บทที่ 6 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s
บทที่ 6 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s
เมื่อตอนเย็นมาถึง ทุกคนในบ้านจ้าวต่างทยอยกลับมาจากการทำงานตามปกติ ทำให้บรรยากาศในลานบ้านเริ่มคึกคักขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่นานเสียงของจ้าวหมิงหมิงก็ดังขึ้นขัดจังหวะทุกคน
“ปู่คะ ปู่ต้องช่วยฉันนะ ฉันถูกซีซีทำร้ายค่ะ” จ้าวหมิงหมิงร้องไห้เสียงดัง ดึงสายตาของทุกคนให้หันมามอง
ปู่จ้าวขมวดคิ้วหันไปมองหลานสาวคนโตอย่างเคร่งขรึม
“ซีซี ทำร้ายเสี่ยวหมิงจริงเหรอ”
จ้าวซีซีก้มหน้างุด ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า
“ปู่คะ...ทำไมฉันจะต้องทำร้ายน้องด้วยล่ะคะ”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาฉายความหวาดกลัวและความเสียใจออกมาได้อย่างแนบเนียน “ฉะ...ฉัน แค่...ฉันแค่พยายามจะพูดดีกับน้อง แต่จู่ ๆ น้องก็โกรธขึ้นมาแล้วกล่าวหาว่าฉันทำร้าย ฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ฮึก...”
พูดจบก็สะอื้นเสียงเบา ทำให้ภาพลักษณ์ของเธอยิ่งดูอ่อนแอและน่าสงสารเข้าไปอีก
ปู่จ้าวมองหลานสาวทั้งสองคนอย่างพิจารณา ก่อนจะขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม
“เสี่ยวหมิง กล้ากล่าวหาพี่สาวแบบนี้โดยไม่มีหลักฐานได้ยังไงกัน”
พอได้ยินเสียงของปู่ จ้าวหมิงหมิงจึงตกตะลึง ไม่คิดว่าจ้าวซีซีจะพลิกสถานการณ์ได้รวดเร็วถึงขนาดนี้ จึงพยายามโต้แย้งอย่างไม่ยินยอม
“ปู่คะ ซีซีแค่แกล้งทำเป็นอ่อนแอ! ความจริงแล้วเธอ...”
เพียะ!
เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังขึ้นกลางลานบ้าน ทำให้ทุกคนหันไปมองต้นเสียงอย่างตกตะลึง
“พอได้แล้ว” ชายวัยกลางคนที่เป็นอาสามของจ้าวซีซีและเป็นพ่อของจ้าวหมิงหมิง ฟาดฝ่ามือลงบนแก้มของลูกสาวตัวเอง พร้อมกับเสียงตำหนิอย่างไม่พอใจ
“กล้าทำให้พ่อเสียหน้าต่อหน้าปู่ได้ยังไง”
จ้าวหมิงหมิงยกมือขึ้นกุมแก้มที่ถูกตบ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกใจและความคับแค้นใจ ก่อนจะพูดอีกครั้งอย่างไม่ยินยอม
“พ่อ ฉันพูดความจริงนี่นา ความจริงแล้วซีซีไม่ได้อ่อนแอสักหน่อย ที่ผ่านมาเธอเสแสร้งมาตลอด และตอนนี้ก็กำลังเสแสร้งต่อหน้าทุกคน”
“หุบปาก! ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็กต้องหาหลักฐานมาพิสูจน์ ไม่ใช่กล่าวหาคนอื่นลอย ๆ แบบนี้” จ้าวตวนตวาดเสียงดัง
ตอนนี้เขาเริ่มโมโหลูกสาวตัวเองที่ทำให้ตนขายหน้าต่อหน้าญาติพี่น้อง ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสนิท
เหลียงฮุยและจ้าวหยวน ซึ่งเป็นพ่อแม่ของจ้าวซีซีมองลูกสาวด้วยความประหลาดใจ แม้พวกเขาจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งว่าจ้าวซีซีไม่ได้ออ่อนแออย่างที่จ้าวหมิงหมิงพูดก็ตาม แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องทำเหมือนกับว่าเป็นกลางไว้ก่อน
“อาตวน อย่าลงโทษเสี่ยวหมิงแรงเกินไปเลยนะ” เหลียงฮุยพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน แต่ก็แฝงความเย็นชาเอาไว้
“เสี่ยวหมิงยังเด็ก บางทีอาจเข้าใจอะไรผิดไปบ้าง”
จ้าวหยวนเสริมขึ้น ก่อนจะพูดต่ออย่างจริงจัง
“แต่กล่าวหาคนอื่นเช่นนี้ก็สมควรได้รับบทเรียนอยู่ดี”
ลู่ซือหรือว่าอาสะใภ้สาม ซึ่งเป็นแม่ของจ้าวหมิงหมิงกำหมัดแน่น รู้ดีว่าถ้าไม่ยอมทำอะไรสักอย่างครอบครัวของเธอจะต้องถูกมองว่าไม่มีมารยาท
