ตอนที่ 2 ความเจ็บปวด

"คุณจะทำอะไร! คุณทำแบบนี้กับฉันทำไม!" ดารินสะอื้นไห้เพราะความเจ็บที่ได้รับก่อนหน้า อีกทั้งเขากำลังจะทำอะไรบางอย่างกับเธอ คนที่ไม่รู้จักกันมีสิทธิ์ทำแบบนี้กับคนอื่นด้วยเหรอ!

"ฉันยังไม่พร้อมอธิบายอะไรในตอนนี้ แต่ถ้าเธอรอดไปได้แบบยังไม่ตายฉันยินดีเล่าให้เธอฟังทุกอย่างเลย" ฟรานเชสโกคว้าเอาเทียนเล่มใหญ่กับไฟแช็กที่อยู่ใต้เตียงขึ้นมาแล้วจุดมัน ดารินเบิกตาโพลงก่อนจะรีบกระเถิบถอยหลังหนี

"หยุดนะ! อย่าทำแบบนี้กับฉัน!" หญิงสาวห้ามเขาด้วยความหวาดกลัว

"บังเอิญฉันมันเป็นพวกชอบใช้อุปกรณ์เสียด้วยสิ ยังไงฉันก็ต้องใช้มันกับเธออยู่แล้ว" เอ่ยจบน้ำตาเทียนถูกหยดลงบนหน้าขาของดารินทันที

"กรี๊ดดดดดดดดด!!!" ทันทีที่ความร้อนแตะผิวกายดารินดีดดิ้นราวกับโดนน้ำร้อนลวกก็ไม่ปาน เสียงกุญแจมือที่เป็นเหล็กส่งเสียงกึกกักกระทบกันไปมาบ่อยครั้ง

ฟรานเชสโกทำจนมั่นใจว่าตอนนี้มันเกิดภาพสวยงาม เขาจึงได้พาตัวเองเลื่อนขึ้นมานั่งตรงกลางหว่างขาของหญิงสาว

หยิบบุหรี่มาจุดต่อด้วยความชิล ควันของบุหรี่ลอยคละคลุ้งจนเต็มห้อง ท่ามกลางคนที่เริ่มนอนหายใจรวยรินต้องสำลักควันเพราะไม่ชอบ ความเจ็บปวดแบบนี้ทำให้หญิงสาวคิดถึงใบหน้าของผู้เป็นพ่ออย่างมาก

"พ่อขาช่วยรินด้วย.." ดารินเอ่ยเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว น้ำตาไหลอาบแก้วเพราะความเจ็บแสบไปทั่วร่างกาย

"ไม่มีใครช่วยเธอได้ถ้าฉันไม่เป็นฝ่ายอนุญาตเธอเอง!"

ปึกกกกก!!!

ดารินกรีดร้อง เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสียงๆ เมื่อเขากระแทกความใหญ่โตเข้ามาทางช่องคลอด เจ็บกลางกายมากกว่าน้ำตาเทียนที่หยดลงบนผิวเสียอีก แสบไปหมด

ด้วยความที่ดารินเป็นคนตัวเล็กทำให้ฟรานเชสโกรู้ว่าเขาเข้าไปได้เพียงเท่านี้ ผ่อนลมหายใจออกมาพลางมองร่องสวาทสาวฉีกขาดมีรอยเลือดติดท่อนเอ็นของเขา ถูกช่องทางรักขมิบรัดบ่อยครั้งจากความเจ็บปวด แต่มันกลับสร้างความรู้สึกเสียวซ่านให้เขาไม่น้อย

"เซอร์ไพรซ์ว่าเธอคือน้องสาวของฉันแถมเธอยังซิงอีก" ฟรานเชสโกรวบรวมอารมณ์ไปกับเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น ที่ยิ่งได้ฟังแล้วเกิดอารมณ์ จากนั้นถาโถมความเจ็บช้ำยิ่งกว่าเก่าใส่ร่างกายบอบช้ำ

เสียงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าของคนในห้องบอกได้เป็นอย่างดีว่าขณะนี้กำลังเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น ไม่มีใครตกใจกับเสียงที่ได้ยินเพราะมันชินและชาไปแล้ว

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฟรานเชสโกจะทรมานเหยื่อและคู่นอนของตัวเองอย่างนี้ ถือเป็นความชอบอย่างหนึ่งของเจ้าตัว

ทุกคนที่มาที่นี่ล้วนแล้วแต่สมัครใจมาทั้งหมด ถึงแม้เวลากลับจะเกิดบาดแผลขึ้นตามตัวแต่คุ้มเมื่อฟรานเชสโกจ่ายไม่อั้นเลยสักนิด

แต่ครั้งนี้คงจะผิดแผกไปหน่อย นอกจากความใคร่ที่เขาต้องการปลดปล่อยมันแฝงมาด้วยความคับแค้น

เป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงเสียงกรีดร้องถึงสงบลง เดาว่าเธอคนนั้นคงตาย ถ้าดีก็คือสลบ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเปิดประตูออกมาของผู้เป็นเจ้าของบ้านพร้อมเหงื่อที่เต็มตามแผงอกตามลำคอ

ฟรานเชสโกในชุดคลุมสีดำเดินห่างออกไปจากสถานที่ใต้ดินเพื่อกลับขึ้นไปพักผ่อน ภารกิจแรกของการเจอน้องสาวร่วมมารดาสิ้นสุดลงไปแล้ว