บทที่ 4 ได้แล้วทิ้ง เธอจะทิ้งผม

“เรื่องก็เป็นแบบที่ผมเล่าให้คุณฟังนั้นแหละครับ เมื่อคืนผมก็ไม่ได้คิดว่าคุณจะต้องการ...ถึงรอบที่5 ผมซื้อถุงยางมาแค่กล่องเดียว สองรอบหลังผมเลยปล่อยนอกแทน ทำให้เลอะที่ขาของคุณ มาครับผมจะพาไปอาบน้ำ”

เฮมเม็ทใช้จังหวะที่ซาแมนต้ากำลังนั่งเอ๋อกับข้อมูลที่เธอพึ่งได้ฟังไป จับย้ายผ้าห่มออกไปให้พ้นร่างกายของเธอ อุ้มตัวเธอขึ้นและเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

“นี่คุณ กรี๊ด!!” เพี๊ยะ ซาแมนต้าตบหน้าเฮมเม็ทไปหนึ่งฉาก เธอพึ่งได้สติกลับคืนมาตอนที่เขาปล่อยให้เธอยืนบนพื้นห้องน้ำ และนั้นทำให้เธอรู้ว่าเขาอุ้มเธอมาทั้งที่ตัวเธอไม่มีอะไรห่อหุ้มไว้เลย

“แซม คุณตบผมทำไมครับ ผมเจ็บนะเนี่ย”

“คุณมันโรคจิต บ้ากาม ใครใช้ให้คุณอุ้มฉันมาทั้งที่โป๊แบบนี้” ซาแมนต้ารีบใช้แขนปิดบังร่างกายของตัวเอง แต่ไม่ว่าจะหันหลบทางไหนก็ซ่อนจากสายตาของเขาไม่ได้อยู่ดี น่าโมโหจริง

“ผมเห็นร่างกายของคุณหมดแล้วทั้งนอกทั้งตรงนั้น ร่างกายคุณสวยจะตายไม่เห็นต้องอายผมเลย อย่างไงเราก็เป็นผัวเมียกันนะครับ ให้ผมช่วยอาบน้ำไหม”

“ไม่ต้อง! คุณออกไปเลยนะ และก็อย่าเรียกฉันว่าเป็นเมียอีก เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน” ไม่ต้องปกต้องปิดมันละ ไหนๆเขาก็เห็นหมดแล้วนี่ ซาแมนต้าเลยเปลี่ยนใจใช้มือดันที่แผ่นอกของเฮมเม็ท เธออยากจะดันให้เขาออกๆไปให้พ้น เธอก็อายเป็นนะถึงจะดูเป็นคนหยาบกร้านก็เหอะ

หมับ! แทนที่เธอจะดันตัวหนาๆของเขาออกไปได้ แต่กลับเป็นเฮมเม็ทที่ดึงตัวซาแมนต้าเข้ามาจนใบหน้าของเธอกระแทกเข้ากับอกแน่นๆของเขาเต็มๆ เจ็บ...

“อู๊ย! เฮช คุณทำฉันเจ็บนะ” เงยหน้าขึ้นส่งสายตาอาฆาตไปให้เขา และนั่นทำให้เฮมเม็ทยอมคลายวงแขนของเขาออก และเปลี่ยนมาใช้มือประคองใบหน้าหวานให้เงยขึ้น

“ทำอะไรอ่ะ?” ซาแมนต้ามองตามสายตาของเขาที่กำลังสำรวจใบหน้าของเธออยู่

“ก็คุณบอกว่าเจ็บ ขอผมเช็คดูหน่อยนะครับ ผมกลัวคุณเลือดกำเดาไหล”

“แล้วมันเป็นเพราะใครละ ที่ดึงตัวฉันเข้ามา” พูดจบก็ดึงมือของเขาออกจากแก้มของเธอ แล้วทำไมหน้าต้องร้อนด้วยวะ สายตาที่เขามองมามันบอกชัดว่าเขาเป็นห่วงเธอจริงๆ ไม่ชอบเลย ซาแมนต้าไม่ชอบให้ตัวเองรู้สึกใจเต้นแบบนี้เลย มันอึดอัดอธิบายไม่ถูก และเธอก็ไม่ชอบกับความรู้สึกที่ตัวเองหาคำตอบไม่ได้

“ผมขอโทษ แต่คุณพูดไม่น่ารักก่อนนะครับ”

“หื้อ! ฉันพูดไม่น่ารักตรงไหน แล้วทำไมคุณต้องมาสนใจคำพูดของฉันด้วย” แปลกคน เธอจะพูดอะไรก็ได้ปะ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วเมื่อกี้เธอก็มั่นใจว่าเธอยังไม่ได้พูดอะไรที่ไม่ดีกับเขาเลยสักนิด

“ผมสน ผมปวดใจนะแซม ตอนที่คุณบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน สำหรับผม คุณคือเมียของผมนะและผมจะขอรับผิดชอบคุณ แซม คุณให้โอกาสกับผมได้ไหม”

“ไม่ได้...” ซาแมนต้าตอบแบบลืมหยุดคิด ก็แล้วทำไมต้องคิดเยอะด้วย

“ขอบคุณนะคะ ที่คุณแสดงความรับผิดชอบในสิ่งที่คุณได้ทำลงไป แต่เรื่องเมื่อคืน ส่วนหนึ่งฉันก็เป็นคนผิดด้วย” ถึงแม้ว่าความจริงจะเป็นไอ้พวกห่าผู้ชายสามคนนั้น

“จะพูดอย่างไงดีล่ะ คือ เพราะฉันโดยวางยา และมีคุณเขามาช่วย เอาตรงๆนะเฮช คุณมีทางเลือกอื่น ที่จะไม่เอากับฉันก็ได้ แต่คุณก็เลือกที่จะทำแบบนั้น ตอนแรกฉันก็โกรธคุณนะ แต่พอคุณแสดงความรับผิดชอบ ฉันจะเลิกโกรธคุณ แต่เรื่องของเรา...”

“ผมชอบคุณ...”

คำพูดของเฮมเม็ททำเอาซาแมนต้าอ้าปากค้างไปเลย ผมชอบคุณ กับคนที่พึ่งเจอกันครั้งแรกเนี่ยนะ?

มันจะเร็วเกินไปหรือเปล่าที่เขาจะรู้สึกกับเธอแบบนั้น เธอควรจะเชื่อคำพูดเขาได้มากน้อยแค่ไหนกัน เขากำลังหลอกเธออยู่ใช่ไหม เขากำลังใช้คำพูดเพื่อล่อลวงให้เธอหลงเขาใช่ไหม ความสัมพันธ์ชั่วคราวมันไม่มีอะไรที่ยั่งยืนหรอก เพราะฉะนั้น เธอจะไม่ให้ค่ากับมัน

“คุณไม่ควรพูดคำนั้นออกมา คุณไม่ได้ชอบฉันหรอกค่ะเฮช มันก็แค่ความหลง แค่เรื่องชั่วคราว ก็เท่านั้น”

“เมื่อวานผมได้บอกคุณไปแล้วแซม ผมตกหลุมรักคุณตั้งแต่หน้าประตูแล้ว ตอนคุณเดินเข้ามาในผับ คุณสะกดใจผม ทำให้ผมไม่สามารถละสายตาไปจากคุณได้เลย ใช่! คุณพูดถูก ผมมีทางเลือกอื่นที่จะไม่เอากับคุณก็ได้ แต่ผมชอบคุณไง ผมไม่ได้ชอบแบบเล่นๆ ผมชอบคุณจริงๆ ผมอยากมีความสัมพันธ์จริงจังกับคุณ ไม่ใช่แบบชั่วคราว ผมอยากคบกับคุณ อยากเรียกคุณว่าแฟน อยากให้เรื่องของเรายาวกว่านี้”

ซาแมนต้ายืนอึ้งเมื่อได้ยินในสิ่งที่เขาร่ายออกมา เธอไม่มั่นใจว่าเธอได้ยินชัดทุกถ่อยคำไหม หากถามว่าเธอรู้สึกอะไรกับคำพูดของเขาในตอนนี้หรือไม่ ก็ขอตอบแบบไม่หลอกตัวเองนะ เธอรู้สึกดี แบบดีมาก

เธอยังไม่เคยเจอใครมายืนสารภาพความรู้สึกต่อหน้าตัวเองแบบเขามาก่อน ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเฮมเม็ทมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วเกินไป และอะไรแบบนี้มันทำให้เธอกลัว ถ้าหากเธอยอมรับเขาเข้ามาในหัวใจของเธอตอนนี้ แล้ววันหนึ่งเขาเกิดรู้สึกว่าเธอไม่ใช่ และเดินจากเธอไป เพราะเหตุผลที่ว่า เรารู้จักกันน้อยไป ความรักของเรามันก็แค่ความหลงชั่วคราวเท่านั้น หากเป็นแบบนั้นเธอคงรับไม่ได้

และสิ่งที่จะปกป้องหัวใจของเธอได้ดีที่สุด ก็คือตัวเธอเอง ถ้าในอนาคตจะต้องเจ็บ เธอขอเลือกไม่รับเขาตั้งแต่ตอนนี้ดีเสียกว่า

“เฮช...”

“อย่าพึ่งปฏิเสธได้ไหมรับ ผมจริงจังกับคุณจริงๆนะ ขอโอกาสให้ผมสักครั้ง ถ้าเราลองคบกันแล้ว และคุณยังรู้สึกเหมือนตอนนี้ ผมจะยอมถอยออกมาเอง แต่ผมอยากให้คุณเปิดใจให้ผมก่อน ได้ไหมครับ...”

“ฉันอยากให้คุณถอยตอนนี้”

“แซม...”

เฮมเม็ทหน้าเศร้าขึ้นมาทันที เขาสารภาพไปหมดตัวแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไงเธอก็คงจะไม่เปิดใจให้กับเขาสินะ เขาเข้าใจว่ามันเร็วเกินไป เธอคงไม่ไว้ใจเขา ก็แน่ล่ะคนพึ่งเคยเจอกันแถมยังมามีอะไรกันแบบที่ไม่ได้เกิดจากความรักที่ศึกษากันมาก่อนด้วย แต่เขาจริงจังกับเธอจริงๆนะ ถ้าเธอให้โอกาสเขาจะพิสูจน์ให้เธอเห็น

“ฉันอยากให้คุณรีบถอยออกจากห้องน้ำ เพราะฉันจะอาบน้ำค่ะ และถ้าคุณสังเกต ตอนนี้ฉันโป๊อยู่นะ มันหนาว” แล้วที่หน้าแดงอยู่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอายที่ยืนเปลือยต่อหน้าเขาหรือเป็นเพราะไอ้คำพูดน่ารำคาญหูของเขากันแน่ พูดบ้าบออะไรก็ไม่รู้ ฟังแล้วใจสั่น

“ผมนึกว่าคุณหมายถึงให้ผมถอยเรื่องที่จะขอคบกับคุณสะอีก” ซาแมนต้าใจเต้นแรงหนักกว่าเดิมเมื่อเธอเห็นรอยยิ้มกว้างของเขา จะยิ้มหน้าบานอะไรขนาดนั้น ดูดีใจไปไหมคุณ

“แต่ฉันไม่ได้พูดว่าจะคบกับคุณค่ะ รีบๆออกไปเลย”

“อันนี้ผมจะคิดว่าไม่ได้ยินก็แล้วกันครับ อุปกรณ์อาบน้ำผมเตรียมไว้ให้แล้ว ส่วนเสื้อผ้า คุณคงต้องใส่ของผมไปก่อน เพราะชุดของคุณ ผมฉีกขาดตอนที่เรา...”

“โอ้ย ไม่ต้องพูดเรื่องนั้นแล้ว ออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะเฮช” น้ำเสียงของหญิงสาวเริ่มสูงขึ้นเล็กน้อย และเฮมเม็ทก็ไม่อยากเสี่ยงทำให้เธออารมณ์เสีย ถ้าเขาไม่คิดไปเอง ตอนนี้ซาแมนต้าอาจจะให้โอกาสเขาก็ได้ เพราะฉะนั้น อย่าทำให้เธอของขึ้นเป็นดีที่สุด

“ผมไปก็ได้ รีบอาบน้ำนะครับ ผมทำกับข้าวไว้ให้คุณแล้ว แต่ว่า”

“แต่อะไรอีก!”

“คุณได้ผมแล้วนะครับ ผมไม่อนุญาตให้คุณทิ้งผม โอ๊ย! ปะ ไปแล้วครับ ไปแล้ว” ฟิ้ว

เสียงร้องอวดครวญจากคนตัวใหญ่กว่ามาจากการโดนซาแมนต้าหยิกเข้าที่สีข้างของเขา คนอยากจะอาบน้ำมาลีลาอยู่ได้

‘ได้อะไร ทิ้งอะไร เพ้อเจ้อ’