4.ตกหลุมรักพ่อ(เลี้ยง)เพื่อน-แกล้งทำไม

เธอบอกกับเขาตามตรง เพราะคิดว่า เขาคงจะหยุดการกระทำบ้าๆนั้น แต่เปล่าเลย มือหนาบีบเคล้นความอวบอิ่มของเธอ ด้วยความต้องการ แล้วสัมผัสที่ปลายยอดสีชมพู ด้วยความตั้งใจ ตอนนี้ เขาต้องการเธอ มากๆ เลย ใบหน้าที่ดูตื่นกลัว แต่ร่างกายที่สุดแสนเร่าร้อน ที่ตอบสนองเขากลับคืนมา ความอวบอิ่มและ ความชูชัน มันทำให้เขา

"จะเอาอะไร จะให้ทุกอย่าง " เขาบอกกับเธอ แล้วยื่นข้อเสนอออกไป

"ไม่เอาค่ะ ไม่อยากได้ " เธอตอบกลับมาแล้วพยายามหนีเขา แต่กลายเป็นว่าเป็นการสู้มือ

ปากหนานุ่ม บังคับจูบปากบางของเธอ ด้วยความอ่อนโยน เขาจูบเธอ แล้วขยับออก เพื่อให้เธอ ผ่อนคลาย ก่อนจะจู่โจมเข้าไป จูบไม่ประสีประสา จูบแบบไม่มีอะไรให้เขา สนุก แต่มันทำให้เขา ยิ่งร้อน เธอไม่คุ้นเคย ถึงได้ตอบกลับมาแบบนี้

นิ้วร้อน ที่ขยับลงไปส่วนล่างของร่างกาย สำรวจตอบรอยแยกที่ปิดสนิท แล้วยิ้มออกมา เมื่อรับรู้ ถึงความเปียกชุ่ม

"ดาริน อยากได้มากเหรอ " เธอฟังเสียงของเขาที่เรียกชื่อของเธอ มองใบหน้าของเขา ที่รับรู้ถึงร่างกายของเธอ เขาสอดนิ้วเข้าไป สัมผัสจุดซ่อนเร้น แล้วลูบไล้

"พี่ทำให้เอาไหม หนูจะมีความสุข จนลืมไม่ลง "

เขาขยับตัวลงไป ส่วนล่างของเธอ ดึงกางเกงตัวเล็ก ที่มัดเอวของเธอออก แล้วแหวกด้านข้าง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเธอ ที่มองเขาด้วยความตกใจ

ปลายลิ้นอุ้นร้อน ลากไล้ไปตาม ร่องน้ำหวาน มองเธอ ที่กำลังจิกขาของตัวเอง แล้วลากไล้ลงไป

"พี่ขา " เธอร้องเรียกหาเขา แบบไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้ ตอนนี้ เขาปลุกเร้าเธอ จนถึงขีดสุด ด้วยร่างกายของเขา

ภากร ขยับตัวลุกขึ้น แล้วเดินไปหยิบ ถุงยางอนามัยออกมา สวมครอบ ป้องกันตัวเอง รินรดา ขยับตัวหนี เมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังเพลี่ยงพล้ำ เขาจับตัวเธอ กลับมานอนที่เดิม มองเธอ ที่กำลังกลัวจนตัวสั่น

"อย่าทำนะคะ หนูกลัว " เธอบอกกับเขาเสียงสั่น แล้ว มองเขาที่กำลังคล่อมตัวเธอ

"ไม่ทำได้ยังไง ในเมื่อ หนูต้องการพี่มากขนาดนี้ " เขาสอดนิ้วเข้าไป ในจุดซ่อนเร้นของเธอ แล้ว นำออกมา น้ำหวานที่ติดมือของเขาออกมา ทำให้เธอ อายจนไม่กล้ามองหน้าเขา

"พี่ขา อย่านะคะ พี่ขาอย่าแกล้งหนูค่ะ พี่ขาแกล้งหนูทำไม "

เขาไม่อาจจะ ฟังคำขอร้องเธอ อีกต่อไป ปากหนาจูบปิดปาก แล้วจัดการเธอทันที กายแกร่งที่ถูไถ เพื่อให้เธอ ปรับตัว แล้วจัดการ สอดใส่ลงไป

ความคับแน่น ที่ยากจะขยับ ทำเอา ภากร ลืมตามองเธอ ด้วยความตกใจ เธอยังไม่เคย

เสียงแหบพร่า แผ่วเบา ที่ปลอบใจ คนตัวบาง ที่ถูกปลุกเร้า รอบที่สาม ด้วยสายตาหวานฉ่ำ ปากหนาจูบ ที่หน้าอกอวบอิ่ม หลังจากพาไปอาบน้ำมาแล้ว ผิวขาวๆดังหลอดไฟ มีรอยแดงจากปากของเขา ที่ประทับตรา ไปทั่วร่าง มือหนากอดเอวบางของเธอ เอาไว้ ก่อนจะกระซิบเสียงเบาข้างหู

"พี่จะให้ทุกอย่างเลย "

ถุงยางอนามัย สามชิ้น ที่เขาใช้ ภายในเวลา 200 นาที ร่างบอบบาง ที่เจ็บระบมไปทั้งตัว ลุกขึ้นมาจากเตียงนอน แล้ว สวมชุดคลุมอาบน้ำ เธอไม่ได้ถูกเขาข่มขืนหรือใช้กำลัง แต่เขากลับ ใช้เสน่ห์และความเชี่ยวชาญ พรากสิ่งนั้นไปจากเธอ

"หมดเวลาแล้วเหรอ " เขาลืมตาขึ้นมา เมื่อเห็นเธอ กำลังจะออกไป

"พี่ไม่มีเงินสดมาเยอะ แต่เดี๋ยวจัดการให้ "

เขาเดินออกจากห้อง ไปพร้อมกับเธอ คุยกับผู้จัดการ ไม่ถึงนาที ก็เดินมาหาเธอ แล้วจับแก้มเธอ ด้วยมือทั้งสองข้าง

"ค่าขนม หนึ่งแสน แล้วพรุ่งนี้ พี่จะมาอีก "

ภากร ไม่ค่อยเรียกใคร ซ้ำสอง เขาเปลี่ยนคนเสมอ เพราะ ไม่อยากผูกพันกับใคร แต่ครั้งแรกที่เธอมอบให้ มันดีเหลือเกิน ดังนั้น ถ้าจะมาซ้ำอีกสักสามสี่รอบ ก็คงไม่เป็นไร

รินรดา ไปรับรถที่โชว์รูมหลังจากเสร็จงาน เธอบอบช้ำ ไปหมดทั้งตัว เขาเร่าร้อนกับเธอ อ้อนวอนเธอ และนำทางเธอ ไปพบกับปลายทางที่สวยงาม บทรักที่เธอเพิ่งเคยได้สัมผัส กับเงินแสนกว่า ที่ได้มาวันนี้ มันมากพอแล้ว เธอจะไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว พอกันที เธอซื้อยาคุมฉุกเฉินกิน เพื่อป้องกันเรื่องราวที่อาจจะมีผลตามมา แม้ว่าเขาจะป้องกัน แต่เธอ ก็ยังกลัว

นักศึกษาสาว ที่กลับมาใช้ชีวิตของตัวเอง เหมือนเช่นเคย แต่ไม่ค่อยสุงสิงกับเพื่อนเท่าไหร่ เงินที่หักจากค่าเทอมเรียบร้อยแล้ว ยังคงเหลืออีกจำนวนหนึ่ง รินรดา ที่กำลังจะเรียนจบในอีกไม่กี่เดือน ต้องประหยัดเงิน ให้มากที่สุด ดังนั้น การเที่ยวเตร่ในยามค่ำคืน เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ

"รดา ช่วงนี้ ทำไมปลีกตัว ไม่ยอมไปเที่ยวกับพวกเรา มีอะไรหรือเปล่า "

ข้าวหอมถามเพื่อน หลังจากออกมาจากห้องสอบ "

"เปล่า แค่เครียดเรื่องสมัครงานนิดหน่อย "

"โถ นึกว่าเรื่องอะไร " เพื่อนๆ มีครอบครัวซัพพอร์ตทำให้ไม่กังวล แต่เธอ ที่ตัวคนเดียว กังวลเรื่องนี้ ผู้เป็นแม่โทรมาถามไถ่ แต่ไม่พูดเรื่องเงิน ทำให้เธอ เข้าใจทุกอย่าง สามีของแม่ ไม่ให้แม่ ส่งเงินมาให้เธอแน่นอนแล้ว ดังนั้น เธอจึงต้อง หางานทำ

"ถ้าไม่มีอะไร วันหยุดนี้ ไปทะเลกันนะ "

รินรดา มองคนข้างๆ ที่เกาะแขนเธอ เอาไว้ ระหว่างที่เดินมาด้วยกัน

"มีแต่ รดา พี่บอม แล้วก็ข้าวหอม " ชื่อ ผู้ชายที่เพื่อนเอ่ยถึง ทำให้ รินรดา เข้าใจอะไรๆทันที เพื่อนเธออยากไปเที่ยวกับแฟน แต่กลัวว่า บ้านผู้ชายจะมองไม่ดี ก็เลยเอาเธอไปด้วย

"พี่บอมจ่ายหมด รดาไม่ต้องจ่ายอะไรเลย บ้านพัก เป็นบ้านของพ่อเลี้ยงเรา ทุกอย่างปลอดภัย รดารู้ใช่ไหม ว่าทำไม เราถึงชวนรดา "

รินรดา พยักหน้า แล้วมองหน้าเพื่อน

"ไปก็ได้ ถ้าไม่มีคนอื่น "

ข้าวหอมยิ้มกว้าง แล้วเกี่ยวนิ้วก้อยกับคนข้างๆทันที

"เราไม่ให้พี่บอม พาใครไปกวนใจรดาแน่นอน เราสัญญา "

ผู้จัดการโซปแลนด์ ก้มหน้าลง ด้วยความกลัว เมื่อลูกค้าคนสำคัญ กำลังโกรธจัด เมื่อ มาที่นี่ ครั้งที่ห้าแล้ว ภายในหนึ่งสัปดาห์ แต่ไม่มีแม้แต่เงา ของคนที่เคย ใช้เวลาด้วยกัน

"น้องดาริน เขาเป็นพาร์ทไทม์ค่ะ คุณกร เขาไม่ได้มาจริงๆ ไม่ใช่ว่า ไปกับคนอื่น "

ภากร ที่มาเฝ้าที่นี่ มองหญิงสาว นับสิบคน ที่ผู้จัดการ พามาให้เลือก

"ไม่เอา ไปตามดารินมา จะใช้เงินเท่าไหร่ ก็จ่าย "

คนที่อยากได้เงินแทบขาดใจ ถอนหายใจออกมา จะไปตามจากไหนได้ล่ะคะ เบอร์ที่ให้ไว้ ก็เป็นเบอร์ใครก็ไม่รู้ แล้วจะไปตามได้ยังไง