ตอนที่ 1 ค่ำคืนก่อนออกรบ nc

แม่ทัพซูเหวิน เป็นบุรุษผู้มีร่างกายแข็งแรงดั่งเหล็กกล้า ใบหน้ามีริ้วรอยจากการสู้รบหลายสิบปี แต่ยังคงแฝงไปด้วยความมั่นคงและบารมีที่น่าเกรงขาม แม้จะอายุ 45 ปีแล้ว แต่ความแข็งแกร่งและทักษะทางการทหารของเขายังไม่มีที่ติ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาเต็มไปด้วยประสบการณ์และความเฉียบคม แสดงถึงการเป็นนักรบที่มีความคิดลึกซึ้ง รอบคอบ และไม่หวั่นเกรงต่อศัตรูใดๆ

ซูเหวินเป็นแม่ทัพที่มีความสามารถทั้งบุ๋นและบู๊ เขาสามารถวางแผนกลยุทธ์ได้อย่างแยบยล รู้จักการบริหารจัดการกำลังพล และมีความเป็นผู้นำที่หาได้ยาก เขาเป็นแม่ทัพที่ไม่เพียงแต่มีฝีมือในการต่อสู้ แต่ยังมีปัญญาในการวางแผนทำศึก ทุกครั้งที่ออกศึก ไม่ว่าจะเป็นการบุกโจมตีหรือป้องกันเมือง เขามักนำทัพไปสู่ชัยชนะเสมอ

ซูเหวินเป็นที่รักและนับถือของทหารใต้บังคับบัญชาและประชาชน เขาไม่เคยยอมแพ้ต่อความยากลำบากและทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อรักษาบ้านเมือง ไม่ว่าจะเป็นท่านพ่อหรือพี่ชายของเขาที่เสียชีวิตในสนามรบ ซูเหวินสืบทอดเจตนารมณ์และเกียรติยศของตระกูลซูไว้ด้วยความภาคภูมิ เขากลายเป็นเสาหลักที่สำคัญของอาณาจักร ที่ไม่เพียงแค่ได้รับความไว้วางใจจากองค์ฮ่องเต้ แต่ยังเป็นผู้ปกป้องความสงบสุขของแผ่นดิน

ฮูหยินเหมยอิง ภรรยาคู่ใจของแม่ทัพซูเหวิน นางเป็นหญิงงามผู้ที่ไม่เพียงแต่มีความงดงามภายนอก แต่ยังมีความเย้ายวนใจที่ยากจะห้ามใจ ผิวขาวนวลของนางเปล่งประกายราวกับหิมะที่บริสุทธิ์ รูปร่างของนางนั้นงดงามได้สัดส่วน ทำให้ใครต่อใครต่างอิจฉาริษยาแม่ทัพซูเหวินที่ได้ครอบครองนาง สายตาของเหมยอิงเปล่งประกายความหลงใหลและเสน่ห์อันเย้ายวน ยิ่งเมื่อได้มองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลเข้มนั้น ยากจะละสายตาได้

ในขณะที่นางอยู่ข้างแม่ทัพซูเหวินในค่ำคืนก่อนการออกรบ ความเศร้าหมองปนความกังวลปรากฏอยู่ในน้ำเสียงของนาง “ท่านพี่...พรุ่งนี้ท่านต้องไปออกรบอีกแล้วหรือ” นางกล่าวออกมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเศร้าและความต้องการที่ซ่อนเร้น ภายใต้ผ้าเนื้อบางเบาที่นางสวมใส่ ร่างกายของนางยิ่งเปล่งประกายความเย้ายวนอย่างไม่อาจปฏิเสธ ความร้อนแรงในดวงตาของนางบ่งบอกถึงความโหยหา ความรู้สึกนี้ทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเข้มข้นแห่งอารมณ์

เหมยอิงปรนเปรอความรักต่อซูเหวินด้วยความร้อนแรงที่แฝงไปด้วยความรักและความปรารถนา นางไม่อยากให้เขาออกไปเผชิญกับสงครามอีกครั้ง ความเป็นห่วงนั้นแฝงอยู่ในทุกสัมผัสของนาง พลางหวังว่าค่ำคืนนี้จะเป็นคืนที่นางสามารถทำให้เขาลืมความกดดันจากสนามรบได้ แม้เพียงชั่วครู่

แม่ทัพซูเหวินยืนอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีหนักแน่นและเคร่งขรึม ดวงตาคมกริบจ้องมองตรงไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น ขณะที่เขากล่าวถึงหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบในฐานะขุนศึกคนสุดท้ายของตระกูลซู ใจของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่นไม่อาจละทิ้งภาระอันยิ่งใหญ่นี้ไปได้ ด้วยความเชื่อมั่นในหน้าที่ที่ต้องรับสืบทอดเกียรติยศของบรรพชน มือกำยำของเขายกขึ้นประกบเข้ากับริมฝีปากของนาง เขาก้มลงจูบนางด้วยความเร่าร้อนที่ไม่อาจปิดบัง

“ก่อนที่ข้าจะไปออกรบ... เจ้า...ช่วยเติมเต็มสิ่งที่ข้าปรารถนาได้หรือไม่” แม่ทัพซูเหวินเอ่ยเสียงแหบพร่าด้วยความหื่นกระหายที่ซ่อนอยู่ในใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้าราวกับเพลิงไฟที่พร้อมจะลุกไหม้ในทุกเสี้ยววินาที

"ได้เจ้าค่ะ ท่านพี่..." เสียงนางนุ่มนวลตอบกลับพร้อมทั้งพริ้วไหวเข้าใกล้ ลิ้นของนางพลิ้วไหวอย่างชำนาญ โต้ตอบกับท่านแม่ทัพอย่างร้อนแรง ความรู้สึกทั้งหมดพลุ่งพล่านในทุกสัมผัสที่เชื่อมต่อกัน ราวกับความปรารถนานั้นจะเผาไหม้ให้ลุกโชนไปในทุกอณูของร่างกาย

นางตอบสนองเขาด้วยความโอนอ่อน ริมฝีปากของพวกเขาบรรจบกันอีกครั้ง ลิ้นของนางไล้ไปมาตามจังหวะของหัวใจที่เต้นแรงราวกับจะหลอมละลายทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นหนึ่งเดียว ในช่วงเวลานั้น ทุกความกระหาย ความเร่าร้อน และความปรารถนาที่เคยถูกเก็บกดต่างพลุ่งพล่านไปจนถึงขีดสุด

ริมฝีปากของแม่ทัพซูเหวินประกบเข้าหานางอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่แค่ความอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนดั่งเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ในจิตใจ เขาใช้มืออันแข็งแกร่งดึงร่างนางเข้ามาแนบชิด แน่นจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ร้อนผ่าว มืออีกข้างของเขาประคองท้ายทอยนางไว้ จูบของเขาทวีความรุนแรงขึ้นในทุกเสี้ยววินาที ลิ้นของเขาเจาะเข้ามาลึกขึ้น ราวกับจะสำรวจทุกมุมของริมฝีปากนางด้วยความกระหายที่ไม่อาจหยุดได้

นางตอบสนองด้วยความร้อนแรงไม่แพ้กัน ลิ้นของนางพลิ้วไหวไปมาอย่างช่ำชอง โต้ตอบกับเขาอย่างเร่าร้อนและรวดเร็ว ริมฝีปากของนางจูบกลับด้วยพลังที่เกินจะบรรยาย มือของนางเลื่อนไล้ไปตามแผงอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึง ราวกับต้องการสัมผัสความแข็งแกร่งของเขาในทุกอณู ท่านแม่ทัพซูเหวินครางออกมาเบา ๆ ในลำคอ ดวงตาของเขาเปล่งประกายความกระหายที่เต็มเปี่ยม

เสียงหายใจของทั้งสองดังถี่และหนักขึ้น ราวกับว่าในช่วงเวลานี้ ไม่มีสิ่งใดในโลกสำคัญอีกแล้วนอกจากพวกเขา แรงดึงดูดระหว่างพวกเขารุนแรงจนยากจะต้านทาน ลิ้นของนางหมุนวนอย่างเร่าร้อน ทำให้แม่ทัพซูเหวินแทบคลั่ง ในขณะที่เขาใช้มือของเขาลูบไล้ไปตามร่างนาง ปลายนิ้วลากไล้ไปบนผิวเนียนนุ่มที่สั่นสะท้านไปตามสัมผัสของเขา

"เจ้าทำให้ข้าคลั่งเสียแล้ว..." แม่ทัพเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า ขณะลมหายใจของเขายังคงร้อนระอุ

ไฟราคะที่โหมกระหน่ำดั่งเปลวเพลิงร้อนแรง แผดเผาอยู่ภายในจิตใจของท่านแม่ทัพจนแทบจะต้านทานไม่ไหว เขารีบเร่งปลดเปลื้องเสื้อผ้าของนางออกอย่างกระตือรือร้น เผยให้เห็นเรือนร่างของนางที่ช่างเย้ายวนใจและเปี่ยมเสน่ห์อย่างไร้ที่ติ ผิวเนียนละมุนของนางสะท้อนแสงไฟที่เต้นรำอยู่เบื้องหลังยิ่งทำให้เขายากที่จะหักห้ามความปรารถนา ลมหายใจของท่านแม่ทัพเริ่มถี่และหนักขึ้น ความต้องการในตัวนางพลุ่งพล่านไปทุกส่วนของร่างกาย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันแรงกล้า มือที่สั่นไหวเล็กน้อยวางลงบนผิวของนางอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นทั้งรุ่มร้อนและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน

ท่อนเนื้อของเขายืนผงาดแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเมื่อได้เห็นเรือนร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนของนาง ความต้องการที่สุมอยู่ในใจของเขาเริ่มก่อตัวอย่างรุนแรง ความรู้สึกถึงความร้อนแรงและความเร้าใจทำให้ทุกส่วนของร่างกายของเขาตอบสนองอย่างฉับพลัน เสน่ห์ของนางทำให้เขาต้องข่มความปรารถนาไว้ไม่อยู่

ท่านแม่ทัพค่อยๆนำท่อนเนื้อของตนสอดใส่เข้าไปภายในเรือนร่างของนางอย่างเชื่องช้าคนทั้งคู่รู้สึกว่าตนเองราวกับว่าได้เข้าไปท่องในดินแดนสุขาวดี น้ำราคะของนางหลั่งออกมาเป็นจำนวนมากพร้อมทั้งส่งเสียงร้องครางชื่อของท่านแม่ทัพ

“อ๊า...ท่านแม่ทัพ ข้าเสียวจนจะทนไม่ไหวแล้ว” นางส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างมีความสุขท่อนขาที่อวบอิ่มของนางล้วนแล้วแต่เปรอะเปื้อนน้ำราคะที่ไหลเยิ้มเต็มไปหมด

ฉวบ...ฉวบ.... “ฮูหยินเหมยอิง ความร่านของเจ้านั้นมันทำให้ข้าไม่อยากที่จะไปสนามรบ ท่อนเนื้อของข้ามันเปียกฉุ่มไปด้วยน้ำราคะของเจ้าเต็มไปหมดแล้ว” ท่านแม่ทัพกระแทรกเรือนร่างของนางพร้อมทั้งส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างมีความสุข

“อ๊า....ท่านแม่ทัพ แล้วท่านชอบเรือนร่างของข้าไหมเจ้าค่ะ หากท่านชอบแรงอีก จงทำแรงอีก” นางปลดปล่อยความหื่นกระหายอย่างไม่อายเพราะความร่านของนางที่มีมาทั้งหมดนั้นก็ล้วนแล้วแต่เป็นตัวของท่านแม่ทัพที่ฝึกฝนให้นางทั้งสิ้น

ป๊าบ ป๊าบ ตับ ตับ เสียงกระแทรกเนื้อหนังพร้อมทั้งน้ำที่เปียกแฉะของคนทั้งคู่ดังลั่นไปทั่วทั้งจวนความเร่าร้อนของคนทั้งสองบ่าวรับใช้ต่างรู้กันดี

“อ๊า...ข้าจะไม่ไหวแล้ว”

“ท่านพี่ปลดปล่อยความหื่นกระหายของท่านเข้ามาภายในเรือนร่างของน้องเลยเจ้าค่ะ อ๊า...อุ๊ยยย...” น้ำเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจของฮูหยินในนามนี้นั้นดูหื่นกระหายเป็นอย่างมากสามารถปลุกกระตุ้นอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามได้เป็นอย่างดีท่านแม่ทัพทั้งกระแทรกเรือนร่างของนางดูดเลียเรือนร่างของนางอย่างหิวกระหายราวกับว่าอดอยากมานาน

อ๊า..พร๊วดดดดด ท่านแม่ทัพปลดปล่อยความหื่นกระหายของตนเข้ามาภายในเรือนร่างของนางฮูหยินผู้มีเรือนร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนนางถึงกับสั่นกระตุกไปมาตามจังหว่ะการปลดปล่อยน้ำของท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพยังคงกดท่อนเนื้อจมเข้าไปภายในเรือนร่างของนางพร้อมทั้งน้ำราคะที่อัดฉีดเข้าไปเขาค่อยๆถอนมันออกน้ำถึงกับแตกทะลักคาบริเวณรูสวาทของนาง ด้วยความเป็นศรีภรรยาที่ดีฮูหยินมักจะดูดเลียทำความสะอาดให้กับท่านแม่ทัพทุกครั้งเมื่อทำกิจกรรมอย่างว่าเสร็จ

“อ๊า..ฮูหยินเจ้าจะเร่าร้อนเกินไปแล้ว” ในระหว่างที่นางดูดเลียทำความสะอาดดุ้นให้กับท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพถึงกับเสียวสั่นจนตัวเกร็งลิ้นของนางช่างพลิ้วไหวและหนักหน่วงจริงๆ

ฉวบ ฉวบ ฉวบ “ท่านพี่อยู่เฉยๆซิเจ้าค่ะ น้องกำลังเลียทำความสะอาดให้ท่านพี่” ในขณะที่นางดูดเลียนางก็แสดงใบหน้าที่สุดแสนจะเย้ายวนและหื่นกระหายออกมา สตรีผู้สูงศักดิ์นางนี้คล้ายกับมีปีศาจแล้วที่หื่นกระหายเข้าสิงอยู่ ราวกับว่าไม่มีท่อนเนื้อของชายใดที่จะเติมเต็มความต้องการของนาง