11 เบียร์นิดเดียวคงไม่เมา

พิชญาภาบรรยายความรู้สึกของตนเองตอนนี้ไม่ค่อยถูกสักเท่าไหร่ทั้งสับสนทั้งดีใจและตื่นเต้นที่ปัณณวรรธมีใจให้กับตัวเอง ระยะเวลามันอาจจะเร็วไปสักนิด แต่ในเมื่อเขาและเธอมีใจตรงกันมันก็ไม่แปลกที่จะลองคบหากันอย่างจริงจัง

หลังจากทั้งสองตกลงเป็นแฟนกันแล้วเขาก็มาพาหญิงสาวกลับมายังบ้านพักจากนั้นพิชญาภาขอไปเปลี่ยนชุดเพราะเธออยากจะออกไปเล่นน้ำทะเล

เธอสวมชุดว่ายน้ำสีดำตัดกับผิวสวยทำให้คนที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกมองแทบไม่วางตา คืนนั้นตอนเธออยู่ในชุดราตรีเขาก็ว่าเธอหุ่นดีมากๆ แล้วแต่พอสวมบิกินี่สีดำแบบนี้ทำให้หญิงสาวเซ็กซี่มาก ผู้หญิงคนนี้นอกจากจะคุยกับเขารู้เรื่องทำให้เขาสบายใจและเรือนร่างของเธอก็เย้ายวนและมีเสน่ห์เอามากๆ อีกด้วย

“พี่วรรธไปช่วยถ่ายรูปให้พีชหน่อยได้ไหม”

“ครับ รอพี่แป๊บหนึ่งนะพี่ขอเปลี่ยนกางเกงก่อน”

“งั้นพีชออกไปเล่นน้ำรอนะ”

“ครับเดี๋ยวพี่ตามไป”

เมื่อปัณณวรรธเปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำแล้วเขาก็เดินตามเธอออกไปยังบริเวณชายหาดหน้าบ้าน ตอนนี้พิชญาภากำลังเล่นน้ำอยู่คนเดียวเมื่อเห็นเขาเดินมาหญิงสาวก็เดินมาหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนผ้าผืนเล็กส่งให้ชายหนุ่ม

“พี่วรรธถ่ายรูปให้พีชหน่อยนะคะ เอาหลายๆ รูปเลยนะคะเดี๋ยวพีชเลือกเองว่าจะเอารูปไหน”

หญิงสาวโพสต์ท่าให้เขาถ่ายอยู่นานจากนั้นทั้งสองก็พากันไปเล่นน้ำจนเหนื่อยก่อนจะกลับมาที่บ้านพักแล้วอาบน้ำแต่งตัวไปทานอาหารบริเวณด้านหน้าของรีสอร์ต

นั่งทานไปด้วยมองวิวทะเลไปด้วยอยู่เกือบสองชั่วโมงก็พากันเดินกลับมายังบ้านพัก

“พีชยังไม่ง่วงใช่ไหม”

“ยังค่ะ”

“พี่ว่าเราเป็นนอนดูดาวกันดีไหม”

“ได้ค่ะ” หญิงสาวเดินออกไปยังด้านนอกบริเวณข้างสระว่ายน้ำที่มีเตียงผ้าใบอยู่สองหลัง

เธอนอนลงมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวรู้สึกผ่อนคลายเอามากๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของปัณณวรรธทำให้เธอหันไปมอง

“ถืออะไรมาด้วยคะ”

“พี่เห็นในตู้มีเบียร์เอาไหมพี่ถือมาเผื่อ”

“ได้ค่ะ” หญิงสาวรับเบียร์กระป๋องที่เปิดแล้วมาจากเขา

ชายหนุ่มลงนอนเตียงเดียวกับพิชญาภา

“พี่วรรธจะเบียดพีชทำไม”

“พี่ขี้เกียจตะโกนคุยกับพีชนั่งใกล้กันแบบนี้เราน่าจะคุยกันได้สะดวกกว่า จำได้ไหมพีชบอกว่าจะเล่าเรื่องครอบครัวของพีชให้พี่ฟัง”

“พี่อยากฟังเหรอคะ”

“ถ้าพีชอยากเล่าพี่ก็ยินดีฟัง พี่รู้สึกเหมือนพีชกับพ่อไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่มีอะไรหรือเปล่า”

“พ่อแต่งงานมีครอบครัวใหม่ค่ะ พีชออกไปอยู่คอนโดคนเดียวหลายปีแล้ว พีชกับเขาเลยไม่ค่อยสนิทกัน นานๆ ถึงจะกลับบ้าน”

“ก่อนออกจากบ้านได้ทะเลาะกันไหม”

“เปล่าค่ะ แค่ออกมาเฉยๆ”

“แล้วความรู้สึกตอนนี้ล่ะอยากกลับไปอยู่บ้านไหม อยู่คนเดียวเหงาหรือเปล่า” เขานึกเห็นใจเธอมากที่ต้องอยู่คนเดียวมาตลอด

“พีชอยู่คนเดียวจนชินและชอบการอยู่คนเดียวมากกว่า ถึงแม้บางครั้งมันจะเหงามากๆ”

“พี่เข้าใจผิดนะ การกลับมาอยู่ห้องคนเดียวไม่มีใครคุยด้วยมันเหงามาก แต่จากนี้พีชจะไม่เหงาพี่โทรหาพีชทุกวันเลยดีไหม”

“ดีค่ะ”

“พีชโทรหาพี่ได้ตลอด มีเรื่องอะไรปรึกษาพี่ได้ทุกเรื่อง พี่อาจจะเป็นแฟนที่ไม่ดีเท่าไหร่อาจจะให้คำปรึกษาหรือให้คำแนะนำพีชไม่ได้ทุกเรื่องแต่พี่พร้อมจะรับฟังพีชนะ”

“ขอบคุณค่ะพี่วรรธ พีชรู้สึกสบายใจมากๆ ที่คุยกับพี่”

ทั้งสองคนคุยกันจนกระทั่งดึกอากาศเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวห่อไหล่เมื่อลมพัดแรงขึ้น

“หนาวเหรอพีช”

“นิดหน่อยค่ะ”

“ถ้างั้นเข้าไปข้างในกันดีไหม”

ปัณณวรรธลุกขึ้นก่อนจากนั้นก็ดึงมือพิชญาภาให้ลุกตาม แต่น่าจะดึงแรงไปหน่อยหญิงสาวเลยทรงตัวไม่อยู่เลยเซไปปะทะกับแผงอกชายหนุ่มถือโอกาสนี้รวบเอวของเธอไว้ สายตาของเขาจ้องมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ลมหายใจของติดขัด ยิ่งเมื่อจ้องไปในดวงตากลมโตก็เหมือนมีพลังบางอย่างดึงดูดให้เขาอยากใกล้ชิดเธอมากขึ้น ปัณณวรรธกดจมูกลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา ริมฝีปากร้อนระอุจุมพิตไปบนพวงแก้มเนียน ก่อนจะเรื่อยมายังริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหลงใหล

ริมฝีปากขบเม้มริมฝีปากของหญิงสาวอย่างอ้อยอิ่ง เธอเผยอปากอย่างลืมตัว เขาสอดลิ้นร้อนกวาดไล้ไปทั่วโพรงปาก ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดปลายลิ้นเล็กที่กำลังผลักไส ชายหนุ่มดูดดื่มความหวานเจือกลิ่นแอลกอฮอล์จากโพรงปากนุ่มอยู่นานจนหญิงสาวครางประท้วงเพราะขาดอากาศ

“อื้อ...พี่วรรธ”

พิชญาภาตัวสั่นเทาความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้รับทำให้ร่างกายเธอร้อนรุ่มราวกับอยู่ท่ามกลางกองไฟ แค่เพียงถูกเขาจูบร่างกายของเธอก็อ่อนระทวย

“พี่ขอโทษ” ปัณณวรรธรู้ตัวว่ามันมากเกินไปสำหรับคนเพิ่งตกลงเป็นแฟนกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ พีชเข้าใจ”

“เข้าใจว่ายังไง”

“ก็พี่วรรธเมาแล้วพีชก็เมา”

หญิงสาวตอบเขาแต่ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตาเพราะรู้ดีว่าเบียร์แค่นั้นไม่มีทางที่เขาและเธอจะเมา

“พี่ไม่ได้เมา พี่แค่รู้สึกดีกับพีช อยากอยู่กับพีชแบบนี้”

เขาดันแผ่นหลังของหญิงสาวให้แนบชิดกับอกก่อนที่ปากร้อนจะก้มลงมาจูบอีกครั้ง ปลายลิ้นร้อนสอดเข้าหาความหวานในโพรงปากนุ่ม ดูดดื่มความหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้ง

ร่างกายของหญิงสาวอ่อนระทวยหมดเรี่ยวแรงขัดขืน จูบของเขามันวาบหวามและเร่าร้อนจนเธอตอบสนองกลับไปตามสัญชาตญาณ

มือใหญ่ลูบไล้ตามผิวนุ่ม กอบกุมหน้าอกขนาดพอเหมาะที่กำลังขยับขึ้นลงไปตามการหายใจที่ถี่ขึ้น ปากร้อนผละจูบออกเพื่อให้เธอได้หายใจแล้วไล้จมูกโด่งจูบไซ้ไปตามลำคอระหง ปากร้อนดูดดึงผิวเนื้อขบเม้มจนเป็นรอยแดงช้ำ

“พีชเรากลับไปข้างในบ้านกันนะ”

คำพูดที่กระซิบข้างหูฟังแล้วไม่เหมือนกับปัณณวรรธที่เธอเคยรู้จักเลยเสียงของเขาสั่นพร่า

ขาของพิชญาภาแทบก้าวไม่ออกเพราะเมื่อการกระทำของเขาเมื่อครู่มันกระตุ้นให้ร่างกายของเธอมีความต้องการบางอย่าง เธอเดินตามเขาเข้ามาในบ้านอย่างช้าๆ พยายามก้าวขาให้มั่นคงที่สุดทั้งที่แทบจะไร้แรงเดิน

“ไปห้องพี่ได้ไหม”

ปัณณวรรธกระซิบถามและเชยคางของหญิงสาวขึ้นมามองหน้าเขา แววตาของชายหนุ่มกำลังวอนขอ พิชญาภาสบตาคมปลาบก่อนจะพยักหน้า เธอรู้ความหมายของคำถามนั้นดี

เมื่อเข้ามาถึงห้องนอนปัณณวรรธก็ไม่รอช้าเขาดันให้เธอลงไปนอนบนเตียงและรีบถอดชุดของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็วเพราะอยากเห็นว่าร่างกายของเธอจะสวยงามอย่างที่เขาคิดไว้หรือเปล่า

เขายิ้มตาเป็นประกายเมื่อร่างเปลือยเปล่าของพิชญาภานั้นสวยงามกว่าทุกคนที่เขาเคยเห็น ผิวขาวเนียน เอวคอดเล็ก เต้าคู่งามชูชันส่วนปลายยอดสีชมพูระเรื่อและมันกำลังเบ่งบานเพียงแค่เขาใช้สายตาโลมเลีย

“พีชสวยมาก แล้วมันจะหวานเหมือนลูกพีชที่พี่เคยกินไหมนะ พี่ขอลองชิมได้ไหม”

ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นทีละนิด เธอสบตาเขาแล้วยิ้มตอนนี้เขาพูดหรือขออะไรเธอก็คงยินยอมทุกอย่าง

“พี่วรรธ....”

ปัณณวรรธยิ้มให้เธอก่อนจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างกระหาย ปลายนิ้วเรียวก็สัมผัสลากไล้ไปทั้งก้อนเนื้อนุ่ม ริมฝีปากหยักได้รูปลากต่ำลงมายังเนินอกอิ่มก่อนจะครอบปากร้อนบนปทุมถันชูชันสั่นระริกรอการสัมผัส

“อ๊ะ!”

พิชญาภาสะดุ้งกับสัมผัสร้อนของปลายลิ้นที่กระหวัดถี่รัวจนหญิงสาวรู้สึกปั่นป่วนไปทั่วท้องน้อย

“ลูกพีชของพี่หวานที่สุด”

เสียงชายหนุ่มพึมพำก่อนจะย้ายมาครอบอีกข้าง มือใหญ่ก็ฟอนเฟ้นบีบนวดเต้างามตามแรงอารมณ์ ร่างพิชญาภาแอ่นโค้งเพื่อให้เขาได้แนบชิดใบหน้ากับความอวบอิ่มอย่างอัตโนมัติ

เรียวแขนเล็กโอบกอดไปบนแผ่นหลังลูบไปตามกล้ามเนื้อแน่น ก่อนปลายนิ้วจะกดลงบนแผ่นหลังเพื่อระบายความรู้สึกประหลาดที่กำลังก่อตัวขึ้น

มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปตามเอวคอดกิ่วเรื่อยลงไปนวดสะโพกกลมกลึง บีบนวดกระตุ้นอารมณ์ของหญิงสาวให้พุ่งสูง ก่อนจะเคลื่อนต่ำลงไปยังต้นขาเนียนปลายนิ้วลากผ่านกลีบกุหลาบอย่างแผ่วเบา

“อื้ม....พี่วรรธ”

เธออยากจะบอกเขาให้หยุดสร้างความทรมานแต่ก็พูดอะไรไม่ออก ร่างกายของเธอกำลังบดเบียดเข้าหาเขาด้วยอย่างคุมไม่อยู่ความร้อนในกายสาวสูงขึ้นไปทุกขณะ ความเสียวซ่านแบบที่ไม่เคยได้รับมาก่อนกำลังทำให้เธอหลงลืมทุกอย่าง