2.4

“ฉันไม่กลับ!”

เพียงดาว ตวาดเสียงแหลมสูงใส่ชายหนุ่มที่เซ้าซี้เธอด้วยความโมโห แล้วตวัดหางตามองผ่านใบหน้านั้นราวกับค้อนอย่างขุ่นใจ เธอเป็นหลานคนโตและเป็นหลานสาวคนเดียวในจำนวนหลานทั้งหมด 5 คนของเถ้าแก่ตง เจ้าของกิจการค้าวัสดุก่อสร้างครบวงจรรายใหญ่ที่สุดในจังหวัดน่าน ภายใต้ชื่อนานาภัณฑ์วัสดุก่อสร้าง ในการดูแลของสายัณห์กับรุ่งทิวา ผู้เป็นบิดามารดา เพียงดาวมีน้องชายอีก 4 คน ที่มีอายุไล่เรียงกันไป และตอนนี้ทุกคนเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษทั้งหมด จะมีก็แต่เธอคนเดียวที่ไม่ได้รับอนุญาตจากอากงให้ไปศึกษาต่อต่างประเทศเหมือนน้อง ๆ เพียงเพราะเพศที่แตกต่าง ความที่เกิดเป็นผู้หญิงทำให้เธอไม่ได้รับสนับสนุนเรื่องการเรียนนัก เธอเลยได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่เมืองไทยเท่านั้น

เพียงดาวเรียนจบจากคณะบริหารธุรกิจในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่และตั้งใจที่จะไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษเหมือนน้อง ๆ ทั้งสี่ให้ได้ แต่อากงกำลังจะทำลายความฝันของเธอด้วยการพยายามจะให้เธอแต่งงานกับแสงฉาน บุตรชายกำนันแป๊วผู้มีอิทธิพลทางการเมืองระดับท้องถิ่นในอำเภอเมืองของเชียงใหม่ เพราะอากงของเธอสนใจที่ดินนับพันไร่ในมือของกำนันแป๊วมากนั่นเอง

“คุณอยากกลับ คุณก็กลับไปคนเดียวเถอะ แล้วก็เลิกยุ่งกับชีวิตของฉันซะทีจะได้ไหมฮะคุณแสงฉาน”

“โอเค ๆ ครับดาว ไม่กลับก็ไม่กลับ แต่คุณอย่าเพิ่งโมโหผมเลยนะครับ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะผมรับปากอากงของคุณเอาไว้ ว่าจะพาคุณกลับไปส่งบ้านไม่เกินเที่ยงคืนผมคงไม่มาคอยรบเร้าคุณอย่างนี้หรอกในเมื่อนี่มันก็เกือบจะตีหนึ่งอยู่แล้ว ผมเป็นห่วงเกรงว่าอากงของคุณท่านจะยังไม่ยอมนอนหากหลานสาวของท่านยังไม่ถึงบ้านก็เท่านั้นเอง”

หญิงสาวชักสีหน้าทันทีที่อีกฝ่ายเอาผู้ใหญ่ของเธอมาอ้าง

“คุณไม่ต้องเอาอากงของฉันมาอ้างเลย ฉันไม่ใช่หลานสาวที่ดี ที่จะยอมฟังโอวาทของอากงถึงให้ท่านสั่งได้ทุกอย่างหรอกนะ คุณมองฉันผิดไปถนัดเลยคุณแสงฉาน คนอย่างฉันจะยอมทำอะไรก็ต่อเมื่อฉันพอใจเท่านั้น ตรงกันข้ามถ้าฉันบอกว่าไม่ มันก็จะไม่มีทางเปลี่ยนเป็นคำอื่นได้แน่ คุณเลิกตามตอแยฉันได้แล้ว”

“ทำไมล่ะครับดาว คุณทำอย่างกับคนอย่างผมไม่คู่ควรกับคุณอย่างนั้นแหละ ถึงไม่ยอมเปิดใจให้ผมบ้างเลย ทั้งที่ครอบครัวเราหวังให้เราสองคนแต่งงานกัน” เขาเอ่ยอย่างหงุดหงิด ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขาอย่าง ไร้เยื่อใยเท่าเพียงดาวมาก่อน และเขาก็ไม่เคยยอมใครเหมือนที่ยอมให้เธอ

ดวงตากลมวาวภายใต้แพขนตางอนงาม และเปลือกตาแต่งสีสัน โฉบเฉี่ยวอย่างมีสไตล์ตามแบบฉบับสาวยุคใหม่ที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง ประกอบกับรูปหน้าเรียวรีล้อมกรอบด้วยเส้นไหมสีน้ำตาลแดงที่ถูกรวบสูง ทิ้งชายเป็นแส้หางม้า แสงฉานทอดสายตามองทรวดทรงอรชรงดงามได้รูปภายใต้เสื้อยืดพอดีตัวสอดชายในกางเกงยีนรัดรูปอวดรูปร่างงดงามชวนมองของเธอด้วยแววตาลุ่มหลง ก่อนเหลือบตาสูงขึ้นจับจ้องริมฝีปากอิ่มแต้มสีแดงสดที่เม้มสนิทของเธออย่างเว้าวอน

“ฉันไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ และคุณก็ไม่มีอะไรตรงกับผู้ชายในอุดมคติของฉันสักอย่างเดียว ที่สำคัญที่สุดฉันเพิ่งเรียนจบ ยังไม่ทันได้เริ่มใช้ชีวิตวัยทำงานทำไมฉันต้องรีบหาห่วงมาผูกคอด้วยไม่ทราบ”

เพียงดาวเอ่ยอย่างไม่เกรงใจสายตาของคนตรงหน้าเพราะเรื่องความเจ้าชู้ของแสงฉานเป็นที่โจษจันของคนในกลุ่มสังคมเดียวกัน โดยเฉพาะข่าวที่เขาเป็นต้นเหตุให้จรรย์อมลนักศึกษาสาวรุ่นน้องที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเธอฆ่าตัวตาย เป็นเรื่องที่เพื่อน ๆ ในกลุ่มของเธอต่างวิพากษ์วิจารณ์กันให้เซ็งแซ่และก่อให้เกิดอคติฝังแน่นในใจเธอชนิดที่สายตาเว้าวอนกับประโยคออดอ้อนของเขาไม่สามารถทำลายความรู้สึกต่อต้านในใจเธอลงได้เลย