บทที่ 3 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s

บทที่ 3 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s

จ้าวซีซีอดคิดไปไม่ได้ว่าที่ผ่านมาชีวิตของเธอก็เป็นแบบในนิยายเหมือนกัน เพราะเธอมักจะถูกเอาไปเปรียบเทียบกับญาติผู้พี่เสมอ อีกทั้งปู่กับย่าก็มักจะรักญาติผู้พี่มากกว่า แม้แต่พ่อกับแม่ของเธอเองก็ชื่นชมญาติผู้พี่ และยังบอกให้เธอเอาเยี่ยงอย่างจนน่าปวดหัว

หญิงสาวถูกเปรียบเทียบกับญาติสาวมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการใช้ชีวิต หรือเรื่องการเรียน

ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเรื่องเรียนจะสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ทว่าตอนนี้เรื่องการใช้ชีวิตหรือการทำงานญาติผู้พี่คนนั้นเทียบเธอไม่ได้อย่างแน่นอน

เนื่องจากเธอดิ้นรนด้วยตนเองจนสามารถเป็นแม่ค้าออนไลน์ที่มีเงินมากมาย หากจะเทียบกันแล้ว เงินเดือนของจ้าวเหลียนอีรวมกันสามเดือน ยังไม่เท่ากำไรที่เธอขายของได้ภายในระยะเวลาสองสัปดาห์ด้วยซ้ำ ทุกอย่างล้วนเป็นความพยายามและความตั้งใจของเธอเอง

“จะว่าไปนางเอกเรื่องนี้ไม่ต่างจากตัวฉันเลย แค่ฉันไม่โง่จนยอมทุกอย่างเท่านั้นเอง แต่ตอนนี้ฉันต้องสงสารตัวเองก่อนไหม ซื้อมาแล้วแถมไม่จบเรื่อง แล้วจะอ่านต่อไหวไหมเนี่ย”

หญิงสาวถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ แต่ก็ยอมที่จะอ่านต่อ เผื่อว่านางเอกของเรื่องจะหายโง่ และเรียกร้องเอาสิ่งที่เป็นของตัวเองกลับคืนมา

จ้าวซีซีนั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งถือหนังสือไว้หลวม ๆ ขณะที่สายตาไล่อ่านตัวอักษรต่อไป จนเรื่องราวดำเนินไปจนถึงบทสุดท้ายของเล่มหนึ่ง

ตอนนี้หญิงสาวเริ่มตาล้า ทำให้ความเหนื่อยล้าเริ่มก่อตัวขึ้นทีละน้อย

ขณะเดียวกันเปลือกตาของเธอก็หนักขึ้น แสงไฟสีอุ่นที่เคยทำให้รู้สึกสบายตา เวลานี้กลับชวนให้เคลิ้มหลับ หญิงสาวพยายามกะพริบตาไล่ความง่วงให้ออกไป แต่ความอ่อนล้ากลับกลืนกินสติไปอย่างช้า ๆ จนในที่สุดมือที่ประคองหนังสือไว้ก็อ่อนแรงลง

หนังสือเล่มนั้นหล่นลงมาปิดใบหน้าของเธอโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจของจ้าวซีซีเข้าออกสม่ำเสมอและแผ่วเบาตามจังหวะแห่งการหลับใหล

แสงอาทิตย์ส่องทะลุม่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้จ้าวซีซีต้องลืมตาขึ้นอย่างเสียไม่ได้ เมื่อถูกแสงแดดกระทบใบหน้า หญิงสาวบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกถึงความผิดแปลกบางอย่าง

“ทำไมแสงอาทิตย์ที่ส่องเข้ามามามันแปลก ๆ นะ ปกติแล้วหน้าต่างบ้านเราไม่ได้หันไปทางทิศตะวันออกนี่นา แล้วแสงนี่สาดเข้ามาได้ยังไงกัน”

เธอพูดพึมพำกับตัวเองอย่างแผ่วเบา

เมื่อลืมตาขึ้นภาพตรงหน้าก็ทำเอาถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เพราะตอนนี้เธอตื่นขึ้นมาในบ้านหลังหนึ่งที่มีสภาพเก่าโทรม ข้าวของในบ้านก็ดูซอมซ่อเหลือเกิน

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน” หญิงสาวอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด พร้อมกับก้มดูตัวเองอย่างเร่งด่วน แล้วสถาพที่เห็น นอกจากบ้านที่ดูซอมซ่อแล้ว แม้กระทั่งเสื้อผ้าที่กำลังสวมอยู่ก็ไม่ใช่ของเธอด้วย

หญิงสาวพยายามนึกถึงเรื่องราวทั้งหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ความทรงจำก็เหมือนกับขาดห้วงไป ก่อนจะรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง จนภาพความทรงจำทุกอย่างค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นทีละน้อย

ในขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็เดินมาทางนี้ ทำให้จ้าวซีซีตัดสินใจล้มตัวนอน แล้วแสร้งหลับไปอีกครั้ง

ทว่าทันใดนั้นเอง ประตูกลับถูกเปิดอย่างแรง ก่อนที่ใครบางคนจะเดินเข้ามาใกล้

หมับ!

หนังศีรษะของจ้าวซีซีถูกกระชากขึ้นมา จนรู้สึกเจ็บแปลบน้ำตาแทบเล็ดจากนั้นร่างเธอก็ถูกดึงให้ลุกขึ้นจากเตียงโดยไม่ทันตั้งตัว

“ลุกได้แล้ว ยัยขี้เซา งานการไม่ทำหรือไง”

แม้ว่าเสียงที่ดังขึ้นนั้นจะดูคุ้นเคย แต่การที่มีคนกล้าจิกหัวเธอได้แบบนี้ ย่อมต้องไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก จ้าวหมิงหมิง ลูกพี่ลูกน้องจอมกวนที่ชอบกลั่นแกล้งเธอเป็นประจำ

แต่มีหรือที่จ้าวซีซีจะยอมถูกกระทำฝ่ายเดียว เธอเป็นคนไม่ยอมคนอยู่แล้ว ด้วยสัญชาตญาณทำให้มือข้างหนึ่งผลักร่างของอีกฝ่ายออกไปเต็มแรง!

พลั่ก!

จ้าวหมิงหมิงกระเด็นไปชนโต๊ะข้างห้อง เสียงของตกกระทบพื้นดังลั่น