บทที่ 2

เปลือกตาบางค่อย ๆ ลืมตื่น เพียงฟ้ารู้สึกว่ามันหนักมากกว่าทุกครั้งที่ที่ตื่นมา พยายามเบิกตากว้างหันมองซ้ายและขวา เนื้อตัวเต็มไปด้วยความเจ็บ รู้สึกเหมือนโดนกดทับแน่นไปทั้งร่างกาย พอลืมตาตื่นไม่ถึงเสี้ยววินาทีภาพเหตุการณ์กับความทรงจำก่อนที่จะหลับไป

คือเธอพยายามขัดขืนผู้ชายแปลกหน้าทั้งยังถูกวางยาปลุกเซ็กซ์ จนไม่รู้ว่าควบคุมอารมณ์ตัวเองได้หรือเปล่า!

เมื่อแสงไฟส่องสว่างสายตาของเธอมองไปยังปลายเท้า เธออยู่ที่โรงพยาบาล แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือราชันย์

"สามีจัดงานเลี้ยงที่ประสบความสำเร็จในเรื่องธุรกิจ ส่วนภรรยานัดผู้ชายมีอะไรในห้องที่จัดงานเลี้ยงของสามีช่างดีซะเหลือเกิน" เสียงปรบมือของราชันย์ดังขึ้น เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นสายตาจ้องมองเพียงฟ้าด้วยความดูถูก ทำหัวใจเธอดิ่งวูบในพริบตา

"คุณราชันย์มันไม่ใช่แบบนั้น คุณกำลังเข้าใจฉันผิดเมื่อคืนนี้..."

"ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น เราแต่งงานกันก็แค่หลอก ๆ อยู่แล้ว เธอจะมีอะไรกับใครผู้ชายคนไหนนั่นมันก็เรื่องของเธอ ผมไม่เกี่ยว"

ราชันย์พูดตัดความสัมพันธ์ทันที เขาเอ่ยย้ำคำว่าแต่งงานหลอก ๆ ตั้งแต่วันแต่งงานจนถึงวันนี้มากกว่าร้อยครั้ง แต่ตลอดมาเพียงฟ้ายังหวังว่าราชันย์จะหันกลับมารักเธอบ้าง

"คุณช่วยฟังฉันหน่อยได้ไหม" ดวงตาคู่น้อยเต็มไปด้วยน้ำใสคลอปริ่ม มือของเธอสั่นระรัว พยายามที่จะอธิบายให้กับราชันย์ฟังถึงที่สุด แต่ใช่ว่าเขาจะฟังในสิ่งที่เธอพูด

ยามนี้เขายิ้มให้เธอ หากแต่เป็นรอยยิ้มที่ฉาบความสมเพชให้เพียงฟ้า ไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มที่น่ากลัว รอยยิ้มที่ไร้ความรู้สึกนอกจากการดูแคลนสุดใจ

"เรื่องที่เกิดขึ้น ผมจะไม่บอกกับครอบครัวของผมให้พวกเขามองคุณในทางที่ไม่ดี แต่ต่อจากนี้ไปอย่ามายุ่งกับผมอีก ผมขยะแขยงผู้หญิงแบบคุณมากที่สุด...สำส่อน!!!"

ถ้อยคำราวมีดกรีดหัวใจ เป็นครั้งแรกที่เขาด่าว่าแล้วเพียงฟ้าไม่กล้าโต้ตอบกลับ เธอไม่มีอะไรที่จะสู้หรือใครที่เป็นพยานให้ได้เลย ความรู้สึกของเพียงฟ้าในตอนนี้มันเจ็บจนกลั้นน้ำตาไม่ไหว ปล่อยให้ร่วงหล่นลงมา เสียใจ ผิดหวัง ชอกช้ำใจ หลากหลายอย่างปะทะเข้าใส่ ราชันย์ไม่สนสภาพของคนที่ร้องไห้ออกมา ดวงตายังแฝงความตำหนิดูแคลน หันหลังและเดินออกจากห้องไปอย่างไร้เยื่อใย

"คุณราชันย์คุณช่วยกลับมาฟังฉันก่อน" ประตูเปิดกลับเข้ามาอีกครั้งเพียงฟ้าเธอปาดน้ำตาของตัวเองและยิ้มกว้างเพียงแค่เสี้ยววินาที หลังจากนั้นเธอต้องหุบยิ้มลงเพราะคนที่เข้ามาคือหมอกับพยาบาลไม่ใช่ราชันย์ที่กลับมาหาเธอ

"ขออนุญาตตรวจร่างกายนะครับ"

พยาบาลต่างพากันทำหน้าที่ตรวจเช็คร่างกายหลังจากการฟื้น หญิงสาวมองหน้าหมอ น้ำตายิ่งไหลมากขึ้นกว่าเดิม ปากสั่นเครือ กล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะเอ่ยถามถึงเรื่องนั้น แต่ในความรู้สึกของร่างกาย เธอไม่เจ็บตรงส่วนนั้นเลย

"คุณหมอคะ ร่างกายของฉันยังไม่ถูกทำร้ายใช่ไหม" น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยถามหมอที่ตรวจเช็คร่างกายตัวเอง

"คุณถูกนำส่งโรงพยาบาล และในร่างกายของคุณมีสารอันตรายสารที่ทำให้เกิดอารมณ์ชั่ววูบหรือเรียกว่าสารปลุกเซ็กซ์โชคดีที่มีคนนำตัวคุณมาส่งโรงพยาบาลก่อน จึงไม่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น วางใจได้ครับ"

เสียงลมหายใจที่ระบายออกบ่งบอกถึงความโล่งอก เพียงฟ้าไม่ได้เสียความบริสุทธิ์ให้ใคร แล้วผู้ชายที่กระทำเธอไปไหน และใครเป็นคนพาเธอมาส่งโรงพยาบาล หรือว่าจะเป็นราชันย์ แต่ถ้าเป็นเขาทำไมเขาถึงยังเข้าใจผิด

"คุณหมอคะ ใครเป็นคนพาฉันมาส่งที่โรงพยาบาล"

เพียงฟ้ามองหน้าของคุณหมอเธออยากรู้ว่าใครเป็นคนพาเธอมาส่งที่โรงพยาบาล ต้องไม่ใช่ราชันย์อย่างแน่นอน ถ้าเป็นเขาคำพูดพวกนั้นคงไม่ออกมาจากปากคำพูดดูถูกที่คิดว่าเธอมีอะไรกับผู้ชายคนอื่นแบบนั้น

"คือว่าหมอก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ มีบุรุษพยาบาลนำคุณเข้ามาในห้องฉุกเฉิน จากนั้นหมอออกไปก็ไม่พบญาติ จนกระทั่งติดต่อไปยังสามีของคุณ"

เพียงฟ้าได้เพียงแต่ยิ้มเจื่อนให้กับหมอ ถึงไม่รู้ว่าใครเป็นคนช่วยเธอไว้ แต่ยังโชคดีที่เธอยังไม่ตกเป็นของผู้ชายสารเลวคนนั้น

เมื่อคุณหมอและพยาบาลกลับออกไป เพียงไม่นาน ประตูเปิดเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้ครอบครัวของราชันย์มาเยี่ยมเยียน ซึ่งทุกคนล้วนชอบเพียงฟ้ามาก ๆ โดยเฉพาะคุณแม่ของราชันย์ที่เอ็นดูเพียงฟ้าดั่งลูกสาว เมื่อมาถึงเตียงแม่ของราชันย์สวมกอดให้กำลังใจเพียงฟ้า จนหญิงสาวน้ำตาไหล ถ้อยคำปลอบโยนของคนสูงวัยทำให้เธอรู้ว่าอีกฝ่ายรู้สาเหตุที่เพียงฟ้าต้องมาเข้าโรงพยาบาล

"คุณแม่คะ เรื่องเมื่อคืนนี้มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นคุณแม่ถามคุณหมอได้เลย ร่างกายของหนูยังบริสุทธิ์ ยังไม่ถูกผู้ชายคนนั้นเอาไป" เพียงฟ้ารีบละล่ำละลักบอก

ผู้เป็นแม่ของราชันย์คลายอ้อมกอดออกเบา ๆ แต่มือยังคงประคองร่างกายของเพียงฟ้าเอาไว้ คิ้วขมวดเข้าหากัน ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อที่เพียงฟ้าพูด แต่ที่น่าแปลกใจคือเพียงฟ้ายังคงบริสุทธิ์ อย่างนั้นหมายความว่าลูกชายของตนไม่เคยแตะต้องตัวลูกสะใภ้เลย ทั้งที่ที่แต่งงานมาแล้วสักพัก

แม่ของราชันย์หันกลับไปมองผู้เป็นสามีหรือเรียกว่าพ่อของราชันย์นั่นเองที่ดวงตาก็ดูเข้าใจในสิ่งที่คิดเช่นกัน

"โชคดีมาก ๆ เลย เรื่องนี้แม่จะให้ราชันย์จัดการขั้นเด็ดขาด ใครเป็นคนทำมันต้องรับผิดชอบ" แม่ของราชันย์แสดงสีหน้าโกรธรวมถึงผู้เป็นพ่อของราชันย์ด้วย ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับตระกูลของเขา

"คุณพ่อคุณแม่คะ หนูไม่ดีในสายตาของคุณราชันย์ไปแล้วเขาคิดว่า...."

เพียงฟ้าพูดต่อไม่ออก เสียใจที่ราชันย์คิดแบบนั้นกับตัวเอง เสียใจที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ทำให้เขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงเหลวแหลกมีอะไรกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่สามี

"เพียงฟ้าเชื่อแม่นะว่าราชันย์จะเข้าใจ ความจริงก็คือความจริงต่อให้เขาจะเข้าใจยังไงความจริงก็ปรากฏอยู่แบบนั้น ราชันย์เป็นคนหัวดื้อปล่อยให้เวลาผ่านไปสักพักก่อน ให้เขาค่อย ๆ ตกผลึก ส่วนเรื่องนี้แม่จะไม่ปล่อยผ่าน แม่จะพูดกับราชันย์เอง"

เพียงฟ้ายกมือไหว้ทั้งสองท่าน คุณพ่อคุณแม่ของราชันย์ดีกับเธอมาก ๆ เหมือนเธอคือลูกสาวของท่านทั้งสองคน กำลังใจจากผู้เป็นพ่อและแม่ของราชันย์ทำให้เพียงฟ้ารู้สึกดีขึ้นมา

หลังจากที่ท่านทั้งสองกลับออกไป เพียงฟ้าหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ในโลกโซเชียลถึงแม้ว่าเพียงฟ้าจะไม่ใช่นางแบบที่ดังแต่เธอก็คือนางร้ายที่มีผู้คนรู้จัก โดยเฉพาะนิสัยอารมณ์ร้อน โกรธง่าย

“กรี๊ด!!”

โทรศัพท์ในมือถูกขว้างลงพื้น ในโลกโซเชียลกำลังมีข่าวของเธอแพร่กระจายเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนนี้ ว่ามีผู้ชายแปลกหน้าเข้าไปในห้องเดียวกับเพียงฟ้า และมีภาพตัดต่อที่ไม่ใช่ตัวเธอจริง แต่ถูกทำให้เหมือนตัวเธอเองตกอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า