#6 เกมส์ของเหมียว

"ฮ่าๆๆ เป็นไงอีเหมียว กูเอาหลักฐานที่มึงอยากได้มาให้ละ ยังมีอะไรจะแก้ตัวอีกมั้ย?"

"เฮ้ออ.. มึงอยากเอาชนะกูถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ"

ริสายืนกอดอกหัวเราะด้วยความภูมิใจ ในขณะที่เหมียวใช้นิ้วจิกซองพลาสติกใสที่มีถุงยางอุ้มน้ำเป็นลูกโป่งอยู่ในนั้นชูขึ้นมาดูด้วยความขยะแขยง

"ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไงวะ? อย่าบอกนะว่ายังไม่เชื่ออีก"

"ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อหรอก.. มันก็แค่.. น้ำนี่มันเยอะมากเลยนะมึง อันนี้คือรอบเดียวแน่เหรอ"

"อะ-เออ.. รอบเดียว"

"โห.. ปกติเค้าก็แตกเยอะแบบนี้ประจำเลยเหรอวะ"

"ไม่รู้สิ..."

"ห๊ะ?"

"กะ-ก็ๆ ก็ใครจะไปคอยดูตลอดล่ะวะ รอบไหนมันแตกมากแตกน้อยยังไงก็เรื่องของมันสิ.. เลิกถามอะไรบ้าๆ ได้แล้ว มึงคงไม่ได้หาเรื่องบ่ายเบี่ยงไม่ทำตามที่พูดใช่มั้ย?"

"เออๆ รู้แล้วน่าาา ขออีกคำถามเดียวนะเพื่อน.. คู่นอนมึงคนนี้ ดีมากเลยเหรอ?"

ริสาได้ยินคำถามก็เบี่ยงหน้าหลบแล้วนิ่งเงียบไปเหมือนคิดอะไรในใจก่อนจะพยักหน้าตอบเบาๆ ด้วยใบหน้าอมยิ้มแบบมีความสุข นั่นทำให้เหมียวเข้าใจในทันทีว่าเพื่อนพูดจริง

แต่นอกเหนือไปกว่านั้นคือสีหน้าท่าทางของริสากำลังแสดงออกอย่างชัดเจนว่ามีความรู้สึกบางอย่างให้หนุ่มผู้โชคดีคนนั้นเกินกว่าการเป็นแค่คู่นอนชั่วคราว นั่นทำให้เหมียวอดไม่ได้ที่จะแกล้งตามนิสัย เธอคิดเกมส์สนุกๆ ขึ้นมาได้เลยเริ่มเดินหน้าด้วยการโยนซองถุงยางทิ้งลงถังขยะแล้วโน้มหัวโค้งลงเล็กน้อยให้เพื่อน

"กูขอโทษนะสา เราดีกันนะ" เหมียวกลับมายิ้มหวาน

"อืม...... แล้วเรื่องก่อนหน้านี้ล่ะ"

"เออ ขอโทษเรื่องนั้นด้วยอีกทีก็ได้ พอใจยางงง"

"ฮ่าๆ โอเคๆ สบายใจละ"

"งั้นก้อออ คืนนี้เราไปเที่ยวกันหน่อยดีไหม ไปเป็นเพื่อนกูหน่อยสิ คนอื่นๆ ไปกับแฟนหมดเลย กูเหงาอ่า"

"อืมมม ก็ได้นะ.. แต่ไปกันสองคนเนี่ยเหรอ"

"มึงก็ชวนคนนั้นไปด้วยสิ นะนะนะนะ"

"คนไหนวะ?"

"ก็คู่ขามึง เจ้าของถุงยางนั่นไง"

"อะ-เอ่อ.. แต่ว่า.."

"น่านะ.. ผู้หญิงไปกันแค่สองคนมันน่ากลัวนี่นา.. หรือว่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า?"

"เปล่าๆ ไม่มีอะไร.. เอางั้นก็ได้ คืนนี้เจอกัน"

ริสาโดนถามจี้จนกลัวจะหลุดเผยความลับเลยจำเป็นต้องรับปากกลับไป ส่วนเหมียวเห็นเพื่อนดูเป็นกังวลก็แอบอมยิ้มด้วยความสนุก

***************

"ดูทางหน่อยสิรัน!"

"ก็ดูอยู่นี่ไง"

"เมื่อกี้แอบมองขากูอยู่ อย่าคิดว่าไม่เห็นนะ"

"จะบ้าเหรอ ไม่ได้ม๊อง!"

"ไม่ต้องเถียง อยากตายรึไง.. ขับรถไปดีๆ"

"กะ-ก็มึงจะใส่มาทำไมสั้นขนาดนี้ แล้วยังเสื้อโชว์นมนั่นอีก แบบนี้จะให้กูเอาตาไปไว้ที่ไหน"

"ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่นมกูสิ"

"เออ กูเลยมองขามึงแทนไง"

"นั่นไง! สารภาพจนได้ *เพี้ยะ!*.. นี่แนะ!"

"โอ้ยย! อย่าตีแรงสิ กูขับรถอยู่นะ"

แม้จะโดนริสาฟาดมือตีเข้าที่แขนจนเจ็บแสบแต่ทั้งคู่ก็แอบอมยิ้มซ่อนไว้ไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็น ศรัณย์ขับรถเคลื่อนตัวเข้าจอดถึงที่หมายแล้วเริ่มบ่นอีกรอบ

"เอาจริงเหรอวะสา กูต้องเข้าไปด้วยจริงดิ"

"เออน่า มาถึงนี่แล้วจะกลัวไรวะ"

"ก็กลัวโป๊ะแตกสิวะ กูโกหกไม่เก่งนะเว้ย.. มึงก็แค่บอกปัดไปไม่ได้เหรอ"

"มันจะไม่จบน่ะสิ.. มาเหอะ ถือว่ามาเที่ยวละกัน เราไม่ได้มาเที่ยวที่แบบนี้ด้วยกันนานมากแล้วนะ"

ศรัณย์ถอนหายใจก่อนจะลงจากแล้วมองดูริสาที่ลงมายืนรออยู่ด้วยความชื่นชม สาวสวยทรงเสน่ห์อยู่ในชุดท่องราตรีที่โชว์เนื้อหนังเผยสัดส่วนน่ามองไปทั้งตัว ชุดเดรสกระโปรงสั้นเข้ารูปของเธอเผยให้เห็นขาเรียวยาวกับเนินอกที่ดันล้นออกมาขาวสว่างยิ่งทำให้เขาเกิดความรู้สึกหึงหวงจนต้องเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วโอบเอวเธอดึงเข้ามากอดไว้ข้างตัว

"รันนน! ทำอะไรเนี่ย"

"ก็กูหวงอะ.. มึงสวยขนาดนี้ถ้าปล่อยให้เดินคนเดียวได้โดนคนเข้ามารุมจีบแน่ๆ"

"ชิ.. ไม่ต้องทำปากหวานเลย.. ปล่อยนะ" ริสาทำเป็นผลักเขาออกเบาๆ แต่ก็ปิดรอยยิ้มไว้ไม่มิด

"เอาน่าาา.. เข้าไปด้วยกันแบบนี้แหละ เพื่อนมึงจะได้เชื่อไงว่าเรามีอะไรกัน"

"พูดดีๆ นะ เราไปมีอะไรกันเมื่อไหร่!" ริสาหยิกแขนเพื่อนบิดอย่างแรงจนเขาต้องรีบปล่อยตัวเธอ

"โอ้ยย! พอแล้วๆ ไม่ว่าแล้วจ้ะ"

"ฮ่าๆ ก็ดื้อเองทำไมล่ะ"

หน้าประตูทางเข้าผับที่มีคนพลุกพล่าน เหมียวยืนอยู่คนเดียวชะเง้อรอดูเพื่อนสาวที่นัดกันไว้ พอเห็นริสาเดินมาก็รีบโบกมือให้พลางลุ้นว่าคนที่เพื่อนจะควงมาเปิดตัวเป็นแบบไหน แต่เมื่อได้เห็นชายหนุ่มใส่แว่นที่หน้าตาสะอาดดูเรียบร้อยแถมยังมีบุคลิกเขินอายนิดๆ ของศรัณย์ทำให้เหมียวถูกใจเข้าอย่างจัง

"หวัดดีค่ะ.. เหมียวนะคะ" เธอยืนยิ้มหวานจ้องตาเขาไม่กระพริบ

"โหหห ใจคอจะไม่ทักเพื่อนก่อนเลยรึไง" ริสาเห็นท่าทางของเพื่อนก็แอบบ่น

"ครับๆ ผมศรัณย์นะครับ เรียกว่ารันเฉยๆ ก็ได้" เขาเห็นสาวสวยยิ้มทักเลยพยายามเบี่ยงหน้าหลบเพราะไม่กล้าสู้สายตาที่กำลังมองเขาเป็นประกาย

"ชื่อน่ารักจังเลยค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"

เหมียวยังจ้องเขาตาหวาน ยื่นมือออกไปจะให้เขาจับเพื่อทักทาย แต่จริงๆ แล้วเธอตั้งใจจะโปรยเสน่ห์ทั้งหมดที่มี ศรัณย์เอื้อมมือออกไปตอบรับตามมารยาท แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะทันได้จับมือกัน ริสาก็คว้าข้อมือของศรัณย์ดึงไปโอบเอวของตัวเองแล้วพากันเดินหนีเข้าไปทำให้เหมียวถึงกับหลุดขำแล้วเดินตามหลัง

ข้างในผับที่มืดสลัว ผู้คนยืนเบียดเต้นกันตามจังหวะเสียงเพลงเบสหนักๆ ทั้งสามคนยืนรอบโต๊ะเล็กๆ ที่เอาไว้วางเครื่องดื่ม ต่างก็ปล่อยตัวสนุกไปตามบรรยากาศจนเวลาผ่านไปแต่ละคนก็เริ่มเมาได้ที่ เหมียวแอบส่งสายตาหวานเยิ้มให้กับศรัณย์ตลอดทั้งคืนทำให้เขาต้องยกแก้วขึ้นดื่มแก้เขินอยู่บ่อยๆ พอริสาสังเกตเห็นเลยขยับเข้าไปยื่นหน้าเบียดแก้มเขาเพื่อที่จะพูดข้างๆ หู แข่งกับเสียงเพลงที่ดังลั่น

"กูว่าอีเหมียวมันอ่อยมึงอยู่อะ รู้ตัวป่าวเนี่ย"

"เฮ้ย.. ไม่มั้ง"

"กูจักนิสัยมันดี มึงอย่าหลงมันเชียวนะ ไม่งั้นมึงตายแน่!"

"ขู่กันอีกละ กูยังไม่ทันได้ทำอะไรสักหน่อย"

"เออน่า.. เตือนแล้วนะ"

เหมือนริสาก็ลืมไปแล้วว่าตอนนี้กำลังเบียดตัวแนบแก้มคุยกับเขาอยู่ ศรัณย์ทนความน่ารักของเธอไม่ไหวเลยรวบเอวเธอเข้ามากอดแน่นขึ้น ความเมาและความอยากที่เกิดขึ้นทำให้เขาโผเข้าไปหอมแก้มริสาฟอดใหญ่ เธอรีบถอยหน้าหนีแต่ก็ยังไม่หลุดจากอ้อมกอดเขา

"รันนน.. ทำแบบนี้ไม่ได้นะ"

ศรัณย์ไม่ยอมให้เธอหลุดมือ รีบตามเข้าไปเป่าหูกระซิบบอกอีกทีจนริสาต้องหยุดดิ้น

"อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวเหมียวก็สงสัยเอาหรอก"

"แต่ว่าแบบนี้มันก็.."

"มึงให้กูมาในฐานะอะไรอย่าลืมสิ.. ปล่อยให้กูกอดแบบนี้ก็พอ เหมียวจะได้เขาใจสักที"

"อะ-อืม.. ก็ได้.."

ศรัณย์เริ่มได้ใจกอดเอวเธอแล้วหอมแก้มพรมจูบไปทั่วทั้งหน้า กดจมูกลงไซ้ซอกคอแบบไม่อายสายตาใคร สติที่เคลิ้มลอยด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์บวกกับความมืดทำให้เขากล้าที่จะนัวเนียริสาอย่างหนัก มือที่โอบเอวเลื่อนลงไปลูบก้นกลมบีบขยำเต็มมือ ปากที่จูบอยู่ตรงซอกคอก็เลื้อยขึ้นมาจูบใบหู

ริสาพอปล่อยตัวให้เขาเล่นร่างกายตามใจชอบก็โดนรุกเร้าจนตัวสั่น เธอเหลือบไปมองดูเหมียวที่ยืนจ้องทำหน้านิ่งเม้มปากอยู่ก็ยิ่งชอบใจเลยขยับตัวเต้นตามเสียงเพลงแล้วเลื้อยตัวเบียดสู้มือสู้ปากศรัณย์อย่างสนุก

"ดูหน้าอีเหมียวสิรัน มันกำลังหงุดหงิดอยู่แหละ.. มันอยากได้มึงจริงๆ ด้วย"

"รันไม่อยากมองใครทั้งนั้นแล้วตอนนี้.. อยากได้สาคนเดียวได้ยินไหมครับ" เขาพูดโดยที่ยังบดปากจูบกับแก้มขาวของเธอไปเรื่อยๆ

"อย่าพูดเพราะๆ แบบนี้สิ.. จะยั่วกันจริงๆ หรือไง"

"เรากลับห้องกันเถอะนะ.. รันอยากจูบกับสาใจจะขาด อยากได้ลิ้นสาอีก.. นะครับ"

"รันนน.. อืออ" ริสาถึงกับหลุดครางเมื่อโดนเขาจูบหลังหูจนขนลุก

"รันอยากเอานมสาออกมาดูดตรงนี้เลย.. ให้รันทำนะ ให้รันใช้ปากสาอีก.. สาบอกว่าชอบอมของรันไม่ใช่เหรอ"

"อืมมม.. อย่าดื้อสิคะ เราไม่ได้คุยกันไว้แบบนี้นะ"

"สาขอให้รันมาช่วย รันก็มาแล้วไงครับ.. คราวนี้สาต้องช่วยรันบ้างนะ"

ริสาที่โดนมือข้างหนึ่งของเขาอ้อมลงไปขยำก้นอยู่ก็รู้สึกได้ว่าโดนอีกมือเข้ามาลูบตรงหน้าท้องและมันกำลังไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงใต้ราวนมก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จนเธอแน่ใจว่าศรัณย์กำลังหน้ามืดจนจะคว้าหน้าอกเธอตรงนี้เลยรีบดิ้นหลุดจากอ้อมกอดเขาแล้วขอไปเข้าห้องน้ำเพื่อพักสงบสติอารมณ์

ศรัณย์มองตามหลังเธอไปแล้วก็ถอนหายใจ พอหันกลับมาอีกทีก็สะดุ้งเพราะเหมียวเข้ามากอดแขนเขาไว้แล้วยืดตัวขึ้นมาแนบแก้มคุยกัน

"มองตามตาละห้อยเลยนะคะรัน อยากได้ยัยริสามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"อะไร.. เหมียว.. ปล่อยก่อน"

"ก็คุยกับเหมียวก่อนสิคะ ถ้าสาไม่ยอมให้เล่นด้วย รันมาเล่นกับเหมียวแทนได้นะ"

"ไม่ใช่แบบนั้นนะ ผมกับสาเราเป็น.."

"ยังไม่เคยเอากันใช่ไหมล่ะ.. เหมียวดูออกนะ"

"อะ-เอ่อ.. ว่าไงนะ?.."

"แถมรันก็ยังงง.. ไม่เคยทำกับใครด้วยยย ใช่มั้ยล่า"

พูดเสร็จเหมียวก็รีบหอมแก้มเขาแล้วทำยิ้มกัดปาก ศรัณย์ได้แต่มองยืนตัวแข็งด้วยความแปลกใจเพราะไม่เคยเจอผู้หญิงกล้ารุกใส่ขนาดนี้มาก่อน และเหมียวก็ยังเป็นสาวเปรี้ยวที่มีเสน่ห์น่ามองไม่แพ้ริสาเลย แต่เขาก็ต้องพยายามหาข้ออ้างแก้ตัวให้ผ่านไปให้ได้เพราะไม่อยากให้ริสาต้องเสียหน้า

"ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย ผมกับริสาเป็นคู่นอนกันนะ.. เรา.. เอ่อ.. ทำกันมาหลายครั้งแล้วด้วย"

ศรัณย์ฝืนพูดให้เป็นปกติแล้วหยิบแก้วเหล้ามายกดื่มแก้เขิน แต่พอหันไปมองดูเหมียวที่เกาะแขนเขาอยู่อีกทีก็ตกใจเพราะเธอเกี่ยวคอเสื้อกล้ามเปิดให้เขามองลอดลงไปเห็นนมทั้งเต้าที่มีแค่แผ่นซิลิโคนแปะจุกปิดไว้อยู่

พรู้ดดด..

เขาถึงกับสำลักเหล้าพุ่งออกปากรีบใช้มือจับเสื้อเหมียวดึงปิดเอาไว้ตามเดิม

"ฮ่าๆๆ กลิ่นความบริสุทธิ์หึ่งขนาดนี้อย่าโกหกเลยค่ะ"

"เหมียว! ทำอะไรเนี่ย!"

"อืมมม.. แต่เหมียวสงสัยอยู่อย่างเดียวนะ"

"อะ-อะไรเหรอ.."

เหมียวยื่นหน้าเข้าไปกระซิบเป่าหูเขาอีกครั้ง

"ควxยาวๆ ที่ริสาเอารูปมาให้ดูนั่นใช่ของรันจริงๆ รึเปล่าคะ"