นางร้ายตัวประกอบคนนี้ ขอหนีพระเอกมาเฟีย

บทนำ

เพิ่งช็อกตายคาโต๊ะทำงานแท้ๆ แต่ลืมตาขึ้นมาอีกที เธอกลับต้องมาอยู่ในร่างของ มีอา นางร้ายตัวประกอบที่มีสถานะเป็นแค่ ลูกหนี้ขัดดอก ของ ดันเต้ วาเลริโอ ร็อสซี่ บอสใหญ่มาเฟียอิตาลีผู้โหดเหี้ยมและทรงอิทธิพลที่สุด!

ตามเนื้อเรื่องเดิม อีกไม่นานมาเฟียหน้าตายคนนี้ก็จะเขี่ยมีอาทิ้งอย่างไร้ความปรานีเพื่อไปรักกับนางเอกตัวจริง เพราะฉะนั้น... เรื่องอะไรที่เธอจะอยู่รอชะตากรรมอนาถ? ในเมื่อเขาไม่ได้สนใจไยดีตัวประกอบอย่างเธออยู่แล้ว การแอบหอบเงินหนีออกไปเงียบๆ จึงเป็นทางเลือกที่ง่ายที่สุด และเขาเองก็คงไม่เสียเวลาตามหาคนไม่มีความสำคัญหรอก... ใช่ไหม?

เธอชะล่าใจว่าแผนการหนีครั้งนี้มันช่างราบรื่นและจบลงด้วยอิสรภาพ ทว่าเธอกลับคิดผิดถนัด! การเดินหันหลังให้ผู้ชายอย่างดอนร็อสซี่ ไม่ต่างอะไรกับการท้าทายอำนาจมืด นิยายอาจจะเขียนไว้ว่าเขาเตรียมเขี่ยเธอทิ้ง แต่ถ้าเกิดเรื่องราวมันไม่ง่ายแบบนั้นล่ะ? งานนี้ระหว่าง นางร้ายที่พยายามจะหนี กับ มาเฟียร้ายที่ถูกกระตุกหนวด เกมไล่ล่าครั้งนี้... ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนที่ 1 ลืมตาตื่นในดงมาเฟีย

ความมืดมิดของค่ำคืนเหนือทะเลสาบโคโมถูกบดบังด้วยความโอ่อ่าของคฤหาสน์สไตล์นีโอคลาสสิกที่ตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาชัน ที่นี่ไม่ใช่เพียงสถาปัตยกรรมที่สวยงามไร้ที่ติ แต่เป็นดั่งป้อมปราการและศูนย์กลางอำนาจของ ‘ตระกูลร็อสซี่’ อาณาจักรมาเฟียอิตาลีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกมืด

ภายในห้องโถงใหญ่ชั้นล่างซึ่งตกแต่งด้วยหินอ่อนสีดำขลับและแชนเดอเลียร์คริสตัล กลิ่นควันซิการ์คิวบาชั้นเลิศลอยอวล ผสมผสานกับกลิ่นวิสกี้ราคาแพง ทว่าสิ่งที่ทำให้บรรยากาศในห้องหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก คือรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากชายหนุ่มสี่คนผู้ครอบครองสายเลือดมัจจุราช

“ไอ้พวกสวะที่บังอาจลอบกัดขบวนสินค้าของเรา... ฉันให้ลูกน้องสับพวกมันเป็นชิ้นๆ แล้วโยนเป็นอาหารฉลามหมดแล้ว” ‘จิโอวันนี’ น้องเล็กสุดของตระกูลแสยะยิ้มเหี้ยม นัยน์ตาดุดันของเขายังคงกระหายการปะทะและกลิ่นคาวเลือด

“เบาได้เบา จิโอวันนี ตำรวจสากลเริ่มจับตาดูเราแล้ว” เสียงเรียบเฉยแต่บาดลึกดังมาจาก ‘วิตโตริโอ’ พี่คนกลาง นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจดจ้องที่หน้าจอแล็ปท็อป นิ้วรัวคีย์บอร์ดล้างประวัติการโอนเงินสกปรกนับร้อยล้านยูโรให้หายวับไปในอากาศ

“ปล่อยให้พวกมันลือไปเถอะ ยิ่งคนกลัว คาสิโนกับคลับใต้ดินของเราก็ยิ่งทำกำไร” ‘เลโอนาร์โด’ พี่คนรองหัวเราะในลำคอ หมุนแก้วไวน์แดงในมือช้าๆ รอยยิ้มมุมปากของเขาทั้งหล่อเหลาและเต็มไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจ

ทว่า ท่ามกลางการสนทนาอันตราย ศูนย์กลางของอำนาจที่แท้จริงกลับนั่งเงียบเชียบอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ที่หัวโต๊ะ

‘ดันเต้ วาเลริโอ ร็อสซี่’ พี่ชายคนโตผู้กุมบังเหียนอาณาจักรทั้งหมด นัยน์ตาสีเทาของเขานิ่งสนิท เย็นชา ใบหน้าคมคายหล่อเหลาไร้ที่ติแผ่กลิ่นอายเผด็จการ เขาไม่ได้ขยับตัว หรือแม้แต่จะเอ่ยปากพูดอะไรออกมาสักคำ แต่เพียงแค่นั่งอยู่ตรงนั้น แรงกดดันมหาศาลก็ทำให้บรรยากาศรอบกายเยือกแข็ง

ดันเต้ปัดเถ้าซิการ์ลงในที่เขี่ยแก้วคริสตัลช้าๆ ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองน้องชายทั้งสาม

“เตรียมเครื่องบินส่วนตัวให้พร้อม” น้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงอำนาจ และแหบพร่าเล็กน้อยของเขาดังขึ้น ตัดจบทุกความวุ่นวาย “พรุ่งนี้ฉันจะบินไปไทย... ด้วยตัวเอง”

ไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม ทุกคนต่างรู้ดีว่าเมื่อไหร่ที่พญามัจจุราชอย่างดันเต้ขยับตัว ที่นั่นย่อมมีเลือดรออยู่

ทว่า... ก่อนที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!”

เสียงหวีดร้องแหลมปรี๊ดที่แฝงไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดก็ดังทะลุลงมาจากชั้นบนของคฤหาสน์ ทำลายความเงียบสงัดของค่ำคืนและหยุดทุกการเคลื่อนไหวของสี่พี่น้องร็อสซี่ในทันที

ดันเต้ขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย นัยน์ตาสีเทาเหล็กตวัดมองขึ้นไปบนเพดาน... ตรงกับตำแหน่งห้องนอนใหญ่

(ในเวลาเดียวกัน... ที่ชั้นบนของคฤหาสน์)

ความรู้สึกแรกที่โจมตีโสตประสาทคือความปวดร้าวที่แล่นไปทั่วทุกอณูของร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณช่วงล่างที่ร้าวระบมจนแทบขยับไม่ได้

หญิงสาวขมวดคิ้วแน่น เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ปรือขึ้น แต่แทนที่เธอจะได้เห็นเพดานห้องเช่าสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่คุ้นเคย ภาพตรงหน้ากลับเป็นเพดานโดมทรงยุโรปลวดลายเรอเนสซองส์สุดวิจิตร!

เมื่อสายตาเริ่มปรับโฟกัส เธอรีบกวาดตามองไปรอบตัว ห้องนอนขนาดมหึมาตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์อิตาลีสุดหรูหรา โทนสีแดงเข้มและดำขลับ เตียงคิงไซส์ที่เธอนอนอยู่ปูด้วยผ้าปูที่นอนไหมซาตินที่ยับยู่ยี่ ข้าวของทุกชิ้นตะโกนคำว่า ‘มหาเศรษฐี’ ออกมาอย่างบ้าคลั่ง

นี่ไม่ใช่ห้องของเธอ... แล้วที่นี่มันที่ไหน! สัญชาตญาณความกลัวทำให้เธอเผลอกรีดร้องออกมาสุดเสียง ก่อนจะตะครุบปากตัวเองไว้

ปัง!

ประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักออกอย่างแรง หญิงวัยกลางคนในชุดเมดสไตล์ยุโรปวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าแตกตื่น

“Oh my god! What happened, Miss Mia?! Are you alright?!” (โอ้พระเจ้า! เกิดอะไรขึ้นคะมิสมีอา?! คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?!) แม่บ้านชาวตะวันตกรีบพุ่งเข้ามาถามไถ่ด้วยภาษาอังกฤษรัวเร็ว

หญิงสาวเบิกตากว้าง ค้างเติ่งไปชั่วขณะ... มิสมีอา? ใครคือมีอา? แล้วทำไมป้าคนนี้ถึงเรียกฉันด้วยชื่อนั้น!

ความสับสนตีรวนขึ้นมาในหัวจนปวดหนึบ แต่พอได้ยินชื่อนั้น สัญชาตญาณบางอย่างก็สั่งให้เธอสะบัดผ้าห่มทิ้ง ขาทั้งสองข้างที่สั่นกึกๆ พยายามพยุงร่างที่ร้าวระบมลงจากเตียง เธอวิ่งเซถลาตรงไปยังกระจกเงาบานใหญ่ขอบทองที่ตั้งตระหง่านอยู่มุมห้องทันที

เมื่อภาพสะท้อนปรากฏชัดเจนเบื้องหน้า สองมือเล็กก็ยกขึ้นปิดปากตัวเองแน่น

นี่มันไม่ใช่ร่างของเธอ!

ผู้หญิงในกระจกคือเจ้าของใบหน้าสวยโฉบเฉี่ยว นัยน์ตากลมโตที่ดูเย้ายวน จมูกโด่งรั้น และริมฝีปากอวบอิ่มที่ตอนนี้บวมเจ่อจากการถูกบดจูบอย่างหนักหน่วง รูปร่างสมบูรณ์แบบราวกับนาฬิกาทราย หน้าอกอวบอิ่ม เอวคอดกิ่ว และสะโพกผาย... เซ็กซี่ขยี้ใจแบบที่ผู้หญิงด้วยกันยังต้องอิจฉา

แต่สิ่งที่ทำให้เธอช็อกจนแทบหยุดหายใจ ไม่ใช่ความสวยที่เปลี่ยนไป แต่เป็น ร่องรอย บนร่างกายต่างหาก!

ทั่วผิวขาวจัดราวกับน้ำนม ตั้งแต่ซอกคอระหง ลงมาจนถึงเนินอกอิ่ม และลามไปถึงต้นขาด้านใน... เต็มไปด้วยรอยดูดสีแดงช้ำและรอยขบกัดป่าเถื่อน ร่องรอยคิสมาร์กที่ตีตราความเป็นเจ้าของอย่างตะกละตะกลามเหล่านี้ บ่งบอกชัดเจนว่า บทรัก อันเร่าร้อนเพิ่งจบลงไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

บ้าไปแล้ว... รอยพวกนี้มัน...

ความทรงจำตีเข้ามาในหัวอย่างรุนแรง เธอคือสาวออฟฟิศธรรมดาที่เพิ่งอ่านนิยายมาเฟียอีโรติกเรื่อง ‘ตรวนรักมาเฟียทมิฬ’ จบ และผู้หญิงในกระจกตอนนี้คือ มีอา เด็กเลี้ยงเบอร์หนึ่งของมาเฟียที่ดุร้ายที่สุด!

ผู้ชายที่อยู่ชั้นล่าง... คนที่กำลังจะบินไปเมืองไทยเพื่อเจอกับนางเอกตัวจริง และกำลังจะเขี่ยเธอทิ้งให้ไปตายอย่างอนาถ!

“ซวย... ซวยแล้ว!” มีอาสบถออกมาเสียงสั่น มองรอยแดงบนหน้าอกตัวเองด้วยแววตาตื่นตระหนก “ถ้าหนีไม่พ้น... ฉันต้องตายแน่ๆ!