บทที่ 4 ลากมาขย้ำ (2)

“ปล่อยนะ!! ไอ้คนเลว!”

มือเล็กทุบไปที่อกแกร่งแต่เหมือนเขาจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย ก่อนที่ชายร่างใหญ่จะเอามือหนาของตัวเองรวบมือเล็กบางที่ประทุษร้ายเขาเอาไว้

“งั้นมาดูลีลาของไอ้คนเลวคนนี้หน่อยว่ามันจะดุเด็ดเผ็ดมันแค่ไหน...”

มือหยาบทำการดึงเข็มขัดที่เอวของตัวเองออกมาแล้วรัดไปที่ข้อมือบางเพื่อป้องกันไม่ให้เธอทำร้ายเขาได้ จากนั้นก็ตึงมือเล็กกับหัวเตียง

“นายจะข่มขืนฉัน ไอ้เลว ไม่มีผู้หญิงให้เอาแล้วหรือยังไง” เพราะถูกพันธนาการเอาไว้ทำให้รสาไม่สามารถป้องกันร่างกายตัวเองออกจากมือหนาได้ เท่านั้นไม่พอเขาเอาปลายนิ้วลูบไปที่ร่างกายสาวและลงมาผ่านรอยแยกสาวที่รสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“ไม่ข่มขืนหรอก...แค่จะทำให้ยินยอมแค่นั้น อยากพยศนักอยากจะรู้นักพอไอ้นี่ของฉันเข้าไปในตัวเธอ เธอยังจะแหกปากด่าฉันอีกหรือเปล่า” ว่าจบมือหนาก็ทำการรูดชั้นในตัวใหญ่ของตัวเองออก เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในที่ช่างใหญ่โตจนไร้ประสบการณ์อย่างรสาตกใจ ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มชูชันน่ากลัว ไม่คิดเลยว่าสิ่งนี้นะหรือที่สามารถสร้างความสุขให้กับผู้หญิง แต่มันช่างน่ากลัวจับใจ

“เป็นไง...ใหญ่สมใจเธอไหมคนสวย...”

“ไอ้บ้า...ออกไปนะ แกอย่ามายุ่งกับร่างกายของฉัน” สาวพรหมจรรย์กรีดร้องออกมาเมื่อมือใหญ่จับความร้อนผ่าวของตัวเองเกลี่ยบริเวณรอยแยกสาวอย่างเย้าแหย แต่ใบหน้าสวยเริ่มขาวซีดด้วยความกลัว เพราะถ้าเจ้าสิ่งนั้นเข้ามาในกายของเธอมันคงทรมานน่าดู

“อ๊ะ!” เรียวกิเผลอครางกระหึ่มออกมาเพราะความอ่อนนุ่มที่ตัวตนของเขาสัมผัสมันจากภายนอก

“ออกไป” เท้าเรียวที่เป็นอิสระพยายามถีบและดันร่างโตให้ออกห่าง แต่นั่นเป็นการเปิดอ้าให้เรียวกิจับหัวเข่าทั้งสองข้างของรสาให้แยกออกจากกัน ทำให้ตอนนี้ร่างทั้งร่างสาวไม่สามารถขยับไปไหนได้อีก

“แหม...ชอบโหมดรุนแรงก็ไม่บอกนะคนสวย เดี๋ยวฉันจัดให้จนลืมโลกไปเลย” ด้วยความที่เขาในว่ารสาคือผู้หญิงกร้านโลกทำให้เรียวกิจับจ่อความเป็นชายของตัวเองเข้าไปในกายสาวครั้งเดียวอย่างแรง เป็นผลให้ทั้งสองร่างหยุดชะงักด้วยความเจ็บปวด

“กรี๊ด!!!” เล็บสวยจิกบนฝ่ามือของตัวเองด้วยความเจ็บปวดราวกับมีเข็มนับพันมาทิ่มแทงร่างกาย ความใหญ่โตที่ก้าวผ่านเส้นพรหมจรรย์ จนตอนนี้ไม่ต้องสงสัยเพราะมันขาดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“เฮ้ย!” เมื่อความแข็งแกร่งเข้าไปอยู่ในความอ่อนนุ่มทำให้เขารับรู้ถึงบางอย่างทันที มันช่างตอดรัดจนเขาหายใจแทบไม่ออก เนื่องจากตอนนี้เขากำลังมีอะไรกับสาวพรหมจรรย์

“ออกไป...เจ็บ!” เสียงหวานร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เนื่องจากร่างกายถูกพันธนาการทุกทาง

“ฉะ..ฉัน”

ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยคิดที่จะนอนกับสาวพรหมจรรย์เพราะพวกหล่อนงี่เง่าและไร้อารมณ์ แต่เมื่อได้เข้ามาในร่างสวยสดความเสียวซ่านก็ยิ่งแทรกเข้ามามากขึ้น

“ออกไป...ไอ้คนเลว ฉันเจ็บ” ใบหน้าหวานที่มีน้ำตาคลอทำให้เรียวกิรู้สึกสงสาร แต่จะให้ทำอย่างไรในเมื่อเขาเข้ามาแล้วจะปล่อยไปได้อย่างไร

“จะออกได้ยังไงรสา” เสียงทุ้มแหบพร่าเมื่อกลีบกุหลาบบางตอดรัดเขาดีเสียเหลือเกิน มันช่างสุขสมและร้อนฉ่าอย่างที่ไม่เคยเป็นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

“ออกไป รสาเจ็บ”

“เดี๋ยวก็หาย...”

มือหนาดันเข่ามนของหญิงสาวให้แยกออกจากกันกว้างมากขึ้น เพราะต้องการให้ตัวตนของเขาแทรกลึกเข้าไปในกายสาวมากกว่านี้

“อื้อ...” เมื่อน้ำหวานในร่างกายสาวออกมามากขึ้นทำให้ชายหนุ่มกระหยิ่มยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะถึงปากของเธอจะเกลียดแต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างว่าง่าย และเขาจะทำให้ผู้หญิงคนนี้เห็นว่าคนอย่างเรียวกิไม่มีใครมาลูบคมได้ง่ายๆ

“อ๊า...” ใบหน้าคมเงยขึ้นก่อนที่จะสูดปากราวกับกินของเผ็ดร้อน ขณะที่แก่นกายยังคงค้างคาอยู่ในโพรงสวาทของรสา มือหนาจับเข่าสวยแยกออกเผยให้เห็นสิ่งที่กำลังเชื่อมกันอย่างเต็มตา มันเป็นสิ่งที่แสนวิเศษเสียเหลือเกิน และโพรงสวาทนี้ดูดดึงเขาเข้าไปจนชายร่างใหญ่นิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่าน เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้อยากจะระเบิดก่อนเวลาเท่านี้มาก่อน เธอเย้ายวน ร้อนแรง แม้จะยังไม่ได้ทำอะไรเขา

“ปะ...ปล่อย...” เสียงหวานร้องอู้อี้ในลำคอเพราะความรู้สึกบางอย่างซึ่งถาโถมเข้ามาจนเธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง อีกทั้งยังเสียวในมวลท้องราวกับมีผีเสื้อนับพันบินวนอยู่ในนั้น

“ปล่อยก็บ้าแล้ว” เรียวกิกดย้ำความแข็งแกร่งของตัวเองเข้าไปจนสุดทาง ทำให้รสาจิกเล็บลงกับฝ่ามือของตัวเอง เนื่องจากตอนนี้อารมณ์และความต้องการของเธอมันรุนแรงเสียเหลือเกิน

มือสากจับอยู่ที่เอวบางเพื่อเตรียมพร้อมกับศึกครั้งใหม่ ถ้าเขาไม่ขยับตอนนี้มีหวังต้องปลดปล่อยบางอย่างก่อนเวลาอันควรแน่

“จะ...ทำอะไร” รสามองชายเหนือร่างด้วยสายตาตื่นตระหนก เพราะเธอรับรู้สึกถึงแก่นกายของเขาที่ขยับออกไปเกินครึ่งจนรู้สึกโหวงๆ ในกายสาว แต่ไวเท่าความคิดเมื่อแก่นกายของเรียวกิกระแทกกลับเข้ามาในกายสาวอย่างรุนแรง ทำเอารสาแทบกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านอย่างประหลาด

“ทำอย่างนี้ไงคนสวย...” เสียงยิ้มเหี้ยมเกรียมพูดก่อนจะจ้องมองสาวร่างอวบอิ่มอย่างเจ้าเล่ห์ เธอจะรู้ตัวเองหรือไม่ว่าสามารถฆ่าผู้ชายให้ตายทั้งเป็นแค่เสียงหวานๆ นี้ครางออกมา

“อื้อ...” ใบหน้าสวยหลับตาพริ้มทันทีเมื่อความรู้สึกรุนแรงแทรกเข้ามา ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าเธอต้องมาสัมพันธ์สวาทกับชายแปลกหน้า เขาดูไม่ต่างจากเจ้าพ่อหรือมาเฟียสักอย่าง ยิ่งรอยสักที่อยู่ต้นแขนแกร่งมันน่าแกร่งขาม

“เสียวดีไหมคนสวย...”

“มะ...ไม่” แม้ร่างกายจะรู้สึกซาบซ่านกับสัมผัสวาบหวามนี้ แต่เธอจะไม่ยอมพูดอะไรที่ยินดีกับสิ่งที่เขาทำกับเธอเด็ดขาด พรหมจรรย์ที่หวงแหนมานับ 20 ปีต้องถูกทำลายอย่างย่อยยับเพราะผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนี้ และอย่างหวังว่าเธอจะยอมเขาเหมือนกัน

“เหรอ...อยากรู้เหมือนกันว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ...เอ...ไม่ใช่สิเพราะเธอต้องรับหลายน้ำอยู่แล้ว เซ็กซี่ขนาดนี้ แถมยังร้ายโดนใจฉันจริงๆ” แววตาชั่วร้ายของเรียวกิ ทำให้รสาที่นอนอยู่ได้แต่กำมือแน่นด้วยความเจ็บปวด เขามันเป็นผู้ชายร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ

“ไอ้...” เสียงหวานจะร้องด่าชายหนุ่มอีกครั้งแต่แรงถาโถมที่บดอัดเข้ามาในกายสาวทำให้รสาถึงกับหน้าถอดสีทันที

พรึ่บ!

“อ๊ะ!”

เรียวกิขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชายที่ร้อนแรงแห่งปีเขาเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการอุตสาหกรรมยานยนต์ตั้งแต่อายุยังน้อย แต่ใครจะรู้บ้างว่าแท้จริงแล้วเขาคือทายาทมาเฟียตัวฉกาจ ส่วนมารดาของเขาเป็นลูกสาวยากุซ่าที่โด่งดังอยู่ญี่ปุ่น ในขณะที่พ่อของเขาเป็นมาเฟียผู้เหี้ยมโหดทางฝั่งเยอรมัน ความโหดเหี้ยมและความโหดร้ายชายหนุ่มรับมันเอาไว้เต็มๆ เกิดมาไม่เคยมีคำว่าพ่ายแพ้ ยกเว้นครั้งนั้นเขาพ่ายแพ้แก่ไอ้เอนิวาลฟ์ผู้ชายที่เขาเกลียดมากที่สุด และจะต้องลากมันมาลงนรกให้ได้

“รู้หรือเปล่าว่ามาเล่นกับคนอย่างฉันจุดจบมันเป็นยังไง” เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูเล็ก จนร่างบอบบางสั่นสะท้านกับคำพูดของเขา

“มะ...ไม่รู้”

“ฉันจะบอกอะไรให้นะคนสวย...คนที่หยามฉันมันต้องตายสถานเดียวเท่านั้น แต่ผู้หญิงบริสุทธิ์อย่างเธอจะได้รับการยกเว้น แต่เธอต้องรองรับอารมณ์ของฉันแทน” ว่าจบก็ดันความแข็งแกร่งของตัวเองออกช้าๆ จากนั้นก็ดันเข้ามาใหม่อย่างแรงจนร่างบอบบางสั่นคลอนทันที

“มะ...ไม่”

“ตอนแรกฉันจะปล่อยเธอไปนะ แต่พยศแบบนี้คงต้องปราบกันเสียหน่อยจะได้ไม่มีใครมาเอาเป็นเยี่ยงอย่าง”

เรียวกิไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาจับเอวน้อยไว้มั่นก่อนที่จะเริ่มขยับกายเข้าออกในโพรงสวาททันที จากจังหวะเนิบนาบเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นรุนแรงมากขึ้น จนรสาต้องกัดปากตัวเองไม่ให้ร้องครางออกมา เพราะนั่นจะเท่ากับว่าเธอยอมรับสัมผัสของเขาอย่างว่าง่าย

มุมปากหยักยกขึ้นเมื่อเห็นร่างยั่วยวนสั่นคลอนตามแรกกระแทกกระทั้น ซึ่งรสาไปแต่จับผ้าปูที่นอนบิดไปมาเพื่อลดอาการเสียวซ่านที่เกิดอยู่ตอนนี้

พรั่บ พรั่บ พรั่บ

เสียงกระแทกกระทั้นดังไม่หยุดหย่อน พร้อมกับร่างกายของทั้งสองที่ร้อนระอุจนเหงื่อโทรมกายไปหมด จนนี้เรียวกิหยุดพูดเพื่อหันมาจัดการสาวจอมพยศอย่างเต็มตัว ความอ่อนนุ่มกลืนกินเขาจนไม่สามารถขยับได้อย่างเต็มที่ จนต้องใช้แรงมากกว่าปกติ รสาเป็นผู้หญิงคนแรกที่สูบพลังจากเขาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย

“ธะ...เธอมันยัยแม่มด”

มือหยาบทำการบีบทรวงอกอิ่มที่เคลื่อนไหวตามแรงกระแทกอย่างแรง แต่แทนที่รสาจะรู้สึกเจ็บปวดแต่มันกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านแทน ยิ่งยามนิ้วใหญ่เขี่ยปลายถันสีหวานมันทำให้ปากบางสูดอย่างเสียวซ่าน

ความนุ่มหยุ่นของอกอิ่มที่ไม่เคยถูกจับหรือแตะต้องทำให้เรียวกิมีความคิดชั่วแวบว่าเขาหวงผู้หญิงนี้และจะไม่ยอมให้ใครมาทับรอยที่เขาประทับตราไว้เด็ดขาด

ความรัวแรงของสะโพกแกร่งที่ถาโถมเข้ามาทำให้รสาไม่สามารถทนแต่ความต้องการได้ หญิงสาวเอื้อมมือไปรั้งต้นคอแกร่งของเรียวกิลงมาก่อนมองใบหน้าคมลูกครึ่งด้วยแววตาฉ่ำหวาน หญิงสาวทำตัวไม่ต่างจากโสเภณีที่พร้อมจะทำตามหรือยินยอมชายหนุ่มทุกอย่าง

“สวย...”

ว่าจบปากใหญ่ก็โน้มลงมาจูบกับความอวบอิ่มอย่างแรง เรียวกิขบกัดริมฝีปากล่างของรสาอย่างยั่วยวนจนหญิงสาวทำตามอย่างเงอะงะ แต่มันเป็นเงอะงะที่ทำให้ความต้องการของเจ้าพ่อหนุ่มลุกโชน

“อ๊า...เธอมันยัยแม่มด”

เรียวกิผลออกจากปากอวบอิ่มก่อนจะหันมาจัดการร่างบอบบางแทน โดยการดึงเธอให้มานั่งซ้อนตักของเขาอีกที ทำให้ทรวงอกอิ่มแนบชิดกับแผงอกกำยำที่มีไรขนอ่อนรำไร

มือใหญ่โอบเอวของสาวร่างสวยเอาไว้เพื่อให้เธอแนบชิดเขาอย่างช่วยไม่ได้ ในขณะที่เบื้องล่างยังคงทำหน้าที่ของมันไม่มีหยุดพัก ใครจะไปหยุดลงเมื่อร่างเย้ายวนสุดแสนจะเซ็กซี่อยู่ตรงหน้าของเขาเสียแล้ว

อกสวยบี้แบนราบกับไปกับโอบกอดของชายหนุ่ม แรงรักที่ถูกส่งมาจากเบื้องล่างทำให้รสาครางไม่หยุดปาก มันช่างเป็นสัมผัสที่เธอไม่เคยเจอ และไม่คิดจะเจอจนกว่าจะพบชายที่เป็นรักแท้ แต่ตอนนี้มันคงไม่มีอีกแล้วเมื่อเธอโดนสังเวยอย่างเหี้ยมโหด

“โอ้ว...”