เสน่ห์ร้ายแม่ม่ายพราวนภา - กระดังงาลนไฟ 1/2
ธนูเร่งระดับความต้องการของเขาขึ้น หนุ่มใหญ่เล้าโลมพราวนภาอย่างใคร่กระสันต์
พราวนภาครวญกระชั้นขึ้น เธอรู้สึกหายใจติดขัดเมื่อแท่งไอติมขนาดมโหราฬสอดเข้ามาในช่องทางสวรรค์ที่หญิงสาวของขาดมานาน
เรื่องบนเตียงเวลานี้ทำให้พราวนภา ม่ายสาวพราวเสน่ห์ ลืมเสียสนิทว่าเธอมาทำอะไรที่นี่
พราวนภากระแทกสวนยามเมื่อธนูกระแทกเข้าออกอย่างเป็นจังหวะมากกว่าเดิม
“พราวผมรักคุณ” ธนุเอ่ยคำนี้ขณะคร่อมร่างของแม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์ พราวนภาไว้
เวลานี้ในสายตาธนู พราวนภาเปรียบดั่งกระดังงาเพียงแค่ลนไฟกลับลุกโหมอย่างไม่น่าเชื่อสายตาตนเอง
พราวนภาครางลั่นยิ่งยามเมื่อธนูบิดยอดปทุมของหล่อนแล้วหยอกเย้าอย่างซุกซน
สำหรับพราวนภาเวลานี้เธอกำลังคุมเกม เพียงแค่พราวนภาเริ่มหยอกเย้าคนอย่างธนู ดิเรกสิงหะกลับตอบสนองเธอได้ดีถึงเพียงนี้เชียวหรือนี่...เป็นไปได้ยาก
“พราวผมจะจดทะเบียนสมรสกับคุณใหม่นะ” หนุ่มใหญ่เอ่ยขณะเล้าโลมเรือนกายขาวนวลอย่างรุนแรง
“ค่ะ” พราวนภาเอ่ยแล้วสบสายตาจริงจัง
แม่ม่ายสาวแสนฉลาดตรงหน้ารู้ได้ทันที่ว่าในห้องนี้มีกล้องวงจรปิด พราวนภายอมแลกเพศสัมพันธ์กับชื่อเสียงขอแค่เธอได้สมรสกับธนูอีกครั้งก็เพียงพอ
ไม่ใช่เพราะพิศวาสเหมือนดังเดิม หากแต่เกมนี้เธอจะเป็นฝ่ายพ่ายให้กลับตระกูลจอมเปลือกนี่ไม่ได้
หลายวันก่อนพราวนภาได้ข่าวจากน้องสาวต่างมารดาของตนว่ากำลังมีส่วนเข้าไปพันพันกลับคดีฉ้อฉลองของคนในตระกูลดิเรกสิงหะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
และนี่เป็นสาเหตุที่น้ำพริกถ้วยเก่าอย่างเธอมาอยู่บนเตียงกับทายาทพันล้านคนนี้
พราวนภาจะแฉให้หมดเปลือกเลยว่า ดิเรกสิงหะทุจริตอะไรบ้างในเวลานี้ หากเธอมีโอกาสและวันนี้เธอถือแต้มต่อ
พราวนภาครางเป็นจังหวะมากขึ้น ยามเมื่อธนูเปลี่ยนลีลาให้เธออยู่ด้านบน หนุ่มใหญ่เผยธาตุแท้มากกว่าเดิมด้วยการดูดกลืนน้ำหวานอย่างกระสันต์
“พราวยังรักผมอยู่ไหม” ธนูเอ่ยถามเธอขณะปล่อยกระแสสินธุ์อุ่นในช่องทางสวาทสีลูกกวาดของเธอ
พราวนภายังไม่ทันจะตอบกลับไป หนุ่มใหญ่ก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าก่อนพราวนภา
“ยกโทษให้ฉันด้วยนะ คุณธนู” พราวนภาเอ่ยขณะยกยิ้มอย่างสะใจ
แม่ม่ายสาวพราวเล่ห์ล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยอ่อน พราวนภาไม่สนใจแม้กระทั่งน้ำสวรรค์จะเลอะเปรอะเต็มขาของเธอหรือไม่
สายตาคู่คมของพราวนภายังคงทอมองกล้องวงจรปิด หากเธอคาดการณ์ไม่ผิด จิลชวาน่าจะเป็นคนติดตั้งกล้องนี้ไว้สอดส่องทุกคนในตระกูลดิเรกสิงหะเป็นแน่
พราวนภาปิดเปลือกตาลงอย่างเชื่องช้า แม่ม่ายสาวจัดแจงทีท่าให้ดูยุ่งเหยิงที่สุด แล้วเข้าสู่ห้วงนิทรารมณ์อย่างถือแต้มเหนือกว่าทุกคนในตระกูล ดิเรกสิงหะ
กล้องวงจรปิดที่จิลชวาติดไว้กันขโมยจับภาพชายหญิงคู่หนึ่งที่นอนข้างกันอย่างเสียไม่ได้
“อีพราวนภาได้ใจไปเถอะ อีกไม่นานฉันจะทำให้หล่อนเป็นได้แค่นางบำเรอของพี่ชายฉันเองคอยดูนะ” เสียงหวานแหลมแผดเสียงดังลั่น
แววตาคู่นั้นของจิลชวาลอบมองเรือนกายขอาวผ่องเป็นสีสำลีอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ หากไม่ใช่ว่าธนพขอไว้คงไม่ให้เรื่องนี้เกิดขึ้นหรอก
“นังพราวนภา...แกมันมากมารยา จะเอาทั้งพี่ทั้งน้อง คอยดูเถอะวันไหนฉันได้เป็นเมียพี่ธนพเมื่อไหร่ จิลชวาคนนี้จะเหยียบแกให้จมธรณีเลยคอยดู”
++++
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาแยงดวงตาของธนู หนุ่มใหญ่ขยี้ตาอย่างแรง
เหตุการณ์เมื่อคืนราวกับจะตอกย้ำให้ธนูรู้ชัดว่าน้ำพริกถ้วยเก่าอย่างพราวนภารสเลิศเพียงใด กระนั้นหนุ่มใหญ่ยังอดชำเลืองมองภรรยาเก่าของเขาไม่ได้
หากแต่เวลานี้พราวนภากลับอันตธานหายไปเสียแล้วกระนั้นร่องรอยน้ำสวาทยังคงมีอยู่ให้เห็นจนหนุ่มใหญ่อดใจหายไม่ได้
“ตื่นแล้วเหรอคะ...” พราวนภาเอ่ยถามขณะหนุ่มใหญ่ตรงหน้ากำลังจมลึกในห้วงภวังค์
ธนูสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นว่าพราวนภาสวมชุด...เมื่อวานที่เขาบรรจงถอดมันออกมากับมือ
