บท
ตั้งค่า

5.เลขา

รถสปอร์ตคันสวย จอดที่หน้าร้านอาหาร ในช่วงค่ำ ชายหนุ่มหญิงสาวลงมาจากรถด้วยกัน พนักงานรับรถที่จำรถได้ เข้ามาดูแลด้วยความยินดีที่บุคคลสำคัญ มาใช้บริการ

" สวัสดีครับ คุณวิน " บุตรชายคนเดียวของเจ้าของร้านเดินตรงเข้าไปข้างในพร้อมกับมองหญิงสาวที่มาด้วยกัน

" เร็ว " คนที่เดินนำไปก่อนหันมองกลับมาแล้วร้องเรียก

" มาแล้วค่ะ " พิมพ์พิมลสาวเท้าเดินแกมวิ่งตรงไปหาเค้า ก่อนจะสะดุดเท้าตัวเอง คิดแล้วว่า ต้องล้ม

" ซุ่มซ่าม " เสียงดุของเจ้านายดุขึ้นพร้อมกับอ้อมแขนที่กอดร่างบอบบางเอาไว้

ใบหน้าขาวใสแดงก่ำด้วยความอาย เพราะสายตาแขกในร้านที่มองมา

" ปล่อยเถอะค่ะบอส " พิมพ์พิมลดันตัวเองออกมาจากอ้อมแขนของเค้า

" จับเอาไว้เนี่ยแหละดีแล้วซุ่มซ่ามเดินไม่ดูตามาตาเรือเดี๋ยวก็ไปชนอะไรเข้า "

เสียงดุบอกกับเธอแล้วคว้ามือบางเอาไว้ก่อนจะเดินเข้าไปในร้านด้วยกัน

" วินมาแล้วเหรอลูก "

เจ้าของร้าน ที่นั่งอยู่หลังเค้าเตอร์ ร้องเรียกลูกชาย แล้วมองมือ ที่จับกันเดินเข้ามา

" วินมาเทสอาหารครับ แม่ ก็เลยชวนพิมพ์เค้ามาด้วย "

ลูกชายบอกเสียงนุ่มปล่อยมือคนข้างๆ แล้วกอดร่างอวบอิ่ม ของผู้เป็นแม่เอาไว้

" สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง " พิมพ์พิมล ยกมือไหว้ทำความเคารพ ผู้เป็นแม่ของเจ้านายตัวเอง

" สวัสดีจ้ะ หนูพิมพ์วันนี้วันหยุดตาวิน ก็ช่างใจร้ายกับเลขาตัวเอง " ผู้เป็นแม่ดุ ลูกชายด้วยสายตา

" โถ แม่ครับทำไมแม่ว่า ว่าวินใจร้ายวินใจดีจะตาย ไม่เชื่อถามพิมพ์สิว่าวินดุหรือวินใจดี "

" บอสใจดีมากๆค่ะคุณผู้หญิง "

" เอาเถอะแม่ไม่กวนละเข้าไปข้างในบ้านก่อน อาหารที่สั่งเอาไว้เรียบร้อยแล้วลูกไปลองชิมดูสิว่าถูกปากหรือต้องปรับอะไรไหม "

" ขอบคุณนะครับแม่วินเข้าไปข้างในก่อนนะ "

" มาแล้วเหรอเจ้าตัวแสบของคุณ " ผู้เป็นพ่อถามแม่ที่เพิ่งทักทายกับลูกชายไป

" มาแล้วค่ะมากับหนูพิมพ์ "

" วันหยุดก็ยังจะไปลากเค้ามาไอ้แสบ "

" ก็ใช่สิคะวันหยุดก็ยังไม่เว้น ปากก็บอกไม่มีอะไร แต่ไม่ยอมให้เค้าห่างหายไปจากสายตา "

" ท่าจะไม่รู้ใจตัวเองละมั้ง "

ผู้เป็นพ่อ บอกกับแม่ แล้วมองเข้าไปข้างในบ้าน ที่อยู่ติดกับร้านอาหาร

" ชักช้าแบบนี้ถ้าหนูพิมพ์หนีไปมีแฟนแม่จะสมน้ำหน้า "

" คุณก็ขู่ลูกชายผมเหลือเกิน เอาใจช่วยตาวินหน่อยสิ "

" ก็น่าหมั่นไส้ไหมละคะควงคนนั้นทีคนนี้ทีแต่ไม่ลงหลักปักฐานกับใครนอกจากหนูพิมพ์คนเดียว "

" ผมขอตัวไปดูลูกหน่อยอยากเห็นหน้าเจ้าแสบไม่เจอหน้าตั้งหลายวัน "

" พิซซ่าแป้งบางสูตรดั้งเดิมสปาเกตตีซอสมะเขือเทศทำเองสลัดเบคอนกรอบ เอาผักโขมอบชีสมาด้วย "

ผู้เป็นเจ้านายสั่งการ แล้วตัดพิซซ่าใส่จาน ให้กับคนตรงหน้า

" บอส พิมพ์จะขอถ่ายรูปก่อน " หญิงสาวทำหน้ายู่แล้วมองหน้าคนตรงหน้าด้วยความไม่พอใจที่เค้าตัดพิซซ่าใส่จานของ

" ให้ชิมก่อนจะมาถ่ายรูปอะไรจะถ่ายรูป ก็เดี๋ยวสั่งใหม่ให้ก็ได้ " คนถูกดุ บอกเสียงอ่อย

" ถ้าอย่างนั้น พิมพ์ทานเลยนะคะ "

อาหารไทยตอนมื้อกลางวัน ย่อยไปหมดแล้ว พิซซ่าแป้งบางกรอบที่อบมาร้อนๆ หอมกรุ่น อยู่ตรงหน้า

" ลองสิอร่อยถูกใจไหม " ลูกชายเจ้าของร้านอาหาร บอกกับคนที่อยากพามาชิม พิซซ่าสูตรดั้งเดิมของที่ร้าน

" ถ้าเราเลือกเมนูจากที่ร้านนี้ไปลงที่ร้านของเรามันก็คล้ายๆกันไหมคะ "

" ก็แตกออกมาเป็นอีกร้านไง " บอสหนุ่มบอกแล้วแอบยิ้ม เมื่อได้ยินคำว่า ร้านของเรา

" ร้านนี้มีเมนูอาหารหลายร้อยเมนูแต่ที่ร้านของเรามีแต่เมนูที่ทานง่ายเน้นอาหารจานเดียว เอาแค่50เมนู ก็พอ "

เจ้าของร้าน บอกถึงรายละเอียด

" เป็นไงชอบไหมพิซซ่า "

" ชอบค่ะชอบมากๆ " แววตาเป็นประกาย และรอยยิ้มกว้าง ทำให้คนที่พามาใจฟู

" ชอบก็กินเยอะๆจะได้โตเร็วเร็ว "

" พิมพ์ไม่โตไปกว่านี้แล้วค่ะแต่น่าจะอ้วน "

" เปลี่ยนชื่อใหม่เอาไหมหมูพิมพ์ "

" บอสทำไมช่างว่าพิมพ์จังเลยคะ "

" หมูพิมพ์ น่ารักดี "

" บอสใจร้าย "

" พิมพ์พิมลฉันใจดีกับเธอที่สุดในโลกนี้แล้วนะ "

ดวงตากลมดำสนิท มองมาที่เธอ สายตาอ่อนโยน ทำเอาคนถูกมอง หนาวๆร้อนๆขึ้นมา

" ไอ้ตัวแสบมาแล้วเหรอ "

ท่านประธานเรียกลูกชายที่กำลังมองเลขาสาวด้วยสายตาหวานเชื่อม

" พ่อครับวินมาแล้วครับ "

ลูกชายลุกขึ้นไปกอดพ่อเอาไว้ เลขาสาวเช็ดมือ แล้วลุกขึ้นยกมือไหว้ ท่านประธาน

" สวัสดีค่ะท่านประธาน "

" สวัสดีหนูพิมพ์ เป็นยังไงสบายดีไหมไม่เจอกันนานเลย "

" สบายดีค่ะท่าน "

หญิงสาวอมยิ้มกับภาพตรงหน้า ที่บริษัทมีแต่ความเคร่งขรึม สุภาพ เว้นระยะห่าง แต่พออยู่ที่นี่ คุณอัศวินคือลูกชายตัวแสบของพ่อแม่

" ลองชิมทุกอย่างเท่าที่อยากชิมเลยนะหนูพิมพ์ชิมนะลูกอย่ากินจนหมด ไม่งั้นอ้วนตาย "

เจ้าของร้านแซวออกมา เพราะเห็นเมนูอาหารที่ลูกชายสั่งไปแล้ว ทั้งคาวและหวาน กลัวว่า เลขาจะอาหารไม่ย่อย

" พ่อครับ เลขาของผมชิมไม่เป็นกินเป็นอย่างเดียว " เสียงและข้อความที่แซวออกมา ทำเอาพ่ออมยิ้ม ไอ้แสบมันชอบเค้าเต็มที่

" เอาเถอะตามสบายเลยหนูพิมพ์ อยากลองทานอะไรก็สั่งเลยไม่ต้องเกรงใจนะ "

" ขอบพระคุณมากค่ะท่านประธานแต่เท่านี้น่าจะพอแล้ว " พิมพ์พิมลบอกออกมาอย่างเกรงใจ

โทรศัพท์สั่นเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับชื่อภูตะวันที่โทรเข้ามา

" เดี๋ยวพิมพ์ขอตัวรับสายก่อนนะคะ " หญิงสาวได้โอกาส ขยับออกมาจากวงสนทนา

" ฮัลโหลภูว่ายังไง "

" พิมพ์เลิกงานหรือยังค่ำนี้ภูไปหาได้ไหม "

" ยังไม่เลิกงานเลยภู แล้วตอนนี้พิมพ์ก็ไม่ได้อยู่กรุงเทพด้วย "

ชายหนุ่มยกเบียร์ขึ้นดื่ม มองออกไปข้างนอกระเบียง

" แล้วพิมพ์กลับวันนี้ไหมครับ "

" น่าจะกลับคืนนี้แหละแต่คิดว่า คงถึงกรุงเทพดึกๆ "

" โอเคภูไม่กวนแล้วพิมพ์ทำงานนะครับ "

" ขอโทษทีนะภู ไม่มีเวลาคุยกันเลยเอาไว้วันไหนพิมพ์ว่างพิมพ์โทรหานะ "

" ได้เลย พิมพ์พูดแบบนี้ภูรอจริงๆนะ "

ใบหน้าสวยหวานคุยไปยิ้มไป ตรงหน้าสวน ทำให้คนที่รออยู่ที่ในบ้าน หน้าบึ้งทันที

" พิมพ์มานี่ "

เสียงนี้อีกแล้ว พิมพ์พิมลกดวางโทรศัพท์แล้วเดินกลับมาในบ้าน มองดู เจ้านายยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม

" เมาไม่ขับนะคะบอส " เสียงดุ ทำให้บอสวางแก้วลงทันที

" เวลาพิมพ์ดุผมไม่เห็นมีใครมาได้ยินเลย "

" ใครกล้าดุบอสคะพิมพ์แค่บอกเฉยๆว่าเมาไม่ขับ "

" ผมไม่ขับคุณก็ขับรถผม "

" ได้เหรอคะบอสจะให้พิมพ์ขับรถบอสจริงๆหรอคะ "

" ได้ทุกอย่างนั่นแหละพิมพ์ "

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel