ตอนที่ 8. ทำโทษคนใจร้าย
มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มสลวยก่อนจะรวบเก็บไว้ในอุ้งมือ ศีรษะเล็กถูกกดให้ขยับไปตามจังหวะ เมื่อเจ้าของร่างหนาเสียวซ่านจนคุมตัวเองไม่อยู่ ยามเมื่อลิ้นเล็กตวัดเลียส่วนหัวถี่ ๆ ปภังกรก็เสียวจนแทบ ขาดใจ
"ก้อย... เสียวมากเลยคนดี"
ถ้อยคำหวานหูที่หลุดออกมาจากปากหนา ไม่ได้มีผลกับหญิงสาวเลยสักนิด เธอรู้ว่ามันเกิดเพราะอารมณ์พาไปปภังกรพอใจที่เธอปรนเปรอให้เขา
"เร็วอีกทูนหัว ผมไม่ไหวแล้ว"
มือแกร่งกดศีรษะทุยเล็กลงมาจนแนบชิด ก่อนจะอัดสะโพกเสยกระทุ้งเข้าไปในปากบาง เมื่อลิ้นเล็กละเลงกวาดเลียจากปลายไปจนสุดโคนในจังหวะซ้ำ ๆ มือบางสาวชักแท่งร้อนในจังหวะถี่ ๆ เมื่อรู้ว่าเขากำลังจะถึงฝั่งฝัน
"อา... พอแล้ว จะรีดพิษผมใช่ไหม ต่อให้คุณรีดไปจนหมดก็อย่าหวังว่าจะรอด"
มือหนาจับยึดศีรษะเล็กเอาไว้ บังคับให้เธอหยุดเคลื่อนไหว ถ้าขืนปล่อยให้เธอเล่นสนุกกับท่อนเอ็นของเขาต่อ มีหวังได้แตกคาปากเล็กจิ้มลิ้มนี่แน่ ๆ มือแกร่งช้อนเข้าใต้รักแร้ ก่อนจะยกคนตัวเล็กขึ้นมาเกยบนตักตามเดิม
"เก่งเกินไปแล้ว... "
คำพูดหยอกล้อมาพร้อมกับปลายนิ้วแกร่งที่ปาดลง ตรงมุมปากมันวาวเพราะน้ำรักบางส่วนของเขา
"อร่อยไหม"
คำถามของเขาทำให้ใบหน้าสวนเห่อร้อน คนบ้านี่เอาเรื่องแบบนี้มาล้อเธออีกแล้ว ตากลมโตช้อนมองหน้าเขา อยากจะขอร้องเมื่อมือเขาวุ่นวายอยู่กับขอบกางเกงยางยืดของเธอ ก่อนจะลูบลงไปบริเวณเป้ากางเกงเพื่อหาอะไรบางอย่าง
"ประจำเดือนหมดแล้วใช่ไหม"
กระซิบชิดใบหูบาง จมูกโด่งสวยเริ่มคลอเคลียอยู่บริเวณแก้มเนียนใส
"คุณ... ไม่ทำตรงนี้ได้ไหมคะ"
เมื่อเห็นท่าทางที่อ่อนโยนของเขา เธอก็เอ่ยขอร้อง ลองวัดดวงดูสักครั้งเผื่อเขาจะใจดี
"ผมไม่ทำ... คุณต่างหากที่เป็นคนทำ ขย่มให้ผมนะ เอาให้แตกคาร่องคุณเลย ทำโทษผม วันนี้ผมยอมเป็นทาสคุณ"
มือที่วุ่นวายกับขอบกางเกงเปลี่ยนมาล้วงเข้าไปในขากางเกง แหวกแพนตี้ตัวน้อยออกไปให้พ้นทาง
"คร่อมลงมาเลยทูนหัว"
มือหนาจับลำรัก แล้วกดเอวคนร่างบางให้ครอบลงมาบนท่อนเอ็นของเขา พสิกากัดปากเมื่อถูกความเสียวซ่านเข้า เล่นงาน รู้สึกอึดอัดเมื่อความใหญ่โตถูกยัดเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่น มือที่วางบนหน้าท้องแกร่งจับยึดช่วงเอวสอบเอาไว้ เมื่อเสียวจนแทบทนไม่ไหว
"คุณดิว... มัน..."
จะให้บอกกับเขาว่าอย่างไร เมื่อคนที่อยู่ใต้ร่างอัดเสยกระทุ้งแท่งร้อนเข้ามาจนมิดลำ
"เสียวใช่ไหม จับบ่าผมไว้แล้วขย่มลงมาแรง ๆ”
ปภังกรคำรามไม่หยุด เมื่อถูกความอ่อนนุ่มจากช่องทางรักเล่นงาน ผิวเนื้ออ่อนด้านในตอดรัดจนเขาแทบปริแตก ร่างบางที่อยู่ด้านบนขยับโยกไปตามจังหวะ เมื่อไม่อาจต่อต้านกับความเสียวที่เกิดขึ้นได้ หญิงสาวยอมรับว่าสุขสมทุกครั้ง ที่นอนกับเขา ปภังกรใส่ใจทุกรายละเอียดและทำให้เธอสุข จนล้น แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ เพราะต่างคนต่างก็รู้ดี ว่าความสุขสมที่เกิดขึ้นมันมาจากสาเหตุอะไร เขาต้องการ แค่ร่างกายของเธอ
"ก้อย... เก่งมากทูนหัว"
กรามแกร่งบดเข้าหากัน เมื่อคนเหนือร่างขย่มโยกลงมาในจังหวะหนัก ๆ พสิการู้ใจเขา รู้ว่าทำแบบไหนเขาจะมีความสุข มือหนาเลื่อนไปหาอกอวบ บีบขยำก้อนเนื้อนุ่มผ่านเสื้อยืดเนื้อบางเบา
แควก!
"คุณดิว!" ร้องออกมาสุดเสียง เมื่อเสื้อยืดถูกฉีกเป็น ทางยาว แล้วตามติดด้วยเสื้อชั้นใน คนใจร้อนฉีกมันออก เมื่อไม่ได้ดังใจ
"เกะกะ!" พูดพร้อมกับฝังหน้าเข้าหาอกอวบ ดูดกลืน ยอดสีหวานอย่างหิวกระหาย สลับดูดเลียสองข้างอย่างเท่าเทียมกัน ในท่าที่คนร่างบางขย่มโยกอยู่บนตัวเขา หน้าอกอวบของเธออยู่ตรงใบหน้าเขาพอดี มือบางจับยึดไหล่ของเขาไว้ จึงไม่มีโอกาสได้ปัดป้อง
"คุณดิว... ฉันไม่ไหวแล้วนะ" บอกเขาเมื่อเดินทางไปจนเกือบสุดทาง
"ขย่มมาเลยครับ แรง ๆ ผมก็จะแตกแล้ว"
คำพูดหื่นห่ามหลุดออกมาจากปากหนา เมื่อเจ้าตัวถูกความเสียวซ่านจากภายในอ่อนนุ่มตอดรัด ร่างบางกระตุกเกร็ง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่สะโพกสอบอัดกระทุ้งสวนขึ้นไปถี่ ๆ
"อ๊า!"
เสียงห้าวทุ้มคำรามลั่นเมื่อปล่อยสายธารรักเข้าไปในช่องทางรักทุกหยาดหยด ร่างบางฟุบลงบนอกกว้าง มือแกร่ง ลูบไปบนแผ่นหลังบางชื้นเหงื่อ ก่อนจะฝังจมูกลงบนกลุ่มผม นุ่มสลวย การกระทำที่อ่อนโยนนี้เธอจะได้รับทุกครั้งหลังจาก ทำให้เขาสุขสม
"เหนื่อยมากไหม" ถามทั้ง ๆ ที่ยังนอนอยู่ท่าเดิม โดยมี ร่างบางนอนคว่ำทับอยู่บนอก
"ตกลงจะกลับบ้าน หรือจะไปต่อกับผม"
"กลับบ้าน"
ปภังกรยกศีรษะขึ้นมาดูคนตอบ ถ้าเป็นเวลาปกติเธอจะไม่พูดกับเขาแบบนี้ น่าจะเพลียจนเผลอ เพราะเธอเพิ่งออกจากโรงพยาบาล เขาก็ยังจะใจร้อน ตามมาทำโทษเธออีก
"เสื้อขาดแล้ว จะใส่อะไรกลับ"
"คุณดิวใจร้าย..."
"หืม..." ผงกหัวขึ้นมาดูคนบนอกอีกครั้ง เมื่อได้ยินคำ ต่อว่าของเธอ พสิกาหลับคาอกเขาไปแล้วจริง ๆ
"ก้อย... ลุกก่อนทูนหัว นอนท่านี้ไม่ได้ครับ"
บอกคนหลับ เมื่อเธอทำท่าจะหลับจริงจังในสภาพที่ ท่อนเอ็นของเขายังคาอยู่ในร่องรัก ตรงนี้เป็นที่รกทึบก็จริง แต่เขาก็ไม่อยากเสี่ยงกับสายตรวจ เผื่อมีตำรวจหรือใครผ่านมาเห็น คงได้เป็นข่าวดัง ยอมรับว่าที่ทำลงไปทั้งหมดเพราะความโมโหบวกกับความเมา แต่ตอนนี้สร่างแล้ว เพราะรู้สึกตื่นเต้นไปกับคนเหนือร่าง ใครจะคิดว่าพสิกาจะกล้าทำตามที่เขาบอก ขย่มจนเขาหมดแรง
"ก้อยลุกก่อนครับ เดี๋ยวพาไปนอนที่สบายกว่านี้นะ"
ทำไมพักนี้เธอหลับเก่ง น่าจะเป็นเพราะความเพลีย พักหลัง ๆ พสิกามักจะหลับคาอกเขาเสมอ
