2.อคิณ

กระเป๋าเดินทางสีดำ ที่ถูกนำออกมาจากที่ซ่อน วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ หลายใบ อาวุธสำหรับป้องกันตัว ที่แยกชิ้นส่วนเอาไว้ ถูกประกอบขึ้นมาอย่างชำนาญ ชายหนุ่มในวัยไล่เลี่ยกัน มองคนที่กำลังประกอบอาวุธ แล้วแสยะยิ้ม อย่างดูแคลน

"มึงเก่งนี่หว่า ไอ้คิน ชำนาญเลยมึง ในคุกเขาสอนมึงมาเหรอ "

คำพูดเหยียดหยามดูแคลน ของ ชายที่กำลัง นั่งอยู่ ทำให้อคิน ชะงักมือไป

พ่อเลี้ยง ที่เป็นเจ้านายโดยตรง มองด้วยสายตาห้ามปราม

"เรียบร้อยครับ "

อาวุธราคาแพงที่ซื้อหามาประดับบารมี ถูกประกอบให้พร้อมใช้งาน

"ผมไม่เคยผิดหวังกับพ่อเลี้ยงเลยสักอย่างครับ "

ธุรกิจมืด ที่ทำมาเป็นสิบปี แต่บารมีก็ยังไม่แข็งแกร่งพอ ดังนั้น พ่อเลี้ยงนุ จึงต้องเสริมกำลังของตัวเอง ด้วยโปรไฟล์ของสองพ่อลูก ที่มีคนนับหน้าถือตา

"ไปได้แล้ว ไอ้คิน "

พ่อเลี้ยง บอกกับ ลูกน้องคนสนิท ที่ให้ทำงานนอกบ้านมานานแต่เพิ่งจะให้เข้ามาทำงานในบ้าน ดังนั้น คนในบ้านจึงเพิ่งจะได้เห็นหน้าเห็นตา

"เดี๋ยว "

เงินสดข้างตัว ที่วางกองอยู่ ถูกหยิบขึ้นมา แล้วโยนลงบนพื้น

"กูให้ทิปมึง "

เงินหลายพันบาท กระจัดกระจายลงบนพื้น ชายหนุ่มก้มลงเก็บขึ้นมา แล้วเหลือบมอง เจ้านายของตัวเอง ที่พยักหน้าคล้ายกับว่า ให้รับแล้วออกไป

หญิงสาวหลายคน ที่นั่งรออยู่ด้านนอก มองคนที่เดินออกมา แล้วยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ แต่ไม่อาจจะทำอะไรได้มากกว่านั้น เพราะพวกเธอ มาที่นี่ เพื่อดูแล คนในห้อง ที่กำลัง คุยธุรกิจกันอยู่

อคินเดินออกจากบ้านหลังใหญ่ที่ตอนนี้ แทบจะไม่มีใครแล้ว ใบหน้าหล่อเหลา กัดฟันแน่นด้วยความโกรธ ก่อนจะตรงไปยังบ้านหลังเล็กที่อยู่ติดกับโรงจอดรถ สายตาดุดัน เงยหน้าขึ้นไปมอง ที่แสงไฟในห้องของชั้นบนของบ้าน แล้วก็สบตากับหญิงสาว ที่สวมชุดนอนบางเบา เวลานี้ ไม่มีใครแล้วนอกจากเขาเพียงคนเดียว จุดนี้ ไม่มีใครเดินเพ่นพล่านไปมา เพราะพ่อเลี้ยง ให้อภิสิทธิ์ส่วนตัวกับเขา โซนโรงจอดรถตรงนี้ เป็นของเขาเพียงคนเดียว

สายตาของเธอ จับจ้องมาลงมา แค่เพียงไม่นาน แต่มันทำให้คนที่มอง ร้อนไปหมดทั้งตัว ท่ามกลางความมืด มีแสงพระจันทร์ ส่องไปที่ร่างบอบบางของเธอ ทำให้เขา เห็นสรีระร่างกายของเธอ จนแทบจะ ต้านทานเสน่ห์ไม่ได้ นีรา เป็นของต้องห้าม เธอคือลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน และเธอคือคู่หมั้นของไอ้กาย ผู้ชายที่ชอบดูถูก คนอื่น เหลือเกิน

น้ำเย็นฉ่ำที่ไหลรดร่างกายดับความเร่าร้อนของตัวเอง เสียงที่ดังอยู่หน้าประตู ทำให้ชายหนุ่ม ปิดน้ำฝักบัว แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันเอว มือหนามองเห็นร่มตรงหน้าประตู แล้ว เดินไปยืนตรงหน้าประตูบ้านของตัวเอง

"พี่คินจ๋า " เสียงเรียกที่ได้ยิน ชัดเจน ทำให้อคิน เปิดประตูแง้มไปมอง

คนงานในบ้าน มองประตูที่เปิดแง้มออก แล้วยิ้มออกมา

"หนูดา ขอนอนด้วย "

หญิงสาว แสดงออกชัดเจนตั้งแต่แรก ว่าต้องการอะไร

"กลับไป "

เขาปิดประตู แล้วเดินกลับไปแต่งตัว เสื้อยืดตัวเก่า กับกางเกงขาสั้น แล้วล้มตัวนอน บนฟูกหนา ที่นอนที่ดีที่สุดในชีวิต ตั้งแต่เกิดมา และอคินสาบานว่า เขาจะไม่มีวันกลับไป ในที่ที่เลวร้ายที่สุดอีกแล้ว

ภาพความฝันที่ยังคงตามหลอกหลอน คือภาพของสามีใหม่แม่ กำลังทุบตีแม่อยู่ นายอคิน ที่ผ่านวัยจากเด็กชาย เป็นนายได้ไม่กี่ปี ในขณะที่เรียนอยู่วิทยาลัยช่าง หยิบมีดทำครัวขึ้นมา แล้วปักลงไป ที่หน้าอกเพียงครั้งเดียว ชั่ววินาทีนั้น เสียงกรีดร้องของแม่ ยังจำขึ้นใจ อคิน เข้าเรือนจำ ชดใช้ในสิ่งที่ทำผิด นานหลายปี กว่าจะออกมา ทำงาน อยู่กับพ่อเลี้ยง เพราะ คนข้างใน แนะนำให้มา

แสงพระอาทิตย์ ที่ส่องเข้ามา แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ทำให้ คนที่นอนรู้สึกตัวไว ตื่นขึ้นมา นาฬิกาบอกเวลา 06.30 ก่อนนาฬิกาปลุก บ้านหลังใหญ่ นอกจากคนงานแล้ว คงยังไม่มีใครตื่นแน่นอน ห้องปาร์ตี้ คงจะมีชายหญิง มั่วสุมอยู่ในนั้น ส่วนคนสำคัญที่สุดของบ้าน คงใกล้จะเดินลงมา

เสียงแม่ครัวและคนงาน เตรียมอาหาร สำหรับให้คุณนี ไปตักบาตร คงใกล้จะเรียบร้อย อคิน ลุกขึ้น ล้างหน้าล้างตา เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเดินออกจากบ้าน ก่อนจะหยุดนิ่ง เมื่อพบเธอ