ล้างกระดานชะตา พาใจว้าวุ่น

คำโปรย

อายุยี่สิบแปด... เธอตายอย่างโดดเดี่ยวและพังทลาย

อายุแปดขวบ... เธอเห็นแม่ถูกรถชนตายต่อหน้าต่อตา

ในเมื่อได้ชีวิตใหม่ เธอจะไม่ยอมเป็นเด็กอ่อนแอที่ยืนร้องไห้หน้ากองเลือดอีกต่อไป ก้าวแรกคือช่วยแม่ก่อน ก้าวต่อไปคือจัดการคนชั่วให้จมดิน!

ขอบคุณสวรรค์ที่ให้โอกาสหนที่สองซึ่งแลกมาด้วยความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีต 'นลิน' ย้อนเวลากลับมาในร่างแปดขวบ... วินาทีสุดท้ายก่อนที่แม่จะถูกรถชนตาย

เรื่องย่อ

พ่อบีบคั้นแม่จนตาย นลินจึงต้องทนอยู่กับพ่อตั้งแต่เด็กจนโตก่อนที่จะถูกพาตัวไปขายให้เสี่ยใหญ่แล้วพ่อก็สูบเงินเธอจนหมด นลินต้องจบชีวิตลงอย่างทรมาน สิ้นเนื้อประดาตัวจากการถูกพ่อแท้ๆ ร่วมมือกับเมียน้อยรังแก ทว่าโชคชะตาได้มอบโอกาสที่สองให้นลิน ย้อนเวลากลับมาในร่างของตัวเองตอนอายุแปดขวบที่แม่ยังไม่ตาย

เมื่อจิตวิญญาณผู้ใหญ่อายุยี่สิบแปดอยู่ในร่างเด็ก นลินจึงตั้งปฏิญาณว่าจะล้างกระดานชีวิตใหม่ทั้งหมด รักษาชีวิตแม่ไว้ เป็นฝ่ายเลือกถอยออกมาตั้งหลักอย่างชาญฉลาด จนพาแม่หลุดพ้นจากกรงขังเดิมๆ ได้สำเร็จ

กระทั่งพ่อตาสว่างและพยายามจะกลับมาง้อแม่ ศึกครั้งใหม่เริ่มขึ้นอีกครั้ง

นลินจึงต้องเริ่มภารกิจใหม่ นั่นคือการเลือกเฟ้นพ่อที่เหมาะสมที่สุดมาดูแลหัวใจของแม่ และเตรียมเปิดฉากโชคชะตาบทใหญ่กับ เขาคนนั้น ที่กำลังจะเข้ามาในชีวิต!

คำเตือน

เรื่องราวในนิยายทั้งหมดนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงบุคคลสถานที่หรือเหตุการณ์จริงใดๆ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

คำนำนักเขียน

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวย้อนเวลา ตายแล้วเกิดใหม่ในร่างเดิม เป็นเรื่องของนลินที่ครอบครัวแตกร้าวตั้งแต่เด็ก พ่อมีชู้ทำแม่ตาย เธอต้องโตอย่างย่ำแย่กับพ่อใจดำและแม่เลี้ยงใจร้าย ซ้ำร้ายยังถูกพ่อที่เห็นแก่เงินและหูเบาเชื่อแต่เมียน้อยหลอกขายนลินให้บำเรอกามเสี่ยใหญ่ใจหยาบและกักขฬะ สุดท้ายก็นลินก็ถูกทิ้งให้ตายเดียวดาย

พอย้อนเวลากลับมา นลินจึงล้างกระดานชะตา พาแม่ออกจากพ่อคนเดิม เพิ่มเติมคือหาพ่อคนใหม่

ผู้ชายคนใหม่ของแม่ดีเลิศกว่าใคร แต่น่าเสียดายที่ไม่ง่ายเหมือนที่คิด เพราะเธอต้องใช้ทุกกลเม็ดเด็ดพิชิตใจลูกชายของเขาเสียก่อน

หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าตั้งแต่นลินเป็นเด็กจนโตเป็นสาวแล้วค่อยเจอกับพระเอกค่ะ

***********

ปฐมบท

เสียงด่าทอดังระงมออกมาจากตัวบ้านด้านในก่อนที่ประตูบานใหญ่จะถูกผลักออกอย่างแรง

โสภณ เดินจ้ำอ้าวออกมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ข้างกายของเขามี ‘นีน่า’ สาวสวยในชุดเดรสสีหวานที่แสร้งทำเป็นเกาะแขนชายหนุ่มด้วยท่าทางตื่นกลัว ทั้งที่นัยน์ตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความสะใจ

“ภณคะ! อย่าไปเลยนะคะ คุยกับดีก่อน!”

ฤดี วิ่งตามออกมาจากบ้าน ใบหน้าสวยสะคราญในวันวานบัดนี้ทรุดโทรมซีดเผือดและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา เธอพยายามเอื้อมมือไปคว้าชายเสื้อของสามีที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาอย่างสุดชีวิต

“ปล่อย! รำคาญ! ในเมื่อจับได้แล้วพี่ก็ไม่ต้องเหนื่อยปกปิดอีกต่อไป เธอแค่ต้องรับให้ได้และอยู่ให้เป็น อย่าทำตัวน่าเบื่อมากไปกว่านี้ พี่ทนอยู่มาได้ตั้งหลายปีก็บุญเท่าไหร่แล้ว!”

โสภณสะบัดตัวอย่างแรงจนร่างของฤดีถลาล้มลงกับพื้นปูนหน้าบ้าน ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เขาเดินตรงไปยังรถคันหรูที่จอดอยู่ริมถนนฝั่งตรงข้าม

“พี่ภณ! จะไปหานังนั่นงั้นเหรอไ

“เออสิวะ เธอเลิกทำตัวน่าเบื่อเมื่อไหร่ค่อยคุยกัน”

“ได้ๆ ดีจะไม่ทำตัวน่าเบื่อ อย่าทิ้งดีกับลูกไปนะ!”

ฤดีร้องไห้โฮ ความรักและความผูกพันทั้งหมดทำให้เธอลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ร่างบางลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเท้าวิ่งตามแผ่นหลังของผู้ชายใจร้ายออกไปนอกเขตรั้วบ้านอย่างไม่คิดชีวิต

โดยที่เธอไม่ทันสังเกตเห็น... รถกระบะคันหนึ่งกำลังวิ่งสวนมาด้วยความเร็วสูงบนถนนเส้นนั้น

“แม่จ๋า! อย่าไป แม่!”

เสียงเล็กแหลมของเด็กหญิงวัยเยาว์ดังแทรกขึ้นมา นลิน ร้องไห้สะอึกสะอื้น อาศัยขาสั้นวิ่งตามหลังแม่มาด้วยความเร็วที่คิดว่าเร็วที่สุดแล้วในชีวิตน้อยๆ นี้ มือเล็กสองข้างเอื้อมสุดแขนเพื่อจะคว้าชายกระโปรงของแม่ไว้ แต่ระยะห่างเพียงไม่กี่ก้าวกลับไกลเกินกว่าที่เด็กน้อยจะเอื้อมถึง

เอี๊ยดดดดดดดด!

เสียงล้อรถบดขยี้กับถนนดังลั่นจนแสบแก้วหูแสงไฟหน้ารถสาดกระทบร่างของฤดีจนเกิดเป็นเงาทาบลงบนพื้น นลินเบิกตากว้าง ภาพตรงหน้าเหมือนถูกดึงให้ช้าลงชั่วขณะ...

โครม!

ร่างของแม่ปลิวลอยไปตามแรงปะทะ ก่อนจะตกลงสู่พื้นถนนดังปึก เสียงเนื้อกระทบปูนดังแน่นหนักเลือดสีแดงฉานค่อยๆ ไหลซึมออกจากร่างที่แน่นิ่งของฤดี เลือดสดๆ นองเต็มพื้นถนนสีเทาหม่น

“แม่!!!”

นลินตัวน้อยทรุดฮวบลงกับพื้นคอนกรีต กรีดร้องเสียงหลงจนแทบขาดใจ ภาพสุดท้ายที่เธอกลั้นใจมองผ่านม่านน้ำตา คือเห็นพ่อปรายตามองแม่แค่แวบเดียว ก่อนที่รถยนต์ของพ่อจะถูกเหยียบคันเร่งทะยานจากไปอย่างไม่ใยดี ทิ้งร่างไร้วิญญาณของแม่ไว้เบื้องหลัง...

