ตอนที่6

Tara talk.

สามปีก่อน

"ตามกูมาทำไมวะพี่"

"อยากอยู่ด้วย"ดูพี่มันพูดสิครับ แค่คำพูดธรรมดาๆของพี่มันก็ทำให้ผมใจสั่นขึ้นมาเฉยๆ

"..."

"กูจริงจังกับมึงนะสายน้ำ" พี่มันพูดเสียงนิ่งๆ ผมไม่รู้ว่าจะตอบพี่มันยังไง เลยเลือกที่จะเข้าไปนั่งในรถแทน แต่พี่มันเสือกเข้ามานั่งเบาะข้างๆด้วยนะสิครับ

"ขึ้นมาทำไมวะพี่ กูจะกลับแล้วกูนัดเพื่อนไว้"ผมหันไปบอกไอ้คนที่นั่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่เบาะข้างๆ

"กูก็บอกอยู่ว่าอยากอยู่ด้วย"

ผมไล่ยังไงพี่มันก็ไม่ยอมลงจากรถผม ไอ้เหี้ยอาร์มก็โทรตามกูอยู่ได้ ผมเลยต้องพาพี่มันไปด้วย

"โห!พี่ตามติดเพื่อนผมขนาดนี้เลยหรอวะ แบบนี้ไอ้สายน้ำมันก็ไม่มีใครกล้าจีบดิวะพี่"ไอ้อาร์มมันทักทันทีที่เห็นพี่มันเดินตามผมเข้ามาในร้าน

"ใครจีบมันวะ"พี่นนต์มันถามไอ้อาร์มกลับ แต่น้ำเสียงแม้งโคตรดุเลยไอ้สัส

"ก็รุ่นพี่คณะบริหาร ชื่อไรวะไอ้สัส"ไอ้อาร์มมันพูดยิ้มๆก่อนจะหันมาถามผม กูจะไปรู้กับมึงไม ตั้งแต่ที่เขารู้กันทั่วคณะว่าพี่มันตามจีบผมอยู่ ไม่มีใครกล้ามาจีบผมสักคน แม้งพูดเหี้ยไรไม่ดูหน้าพี่มันเลย พอไอ้อาร์มพูดจบพี่มันก็หน้าบึ้งทันที จนผมกลัวว่าพี่มันจะพังร้านจนพวกผมไม่ได้แดกข้าวกันนะสิ

"กูถามว่าใครจีบมึง"พี่มันหันมาถามผมเสียงนิ่งๆ

"ไม่มีใครทั้งนั่นแหละ กูจะกินข้าวแล้วถ้ามึงยังไม่เลิกทำหน้าบึ้งนะพี่ มึงกลับไปเลย เห็นแล้วกูกินข้าวไม่ลง"ผมพูดก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะกับเพื่อน แต่พี่มันคว้ามือผมไว้ซะก่อน ผมเลยต้องหันไปมองหน้าพี่มัน

"เดี๋ยวสิ ไม่มีจริงๆใช่ไม"

"อือ ไปฟังเหี้ยไรกับคำพูดไอ้อาร์ม ไปกูหิวข้าวแล้ว"ผมเลยดึงมือพี่มันเข้ามานั่งในร้านซะเอง ไม่งั้นเย็นนี้ผมคงไม่ได้กินข้าวเย็นแน่ๆ

หลังจากวันนั่นพี่มันก็ตามติดผมเป็นเงา ไม่ว่าผมจะไปไหนทำอะไรพี่มันก็ตามจนผมรำคราญ แต่ผมพูดอะไรไม่ได้ไงพี่มันชอบงอน แล้วผมเสือกแคร์ความรู้สึกพี่มันอีกไอ้สัส แฟนกูก็ไม่ใช่

"คืนนี้ไปร้านกูป่ะ"ไอ้อาร์มมันถาม พวกผมเลยพยักหน้าตกลงก่อนจะแยกย้ายกันกลับ ไอ้อาร์มมันทะเลาะกับพ่อมันเรื่องเรียน มันเลือกสอบเข้าวิศวะเครื่องกลตามพวกผม แต่ที่บ้านอยากให้เรียนบริหาร มันเลยลงทุนเปิดผับใกล้ๆมหาลัย แล้วกินนอนอยู่ที่นั่น มันก็บ่นเหงาบังคับให้พวกผมไปอยู่เป็นเพื่อนเกือบทุกคืน

"ไม่ไปได้ไม"ผมหันไปมองคนที่นั่งเบาะข้างๆ เดี๋ยวนี้พี่นนต์มันเนียนขับรถไปจอดไว้ที่บ้านผม แล้วนั่งรถมามหาลัยพร้อมผมแทบทุกวัน ตอนกลับผมเลยต้องพาพี่มันกลับด้วยนะสิ

"นัดกันแล้ว"ผมพูดแค่นั่นคนข้างๆแม้งเงียบเลยนั่งหน้าบึ้งกอดอกมองออกไปข้างนอก เวลาอยู่ที่มหาลัยต่อหน้ารุ่นน้องพี่แม้งโคตรหน้ากลัวดุตลอดเวลา แต่พออยู่กับผมสองคนพี่มันขี้งอนชิบหายแล้วผมที่ไม่ชอบเวลาพี่มันเป็นแบบนี้เลยต้องง้อมันนะสิ

"ก็ไปกับกูสิวะ"

"ไปได้"

"ก็ไปด้วยตลอดไม่ใช่รึไง" ผมหันไปพูดกับพี่มัน พี่มันเลยยิ้ม ตากูฝาดรึป่าววะไอ้เหี้ย น้ำคงท่วมเชียงใหม่วันนี้แน่เลยไอ้สัส พี่มันยิ้มโคตรน่ารักในสายตาของผม พี่มันมีเขี้ยวด้านซ้ายทำให้เวลายิ้มแม้งดูมีเสน่ห์มากกว่าเดิม

"มองกูแบบนี้ ถ้ากูอดใจไม่ไหวเดี๋ยวมึงจะไม่ได้ไปผับ กูไม่รู้ด้วยนะ"

พอสามทุ่มพวกผมก็มาถึงผับ ก่อนจะเดินไปหาพวกเพื่อนๆที่นั่งอยู่ชั้นสองของผับ เพื่อนพี่นนต์ก็มาครับพี่ดีมกับพี่แบงค์นั่งอยู่ชั้นล่างพี่นนต์เลยว่าจะกลับเมื่อไรให้ผมลงไปหาเพราะพี่มันขับรถพาผมมาบอกว่ากลัวผมเมาไม่อยากให้ผมขับรถ

"พี่มันไม่มาด้วยหรอวะ"ไอ้จิวมันถามผมที่เดินมาคนเดียว

"อยู่ข้างล่างกับเพื่อน"ผมพูด

"มึงชอบพี่มันรึป่าว"ไอ้เอกมันถามผม ผมเลยมองหน้ามัน

"ไม่รู้วะ แต่กูก็ไม่ได้รังเกียจพี่มันนะ"ผมพูดก่อนจะนั่งลงข้างๆไอ้จิวมันเลยชงเหล้าส่งให้ผม จากตรงนี้ผมมองเห็นโต๊ะพี่มันชัดเลยครับ เกือบเที่ยงคืนผมเห็นผู้หญิงคนนึง เดินเข้าไปหาพี่มัน แล้วเธอก็จับแขนพี่มันไว้ก่อนจะพูดอะไรสักอย่างแล้วร้องไห้

แต่พี่มันกลับนั่งนิ่งไม่พูดอะไรสักคำ ผมที่นั่งมองอยู่ชั้นสองกลับไม่พอใจขึ้นมาเฉยๆเธอเป็นใครวะ แฟนพี่มันหรอแล้วคุยกันเรื่องอะไร ถ้าพี่มันมีแฟนอยู่แล้วจะมาจีบกูทำไมไอ้สัส