26

เช้าวันใหม่ แก้มใสตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น หล่อนตั้งใจจะไปเล่นน้ำทะเลให้ได้ เพราะพลาดมาหลายวันจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่กางเกงขาสั้น เสื้อยืดเตรียมลงเล่นน้ำ

“จะไปไหน” นายหัวเลโอ ตื่นนานแล้วเขานอนมองเมียตัวน้อยนิ่ง ๆ มาสักพักเห็นหล่อนเปลี่ยนเสื้อผ้า คิดว่าคงจะไปเดินเล่น

“พี่เลโอตื่นแล้วเหรอคะ แก้มจะไปเล่นน้ำค่ะ”

“แล้วทำไมไม่ปลุกพี่” เลโอนอนเอามือประสานที่ท้ายทอย ผ้าห่มเลื่อนลงมาถึงเอว เผยให้เห็นมัดกล้าม ดูเซ็กซี่...เมียสาวถึงกับมองตาปรอย

“แก้มเห็นพี่นอนหลับสบายเลยไม่อยากกวนนี่คะ”

“ห้ามลงเล่นน้ำคนเดียวเด็ดขาด” สั่งเสียงเข้ม

“มีอะไรน่ากลัวเหรอคะ” แก้มใสกระโดดขึ้นไปนอนมองหน้าคนพูดใกล้ ๆ แทบจะเกยขึ้นไปบนอกแกร่ง....สาบานได้ว่าไม่ตั้งใจ...แค่ตื่นเต้นที่เขาพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เป็นโอกาสที่หล่อนจะได้ถามหาความจริงเกี่ยวกับผู้หญิงชื่อแคท ที่ตายอย่างมีเงื่อนงำบนเกาะแห่งนี้

“เผื่อเป็นตะคริว จมน้ำตายไปใครจะรับผิดชอบ”

“ก็คนนี้ไงคะ” แก้มใสจิ้มนิ้วไปบนอกแกร่ง

“ยั่วพี่เหรอ เดี๋ยวก็อดเล่นน้ำหรอก” พูดจบก็ตวัดร่างบางลงใต้ร่างสูงใหญ่ พร้อมกับก้มลงฟอนเฟ้นหน้าอกหน้าใจ จนสาวเจ้าหัวเราะคิก..ด้วยความจั๊กจี้...

“เดี๋ยวค่ะ....ปล่อยก่อน...คุยกันก่อน”แก้มใสดันคนร่างใหญ่ออกพัลวัน

“ไม่คุย...ทำอย่างอื่นดีกว่า” ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ จากที่ตั้งใจจะแกล้งเล่น ๆ ทำไปทำมาเจ้าสิงห์น้อยดันตื่นขึ้นมาจริง ๆ เป็นอันว่ายังไม่ทันได้รู้เรื่อง ก็โดนล่อลวงจนหมดแรง ก่อนที่จะได้เล่นน้ำทะเล อย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก

สายมากแล้วกว่าที่นายหัวหนุ่มจะเข้ามานั่งทำงานภายในห้องของบ้านใหญ่ ส่วนยัยเมียจอมยุ่ง ป่านนี้คงจะคุยจ้ออยู่กับคุณตา....หรือว่าเขาควรจะย้ายตัวเองกับแก้มใสขึ้นมาอยู่ประจำที่นี่ดี เห็นแก่คุณตาจะได้ไม่เหงา เพราะดูว่าเมียของเขาจะเข้ากันได้ดีกับผู้สูงอายุจริง ๆ

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

บุหงา พาเรือนร่างอวบอัด เต่งตึงเป็นสาวสะพรั่ง ตั้งใจแต่งตัวเปิดวับ ๆ แวม ๆ หวังว่านายหัวคงจะตาสว่างขึ้นมาบ้าง ว่าหล่อนน่ะโตเป็นสาวและสวยมีเสน่ห์กว่าใคร ๆ

“นายหัวขา บุหงาเอากาแฟมาให้ค่ะ” เด็กสาวประคองถาดใส่แก้วกาแฟแล้วเอาไปวางไว้บนโต๊ะ พร้อมกับเท้าแขนลงบนโต๊ะ มองชายหนุ่มด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

“ขอบใจ” เลโอเอ่ยขอบใจโดยไม่ได้ละสายจากหน้าจอสี่เหลี่ยมเลยสักนิด

“ต้องการอะไรอีกไหมคะ บอกบุหงาได้นะ บุหงาพร้อมทำให้นายหัวทุกอย่าง” พูดแล้วก็ยืนบิดไปบิดมา อยู่หน้าโต๊ะ หวังให้ก้อนเนื้อที่หล่อนดันมาจนแทบจะล้นทะลักดึงดูดสายตาของคนที่เอาแต่นั่งหน้าเคร่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

“ออกไปได้แล้วยัยเด็กนี่...ชักจะเพ้อเจ้อใหญ่แล้ว” นายหัวหนุ่มดุเด็กแก่แดด ที่ดูว่าจะหนักข้อขึ้นทุกวัน

“ไม่เอาอ่ะ บุหงาจะอยู่รอรับใช้นายหัวอยู่ในห้องนี้นะคะ” เด็กสาวปราดเข้าไปเกาะแข้งเกาะขา ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ราวกับนางทาส รอรับคำบัญชา

“บุหงา เดี๋ยวโดน...ออกไป”

“บุหงาอยาก...โดน....” เด็กสาวลอยหน้าตอบ

“อยากโดนอะไรหรือจ๊ะ บุหงา” เสียงหวาน ของแก้มใสดังขึ้นที่หน้าประตู ก่อนเจ้าตัวจะเดินเข้ามาหาสามีที่ทำหน้ายุ่ง หัวคิ้วขมวดเป็นปม

บุหงาลุกขึ้นโกรธสะบัด กระฟัดกระเฟียดเดิน เฉี่ยวไหล่คนมาใหม่ไปนิดเดียว ความจริงอยากจะกระแทกให้กระเด็นไปเสียมากกว่า แต่ก็ยังเกรง...ไม่กล้าทำต่อหน้านายหัว เพราะรู้ดีว่าชายหนุ่มในโหมดโหดนั้น น่าสะพรึงแค่ไหน

แก้มใสนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ หล่อนนั่งเท้าคางมองสามีตาแป๋ว จนอีกฝ่ายอดรนทนไม่ไหว ต้องเบนสายตาจากหน้าจอ มามองหน้าเมียสาว

“มองอะไร”

“มองสามีค่ะ”

“ไปโดนอะไรมา หึ...พูดจาแปลก ๆ”

“เปล่าค่ะ สามีของแก้มน่ามองนี่คะ...สาว ๆ ที่ไหนก็อยากมองกันทั้งนั้น”

“ที่พูดนี่หึงบุหงาหรือไง”

“แล้วมันน่าหึงไหมล่ะคะ บุหงาสวยน่ารักซะขนาดนั้น” ปากว่าแต่ตาใสแจ๋ว ไม่ได้แสดงอาการขุ่นเคืองออกมาสักนิด

“มานี่มา” สามีหนุ่มตบที่ตักตัวเอง มีหรือแก้มใสจะไม่รีบเข้าไปหา

“คิดถึงแก้มเหรอคะ” หญิงสาวคล้องแขนรอบลำคอหนา โน้มใบหน้าดุ ๆ นั่นลงมาพรมจูบอ้อยอิ่ง

“หลงตัวเอง” ชายหนุ่มย่นจมูกใส่

“เปล่าซะหน่อย ถ้าสามีไม่คิดถึงแล้วจะเรียกให้ภรรยาเข้ามาหาทำไมล่ะคะ” แก้มใสยิ้มยั่ว

“ไม่ได้คิดถึง เรียกมาคุยด้วยเฉย ๆ ” คนขี้เก็กก็ยังรักษาฟอร์มเอาไว้อย่างเหนียวแน่น

“พี่เลโอมีอะไรจะคุยก็ว่ามาสิคะ” แก้มใส ยืดตัวขึ้นจูบปลายคางอีกที ก่อนจะแหงนหน้ารอฟังแต่โดยดี

“อยากย้ายมาอยู่บนนี้ไหม จะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมาให้เหนื่อย”

“แล้วแต่พี่เลโอเลยค่ะ แก้มอยู่ที่ไหนก็ได้ ไม่เหนื่อยเลยสักนิด” หญิงสาวยิ้มให้ แต่ในใจภาวนาขออย่าให้เขาย้ายมาเลย บนนี้มีสาว ๆ อยู่อีกตั้งสองคน ถึงแม้จะมั่นใจว่าสามีคงไม่ใช่คนอย่างนั้น .....แต่ก็อดรู้สึกหวงแหนไม่ได้......

“ตอบให้ตรงคำถาม พี่กำลังถามความอยากของแก้มอยู่นะ”

“อยากได้พี่เลโอ” หญิงสาวแกกล้งทำตาปรือปรอย พยายามปั้นให้ดูเซ็กซี่ที่สุด

“โอ้ย.....” หญิงสาวคลำหน้าผากตัวเองป้อย ๆ

“ทะลึ่งใหญ่แล้วนะ”

“คงซึมซับผ่านการสัมผัสมั้งคะ” ไม่ปฏิเสธ แถมยอมรับหน้าเป็นอีกต่างหาก