2 เมื่อไฟริงไลท์ดับลง

หลังจากกดปิดสัญญาณการไลฟ์สดขายของออนไลน์ แสงสว่างจากริงไลท์สองตัวหน้าโต๊ะทำงานก็ดับลง ทิ้งไว้เพียงแสงไฟสีส้มภายในห้องเช่าขนาดเล็ก

เสียงถอนหายใจยาวของพายรดาดังขึ้นเบาๆ เธอทิ้งตัวลงพิงเก้าอี้ด้วยความเมื่อยล้า รอยยิ้มหวานสดใสที่เคยฉายอยู่บนหน้าจอเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความอ่อนเพลียจากการใช้พลังงานอย่างหนักตลอดสองชั่วโมงเต็ม

มีราวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมามองเพื่อนสนิทด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ เธอส่งแก้วเก็บความเย็นให้พายรดา หญิงสาวก็รับไปดื่มแก้คอแห้งทันที

“แกเก่งมากนะพาย วันนี้ยอดขายทะลุเป้าอีกแล้ว ยอดคนดูก็เพิ่มขึ้นมากด้วย”

“ถ้าไม่ได้แกช่วยก็คงแย่ ยอดดีแบบนี้ค่อยหายเหนื่อยหน่อย ขอบใจแกมากนะมีรา ถ้าไม่ได้แกช่วยดูระบบหลังบ้านกับคอยอ่านคอมเมนต์ ฉันคงหัวหมุนแน่ๆ” พายรดายิ้มตอบ ยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ

มีราชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นลำบากใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวก้มมองมือตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วตัดสินใจเอ่ยปากพูดเรื่องสำคัญที่ค้างคาอยู่ในใจ

“พาย ฉันมีเรื่องจะบอกแกนะ”

พายรดาเลิกคิ้วขึ้น มองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความสงสัย

“มีอะไรเหรอมีรา ทำไมทำหน้าซีเรียสขนาดนั้นล่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า บอกฉันมาได้ฉันช่วยแกเต็มที่” พายรดารีบเสนอด้วยความห่วงใย

“คือว่า....ไลฟ์ครั้งหน้า ฉันอาจจะมาช่วยแกไลฟ์สดขายของแบบนี้ทุกวันไม่ได้แล้วนะ”

“ทำไมล่ะ เหนื่อยใช่ไหม เราไลฟ์น้อยลงก็ได้”

“ไม่ใช่แบบนั้น แต่อาทิตย์หน้าฉันต้องย้ายหอพักแล้วนะพาย บริษัทใหม่ที่ฉันจะไปทำมันอยู่ไกลจากที่นี่มาก ถ้าพักที่เดิมต้องนั่งรถหลายต่อ แถมค่าเดินทางก็แพง ฉันเลยไปหาเช่าหอใหม่ที่อยู่ใกล้ๆ บริษัท เดินไปทำงานได้เลย จะได้ประหยัดค่าเดินทางด้วย ฉันขอโทษนะพาย” มีราพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังรู้สึกผิด

พายรดารับฟังด้วยความสงบนิ่ง แม้ในใจจะรู้สึกใจหายไม่น้อยที่ต้องขาดผู้ช่วยคนสำคัญ แต่เธอก็เข้าใจเหตุผลของเพื่อนดี ชีวิตของคนต่างจังหวัดที่เข้ามาต่อสู้ในเมืองหลวงอย่างพวกเธอ ทุกบาททุกสตางค์ล้วนมีค่า และการลดภาระค่าเดินทางก็เป็นเรื่องจำเป็น

“โธ่ นึกว่าเรื่องอะไร แกไม่ต้องคิดมากเลยมีรา เรื่องย้ายหอสำคัญกว่าอยู่แล้ว ไปอยู่ใกล้ที่ทำงานจะได้ไม่ต้องตื่นเช้ามากด้วย เอาความสะดวกของแกเป็นหลักก่อนเลย” พายรดายิ้มให้เพื่อนอย่างจริงใจเพื่อไม่ให้มีราต้องรู้สึกเครียด

“แต่ฉันเกรงใจแกนะพาย แกต้องทำคนเดียวหมดเลยนะ” มีราทำหน้าหงอย

“ทำคนเดียวได้สบายมาก เอาเข้าจริงฉันเองก็ว่าจะลดรอบไลฟ์ขายของลงเหมือนกันแหละแก” พายรดาลูบแขนเพื่อนเบาๆ เป็นการปลอบใจ

“อ้าวทำไมล่ะ กำลังไปได้ดีเลยนะ”

“ก็เพราะงานประจำมันเครียดมาก ทำงานทั้งวันกลับมาก็เพลียสุดๆ ถ้ารับงานไลฟ์ขายของทุกวันเหมือนเดิม มีหวังร่างพังพอดี คงจะเลือกไลฟ์ขายของเฉพาะวันที่ไหวหรือวันหยุด” พายรดาถอนหายใจ

“แล้วห้อง VIP กับ VVIP ล่ะ”

“อันนั้นฉันคงยังต้องไลฟ์ตามเดิม เพราะรายได้มันเยอะกว่า”

“จริงของแกนะ” มีราพยักหน้าเห็นด้วย เพราะเธอรู้ดีว่าพายรดาต้องหาเงินหนักขนาดไหน ทั้งค่าเช่าห้อง ค่ากินอยู่

“เอาเป็นว่า ถ้าวันไหนเป็นวันหยุด หรือฉันว่างตรงกัน ฉันจะนั่งรถมาช่วยแกเหมือนเดิมโอเคไหม”

“โอเคเลย ขอบใจแกมากนะมีรา”

“ฉันลืมบอกแกไปเลยว่าเมื่อกี้ยัยพลอยเข้ามาดูไลฟ์ด้วยนะ”

“จริงดิ แกรู้ได้ยังไง”

“ก็นางใช้ยูสจริงเข้ามาน่ะสิ น่าจะลืมสลับยูสนะ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า จะว่าไปก็ตลกดีนะแก นางบอกไม่ชอบเราสองคนแต่ก็ชอบเข้ามาดูไลฟ์” พายรดาหัวเราะ

“นางคงอยากจะรู้ความเป็นไปของเราสองคนมั้ง ฉันเห็นไปเปิดประเด็นในกรุ๊ปไลน์ว่าอยากให้เพื่อนๆ อัปเดตว่าตอนนี้ใครทำอะไรที่ไหนกันบ้าง” เธอพูดไปมือก็เริ่มเก็บสินค้าที่เอามาไลฟ์ลงกล่อง

“ฉันก็เห็นเหมือนกันแต่ไม่ได้ตอบนะ ว่าแต่นางล่ะ เห็นบอกเพื่อนว่าจะไปเรียนต่อนี่”

“อือ นางไปอังกฤษเห็นลงรูปเที่ยวฉ่ำๆ จะว่าไปก็น่าอิจฉานางนะ บ้านฐานะดีจบแล้วก็ไม่ต้องรีบหางานแบบพวกเรา” มีราถอนหายใจ

“แต่เราสองคนก็ยังโชคดีนะมีราที่หางานได้ เพื่อนเราบางคนตอนนี้ก็ไม่มีงานทำเลย” พายรดาปลอบใจ

“มันก็จริงนะ ฉันจะกลับแล้วนะพาย เมื่อกี้ได้คนเข้าห้อง VIP หลายคนอยู่นะคืนนี้อย่าลืมไลฟ์ล่ะ เอาใจคนใหม่หน่อย ส่วนคนเก่าที่ยูสเซอร์ใกล้หมดอายุก็อย่าลืมกระตุ้นเขาด้วยนะ” มีราไม่ลืมที่จะกำชับเพราะรายได้จากห้อง VIP นั้นมากกว่าการไลฟ์ขายของอยู่ค่อนข้างมาก

“ฉันว่าจะพักสักยี่สิบนาทีค่อยไฟล์”

“อือ ไปล่ะ ก่อนไปเลยเดี๋ยวฉันล็อกห้องให้”

“ขอบใจนะ”

เมื่อมีราก็ขอตัวกลับห้องที่อยู่ชั้นสามพายรดาก็หลับตาลงด้วยความเหนื่อย

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงปลุกจากโทรศัพท์มือถือทำให้พายรดาสะดุ้งตื่นเพื่อเธอสลัดคราบน้องพายหวานแม่ค้าขายของออนไลน์สดใสออกไป ปรับลุคใหม่สำหรับอีกบทบาทหนึ่ง

หญิงสาวปลดผมที่รวบไว้ให้สยายลงมาคลุมแผ่นหลัง ปรับเปลี่ยนเสื้อผ้าจากเสื้อกล้ามสีดำตัวเก่ง มาเป็นชุดนอนเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงสด เนื้อผ้าทิ้งตัวพลิ้วไหวเว้าอกลึกเผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนและแผ่นหลังเปลือยเปล่า สายเดี่ยวเส้นเล็กจิ๋วขับให้ช่วงไหล่ดูบอบบางน่าทะนุถนอม สัมผัสของผ้าซาตินแนบเนื้อเน้นเรือนร่างโค้งเว้าอย่างชัดเจน พายรดาทาลิปสติกสีแดงฉ่ำซ้ำอีกครั้ง เช็กความเรียบร้อยของหน้าตาและทรงผมในกระจก ก่อนจะเดินไปเปิดแอปพลิเคชันในโทรศัพท์มือถือ