จะออกเดินทางไปที่ท่าอากาศสยานสมุยแล้ว ขอเชิญผู้โดยสารทุกท่านขึ้นเครื่องได้ ณ ทางออกหมายเลข 20 ขอบคุณครับ” เสียงประกาศดังขึ้นทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
“เอาแล้วไง มัวแต่คุยกับพวกแกจนฉันเปลี่ยนกางเกงไม่ทันเลยเนี่ย เฮ้อ” ชิชาพูดบ่นไปก็มองกางเกงในมือที่เธอหยิบออกมาจากกระเป๋าทันที
“ไปเปลี่ยนบนเครื่องก็ได้นิแก ป่ะ ไปขึ้นเครื่องก่อนเถอะ” ยูตะพูดไปก็ลุกขึ้นแล้วเดินลากกระเป๋าใบเล็กของเขาไปขึ้นเครื่อง ส่วนชิชาและกวีนาก็เดินตามเพื่อนหนุ่มไป เพราะพวกเขานั้นนั่งชั้นเฟิร์สคลาสจึงสามารถขึ้นเครื่องได้
พอทั้งสามขึ้นไปนั่งประจำที่ของแต่ล่ะคนแล้วก็รอเวลาเครื่องขึ้นอย่างสบายๆ ก่อนที่ทั้งสามจะหันมามองหน้ากัน เมื่อหนุ่มฝรั่งที่ชิชาชนที่หน้าห้องน้ำนั้นเดินเข้ามาในชั้นเฟิร์สคลาสนี้พร้อมกับเพื่อนฝรั่งของเขา กวีนาและยูตะที่นั่งด้วยกันอีกฝั่งหนึ่งก็ทำไม้ทำมือสังสัญญาณให้เพื่อนสาวรุกเขา และชิชาก็ทำมือโอเคตอบกลับไป ก่อนจะนั่งทำหน้านิ่งๆไป
ด้านโนอาที่เดินเข้ามาในเครื่องบินก็เห็นผู้หญิงที่เขาหมายตาเอาไว้นั่งอยู่ในชั้นนี้ด้วยก็รู้สึกถึงความท้าทายอีกครั้ง เพราะเขาอุตส่าห์ตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยไปไม่ตื้อ แต่พอมาเจอเธอด้วยความบังเอิญแบบนี้แล้ว มันก็ทำให้เขาคิดว่า ยังไงเธอก็เสร็จเขาแน่ๆ
“นายครับ นั่นมัน…” เฮนรี่เอ่ยพูดออกไปเมื่อเห็นผู้หญิงที่เจ้านายของเขาเข้าไปจีบนั่งอยู่ในเครื่องบินลำเดียวกัน แถมเธอยังนั่งติดกับที่นั่งของเขาอีก อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้
“เรียกชื่อฉันก็พอ จำไว้ว่าตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน แล้วนายก็ไปนั่งที่ฉัน เดี๋ยวฉันจะนั่งที่นายเอง” โนอาหันไปพูดบอกลูกน้องของเขาเบาๆ ก่อนจะหันกลับมาแล้วเดินไปที่นั่งของเฮนรี่ที่มีสาวสวยที่เขาหมายตาเอาไว้นั่งอยู่ ส่วนเฮนรี่ก็ไปนั่งที่ของโนอาแต่โดยดี
“เจอกันอีกแล้วนะคุณ” โนอาเอ่ยทักทายเธอแล้วก็ยักคิ้วให้พร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะเอามือยกกระเป๋าขึ้นไปเก็บที่ชั้นวางของด้านบน
“ค่ะ บังเอิญจริงๆ” ชิชาพูดตอบไปแบบเกร็งๆก็มองฝรั่งคนนี้ยกกระเป๋าขึ้นไปเก็บอย่างพิจารณา เพราะเขาตัวสูงใหญ่จนคำพูดที่เพื่อนๆของเธอพูดเรื่องขนาดของเจ้านั่นว่าใหญ่ยาวก็เข้ามาในหัวของเธอ ทำให้เธอที่นั่งอยู่ใช้สายตามองต่ำไปที่เป้ากางเกงของเขาอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะเห็นว่ามันนูนๆอย่างชัดเจน
“นูนออกมาแบบนี้มันจะใหญ่แค่ไหนกันนะ” ชิชาคิดไปก็เพ่งสายตามองอย่างอยากรู้อยากเห็น เพราะเธอก็ไม่เคยได้เห็นของจริงมาก่อน เธอก็แค่ดูผ่านจากคลิปที่เพื่อนสาวเอามือให้ดู พร้อมกับสอนเธอให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้ จนเธออายแทบแทรกแผ่นดินหนี
ส่วนโนอาที่กำลังเอากระเป๋าเก็บอยู่นั้นก็แอบแลสายตาก้มต่ำมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น ก่อนจะเห็นสายตาของเธอมองที่เป้ากางเกงของเขาก็ยิ้มมุมปากออกมา แล้วเอ่ยพูดออกไปแบบกวนๆ
“ที่กางเกงของผมมันมีอะไรหรือเปล่า คุณถึงได้มองจ้องขนาดนั้น” โนอาเอ่ยถามเธอไปก็เอามือจับที่เป้าของกางเกงของเขาอย่างสำรวจอย่างแกล้งๆเธอ จนเนื้อผ้ามันแนบชิดกับเป้ากางเกงจนเห็นท่อนเอ็นเป็นลำนูนอยู่
