ตอนที่่ 1 เจ็บฟรี

เวทีมวยในมหาวิทยาลัยกำลังคึกคักจากเสียงแหกปากเชียร์จนสนั่นไปทั่วชมรม เมื่อสองนักชกสาวสวยและสาวหล่อกำลังออกอาวุธฟาดฟันกันอย่างดุเดือด โดยไม่มีทีท่าว่าจะกลัวเจ็บกันทั้งสองฝ่าย และเวลาเหลือน้อยลงเรื่อย ๆ อีกทั้งเสียงเชียร์จากขอบเวทีนั้นเหมือนเป็นยากระตุ้นอย่างดีสำหรับ “คู่มวยหวานซาตานสั่ง” คือชื่อที่ถูกตั้งขึ้นเฉพาะกิจในวันนี้

แกร๊ง!

เสียงระฆังที่เหมือนให้นักชกได้หยุดพักหายใจ พร้อมกับเสียงเฮของกองเชียร์ที่สงบลงเช่นกัน เปลี่ยนเป็นชุลมุนวุ่นวายสาละวนกับยอดเงินพนันขันต่อ ว่าฝ่ายใดจะเป็นผู้ชนะแทน

จิวารี บ้วนฟันยางออกแล้วรับขวดน้ำจากมือพี่เลี้ยงเข้ามาดื่มอึกใหญ่ ใบหน้าสวยตอนนี้แดงระเรื่อ และเปียกโชกไปด้วยเหงื่อทั้งร่าง เธอหายใจทางปากช่วยดึงออกซิเจนเข้าปอด หายใจถี่แรงแต่ดวงตาเด็ดเดี่ยว วันนี้เธอต้องล้มไอ้หน้าหล่อกวนตีนนี้ให้ได้ ถ้าไม่อย่างนั้นคืนนี้คงหลับไม่ลงเป็นแน่ ก่อนจะสวมฟันยางเข้าไปใหม่อีกครั้ง

“ดีมากไอ้จิ๋ว ยกสุดท้ายแล้ว ตั้งการ์ดให้แน่นแล้วสวนหมัด ขาแกยาวและแข็งกว่า เตะถีบได้เปรียบ แลกหมัดให้เผลอรอจังหวะแล้วฟันศอก เล็งก้านคอไว้ใช้ขายาวให้เป็นประโยชน์ เข้าใจไหม?” เสียงร่ายยาวจากพี่เลี้ยงจำเป็นของชมรมมวย

จิวารี พยักหน้ารับรู้ หูฟังพี่เลี้ยงแต่ตามองตรงไปที่คู่ต่อสู้ฝ่ายแดงที่แสยะยิ้มส่งมาอย่างผู้ชนะ จากยกที่ผ่านมาดูเหมือนเธอจะเป็นมวยรองอยู่

“ไหวนะจิ๋ว?”

เสียงจาก เอวา เพื่อนสาวที่ยื่นหน้าเข้าใกล้เอ่ยถามอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นเลือดที่ไหลซึมออกจากริมฝีปากของจิวารี จากการกระแทกของกำปั้นคู่ต่อสู้ หญิงสาวพยักหน้ารับ ส่งสัญญาณว่ายังโอเคอยู่

เสียงระฆังยกสุดท้ายเริ่มขึ้น กองเชียร์วิ่งมาขอบเวทีเรียงหน้าสลอนทั้งสองฝ่าย ไม่มีเวลาดูเชิงกันและกันแล้ว คู่ชกปรี่เข้าหากันแบบเดือดดาล กระหน่ำออกอาวุธอย่างบ้าคลั่ง หมัดแลกหมัดผลัดกันเจ็บ ส่วนกองเชียร์นั้นก็ใจเต้นไม่แพ้กันกับยอดพนันขันต่อแบบหมดหน้าตัก และเป็นยกสุดท้ายที่จะรู้แพ้รู้ชนะ

สองสายตาของจิวารีจับจ้องที่คู่ต่อสู้ที่กำลังปรี่เข้ามา มองการขยับไหล่ซ้ายขวาคู่ต่อสู้ และคาดการณ์การออกอาวุธของฝ่ายตรงข้ามว่าจะมาทิศทางใด ฝ่ายแดงยิงหมัดมาอย่างรวดเร็ว เธอโยกหลบและกระโดดสูงขึ้นเหวี่ยงฟันศอกลงที่หางคิ้วของสาวหล่อ ฝ่ายแดงเหมือนโดยฟาดด้วยไม้หน้าสาม เห็นดวงดาวพราวระยิบระยับในตอนกลางวัน แสงสว่างจ้าในหัวแต่ภาพกลับเบลอ จิวารีหมุนตัวงัดท่าทีเด็ดจากพี่เลี้ยง จระเข้ฟาดหาง เหมือนล็อกเป้าไว้ลงก้านคออย่างเหมาะเหม็ง พร้อมกับร่างสาวหล่อทอมบอยที่นอนหงายตึงล้มทั้งยืนบนเวทีมวย

“เย้…”

เสียงเฮลั่นของกองเชียร์กระโดดโลดเต้นและวิ่งกรูขึ้นบนเวที เอวาปีนขึ้นไปหาเพื่อนสาว วิ่งไปคว้าแขนจิวารีผู้ชนะชูขึ้นกลางอากาศด้วยความดีใจ แทนกรรมการ

“น็อคเอ้าท์”

เธอกระโดดพร้อมตะโกนเสียงดังสดใสแข่งกับเสียงเฮด้านล่าง จิวารียืนถอดฟันยางออก แสยะยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ปล่อยให้เพื่อนสาวชูมือเธอกระโดดเหยง ๆ ต่อไปอยู่อย่างนั้น

รุ้งทิวา จับพยุงร่างของสาวหล่อไทเกอร์ให้ลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับพี่เลี้ยงที่ช่วยกันปฐมพยาบาลคนละไม้คนละมือ

“ไทเกอร์เป็นไงบ้างเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” เอ่ยถามหวานใจที่พ่ายแพ้อย่างเจ็บปวด แม้จะพกความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า

กองเชียร์ฝ่ายแดงที่กำลังหน้าม่อย ล้วงกระเป๋านับเคลียร์ยอดเงินที่ต้องจ่ายให้ฝ่ายตรงข้ามอย่างผิดหวัง เชียร์จนเสียงแหบเสียงแห้ง คอแทบแตกสุดท้ายก็เชียร์เอาเงินทอน

จิวารีเดินมาหาผู้แพ้ที่ยังนั่งอยู่และพิงอกสาวคนรักอย่างผิดหวังด้วยใบหน้าหงอย

“รู้แพ้รู้ชนะแล้วต่อไปก็เลิกยุ่งกับรุ้งซะตามข้อตกลง” เธอเอ่ยกับไทเกอร์

“และเธอก็รู้ตัวไว้ด้วยยัยรุ้งว่าเธอต้องมีแค่พี่แจ็คคนเดียวเท่านั้นตามข้อตกลง”

จิวากร เดินเข้ามาสมทบกับน้องสาว

“ไม่อ่ะ ฉันได้ค่าพนันเยอะแล้ววันนี้ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว” ชายหนุ่มพูดชิว ๆ

“ฮะ” จิวารีหัวคิ้วชนกันเผยอปากแตกอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

“ต่อไปฉันกับเธอก็ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวอะไรกันอีก...จบ”

จิวากรพูดต่อตัดจบให้แบบสั้น ๆ กับรุ้งทิวา มองหน้าเจื่อน ๆ ของหล่อนอย่างไม่มีเยื่อใยและเดินลงเวทีอย่างอารมณ์ดี จิวารีสาวเท้าตามมาติด ๆ

“อะไรวะพี่แจ็ค ไม่เอาแล้วให้ฉันชกจนเจ็บตัวฟรีทำไมเนี่ย ปากก็แตก ดั้งก็เกือบหัก แล้วดูหน้าฉันซิ” เธอชี้นิ้วมาที่หน้าอันบวมเปล่งของตัวเอง

“ฉันบอกแกชกหรือไง?” จิวากรยกคิ้วสูง หน้ากวน

“อ้าว ไมพูดงี้วะ?” ผู้เป็นน้องที่อารมณ์ขึ้นแล้ว

“ฉันก็บอกแล้วว่าฉันไม่สน แกไปรับปากมันทำไมว่าจะชกด้วย”

จากหัวข้อการพนันหลังจากที่ไทเกอร์ไปโวยวายในมหาวิทยาลัย กล่าวหาว่าจิวากรแย่งแฟนสาวของเขา แต่ไม่มีข้อยุติว่าใครมาก่อนมาหลัง สุดท้ายไทเกอร์ก็ท้าชก แต่จิวากรปฏิเสธเนื่องจากเธอเป็นผู้หญิงและเขาจะไม่ใช้กำลังกับสุภาพสตรี แต่ผู้เป็นน้องที่รู้สึกว่าพี่ชายโดนหยามเกียรติและรับขึ้นชกแทนเอง

“เอาน่า ฉันได้พนันเยอะเดี๋ยวแบ่งให้”

จิวากรเอื้อมมือกอดคอน้องสาวอย่างอารมณ์ดี และเธอที่สลัดมือเขาออกให้พ้นตัวอย่างหงุดหงิด