บทที่ 1 โมนา

• กรุงเทพมหานคร

โมนาในชุดทำงานแสนสวย กระโปรงสั้นเหนือเข่ากับเสื้อแขนยาวผ้าพริ้วสวย แต่งหน้าเบา ๆ กับมัดผมหางม้าสะพายกระเป๋าและอีกใบเป็นกระเป๋าเอกสารที่เธอห่อกลับมาทำที่ห้อง

โมนาขึ้นรถสองแถวเพื่อไปทำงานทุกวัน เท้าเรียวแตะลงบนพื้นก้าวเดินเข้ามาในบริษัทที่ตัวเองทำอยู่ ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาไม่เคยเจอกับท่านประธานคนใหม่พนักงานต่างพูดคุยว่าหล่อเหลาอย่างกับเทพบุตร ทว่าโมนาไม่เคยเจอกับเขาสักครั้ง แต่ช่างเถอะงานที่เธอทำอยู่ไม่ได้ใกล้ชิดกับท่านประธานมากขนาดนั้น มีแค่ทำหน้าที่เคลียร์เอกสารฝ่ายบัญชี

“โมมาทำงานแต่เช้าเลย”

“ปกติของโมน่ะ ว่าแต่พี่เถอะอะไรทำไมมาแต่เช้าคะ ปกติห้านาทีก่อนเข้างาน”

“งานด่วน”

โมนาถึงกับอ้อเลยถ้าวันปกติรุ่นพี่ในแผนกไม่เคยมาเข้าสักครั้ง โมนารีบเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองหยิบเอาเอกสารที่อยู่ในกระเป๋าออกมาแล้วเคลียร์อีกครั้งก่อนส่งให้หัวหน้า

“โมงานที่พี่สั่งเสร็จแล้วใช่ไหม”

“เสร็จแล้วค่ะ”

หัวหน้าแผนกรับเอกสารที่มอบหมายให้พนักงานในแผนกทำ โมนาเริ่มทำงานเรื่องอื่นต่องานไม่เคยได้มีช่วงหายใจเลย บางครั้งตอนเที่ยงยังไม่มีเวลาพักต้องทำงาน

โมนายังคงทำงานของตัวเองต่อจนเสร็จได้เวลาพักเที่ยงพอดี รุ่นน้องแผนกโมนาที่ค่อนข้างสนิทมาชวนไปกินข้าวด้วยกัน และจะชวนไปกินข้าวเป็นประจำทุกวัน

“พี่โมตั้งแต่หนูมาทำงานที่นี่มาไม่เคยเจอกับคนที่จะมารับช่วงต่อจากท่านประธานใหญ่เลย บางครั้งก็มาตอนที่เราออกไปข้างนอก”

“พี่เองก็ยังไม่เคยเจอเหมือนกัน ต้องมีสักวันแหละที่เราต้องได้เจอ”

“บางคนที่เคยเจอบอกว่าหล่อมาก ยังหนุ่มด้วย”

“ไม่หนุ่มได้ไงก็เขาเป็นลูกชายท่านประธานใหญ่ อายุยี่สิบแปดกำลังพอดีเลย”

“พี่พุทมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

“ก็มาตอนที่พวกเรากำลังพูดเรื่องท่านประธานไงละ”

โมนากับเฟย์ยิ้มแหยพวกเธอไม่ได้นินทาเลยน่ะแค่พูดเรื่อยเปื่อย แต่ช่างเถอะพวกเธอไม่ค่อยจะสนใจเรื่องอื่นนอกจากเรื่องงานอยู่แล้ว โมนากับเฟย์มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋นที่อยู่ข้างบริษัท มาวันที่เบื่อข้าวก็กินก๋วยเตี๋ยวถ้าเบื่อสองอย่างจะไปซื้ออย่างอื่นมากินแทน

“พี่โมเอาเส้นอะไรคะ”

“พี่เอาเส้นเล็ก”

เฟย์สั่งก๋วยเตี๋ยวกับพนักงานเสร็จแล้วชวนโมนาคุยเรื่องงานที่วันนี้เธอได้รับงานเยอะมาก ตั้งแต่มาถึงบริษัทยังไม่ได้ลุกไปไหนเลยหากไม่พักเที่ยงคงนั่งทำงานอยู่อย่างงั้น

“พี่เคยเจอหนักกว่าเฟย์อีก รุ่นพี่รับน้องโหดให้งานมาทำเป็นปึกเลยตอนนั้นเราเป็นเด็กใหม่คัดค้านอะไรไปก็หาว่าเถียงเลยทำไปแบบไม่เอ่ยปากพูด ไม่อะไรสองวันกว่าจะเสร็จ”

“เร็วกว่าเฟย์อีก แฟ้มงานเท่านี้เฟย์ใช้เวลาสามวันบางเรื่องมาแบบปวดหัวมาก”

“ท่องไว้งานคือเงิน เงินคืองาน”