ตอนที่ 1 ชาลี

“อีชา! มึงจะยืนอีกนานไหม” เสียงของอีไหมหรือถ้าเรียกแบบสุภาพหรือชื่อเต็ม ๆ ก็คือ...สายไหม อีไหมมันโวยเมื่อฉันยืนโชว์หุ่นสวยไม่นั่งสักที

“กูสวยกูก็อยากจะโชว์บ้างอะไรบ้าง” ฉันยกยอตัวเองซึ่งสิ่งที่ฉันเอ่ยมานั้นมันคือเรื่องจริง...ก็ฉันสวยจริง ๆ

“ค่ะ กูรู้มึงสวยมึงจะโชว์ที่ไหนก็ได้ แต่มึงจะยืนบังผู้ที่กูเล็งไว้ไม่ได้!” แล้วอีไหมมันก็เริ่มชี้แจงถึงเหตุผลที่พยายามบอกให้ฉันนั่ง

“อีช่ามึงโทรบอกผัวอีไหมทีว่ามันมองผู้” ฉันรีบร้องบอกเพื่อนอีกคนเพื่อหวังให้ชาช่าโทรรายงานสามีของสายไหม สามีที่สายไหมนั้นอ้างว่าเกรงใจหนักหนา

“จัดไป!” แล้วชาช่าก็ทำท่าจะกดมือถือ ชาช่าคือเพื่อนชายใจหญิงซึ่งชื่อแต่ดั้งแต่เดิมนั้นคือ...อัศวิน นางเฉาะมาเรียบร้อยหลังจากที่นางเก็บกดมาตั้งแต่รู้ตัวว่าใจนั้นเป็นหญิง หลังจากนางเรียนจบนางก็บินไปเฉาะกับหมอมือดีที่เมืองเกา

“คืนนี้กูเลี้ยง” สายไหมร้องขึ้นทันใดแล้วพฤติกรรมทุกอย่างก็หยุดชะงักเมื่อประโยคที่น่าฟังดังออกจากปากของผู้หญิงขี้งก!

“ได้แดกของฟรีอีกแล้ว” ฉันยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมหย่อนตัวลงโซฟาด้วยท่าทางสบายใจเฉิบ

“ผัวก็ไม่มี ทำงานงก ๆ แต่เงินไม่เคยควัก เก็บไว้ซื้อผู้ชายแดกเหรออีดอก!” เสียงเจ้ามือมื้อนี้เหน็บแนมฉันทันที

“จ้ะ” ฉันตอบสั้น ๆ แต่ความหมายนั้นกวนบาทาเพราะฉันทำหน้าทำตาที่กวนประสาทสายไหมพอสมควร

“ถ้ามึงไม่ใช่เพื่อน กูเจอหน้ามึงแบบนี้ กูอยากตบบอกเลย” สายไหมตอบกลับด้วยประโยคยาว ๆ พร้อมกระตุกปลายผมของฉันด้วยความหมั่นไส้

“เลี้ยง ๆ มันไปเถอะ มึงก็รู้ว่าอีชาลีมันมีปมขื่นขมไม่งั้นมันมีผัวไปนานแล้ว” อีวาสหรืออีกชื่อนั้นคือ...วาสนา เปิดประเด็นความขมขื่นด้านความรักของฉันขึ้น วาสนามันเป็นคนเงียบ ๆ แต่เมื่อได้พูดจะทำให้ทุกคนแทบหงายเงิบ

ซึ่งฉันคิดว่ามัน...ควรเงียบต่อจะดีกว่า!

“อีวาสปากหมามึงเงียบปากไปเลย อีชามันก็แค่กลัวการเสียใจเพราะมันมีปมด้อย” แล้วอีชาช่าก็เอ่ยทำนองปกป้องในประโยคข้างต้น แต่ประโยคหลังทำเอาฉันเจ็บกระดองใจ

“พวกมีผัวไม่มีทางเข้าใจจิตใจที่บอบบางของกู” ฉันทำเสียงเศร้าพร้อมกระดกเหล้าเข้าปาก

“อีดอกเลิกเศร้า” สายไหมและชาช่าประสานเสียงในประโยคเดียวกัน ส่วนวาสนาทำเพียงส่ายหัวไปมาเท่านั้น เพื่อนแต่คนของฉันแปลกแหวกไปคนละแนว แต่แล้วเราดันคบกันมาได้ตั้งแต่มัธยมต้นจวบจนปัจจุบันที่ฉันนั้นอายุ28ปี

ชื่อเสียงเรียงนามของฉันนั้นคือ ‘ชาลี’ เป็นชื่อที่แบบขอกรอกตามองบนเลยจ้า อย่างที่บอกว่าฉันอายุ28ปีแต่ไม่มีผัวเหมือนเพื่อน ๆ หรอก ฉันสวย รวยและโสด! เพราะคนใจโฉดทำให้ชีวิตของฉันมีปม ฉันทำงานที่บริษัทของพ่อในฐานะรองประธานเพราะพ่อของฉันนั้นเป็นผู้บริหารซึ่งอยู่ระหว่างการตัดสินใจวางมือและยกตำแหน่งให้ฉันดูแล

แต่แล้วแต่รอดพ่อก็ยังไม่ตัดสินใจ เพราะคุณหญิงสไบทองภรรยาคนเก่งไม่เห็นดีเห็นงามที่จะให้ลูกสาวเช่นฉันแบกรับภาระทั้งหมด เอาจริง ๆ คือคุณหญิงสไบทองท่านอยากจะได้ลูกเขย! แต่ลูกสาวที่ดื้อด้านอย่างฉันยังเฉยเมยเมินต่อคำร้องขอ และมองดูแล้วอีกไม่นานคำร้องขอคงจะแปรเปลี่ยนเป็น...คำสั่ง!

‘เราเลิกกันเถอะ พี่อายคนอื่น...ชาไม่คู่ควรกับพี่สักนิด’ เมื่อสุราเข้าสู่ร่างกาย ประโยคร้าย ๆ ที่ฉันจำจดก็เริ่มปรากฏเข้ามาในหัวสมองของฉัน ผู้หญิงร่างท้วมโน้มไปทางอ้วนอายุ 18 ปียืนซื่อบื้อฟังประโยคบอกลาจากปากชายคนรัก รักแรกพบ รักครั้งแรก จบลงด้วยประโยคร้าย ๆ เขาทิ้งท้ายได้เจ็บปวด เขาว่าจบก็เดินจากฉันไปโดยไม่มีเยื่อใยใด ๆ แม้แต่น้อย และตั้งแต่วันนั้นฉันก็ไม่ได้พบเจอเขาอีก ได้ฟังเพียงข่าวลือที่หนาหูว่าเขาควงผู้หญิงสวย ๆ มากหน้าหลายตา เขาไม่เสียใจสักนิดต่างจากฉันที่คร่ำครึจมปลักอยู่กับความหลัง และเมื่อวันเวลาผ่านไปแรมปีฉันก็เลิกถามไถ่ความเป็นมาของเขา เลิกรับรู้และไม่ขอรับฟังเรื่องของผู้ชายใจร้ายคนนั้นอีกเลย