ตอนที่6 เกินเลยNC

ตอนที่6เกินเลยNC

มาร์คTalk

ผมออกแรงดันแก่นกายเกินขนาดเข้าไปในร่องรักของเธอ เหมือนจะมีเลือดพรหมจรรย์ไหลออกมาเพราะด้วยขนาดของผมแล้วมันคงใหญ่เกินไป แต่เธอก็กัดฟันสู้ต่อความเจ็บปวด ผมสงสารเธอนะ แต่สงสารตัวเองด้วยเพราะผมหยุดมันไม่ได้แล้ว

สวบ!! กรี๊ดดด ผมดันเข้าไปจนมิดด้าม

ตั่บ ตั่บ ตั่บ อื้อ…

"ไม่เอาแล้วอ่ะ เจ็บมาก ถอยออกไปก่อนได้มั้ย"เธอพูดขอร้องผมด้วยสายตาน่าสงสารแต่มีหรอผมจะหยุด ผมไม่แคร์อยู่แล้ว

"อดทนหน่อยนะ แล้วมันจะดีขึ้น เธอจะรู้สึกดีมากๆเลยล่ะ "ผมจูบขมับเธอเพื่อปลอบประโลมให้เธอรู้สึกดี จากนั้นผมก็ดันไปสุดลำแล้วออกแรงกระแทกทันที

อ๊ะๆ/ซี๊ด อื้อ อ่าส์ๆ

"มาร์ค"

ผมกระแทกเอวรัวๆเข้าไปอย่างแรงแบบห้ามไม่อยู่เลยจริงๆ มันเสียวมาก จะแตกแล้ว

ตั่บ ตั่บ ๆๆๆ

"อื้อๆๆ โอ๊ย มาร์คเบาหน่อยสิ จุกนะ อื้อ อ่าห์ๆๆ"

"เบาไม่ได้แล้ว ขอเถอะนะ ที่รัก"ผมพูดเอาใจเธอ

และกระแทกเข้าออกถี่ๆ น้ำใสไหลเยิ้มออกมาผมรู้เลยว่าเธอกำลังรู้สึกดีกับเซ็กส์ของผม

"จะมาเป็นเมียฉันต้องทนให้ได้ เพราะฉันกินดุมาก เธอต้องรับให้ไหวเข้าใจมั้ย”

"อืม เร็วอีกมาร์ค จะไม่ไหวแล้ว อ๊ะๆๆ"

"ใกล้แล้วหรอ รอก่อนสิ เร่งให้อยู่"ผมยกขาเธอพาดบ่าแล้วจับกระแทกเน้นไปอีกหลายครั้งนานนับหลายนาที เธอครางออกมาเสียงหลง

"โอ๊ยๆอ่ะๆๆๆ ไม่ไหวแล้วมาร์ค"

"พร้อมกันนะที่รัก"ผมกระแทกเน้นๆ 2-3ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาทุกหยาดหยด

"อ่าห์/อร๊ายยย"รู้สึกดีชะมัด ไม่เคยมีเซ็กส์กับใครแล้วรู้สึกดีขนาดนี้เลย

ผมปลดปล่อยออกจนหมดทุกหยาดหยดแล้วถึงดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้แน่น

"เธอเอามันส์มาก ฉันติดใจเธอแล้วล่ะ" ผมพูดจริงๆนะที่ว่าติดใจแต่มันก็แค่ร่างกาย ถ้าเอากันบ่อยๆผมคงจะเบื่อไปเองแหละ แต่ตอนนี้เธอยังสดใหม่อยู่ ต้องเอาใจเธอหน่อยจะได้เก็บไว้กินนานๆ

"ฉันดีใจนะ ที่นายมีความสุขที่ได้ปลดปล่อยกับร่างกายฉัน"

"รอบเดียวไม่พอ ขอเอาอีกนะ ยันเช้าเลยได้ป่ะ"

"ฉันตามใจนาย ทำเท่าที่นายพอใจเลยฉันยอมทุกอย่าง แต่ทำเบาๆนะมันเจ็บอ่ะ นี่มันครั้งแรกของฉันนะ" เวลาเธออ้อนมันก็น่ารักดีนะ

"น่ารักมาก"หลังจากนั้นผมก็เริ่มบทรักต่อเนื่องไปตลอดทั้งคืนอย่าหวังว่าจะหยุดง่ายๆนะ เอามันส์ขนาดนี้

ซี๊ด…อ่าส์

เช้ามืด ตีห้าครึ่ง

นานิ Talk

ฉันตื่นมาด้วยสภาพร่างกายที่ปวดเมื่อยเจ็บตรงนั้นมากๆ แสบไปหมดแต่มันคุ้มมากฉันได้นอนกอดกับเขาบนเตียงในพื้นที่ที่ฉันไม่คิดว่าจะได้มาอยู่จุดนี้ ฉันได้เป็นแฟนกับเขาสมใจแล้ว คิดแล้วเขิน ฉันหันหลังไปมองมาร์คที่นอนกอดฉันอยู่ ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบงบอกว่าเขาหลับสนิทวันนี้ฉันต้องรีบไปช่วยยายเคลียร์ออเดอร์ขนมส่งไปที่ร้านเบเกอรี่ ฉันเลยรีบตื่นมาอาบน้ำแต่ก่อนจะกลับฉันเตรียมอาหารเช้าไว้ให้มาร์คเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายของมาร์คไปซักและทำข้าวต้มกุ้งไว้ เพราะของสดที่ซื้อมายังเหลืออยู่ ฉันถือวิสาสะยืมเสื้อแจ็คเก็ตของมาร์คมาใส่แล้วก็กลับบ้าน ฉันบอกยายว่าค้างบ้านเพื่อนและจะกลับช่วงเช้ามืด พอฉันทำอะไรเสร็จก่อนออกไปฉันก็ทิ้งโน๊ตไว้

"มาร์ค ฉันทำอาหารไว้ให้แล้วทานข้าวเช้าด้วยนะมันสำคัญมากนะอย่าลืมล่ะ ฉันต้องรีบกลับไปช่วยยายเคลียร์ออเดอร์ขนม แล้วจะโทรหาคิดถึงนะแล้วเจอกัน”

มาร์คTalk

ผมตื่นมาไม่เจอนานิแล้ว ยัยนั่นตื่นเช้าจังวะ ลุกเดินได้ถือว่ายัยนี่มีความอดทนมากๆโดนไปซะขนาดนั้นผมหยิบโน๊ตข้างเตียงมาอ่าน

“หึ ทำตัวเป็นเมียเลยนะ จัดแจงนั่นนู่นนี่”

จากนั้นผมก็ไปอาบน้ำ ผมลืมไปว่าไม่ได้ส่งเสื้อซัก แต่เธอซักผ้าไว้ให้ผมอย่างดีในห้องก็ดูสะอาด คอนโดผมมีทุกอย่างแหละเครื่องซักผ้า เตารีด อะไรอีกหลายๆอย่าง แต่ผมขี้เกียจเองอ่ะ เลยส่งซักดีกว่าแม่ผมจะสอนให้ทำอะไรเป็นด้วยตัวเองเสมอสอนมาตั้งแต่เด็กๆ ท่านถึงซื้อของพวกนี้มาไว้ให้ แต่ผมไม่อยากทำเองพอโตมันก็เริ่มขี้เกียจ

ผมมองเสื้อกางเกงที่นานิเตรียมไว้ให้ แล้วเอามาสวมใส่ทันที ข้าวต้มที่เธอทำอร่อยมากเลยแหละครับ เธอทำให้ผมทุกอย่างแต่คนอย่างผมไม่ตกหลุมรักเธอง่ายๆหรอก ผมนั่งกินข้าวและเล่นมือถือไปพรางๆก่อนออกไปข้างนอกเพราะเป็นวันหยุด แต่ทำไมในหัวผมถึงมีแต่นานิ กลิ่นตัวเธอยังติดอยู่บนที่นอนอยู่เลยยัยนี่แม่งหอมไปทั้งตัว อยากจะขย้ำทั้งวันทั้งคืนเลย หรือโทรเรียกมาเอาดีวะ เอาทั้งวันทั้งคืนแม่งเลยผมว่าจะออกไปห้างไปซื้อเสื้อผ้ามาไว้ให้เธอ เผื่อวันไหนเธอมาค้างด้วยจะได้มีเสื้อผ้าเปลี่ยน แล้วทำไมผมถึงอยากให้เธอมาค้างด้วยวะ ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ แต่ก็เอาเถอะยังไงผมก็ไม่ล้มเลิกความตั้งใจหรอก หยิบกุญแจรถขับรถออกไปที่ห้างทันที

เช้าวันจันทร์ที่สดใส

นานิTalk

ตลอดวันหยุด2วัน เราก็โทรหากันคุยกันก่อนนอนบ้างตามประสาคนเป็นแฟน เหมือนจะมีแต่ฉันนะที่คิดถึงเขาอยู่คนเดียวเพราะฉันโทรหาเขาบ่อยมากแต่มาร์คก็ไม่ได้มีท่าทีรำคาญฉันแต่อย่างใดเขาก็คุยกับฉันปกติ แต่เขาแค่ไม่เคยเป็นฝ่ายโทรหาฉันก่อนเลย หรือเขาไม่คิดถึงฉันเลยนะ

Line แฟนจ๋า

นานิ:นิมาถึงมอแล้วนะ จะยืนรอแถวลานจอดรถหน้าคณะมาร์คออกมายังหรอนิจะรอนะ เดี๋ยวไปเรียนพร้อมกัน ตอนนี้เหมือนฝนจะตกเลยรีบมานะ คิดถึงมากอยากเจอแฟนแล้ว

มาร์ค: รอไปก่อน เธอรีบเองทำไมล่ะฉันเพิ่งตื่น

นานิ:นิรอได้ มาร์คทำอะไรให้เสร็จก่อนเลยนะ ขับรถดีๆนะ นิเป็นห่วง

มาร์ค: อืม เดี๋ยวรีบไปนะ

นานิ:จ้าๆ รักมากนะ

มาร์ค:อืม

ฉันหวังให้เขาบอกรักกลับแต่ก็ไม่มี ฉันยืนรอมาร์คได้ซักพัก ก็ได้ยินเสียงเหมือนคนคุยกันอยู่ด้านหลัง

"อีพลอยมึงชอบพี่มาร์คหรอ วันนั้นกูเห็นมึงจ้องพี่เขาแทบจะแดกอยู่แล้ว"

"ก็ชอบอ่ะมึง อยากได้เขาอ่ะ มึงว่ากูไปจีบดีมั้ย"

"มึงจะเอาอะไรเข้าแลกดีล่ะ พี่มาร์คเขาชอบเด็ดๆดาวยั่วอะไรแบบนี้ป่ะ"

"แลกได้หมดแหละ ถ้าได้เขาอ่ะ"

"คันกีแล้ว1"

"แหม สมัยนี้เขาก็เอาของแบบนี้เข้าแลกทั้งนั้นน่ะแหละมึง"

"แต่ดูเขาจีบยากอยู่นะ"

"แหม อีชะนี มึงก็เอานมเด้งๆ ไปกระแทกหน้าเขาเดี๋ยวก็ง่ายเองแหละค่ะเพื่อน"

"ฮ่าๆๆ พูดไป แต่จะลองดู"

พวกนั้นพูดถึงมาร์คของฉันหรือเปล่านะ แต่ฉันไม่ยอมให้ใครได้มาร์คไปหรอก ฉันรักของฉันมาตั้งนานตั้งแต่ปี1กว่าจะได้เป็นแฟนต้องแลกอะไรมาหลายอย่างฉันจะไม่ยอมเด็ดขาด มาร์คจะต้องเป็นของฉันแค่คนเดียว ฉันจะทำให้เขาขาดฉันไม่ได้เลยคอยดู

Calling หนูเล็ก

“ว่าไงเพื่อนรัก” ฉันทักหนูเล็กไป

“ฉันถึงมอแล้ว แกถึงยัง”

“ยังๆ เข้าไปก่อนเลย ไม่ต้องจองที่นะ จะนั่งกับแฟนน่ะ”

“แรงมากอีดอกไปมีตั้งแต่เมื่อไหร่ เพื่อนฉันมีแฟนแล้วใครอ่ะ เหลามาเลยด่วนๆ”

“เดี๋ยวก็รู้คนใกล้ตัวน่ะแกรู้จักแน่นอน”

“จ้า ๆๆอีคนมีความรัก บอกหน่อยไม่ได้หรออยากเผือก”

“แค่นี้แหละ ไม่อยากคุยด้วยแล้ว”

“แล้วเจอกันค่ะเพื่อน”

วางสายจากหนูเล็ก

"น้องนิ"

"อ้าวพี่กร ไม่เจอกันนานเลยนะคะ"

"พี่ยุ่งๆ น่ะ ร้านเปิดใหม่คนเยอะมาก"

"มาทำอะไรคะ เรียนจบไปแล้วนี่"

"พาน้องสาวมาสมัครเรียนน่ะ แล้วนี่รอใครหรอ"

"แฟนน่ะค่ะ ยังไม่มาเลย"

"เรามีแฟนแล้วหรอ ไหนบอกไม่อยากมีใครไง"

"ขอโทษนะคะ ที่ตอนนั้นปฎิเสธพี่ไป "

"ไม่เป็นไร ความรักมันบังคับกันไม่ได้นี่เนาะ"เขาพูดพรางลูบหัวฉันอย่างเอ็นดู

"เราเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันได้เสมอนะ"

"พี่ขอให้คนดีๆแบบเรา เจอผู้ชายที่รักจริงๆนะ"

"ขอบคุณมากนะคะที่เข้าใจนิ นิก็หวังอย่างนั้น

“คนนี้อ่ะนิรักมาก"กระซิบๆ

"อยากเป็นคนนั้นจัง คนที่เธอรัก"

"เดี๋ยวพี่จะต้องเจอคนคนนั้นอยู่แล้วค่ะ"

"พี่ไปนะ แล้วเจอกัน"

"ค่ะ แล้วเจอกัน"

พี่กรเขาชอบฉันมากตามจีบฉันอยู่นานถ้าไม่ติดว่าฉันมีมาร์คอยู่ในใจฉันคงรักพี่กรไปแล้วล่ะ ผู้ชายอะไรอบอุ่นจัง ถ้ามาร์คอ่อนโยนได้เท่านี้ก็คงดีสินะ แต่ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไงฉันก็รักอยู่ดีแหละ

มาร์คใกล้จะถึงหรือยังนะ นี่ก็นั่งรอนานแล้วฝนก็จะตกอีก เฮ้ออ...