บทที่ 9 นายทำได้เหรอ?

แทนคุณสวมใส่สูทผูกเนกไทสีแดงเข้มราคาปานกลาง และสูทที่ตัดใหม่เมื่อเดือนก่อน พึ่งไปรับเมื่อสามวันก่อนเป็นสูทสีดำและกางเกงเข้ากัน มือหนาถือกระเป๋าเอกสารที่ใช้ในการสัมภาษณ์ ยังมีปากกาสีน้ำเงิน สีแดงและสีดำ รวมไปถึงดินสอในยามจำเป็น เขาเดินมาหน้าบ้านสุนัขพันธุ์คอร์กี้ ชื่อของมันคือถังทองมาหาเขาและกระดิกหางมองเขา เขาจึงใช้มือหนายกตัวถังทองมาจูบที่หน้าผากหนักๆ กลิ่นสบู่ที่เขาอาบน้ำแปรงขนให้ยังอยู่

“ถังทองเด็กดี เฝ้าบ้านดีๆ นะ วันนี้พ่อของเธอจะไปสัมภาษณ์งานครั้งสุดท้ายแล้วนะ อวยพรให้พ่อได้งานนี้ด้วยนะ ถังทอง” เขาเอ่ยบอกถังทองด้วยรอยยิ้มแล้วจูบหน้าผากอีกครั้ง

แทนคุณขับรถเก๋งสีขาวขับบริษัทย่านสาทร เขาเข้าไปในตึกของสุริยันจันทรา ซึ่งเป็นที่ทำการของบริษัทเอ็นทีพีกรุปจำกัดมหาชน โดยตึกมีทั้งหมดยี่สิบสองชั้น แบ่งเป็นโซนพนักงานแผนกต่างๆ เช่นฝ่ายบัญชี และฝ่ายธุรการอยู่ชั้นห้าชั้นหกเป็นฝ่ายการเงิน และมีห้องเก็บเอกสารสำคัญของบริษัททั้งหมดถือว่าชั้นนี้เป็นห้องที่สำคัญที่สุดแล้ว ฝ่ายบริษัทในเครืออยู่ชั้นเจ็ดมีมากกว่ายี่สิบบริษัทของเครือเอ็นทีพีกรุป ชั้นแปดเป็นฝ่ายบริหารสินทรัพย์ขององค์กรและฝ่ายการตลาดในประเทศและต่างประเทศ ส่วนฝ่ายผู้บริหารที่อยู่ด้านบนจากชั้นยี่สิบ ส่วนชั้นยี่สิบเป็นที่ตั้งของแผนกเลขานุการที่อยู่หน้าห้องทำงานของประธานแต่ละฝ่าย

“เอาวะสู้ๆ สัมภาษณ์รอบสุดท้ายแล้ว เงินเดือนก็เฉียดแสน สวัสดิการก็ดี ถ้าได้ที่นี่ก็ไม่ต้องไปหางานที่ไหนแล้ว พ่อแก้วแม่ขวัญขอให้ลูกได้งานที่นี่ด้วยเถิด” แทนคุณเอ่ยจบแล้วยกมือท้วมหัวก่อนลงจากรถ แล้วหยิบแฟ้มเอกสารรายงานตัวลงมาด้วย

ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา เขามองหน้าจอสัมผัสเขาเห็นว่าใครโทรมา เขาจึงกดทันที

“ไงไอ้แต๊งค์ วันนี้ไม่มีเรียนหรือไง” แทนคุณเอ่ยถามน้องชายของเขาที่อยู่ปลายสาย

‘วันนี้เรียนบ่าย’

“อ๋อ โทรมามีอะไร กูจะขึ้นไปสัมภาษณ์แล้ว”

‘รอสุดท้ายแล้วใช่ไหม?’

“ใช่แล้ว”

‘ขอให้โชคดีนะพี่ชาย’

“ขอบใจนะ วางสายแล้วนะ กูต้องขึ้นไปแล้ว”

‘ครับ’

แทนคุณกดวางสายทันที แล้วถอนหายใจยาวๆ ทอดสายตามองไปยังประตูทางเข้าของตึก เขายังมีความกังวลใจไม่น้อยที่ต้องสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายกับผู้บริหาร เขาคิดว่าวันนี้ต้องผ่านไปด้วยดี ได้เข้าทำงานที่นี่

“คุณพญา นี่คือรายชื่อพนักงานที่จะเข้ามาสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีทั้งหมดสองคนครับ” เสือเอ่ยบอกพญาแล้วส่งแฟ้มเอกสารการสมัครงานให้กับพญาที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวสีดำภายในห้องทำงานขนาดใหญ่ที่สุดของตึก อีกทั้งยังเป็นห้องกระจกที่สามารถเห็นทุกคนในแผนกเลขาทั้งหมดว่ากำลังทำอะไรอยู่

พญาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ แล้วรับแฟ้มเอกสารมาอ่านคนแรกจบมาจากมหาลัยอเมริกาเกรดเฉลี่ยสามจุดห้าศูนย์ ถือว่าเป็นคะแนนสูงที่เดียว ตัวเขาเองก็จบจากมหาวิทยาลัยนี้เกรดเฉลี่ยสามจุดเก้าศูนย์ ห่างกันแค่สามจุด

“เรียนเก่งใช่ว่าจะเข้ากับสังคมได้ทุกคน ลองทำงานหินๆ แบบบริษัทของเราแล้วจะรู้ว่าเป็นเช่นไร เห็นอยู่ไปไม่ถือห้าเดือนสักคน ที่อยู่รอดก็เป็นเพราะผลงานทั้งนั้น” พญาเอ่ยบอกจบแล้วเผยรอยยิ้มที่มุมปาก

“ลองดูคนต่อไปครับ” เสือเอ่ยบอกพญาด้วยรอยยิ้ม พญาจึงเปิดหน้าต่อไปเขามองรูปถ่ายของชายหนุ่มในภาพเขาจำได้ดีว่าเป็นใคร เสือจึงเอ่ยต่ออีกว่า

“แทนคุณ โรจนรัตติกร เขาเป็นเด็กเรียนดีประพฤติดีได้รางวัลสามปีซ้อนตั้งแต่มัธยมปีที่สี่ถึงปีที่หก พอเข้ามาหาวิทยาลัยเรียนคณะบริหารเกรดเฉลี่ยสี่จุดศูนย์ศูนย์ ยังเป็นนักกีฬาว่ายน้ำของมหาวิทยาลัยได้เหรียญรางวัลมานับไม่ถ้วน เขามีงานพาร์ทไทม์เป็นบาร์เทนเดอร์ที่ร้านมูนไนท์ตลอดสี่ปีในการเรียนมหาวิทยาลัย”

“คิดอย่างไงมาทำงานที่นี่” พญาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน เพราะเขารู้ว่าที่เอ็นทีพีกรุปงานหินแค่ไหน ถ้าไม่ตามเป้าหรือทำผิดแต่น้อยนิดก็จะถูกไล่ออกโดยทันที โยที่ที่มีรอลงโทษตักเตือน เขาคิดว่างานเช่นนี้แทนคุณจะทำได้หรือ ถึงเขาจะเรียนเก่งขนาดนี้ แต่องค์กรนี้ใช่ว่าจะอยู่ก็จะอยู่ได้ ถึงเงินเดือนจะสูงก็ตามที

“เมื่อกี้คุณพญาพูดว่าอะไรนะ” เสือเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ไม่มีอะไร ว่าแต่ไอ้พายุจะกลับมาเมื่อไหร่ มันก็เจรจาและลงนามรวบรวมบริษัท เจบีคอมเปอร์นีกับมิสเตอร์เจสันแล้วไม่ใช่หรือ หรือมันไปทะเหล่ทะไหลไปไหนอีก” พญาเอ่ยถามเสือเพื่อเบี่ยงประเด็นที่เขาพูดเมื่อสักครู่

“นายน้อยบอกว่าช่วงนี้ทำงานหนัก ขอเวลาพักผ่อนอยู่ฮาวายสักอาทิตย์ จะกลับมาถึงงานเลี้ยงผู้ถือหุ้น” เสือเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

“เวลาเป็นเงินเป็นทองทำตัวเสเพลแบบนี้ ไล่มันออกเลยชะดีไหม” พญาเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่จริงจัง แล้ววางแก้วลงบนโต๊ะพร้อมกับไอแพด

“นายทำได้เหรอ” เสือเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน

พญาไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา แล้วก้าวเดินออกไปจากห้องทำงานเลขานุการ แต่ละแผนกฝ่ายบริหารและแผนกสำคัญอื่นๆ ต่างลุกขึ้นก้มคำนับให้เขา เขาจึงก้าวเดินออกตามพญาไป

เขารู้ว่าถึงพญาจะพูดแบบนั้น แต่ว่าเขารักน้องชายคนนี้มากด้วยเกิดห่างกันไม่ถึงนาที อีกทั้งยังเป็นฝาแฝดกันอีกด้วย พญาเองก็รักน้องคนนี้มากตามใจมากและรักมากด้วยเช่นกัน มีครั้งหนึ่งน้องชายเขามีเรื่องกับคู่อริในบาร์เหล้า น้องชายเขาบาดเจ็บกลับมาบ้าน พญาเอ่ยถามน้องชายว่าไปโดนใครทำร้ายมา น้องชายเขาบอกว่าเดี๋ยวจัดการเอง เมื่อน้องชายเขาพูดแบบนั้นพญาเลยไปถามบอดี้การ์ดคนสนิทของน้องชาย จึงทราบเรื่องทั้งหมดและเป็นเรื่องเข้าใจผิดว่า น้องชายเขาไปหลีผู้หญิง แล้วผู้หญิงก็ให้ท่าก็จะเอาผู้หญิงคนนั้นมานอนด้วย แต่ว่าเธอมากับผัว ผัวเลยเอาพวกมารุมกระทืบประมาณสามคน มีบอดี้การ์ดของน้องชายคอยช่วยเหลือไม่เช่นนั้นน้องชายเขาคงตายคาตีนไอ้พวกนั้นไปแล้ว

พญาก็เลยเอาคนไปจับไอ้สี่ตัวทั้งคนที่เป็นคู่อริและพวกของมันอีกสามคนมารุมกระทืบปางตาย นอนหยอดน้ำข้าวต้มกันเป็นเดือนๆ เคสนี้ถือว่าใจดีที่สุดแล้ว ถ้านักกว่านี้ไอ้พวกนั้นคงไปเฝ้ารากมะม่วงแน่

หลังจากวันนั้นมาเขาจึงเพิ่มบอดี้การ์ดขึ้นมาคุ้มกันทั้งตัวเขาและน้องของตัวเองราวกับเป็นนกน้อยในกรงทองเพื่อความปลอดภัย

..............................

ขอย้ำอีกทีนิยายเรื่องนี้เป็นนิยาย 3P วาย เรื่องแรกของเรา

ไปตามอ่าน 2P ของเราได้ มีอีกสองเรื่อง

เรื่องนี้มันเป็นนิยาย NC แนวแซ่บ 3 คนนัวๆ ฉ่ำๆ เป็นเรื่องที่แอดวานซ์สุดๆ

NC หนักหน่วงทุกตอน ใครไหวมาจิกหมอนกับเรา 555