ตอนที่ 3 เป็นตายเท่ากัน
ใบชาในตอนนี้เธอพยายามตะเกียดตะกายเอาชีวิตรอดท่ามกลางสายน้ำที่เย็นจัดเย็นจนสุดขั้วหัวใจ เธอรู้สึกได้ว่าตอนนี้เหมือนฝนกำลังตกอย่างรุนแรงและตัวเธอกำลังจะหมดแรงลงในไม่ช้าเพราะเธอเสียเลือดมากอีกทั้งเธอยังต้องใช้แขนและเท้าในการแหวกไหว้เอาตัวรอดแต่แขนของเธอมันชาจนไร้ความรู้สึกไปหมดแล้ว เสี้ยววินาทีก่อนการหลับไหลเธอรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงมาทำตัวเธอซาดิกไปหมดก่อนที่ดวงตาของเธอจะมืดดับลงเธอกลับเห็นใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้าเธอในตอนนี้เป็นหญิงสาวที่เธอคับคล้ายคับคลาว่าจะรู้จักแต่ท้ายที่สุดแล้วเธอก็นึกไม่ออกแต่ทว่าได้ยินแต่เสียงที่ดังก้องอยู่ในหัว
" ช่วยด้วย ช่วยลดาด้วย เหนื่อยเหลือเกิน ทำไมถึงได้ใจร้ายกับลดาถึงขนาดนี้ รับปากลดาช่วยลดาด้วย "
เพียงคำพูดที่ดังก้องอยู่ในหัวใบชาก็เหมือนมีสัญชาตญาณเธอกระพริบตาหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณบอกว่าเธอรับปากซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าเธอรับปากไปทำไมในเมื่อตัวเองในตอนนี้ก็จะตายอยู่รอมร่อ และหลังจากประโยคนั้นเสียงก็ขาดหายไปพร้อมกับสติที่ดับวูบของเธอเช่นกัน
.................
.......
" ตื่นสิ ตื่น! ได้ยินไหม "
อัคคีเป็นคนช่วยนักฆ่าสาวให้ขึ้นมาจากแม่น้ำที่แสนหนาวเหน็บแต่กว่าที่เขาจะช่วยเธอขึ้นมาก็เป็นเวลาหลายนาทีจึงทำให้นักฆ่าคนนี้หมดสติไปแล้ว เขารีบเอาหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าของเธอออกหลังจากที่ดึงหน้ากากออกแล้วก็ยังเหลือผ้าที่ใช้ปิดหน้าอีกชั้นเขารีบเอามันออกจนท้ายที่สุดก็เผยใบหน้าของเธอให้เขาเห็นสักที เขาถึงกับตกตะลึงกับใบหน้าที่ไร้กันแต่งแต้มใดๆ ต้องยอมรับว่าเธอสวยจนเขาไม่สามารถละสายตาไปได้
" นายครับให้พวกผมทำเองดีกว่า "
นทีขันอาสาทันทีเพราะเห็นว่าผู้เป็นเจ้านายกำลังเหม่อลอยตลอดมาไม่เคยดูแลเอาใจใส่ผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อนแล้วนี่ยิ่งเป็นนักฆ่าด้วยแล้วพวกเขายิ่งไม่เข้าใจ
" ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันทำเอง บอกคนไปเตรียมรถฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล "
อัคคีพยายามปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยการปั๊มหัวใจอยู่หลายครั้งแต่สุดท้ายเธอก็ไม่ยอมสำลักน้ำออกมาสักทีเขาจึงต้องใช้ปากประกบริมฝีปากของเธอและเป่าลมเข้าไปเพื่อให้เธอสำลักน้ำออกมาเขาทำแบบนั้นอยู่หลายครั้งจนแล้วจนรอดเธอก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับเลยเขาจึงรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาล
" นายครับผมไม่เข้าใจนักฆ่าคนเดียวตายไปก็ช่างเถอะทำไมนายต้องดูแลขนาดนี้ "
ธาราพูดออกมาในขณะที่นั่งข้างนทีผู้ซึ่งกำลังขับรถอยู่ถามผู้เป็นเจ้านายที่นั่งอยู่เบาะหลังกับนักฆ่าสาวสวย
" อย่าถามมากรู้แค่ว่ายังไงเธอคนนี้ห้ามตายก็พอ เธอเป็นคนเดียวที่เราจับได้ไม่ใช่หรือไง ยังไงซะด้วยฝีมือของเธอก็ต้องเป็นคนสำคัญแน่ แผนการในคืนนี้ต้องไม่เสียเปล่าต้องได้ข้อมูลจากเธอเท่านั้น "
อัคคีเหมือนจะมีเหตุผลแต่ก็นั่นแหละเหตุผลยังไม่เพียงพอที่จะต้องช่วยเหลือนักฆ่าให้รอดสักหน่อย จมน้ำตายก็ตายไปสิแต่นี่นายของพวกเขายังอุตส่าห์ลงไปงมเธอขึ้นมานี่แหละที่น่าสงสัยแต่พวกเขาก็เป็นแค่ลูกน้องจึงทำตามคำสั่งของผู้เป็นเจ้านายเท่านั้น จนมาถึงโรงพยาบาลส่งเธอเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้วพวกเขาจึงรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างร้อนใจจนเวลาผ่านไปพักใหญ่ก็ได้รับสายจากบอดี้การ์ดที่ติดตามตัวของคุณฟ้าลดาผู้เป็นภรรยาในนามมาตลอดของนายพวกเขา
" นายครับ แย่แล้วครับคุณฟ้าลดาเกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำชนเสาไฟฟ้าขากลับจากจากทะเลทางใต้ที่นายให้คุณลดาไปพักผ่อนครับ ตอนนี้อาการโคม่าอยู่ที่โรงพยาบาลทางใต้ครับ "
อัคคีถึงกับลุกขึ้นยืนด้วยความร้อนใจ เขาให้คนในครอบครัวออกจากคฤหาสน์โดยให้แต่ละคนไปในสถานที่ที่แตกต่างกันเพื่อไม่ให้สงสัยว่าคืนนี้เขาจะจับเต่าในไหแต่ไม่คิดจริงๆ ว่าจะเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่กับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาในนามของเขา
" ธารารีบจองตั๋วเร็วตอนนี้เลย นทีบอกคนของเราให้เฝ้านักฆ่าคนนี้เอาไว้ให้ดีอย่าให้หนีไปได้ จำไว้ต้องเฝ้าทุกฝีก้าวอย่าให้หนีไปได้เด็ดขาด "
อัคคีที่ไม่อาจนั่งเฝ้าความเป็นความตายของนักฆ่าสาวคนนี้ได้เขาจำเป็นต้องไปดูอาการของภรรยาในนามเพราะเธอสำคัญกว่า เขาและบอดี้การ์ดคู่ใจ 2 คนมาถึงโรงพยาบาลในช่วงเช้าตรู่ของอีกวันถึงได้รู้ว่าฟ้าลดาพ้นขีดอันตรายแล้วแต่หมอไม่สามารถการันตีได้ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่เพราะแผลที่ร่างกายของเธอค่อนข้างสาหัสและสาวใช้อย่างนิ่มก็รอดตายหวุดหวิดไม่ต่างจากเธอแต่คนขับรถอย่างลุงสิงห์กลับไม่ได้โชคดีเหมือนพวกเธอสองคน
" วันนี้คุณลดาต้องนอนในห้อง ICU ครับสาวใช้ของคุณลดาก็เหมือนกันต้องรอดูอาการอีก 2-3 วันหมอถึงจะให้ออกได้ นายกลับไปพักผ่อนก่อนดีกว่าไหมครับผมจองห้องพักใกล้ๆ แถวนี้ไว้ให้ "
ธาราหลังจากที่มาถึงโรงพยาบาลก็ปลีกตัวไปจัดการธุระให้ผู้เป็นนายและให้นทีจัดการธุระที่โรงพยาบาลให้กับนายเช่นกัน
" ก็ดีเหมือนกันส่งคนของเราไปสืบดูว่าเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่ฉันไม่เชื่อว่าเรื่องนี้เป็นอุบัติเหตุ "
อัคคีที่พอจะรู้ต้นสายปลายเหตุอยู่บ้างแล้วถ้าเขาเดาไม่ผิดล่ะก็คงไม่พ้นเรื่องมรดกของเธอเป็นแน่แต่แค่ไม่รู้ว่าจะหลงเหลือหลักฐานให้หาหรือเปล่า
" ครับนาย "
นทีรับคำและรีบติดต่อนักสืบและประสานงานกับตำรวจในทันทีเพื่อสืบหาความจริง เขาเองก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าเรื่องนี้จะเป็นอุบัติเหตุเพราะมันเหมาะเจาะเกินไปจงใจให้เกิดเรื่องกับคุณฟ้าลดาในตอนที่เจ้านายของพวกเขาลดการระวังกับคุณฟ้าลดาลง
" แต่คุณลดาอาจจะต้องพักฟื้นอยู่ที่นี่อีกหลายวันนายจะกลับก่อนหรืออยู่เฝ้าเธอครับ "
ธาราตัดสินใจถามออกมาเพราะรู้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดี
" รอ รอจนกว่าเธอจะฟื้นจะกี่วันก็รอ ยังไงเธอก็อยู่ในความดูแลของฉันและการที่เธอเกิดอุบัติเหตุส่วนหนึ่งก็มาจากที่ฉันกันเธอออกจากคฤหาสน์หาพยาบาลที่เก่งที่สุดมาเฝ้าเธอด้วย "
อัคคีออกคำสั่งเพราะถึงแม้เขาจะบอกว่ารอจนกว่าเธอจะฟื้นแต่เขาก็ยังมีงานต้องทำไม่สามารถมานั่งเฝ้าเธอ 24 ชั่วโมงได้
" ครับ อ่อ ทางฝั่งของนักฆ่าสาวคนนั้นหมอบอกว่าเธอพ้นขีดอันตรายแล้วแต่เธอจมน้ำนานเกินไปก่อนมาถึงโรงพยาบาลก็อาการเป็นตายเท่ากันจึงทำให้เธอกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราหมอบอกไม่ได้ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่นายจะเอายังไงดีครับตอนนี้เธออยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจเท่านั้น "
อัคคีลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่เธอกลายเป็นหมากที่ตายแล้วไม่มีประโยชน์กับเขาอีกแต่ทว่าภายในใจของเขากลับรู้สึกว่าได้ช่วยเธอแล้วก็อยากจะช่วยให้ถึงที่สุดเผื่อว่าเธอจะกลับมามีประโยชน์ในภายหลัง ความหวังเล็กๆ ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาแล้วจะมีข้อมูลที่มีประโยชน์กับเขาบ้างจึงได้ตัดสินใจเอ่ยคำพูดที่ทำให้ลูกน้องทั้งสองคนถึงกับแปลกใจไม่คิดว่ามาเฟียที่เด็ดขาดแบบเขาจะพูดแบบนี้ได้
" ช่วยเธอและเก็บเรื่องนี้เป็นความลับซะ "
