10 สายตาที่เริ่มจับผิด

ศิราภัทรเดินเข้ามาในห้องทำงาน เขาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ พิงหลังกับพนักแล้วถอนหายใจ เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับลงได้กินเวลาไปนาน ภาพของผู้หญิงที่ชื่อพายหวานนั้นยังคงติดตา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูทำให้เขาออกจากความคิดของตัวเอง อนาวิลผู้ช่วยของขาเดินเข้ามาพร้อมกับกาแฟสองแก้ว

“กาแฟครับ” เขาวางกาแฟให้รุ่นพี่ก่อนจะนั่งลงสีหน้าบอกบุญไม่รับ

“ขอบใจนะ เป็นอะไรของนายแต่เช้า หน้ามุ่ยเชียว” ศิราภัทรมองรุ่นน้องที่นานๆ ครั้งเขาจะเห็นเขาอารมณ์เสีย

อนาวิลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะตอบออกมาอย่างไม่อาย เพราะความสนิทสนมที่มีต่อกันมานาน

“เฮ้อ เมื่อคืนผมซวยสุดๆ สิครับพี่ ผมกำลังนั่งดูไลฟ์สดของน้องพายหวานเพลินๆ อยู่บนเตียง แล้วจู่ๆ ผู้หญิงที่ผมกำลังคุยๆ อยู่เขาก็มาหาที่คอนโดโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า แล้วประเด็นคือผมไม่ทันได้ล็อกหน้าจอหรือเก็บโทรศัพท์เลยพี่”

คำว่าน้องพายหวานทำให้ศิราภัทรชะงักไปนิดหนึ่ง แต่เขายังคงเก็บอาการนิ่งสงบฟังต่ออย่างใจเย็น

“แล้วยังไงต่อ”

“เธอเห็นเต็มตาเลยสิครับ จังหวะที่เธอเดินเข้ามาเปิดประตูห้องนอน มันเป็นจังหวะที่ผมเพิ่งกดส่งของขวัญให้น้องพายหวานด้วย”

“ก็แค่ของขวัญเองนะ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่”

“เธอหาว่าผมเป็นพวกสายหื่น นั่งดูอะไรลามก แล้วเธอก็บังคับให้ผมกดออกจากห้องไลฟ์สดตรงนั้นทันที แถมยังสั่งให้ผมลบแอปพลิเคชันทิ้งต่อหน้าต่อตาเลย ไม่อย่างนั้นเธอจะเลิกคุยและเดินออกจากห้องไปเดี๋ยวนี้” อนาวิลทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้

“แค่ดูไลฟ์สดขายของ VIP มันขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมผู้หญิงเขาถึงได้โกรธรุนแรงขนาดนั้น” ศิราภัทรแกล้งทำเป็นขมวดคิ้วสงสัย ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ก็เมื่อคืนน้องพายหวานเขาไลฟ์พิเศษน่ะครับพี่ คือเธอกำลังจะช่วยตัวเองโชว์ในห้อง VIP น่ะครับ แถมมีครางชื่อแฟนคลับด้วย ยิ่งฟังยิ่งสยิวเลยพี่ พอผู้หญิงเขามาเห็นเข้าก็เลยสติแตก” อนาวิลอ้อมแอ้มตอบ

“เอาไว้ค่อยดูวันอื่นสิ”

“ผมกลัวเธอจะไม่ทำแบบเมื่อคืนอีกแล้วน่ะสิพี่”

ศิราภัทรฟังแล้วก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนทันที ภาพของพายหวานที่บิดกายครางกระเส่าแล่นกลับเข้ามาในหัวจนอุณหภูมิในร่างกายเขาเริ่มร้อนขึ้น

“เอาน่า ผู้หญิงมาหาถึงห้องขนาดนั้น นายจะยังสนใจคนในจอโทรศัพท์ไปทำไมล่ะ”

“มันก็จริงของพี่นะ พอคิดดูดีๆ คนจริงตัวจริงนั่งอยู่ตรงหน้า จะไปนั่งเฝ้าหน้าจอดูคนอื่นทำไมเนอะ” ชายหนุ่มถอนหายใจยาวอีกครั้ง

“ต่อไปก็เลิกดูซะจะได้ไม่มีปัญหา”

“ครับพี่ จากนี้ผมคงต้องเลิกดูไลฟ์ของน้องพายหวานอย่างเด็ดขาดแล้วล่ะ ลบแอปไปแล้วด้วย คงไม่โหลดกลับมาอีกแล้ว”

คำพูดนั้นของอนาวิลทำให้ศิราภัทรแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความโล่งอก เพราะหากอนาวิลยังคงอยู่ในห้อง VIP นั้นต่อไป ชายหนุ่มก็แอบหวั่นใจอยู่เหมือนกันว่าสักวันรุ่นน้องอาจจะจับสังเกตหรือรู้ความจริงว่าเขาก็เป็นหนึ่งในคนที่แอบเข้าไปส่องและเปย์ของขวัญอยู่ในห้องลับนั้นด้วยเช่นกัน

“คิดได้แบบนั้นก็ดีแล้ว ตั้งใจทำงานได้แล้วไป”

“ครับพี่ ผมไปเอาเอกสารก่อนนะครับ”

เมื่อรุ่นน้องออกไป เขาก็นั่งทำงานต่อผ่านไปครึ่งชั่วโมง อนาวิลก็เคาะประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้งพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ

“พี่ศิราครับ เอกสารสรุปงานสำหรับการเดินทางไปตรวจห้างสรรพสินค้าสาขาภาคอีสานเรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวเที่ยงนี้ผมจะเดินทางเลยนะ”

“อืม เดินทางดีๆ ตรวจเช็กระบบความปลอดภัยและยอดขายของสาขาให้เรียบร้อย มีปัญหาอะไรก็โทรหาพี่ได้ตลอด”

“ครับพี่ ช่วงสี่วันนี้ที่ผมไม่อยู่ พี่ใช้คนขับรถของบริษัทนะครับ”

“พี่ขับเองก็ได้ ไม่อยากไปแทรกตารางการใช้รถของคนอื่น”

อนาวิลนึกขึ้นได้อีกเรื่องจึงรีบเอ่ยเสริม

“พี่ศิรา เรื่องลูกค้ารายใหญ่จากประเทศจีนพรุ่งนี้ ผมเห็นว่าน้องพาย ผู้ช่วยเลขาคนใหม่ไปกับพี่ดีไหมครับภาษาจีนของเธอเก่งมาก ผมว่าให้เธอไปด้วยดีไหมครับ”

“ก็ดีนะ เดี๋ยวนายออกไปบอกให้เธอเตรียมตัวด้วยก็แล้วกันนะ”

“ครับพี่”

ประตูห้องทำงานปิดลงอีกครั้ง ภาพใบหน้าเรียบร้อยสวมแว่นตาหนาเตอะของพายรดาลอยเข้ามาในความคิด สลับกับภาพหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่ที่เปล่งเสียงหวานชวนเคลิบเคลิ้ม การได้พาเธอออกไปทำงานข้างนอกด้วยกันสองต่อสองจะเป็นโอกาสอันดีที่เขาจะได้จับตาดูว่าเธอใช่คนเดียวกันไหม

เขานั่งทำงานจนถึงเวลาพักกลางวันก็เดินออกมาจากห้องแล้วหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเลขา

“อนาวิลบอกแล้วใช่ไหมว่าพรุ่งนี้คุณต้องไปทำงานกับผม” เขาพูดแล้วจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตที่ดูจริงจัง ไม่มีแววขี้เล่นเย้ายวนเลยสักนิด

“บอกแล้วค่ะ ตอนนี้พายกำลังศึกษาข้อมูลอยู่ค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ

“ดีแล้ว ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนก็รีบถามนะ ลูกค้ามาหลายคนพวกเขาอาจจะถามที่เธอด้วย”

“ค่ะคุณศิรา พายจะรีบศึกษาให้เข้าใจนะคะ”

“แล้วไม่ไปพักกลางวันเหรอ”

“พายสลับพักกับพี่มลค่ะ”

“อ๋อ ผมลืมไปว่าต้องมีคนคอยประสานงาน ถ้าหิวไปกินขนมในห้องเบรกก่อนก็ได้นะ”

“ค่ะ” หญิงสาวตอบเจ้านายด้วยสีหน้าเรียบเฉยน้ำเสียงฟังแล้วง่วงนอน

“ทำงานที่นี่เครียดไหม” เขาชวนคุยมากขึ้นเพราะปกติไม่ค่อยได้คุยกับเธอเลย

“ช่วงแรกก็เครียดค่ะ เพราะเพิ่งเคยทำงาน”

“ตอนนี้ล่ะ”

“ตอนนี้ไม่เครียดแล้วค่ะ พี่มลสอนงานดีมากๆ ค่ะ”

“อือ ฉันไปล่ะ มีอะไรด่วนโทรเข้ามือถือนะ บ่ายนี้คงไม่กลับมาแล้วล่ะ”

“ค่ะ คุณศิรา” หญิงสาวพยักหน้ารับคำสั่ง ก่อนจะนั่งลงเมื่อเจ้านายเดินเข้าลิฟต์ไปแล้ว

เธอนั่งศึกษาข้อมูลลูกค้าที่จะเข้ามาดูโรงงานผลิตสินค้าส่งออก ดูข้อดีข้อเสียและข้อได้เปรียบที่ทางฝ่ายการตลาดสรุปมาให้ ก่อนจะวางแฟ้มลงเมื่อพี่นฤมลเดินกลับมา

“หิวไหมพาย”

“ยังไม่หิวค่ะพี่มล พี่จะไปเข้าห้องน้ำก่อนก็ได้นะคะ”

“ดีเหมือนกัน เมื่อกี้กินแกงไตปลามาด้วยสิ”

พายรดาหยิบมือถือขึ้นมาไถฟีดไปเรื่อยๆ ดูว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง เธอเข้าไปในแอปพลิเคชันเอ็กซ์ที่นานๆ ครั้งจะเปิดเขาไป

“ดูอะไรจ๊ะพาย” นฤมลเห็นเธอจ้องหน้าจออย่างตั้งใจก็ถามขึ้น

“พายกำลังดูเอ็กซ์อยู่ค่ะ ไม่ได้เข้ามาดูนานเลยเพิ่งรู้ว่าเดี๋ยวนี้สาวๆ ลงรูปกันแบบถึงใจมาก”

“ที่พี่เคยเห็นเยอะกว่านี้อีกนะ โพสต์รูปเซ็กซี่ แล้วก็นัดกันมาต่อนอกรอบ”

“พี่มลคิดยังไงกับผู้หญิงที่ทำแบบนี้คะ”

“สมัยนี้เงินทองมันหายากนะ ถ้าทำแล้วไม่เดือดร้อนใคร ไม่ทำให้ครอบครัวคนอื่นมีปัญหาพี่ว่าทำไปเถอะ บางคนทำงานมาเหนื่อยได้อยากทำอะไรให้หายเครียด”

“พี่ไม่รังเกียจเหรอ”

“ไม่นะ ส่วนใหญ่ที่เขาถ่ายรูปเซ็กซี่มาลงก็มีแต่คนหุ่นดี หน้าตาสวยๆ กันทั้งนั้น ถ้าพี่ยังสาวอยู่พี่ก็อาจจะทำนะ มีต้นทุนดีขนาดนี้จะเก็บไว้ทำไมล่ะ แต่มีข้อแม้นะ”

“ข้อแม้อะไรคะพี่”

“ก็ข้อแม้ว่าเงินต้องถึง เพราะเรื่องเงินมันคือเรื่องใหญ่สำหรับพี่”

“ใช่พี่คนเดียวที่ไหนล่ะคะ สำหรับพายเงินก็เรื่องใหญ่เหมือนกันค่ะ”

ทั้งสองหัวเราะพร้อมกันจากนั้นพายรดาก็ขอตัวไปทานอาหาร