บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s

ณ ร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่เงียบสงบ

จ้าวซีซียืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน ที่ชั้นวางหนังสือนิยายซึ่งอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย หญิงสาวไล่สายตาอ่านชื่อเรื่องและคำโปรยหลังปก ลังเลว่าควรจะเลือกเล่มไหนดี

นิ้วเรียวแตะไปตามสันหนังสือทีละเล่ม พยายามตัดสินใจท่ามกลางตัวเลือกที่มีมากมาย

สุดท้ายหญิงสาวหยิบเล่มหนึ่งออกมา อ่านประโยคแรกด้วยความสนใจ ก่อนจะชั่งใจว่าควรหยิบไปจ่ายเงินเลยหรือไม่ หรือจะลองดูเล่มอื่นก่อน

ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจได้ เพราะคำโปรยจากปกหลังที่น่าสนใจ และเมื่ออ่านหน้าแรกก็พบว่าสำนวนการเขียนค่อนข้างดีจึงหยิบเอาหนังสือเล่มนั้นเดินไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน

“เอาเล่มนี้ค่ะ” หญิงสาวยื่นหนังสือให้กับพนักงานของร้านที่กำลังส่งยิ้มมาให้

“เล่มเดียวนะคะ ลูกค้ารับอย่างอื่นเพิ่มอีกไหมคะ ตอนนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นสำหรับลูกค้าที่ซื้อหนังสือจะได้รับส่วนลดในการซื้อเครื่องดื่มทุกแก้วในราคา 50% นะคะ สนใจรับไหมคะ”

พนักงานพยายามเพิ่มยอดขายให้กับร้าน ซึ่งนั่นก็หมายความว่ารายได้ของเธอกับเพื่อนพนักงานทุกคนในเดือนนี้ก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน

ไหน ๆ ก็ได้หนังสือแล้ว ถ้าว่ามีกาแฟอร่อย ๆ สักแก้วกลับไปด้วยก็น่าจะเป็นอะไรที่ดีเหมือนกัน เธอจึงตอบพนักงานคนนี้กลับไปว่า “งั้นเอาอเมริกาโนใส่น้ำผึ้งหนึ่งแก้วค่ะ”

“ได้เลยค่ะ ทั้งหมดเป็นเก้าสิบหยวนค่ะ” พนักงานพูดพลางหยิบเอาหนังสือใส่ถุงให้กับเธอ “กาแฟรอสักครู่นะคะ”

เมื่อได้รับทั้งกาแฟและหนังสือแล้ว จ้าวซีซีก็เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเธอหยิบนิยายเล่มนั้นออกมาพลิกดูด้วยความสนใจ ตั้งใจไว้ว่ารอให้กลับถึงบ้านก่อนแล้วค่อยเปิดอ่านทีเดียว ทว่าสุดท้ายก็ห้ามความตื่นเต้นไม่ได้ เพราะเธอคาดหวังว่านิยายที่ซื้อมานี้จะต้องสนุกอย่างแน่นนอน

เนื่องจากมีอาชีพเป็นแม่ค้าออนไลน์ ฉะนั้นอพาร์ตเมนต์ของจ้าวซีซีจึงค่อนข้างรกพอสมควร

ในห้องของเธอมีลังกระดาษใส่ของมากมายเต็มวางไว้ตามมุมนั้นมุมนี้จนทั่ว

ด้วยความที่เป็นห้องขนาดไม่ใหญ่มากและมีของเยอะก็ยิ่งทำให้บ้านดูเละเทะกันไปใหญ่ ไหนจะของที่เธอสั่งมาขายอีกล่ะ

สินค้าส่วนใหญ่ถูกยัดไว้เต็มห้องเก็บของไปหมดแล้ว จนตอนนี้คงจะมีแต่เตียงนอนของเธอเท่านั้นที่พอจะเหลือที่ว่างให้แหวกเข้าไปได้

“ต้องเก็บบ้านสักหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่ดี ๆ ให้นั่งอ่านหนังสือแน่” หญิงสาวพูดกับตัวเอง ก่อนจะเริ่มเก็บของที่ระเกะระกะเต็มโซฟาออกไป แล้วทำความสะอาดบริเวณนั้นให้เรียบร้อย

หลังจากทำความสะอาดเสร็จก็ทิ้งตัวลงบนโซฟา พลางหยิบนิยายที่ซื้อมาใหม่ขึ้นมาอ่าน ทว่ายังไม่ทันได้เปิดหนังสือก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาก่อน

“ซีซี เธอได้ดูยอดสั่งของในแอปพลิเคชันหรือยัง ลูกค้าสั่งเคสโทรศัพท์มือถือยี่ห้อเถาเปียวมาเต็มเลย มีบางคนส่งข้อความมาว่าอยากให้ส่งของวันนี้ด้วย แต่ฉันแจ้งไปแล้วนะว่าวันนี้เป็นวันหยุดของร้าน”

เมื่อหลิวเซียนอวี๋ ผู้จัดการร้าน และเพื่อนสนิทของจ้าวซีซีโทรมาก็เปิดประเด็นพูดเรื่องงานทันที

“พวกเราแจ้งไปแล้วนี่นา ว่าร้านปิดทุกวันอังคารน่ะ เธอช่วยตอบลูกค้ากลับไปหน่อยก็แล้วกัน ว่าวันนี้ร้านปิดจริง ๆ แล้วเราจะส่งของให้วันพรุ่งนี้”

จ้าวซีซีตอบกลับเสียงเนือย เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมลูกค้าถึงไม่อ่านหน้าแอปเรื่องวันหยุด จะมาสั่งแล้วต้องการวันนี้ได้อย่างไร ปวดหัวจริง ๆ

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา จ้าวซีซีไลฟ์สดทุกวัน ซึ่งการไลฟ์แต่ละครั้งก็ยาวนานห้าถึงหกชั่วโมง ทำเอาร่างกายเหนื่อยล้าไปหมด ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุดของร้าน หญิงสาวจึงอยากพักผ่อนบ้าง ไม่อย่างนั้นร่างกายของเธอต้องแหลกสลายอย่างแน่นอน

“แต่ว่า...ยอดที่ลูกค้าจะสั่งมีเยอะมากเลยนะ มีหลายเจ้าที่เป็นร้านขายเคสโทรศัพท์มือถือ พวกเขาจะสั่งไปขายที่ร้านด้วยน่ะ ฉันกลัวว่าถ้าเราไม่รีบส่งของวันนี้ เกิดพวกเขาเปลี่ยนใจยกเลิกออเดอร์ไปสั่งซื้อกับร้านอื่นแทน ร้านเราจะแย่เอาน่ะสิ”