ตอนที่ 5 จัดให้อยู่ในประเภทขยะเปียก (2)

“ที่แท้แล้วผู้หญิงปริศนาคนนั้นที่อยู่กับคุณณัฐดนัยในค่ำคืนที่น้องไอรีนได้รับรางวัลแรกในชีวิตคือคุณไอด้าจริง ๆ ใช่ไหมคะ” นักข่าวสาวจากช่องดังจี้ถามต่อเนื่อง สีหน้าท่าทางเอาเรื่องประหนึ่งว่าตนเองคือผู้ถูกกระทำ แต่ไม่ผิดหรอกที่เธอจะอิน เพราะเธอเพิ่งผ่านเหตุการณ์แบบนี้กับตัวเองมาได้ไม่ถึงปี สามีนอกใจไปได้กับเพื่อนร่วมงาน “จะยอมรับไหมคะว่าคุณไอด้าแอบซุ่มคบ ลักลอบสานสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับคู่หมั้นของพี่สาวตัวเอง ทำไปอย่างนั้นทำไมคะ หรือความรักมันบังตาเลยทำให้เราทำแบบนั้น”

“การมาที่นี่ในวันนี้เจตนาคืออะไรครับ เคลียร์ หรือขอโทษบอกว่าผิดไปแล้วแบบนั้นหรือเปล่าครับ แล้วทางด้านน้องไอรีนว่ายังไงบ้าง ได้พูดอะไรกับเราหรือเปล่าครับไอด้า คุณณัฐดนัยล่ะทำไมไม่มาด้วยกัน”

“ในคลิปคือเสียงของไอด้าหรือเปล่าครับ ตอบหน่อยครับ”

“ทำไมถึงต้องเป็นคู่หมั้นของพี่สาวตัวเองด้วยครับไอด้า”

“หรือที่ผ่านมาไอด้ากับคุณณัฐดนัยเคยคบกันมาก่อนแล้วคะ แต่ตัดกันไม่ขาดถึงต้องแอบลักลอบคบกันลับหลังน้องไอรีนที่ตอนนี้เป็นคู่หมั้นตัวจริง ตอนที่ทำผิดไม่คิดถึงว่าถ้าพี่สาวรู้จะเสียใจมากเลยเหรอคะไอด้า คนหนึ่งก็น้อง อีกคนก็คู่หมั้น”

“เป็นผู้ชายคนอื่นไม่ได้เหรอ หรือเราชอบคนมีเจ้าของแล้ว”

“แล้วที่ขึ้นไปพบน้องไอรีนได้มีการพูดคุยอะไรกันบ้างคะ?”

“คุณแม่ทราบมาก่อนไหมคะว่าลูกสาวคนนี้แย่งคู่หมั้นพี่สาว”

“น้องไอรีนว่ายังไงบ้างคะ?”

“ความสัมพันธ์ในครอบครัวจะเป็นยังไงต่อไปครับ”

“คุณแม่ช่วยพูดอะไรหน่อยค่ะ”

“คุณณัฐดนัยว่ายังไงบ้างคะ ยอมถอนหมั้นง่าย ๆ เลยใช่ไหม”

“รู้สึกดีไหมคะที่แย่งคนของพี่สาวมาได้”

“ไม่กลัวว่าจะถูกสังคมประณามเลยเหรอคะ?”

“ทางครอบครัวคุณณัฐดนัยว่ายังไงบ้างคะ?”

“คุณนัยจะออกมาพูดอะไรไหมคะ?”

“เหมือนเรากับคุณแม่รับหน้าอยู่ฝ่ายเดียวเลย รู้สึกยังไงคะ”

“หลังเกิดเรื่องคุณนัยว่าไงบ้างคะ”

เปรมมิกากับจันทร์แรมตัวแข็งทื่อไม่ต่างจากก้อนหิน ถูกตั้งไว้ยังไงก็อยู่อย่างนั้น ทว่าใจเหมือนถูกคลื่นทะเลซัด หน้าซีด ปากสั่นกันทั้งคู่ พวกเธอตั้งรับไม่ทันกับคำถามที่มุ่งโจมตีของนักข่าวที่ใส่กันมาแบบไม่หายใจ แย่งกันถามไม่เปิดโอกาสให้ตอบ ทางออกถูกปิดกั้นโดยสิ้นเชิง

ณัฐดนัยที่ถูกนักข่าวพูดถึงได้แต่นั่งกำหมัด กัดฟันกรอด ครอบครัวของเขาดุด่าเปรมมิกากับมารดาว่าโง่เง่า แช่งให้จมกองน้ำลายตายไปตรงนั้นเลยยิ่งดี ประเด็นเพิ่งเกิดขึ้นเสนอหน้าไปให้นักข่าวรุมทึ้งได้ยังไง ไม่มีใครจับประเด็นเรื่องคลิปเสียงเลย เพราะความโกรธมันบังตา

“ผู้หญิงไร้สมองแบบนี้แกไปหลงได้ยังไงไอ้ลูกไร้หัวคิด!”

“คุณพ่อครับ ผู้ช่วยผมแจ้งข่าวว่าตอนนี้ผู้ถือหุ้นในโรงเรียนของเราต่างเริ่มร้อนใจกันแล้ว ถามเข้ามาไม่หยุดว่าตกลงแล้วมันคือเรื่องจริงหรือเปล่าระหว่างเปรมมิกากับไอ้นัย แค่ลำพังมันที่ถูกไอรีนแฉว่านอกใจก็แย่พอตัว นี่ยังมีข่าวว่าผู้หญิงที่มันปันใจให้เป็นน้องสาวของไอรีน พวกเขาบอกว่าถ้าพบว่าเป็นเรื่องจริงจะพากันเทขายหุ้น ยังไงโรงเรีนก็ไปไม่รอด ฉาวโฉ่ไปทั้งประเทศ”

“อะไรนะ!”

“ทำอย่างกับว่าคนพวกนั้นมีคุณธรรมกันมาก อยากขายก็ปล่อยให้ขายไปเลย ฉันไม่เชื่อว่าโรงเรียนจะไปไม่รอดเพราะเรื่องส่วนตัวของตานัยหรอก” บุษบาโมโหไม่ต่างจากสามี มีความหยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีจึงลืมคิดให้ถี่ถ้วนว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไป อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น

“คุณแม่บางสิ่งบางอย่างเราคิดได้ แต่ทำเพื่อความสะใจไม่ได้อย่าลืมว่าบางครั้งแค่น้ำผึ้งหยดเดียวก็สามารถทำลายทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากองได้นะครับ” ณัฐพงษ์เตือนสติมารดาด้วยเสียงเคร่งขรึมก่อนจะขอตัวออกจากบ้านไปจัดการปัญหาที่ดูเหมือนว่าจะมีมากขึ้นทุกนาที

“คุณว่า” บุษบามองหน้าสามี

“ยังจะว่าอะไรอีก!”

“ถ้ารู้ว่าเลี้ยงมันแล้วจะเสียหายมากมายขนาดนี้ผมตีมันให้ตายไปนานแล้ว” เจนภพฉุนเฉียว คว้ารีโมตทีวีได้ก็จะขว้างใส่หัวณัฐดนัยแต่ภรรยาแย่งมาได้ก่อน “คุณก็ดีแต่ให้ท้ายมัน ถึงได้เป็นแบบนี้ไง ไม่ได้เรื่องสักอย่าง!”

“อย่าโทษแค่ฉันนะ คุณก็ตามใจเก่งไม่แพ้ฉันหรอก!”

“ตามใจเพราะคุณคอยอ้อนวอนแทนมันไง”

ณัฐดนัยปวดหัวมากแต่เขาไม่อาจลุกหนีไปไหนได้ คิดถึงชีวิตอิสระเสรี ตอนนี้เหมือนถูกจองจำ ได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างมันผ่านพ้นไปไว ๆ เขาจะได้กลับมามีชีวิตปกติอีกครั้ง แต่คำขอนั้นมันคงเป็นไปไม่ได้อย่างน้อยก็เร็ว ๆ นี้ ยังคงมีเรื่องราวให้เขาถูกบิดาและพี่ชายทุบตีต่อไป