ตอนที่​ 11​ เฝ้าเมีย

หลังจากที่เมื่อเช้าคนอายุมากกว่ายัดดิลโด้ขนาดใหญ่เข้ามาในรูรักของคนตัวเล็กแล้วก็ห้ามใส่กางเกงหรือกางเกงใน ตอนนี้คนร่างกายสีขาวนอนคว้ำร่างกายลงที่โซฟาและดึงผ้าห่มที่พับอยู่ในโซฟาดึงขึ้นมาปกปิดส่วนสงวนที่ตอนนี้กลายเป็นของคนตัวสูงอย่างสมบูรณ์แบบ

แต่คนตัวเล็กก็รู้สึกดีที่มีคนมาหวงแหนเขาแบบนี้ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก และรู้สึกดีว่าคนทีาหวงเป็นคนๆ นี้ถึงแม้ว่าจะมีช่องวางระหว่างวัยเยอะแต่ไอลินก็พร้อมที่จะเรียนรู้ไปพร้อมๆ กับคนอายุมากกว่า ที่คงจะต้องรับความเป็นเพศแม่ในตัวเขาหลังจากที่ตั้งท้องแล้ว

ไอลินนอนมองไปคนที่อายุที่มากกว่าที่ตั้งใจทำงาน ก่อนหน้านี้ไอลินถามว่าทำไมถึงได้ไม่ไปทำงานที่ห้องทำงานดีๆ จะได้สะดวกไม่ต้องหอบหิ้วเอกสารทั้งหลายแหล่นี้ลงมาทำที่ห้องนั่งเล่น

แต่คำตอบที่ได้คือ

"จะนั่งเฝ้าเมียตรงนี้มีปัญหาไหมครับ"

"ใครเป็นเมียคุณหรอ"

ไอลินพูดออกมาอยากได้ยินคนตัวสูงพูดออกมาว่าใครเป็นเมีย​  

"ก็เมียพี่ชื่อว่าไอลินครับ" 

พอคนอายุมากกว่าพูดออกมาอย่างนั้นไอลินก็ยิ้มออกมาจนแก้มปริ​ และก็นอนหันหลังเข้ามุมโซฟาและทำงานของไอลินต่อไป​ ยังไม่บอกสิน่ะว่าไอลินเป็นเจ้าของธุรกิจ​ ตอนเด็กๆไอลินเคยมีความฝันว่าอยากมีร้านคาเฟ่เป็นของตัวเอง​  ตอนเรียนอยู่มัธยม​ปลายชอบไปนั่งเล่นเข้าคาเฟ่ปล่อยมาก​  และก็เสียเงินไปกับที่คาเฟ่นั้นเยอะเหมือนกัน​ เลยอยากจะเปิดร้านเป็นของตัวเองอล้วก็เขาชอบทานเค้ก​ ชีสเค้กมากและก็ชาเขียวของโปรดเลยล่ะนะ​สำหรับ​เขา​ 

และหลังจากที่เรียนจบมหาวิทยาลัยเขาก็เลยขอทุนตากพ่อแล้วมาเปิดร้านเป็นของตัวเองก่ินที่จะเปิดร้านต้องเตรียมอะไรหลายอย่างเรียนเพิ่มเติมเกี่ยวกับเครื่องดื่ม​ และการทำขนมเค้กเลือกของเข้าร้านและการตกแต่งแต่ละเทศกาลให้เขากับเทศกาลนั้นอีกด้วย

กัยมาที่ปัจจุบัน​ต่างคนต่างทำงานกันไปเรื่อยๆ​ ผ่านไปสักพักหนึ่ง​เขาคนตัวเล็กที่นอนเขี่ยไอแพดไปเรื่อยๆ​ ก็เห็นกับโพสต์​ของผู้หญิงคนนั้นและแฟนเก่าของเขา​   ที่เลื่อนสถานะกลายมาเป็นลูกเลี้ยง​  ผู้หญิง​คนนั้นที่เป็นชู้นั้นมีชื่อว่าลิเดียเธอเป็นลูกสาวของนักธุจชื่อดัง​  แต่ว่าจะกระซิบบอกว่าไม่รวยเท่าแด๊ดตรงหน้าเขาหรอกน่ะแด๊ดดี้​ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อของเขาเป็นคนที่รวยที่สุดในเอเชียเลยละน่ะไม่อยากจะบอกเลย​ หุ๊ๆ

ผู้หญิง​คนนั้นโพสต์​รูกจับมือกับเอเกนประกบมือเข้าหากัน​  และในนิ้วมือของหญิงสาวใสแหวนเพชรน้ำงามสวมใส่อยู่ที่นิ้วนางข้างซ้ายของหญิงสาว​  และข้อความบนโพสก็เขียนว่​า​ 

"อยู่กันอย่างนี้ตลอดไปนะ​  เดียมอบใจทั้งหมดให้พี่แล้วน่ะค่ะ​  รักจากนี้และตลอดไป" 

หลังจากที่เห็นข้อความนั้นแล้วคนตัวเล็กไม่ได้มีความรู้สึกที่เสียใจเลย​ ที่คนทั้งสองคนในรูปจะแต่งงานกัน​แล้ว​  ไอลินที่ขึ้นขื่อว่าจะเป็นแม่เลี้ยงในอนาคต​ก็ไม่พลาดที่ตะให้คำอวยพรกับว่าที่คู่สามีภรรยาอนาคต

​​​​​​" ขอให้มีความสุขกันมากๆน่ะครับ​ ขอให้อยู่เคียงคู่กันไปตลอดนะครับ" 

หลังจากที่ส่งข้อความแสดงความคิดเห็น​เรียบร้อยแล้วก็มองไปที่เวลา​ ตอนนี้เวลาเที่ยงแล้ว​ และปิดไอแพดให้เรียบร้อยก็หันไปมองไปทางคนที่อายุมากกว่า​ ที่ยังนั่งอ่านเอกสารต่างๆที่รออนุมัติ​

คนตัวเล็กนอนตะแคง​เหม่อมองไปที่คนตัวตัวสูงที่มีใบหน้าคมเข้มและดวงตาที่มีสีเขียวมรกต​ และผมที่ไม่ได้ถูกเชตทำให้คนตัวสูงดูมีเสน่ห์​  และดวงตาสีเขียวก็เงยหน้าขึ้นมามองคนตัวเล็กกลับ​ ดวงตาทั้งสองคู่สบประสานกันจองมองกันอยู่อย่างนั้นสักพัก

"เธอหิวข้าวรึยัง" 

"หิวแล้วครับ​ ผมอยากกินอาหารญี่ปุ่น​ครับ" 

"โอเคเดี๋ยวฉันสั่งให้คนเอาอาหารมาให้ก่อนแป๊บเดียว​ไม่นานหรอก" 

หลังจากนั้นคนตัวสูงก็โทรสั่งเลขาตนเองให้ไปซื้อหารญี่ปุ่นมาให้ที่คอนโด​  หลังจากที่วางหูจากโทรศัพท์​แล้วก็มองไปที่คนตัวเล็กที่ลุกออกจากโซฟาทั้งๆ​ ที่ไม่ได้ใส่กางเกงและกางเกงในเลยคนตัวเล็กเดินเปลือยท่อนล่าง​ เดินไปยังห้องซักล้าง​ 

ไอลินเดินมายังห้องซักล้างและก็เอาผ้าที่ปั่นแห้งไว้เอาไปตากหลังจากที่ตากผ้าเสร็จแล้ว​   ก็เดินขึ้นไปข้างบนห้องไปใส่กางเกงเปลี่ยนเป็นกางเกงขายาวสีครีม​ และเอาเสื้อเชิ้ต​ยัดเข้าใส่ข้างในกางเกงสีครีมขาหกส่วน​  พับแขนเสื้อใหญ่ให้ขึ้นมาอีกหน่อยก็เป็นอันพอดี​แค่นี้ก็เรียบร้อย​แล้ว​

จากนั้นก็เดินลงบันไดลงมายังข้างล่างนั่งลงที่โซฟา​   คนอายุกว่ามองมาที่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรและก้มหน้าลงไปทำงานเหมือนเดิม​ ไอลินนั่งลงที่โซฟาเนื้อกำมะหยี่​สีดำขนาดใหญ่และอิงหลังไปกลับโซฟา​ และหยิบไอแพดคู่ใจขึ้มมาอ่านนิยายใช่แล้วล่ะไอลินเป็นพวกสายชอบอ่านนิยายวาย​  โดยเฉพาะ​แนวทะลุมิติมาเกิดใหม่นี้ชอบม๊ากกก

หลังจากอ่านนิยายไปสักพักก็มีเสียงกดออดที่หน้าห้องที่ดังขึ้น​  จากนั้นคนอายุมากกว่าก็เดินไปเปิดประตู​ให้ผู้เป็นเลขาได้เข้ามาข้างในห้อง  หอบของมาเยอะแยะเลยนี้ทำไมซื้อมาเยอะจังเลย

"โห้​  ทำไมถึงซื้อมาเยอะขนาดนี้ล่ะครับเนี่ยแล้วพวกเราจะกินหมดไหมครับเนี่ย​  คุณเลขามากินเป็นด้วยกันสิครับ" 

"เอ่อ​  คงจะไม่ได้ครับเพราะว่าผมก็ได้กินข้าวมาก่อนหน้านี้แล้วครับ" 

คุณเลขาที่ตอนนี้ได้แต่คิดอย่างหนักใจเพราะว่าสายตาที่เจ้านายมองมาที่เขา​ เหมือนกับพูดว่ากับไปฉันจะอยู่กินข้าวกับเมียแค่สองคน

" งั้นผมขอตัวไปทำงานนะครับพอดีว่ามีงานด่วนเข้ามา​ ไปก่อนน่ะครับ"

หลังจากนั้นก็เดินออกจากคอนโดมิเนียม​หรูทันที​ 

" หูว มีแต่ของที่หน้ากินทั้งนั่นเลยน่ะครับเนี่ย"

มือเล็กเปิดดูในถุงกระดาษที่มีอาหารญี่ปุ่น​หลากหลายอย่าง​มีทั้งอุด้ง​ กุ้งเปมปุระ​ ซูซิ​ ซาซิมิ  ทาโกะยากิ  และอีกหลากหลายอย่าง

หลังจากนั่นก็เอาออกจากถุงกระดาษและหยิบกล่องอาหารขึ้นมาเปิด​กินเลยทันที​ โดยที่ไม่เอาใส่กล่องอะไรใดๆทั้งสิ้น​ โลแกนได้แต่มองคนอายุน้อยคราวลูกที่กินอย่าวเอร็ดอร่อย​ 

"อืมม​  อิ่มจังเลยครับคุณ" 

"กลิ่นเยอะๆจะได้ตัวใหญ่ขึ้นบ้าง" 

"แล้วตัวเล็กมันไม่น่ารักหรอครับ" 

"น่ารักสิทำไมจะไม่น่ารักล่ะ"

โลแกนยกมือแกร่งลูบไปที่หัวของคนตัวเล็กและโยกหัวเล็กไปมา​  และลูบผมเส้นบางนุ่มที่ตอนนี้ฟูขึ้นมาอย่างตั้งใจ

หลังจากกินอิ่มจัดเก็บทุกอย่างจนเรียบร้อยแล้วก็เดินมานั่งที่โซฟาตัวเดิม​ คนอายุมากกว่านั่งลงข้างๆ​ คนตัวเล็กและยกร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งลงที่ตักแกร่ง​นั่งคร่อม​ ซึ่งคนตัวเบ็กก็ยอมโอนอ่อนผ่อนตาม​อย่างว่าง่าย​ 

คนตัวเล็กซุกหน้าเข้าไปที่ซอกคอแกร่งและสูดดมกลิ่นหอมเย็นสบาย​เฉพาะตัวที่มีเส้นเลือดนูนขึ้นมาตามร่างกาย​ และแขนเล็กก็กอดไปที่คอคนอายุมากกว่าและหลับตาลง

"เธอรู้รึยังว่าเอเกนจะแต่งงานแล้ว" 

"ครับ​ รู้แล้วผมว่าผมจะพูดกับคุณอยู่พอดีเลย  ผมเห็นที่เธอโพสต์​ลงก่อนที่จะกินข้าวเองครับ" 

"แล้วเธอเสียใจไหมที่เขาสองคนนั้นกำลังจะแต่งงานกันแล้ว" 

"ไม่เสียใจครับ​ เพราะว่า​ผมมีคุณแล้วล่ะมั้งครับเลยไม่เสียใตตอนแรกผมคิดว่าผมก็น่าจะเสียใจน่ะครับเพราะว่ามันนั้นวันที่เขานอกใจลิน​  ลินแค่น่าจะมีเวลาเสียใจได้ไม่ถึง​ 24  ชั่วโมงเลยครับหลังจากนั้นก็อยู่กับคุณมาโดยตลอดเลย"

หลังจากนั้นไอลินก็หลับโดยที่ยังอยู่ในท่าซุกซอกคอแกร่ง​  คนอายุมากกว่าที่สัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ​ก็รู้เลยทันทีว่าคนในอ้อมแขนตอนนี้หลับแล้ว

" หึๆ​ ขี้เซาจังเลยน่ะเด็กน้อยย​"

โลแกนลูบหัวเล็กๆ​ ของไอลินลูบไปลูบมาคนอายุมากกว่าก็หลับไปตามคนที่อายุน้อยกว่า​ ภาพที่ทั้งสองนอนกอดกายกันมันดูน่ารักมาก​ มันมีทั้งความอบอุ่นและความรักใคร่​ สัมผัสได้ถึงคำว่าครอบครัว​

คอมเมนท์​กันด้วยน้าาา

แล้วไรท์จะรู้สึกถึงแรงผลักดัน​