เอาตัวรอดในวันสิ้นโลก

“เยี่ยนฟางแกมันเด็กอกตัญญู พ่อแม่แกตายแล้ว แกจะกินอะไรกันมากมายห๊ะ!! พวกฉันอดอยากแต่แกไม่เหลียวแล!!” ญาติฝั่งแม่นับสิบคนที่กำลังดาหน้ากันเข้ามาหาหญิงสาวในบ้านพัก ด้วยท่าทางคุกคาม ทำเจ้าของบ้านขมวดคิ้วหมุ่น

“ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้หนูไม่เคยถูกเหลียวแลจากพวกคุณเลยด้วยซ้ำ!! กลับต้องมาดูแลคนที่ฉวยเอาสมบัติแม่หนูไปขาย แล้วตัดหนูออกจากตระกูลหน่ะหรอ ฝันไปเถอะ!!” เธอดิ้นรนเอาชีวิตรอดมานับ6เดือน คนพวกนี้หายหัวในวันที่เธอเป็นเด็กกำพร้า พอเกิดภัยพิบัติร้ายแรงคล้ายวันสิ้นโลก กลับอยากเข้ามาในชีวิตเพียงเพราะเธอเปิดมินิมาร์ท เรื่องอะไรที่เธอจะยอมกันหล่ะ!!

“ดี!! ถ้าวันนี้แกไม่ให้อาหารพวกเรา งั้นฉันจะตีแกให้ตาย!!” คนนับสิบที่กรูเข้ามามีผู้ชายถึง8คน แม้หวังเยี่ยนฟางจะฝึกต่อสู้ และออกกำลังกายจนร่างกายแข็งแรงแค่ไหน ก็ยากจะต้านทาน เมื่อเห็นว่าสู้ไม่ได้แน่ๆ ทางออกเดียวคือ…คนพวกนี้ต้องผิดหวังกลับไป และอดตายตามเธอไปติดๆ

มือบางคว้าขวดน้ำมันก๊าซออกมาจากกระเป๋าด้านหลัง ก่อนจะเปิดฝายกขึ้นมาขู่

“ถอยออกไป3ก้าว ถ้าไม่อยากตายคากองเพลิงไปด้วยกัน!!” กลิ่นน้ำมันก๊าซลอยมาทำคนพวกนั้นลังเล บางคนยอมถอย บางคนไม่ยอม แต่เยี่ยนฟางกลับไม่สน เธอสาดน้ำมันใส่เสบียงที่อยู่ในห้องเก็บของจนกลิ่นคลุ้ง

“นี่แกทำบ้าอะไร!!” คนพวกนั้นตกใจตาโต เมื่อตอนนี้รู้แล้วว่าเธอกำลังจะยอมตายแต่ไม่ยอมเสียเสบียง!!

“ต่อให้หนูแบ่งให้พวกคุณก็ฆ่าหนูอยู่ดี ทั้งปืน ทั้งกระบองไฟฟ้า ถ้าเป็นแบบนั้น…ไหนๆหนูก็ต้องตาย งั้นก็อดตายตามหนูมานะคะ!!”

พรึบ ไฟลุกไหม้ในห้องเก็บของอย่างรวดเร็วจนคนพวกนั้นทำอะไรไม่ถูก จนกระทั่งอารมณ์ตกใจ แปลเปลี่ยนเป็นอารมณ์ครุกกรุ่น

“แก!! อีหลานชั่ว วันนี้แกตาย!!” ความสะใจฉายชัดในดวงตา ก่อนจะมองเห็นลู่ทาง เธอปีนระเบียงด้วยความคล่องแคล้ว และยืนมองคนพวกนั้นด้วยแววตาเยาะเย้ย

“ใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกด้วยความสุขนะคะ!!” แววตาสมเพชสาดใส่คล้ายน้ำกรดราดใจญาติแสนชั่ว มือบางหยิบเงินหนึ่งปึกออกมาและโยนมันใส่กองไฟ

“ไม่!! เยี่ยนฟางนังสารเลว!!“ เสียงด่าทอดังไม่ขาดสาย ใครคนนึงยกไม้ขึ้นมาหวังฟาดลงบนตัวเธอ แต่เธอปล่อยมือจากการเกาะราวระเบียงออกเสียก่อน จากนั้นหลับตาลงอย่างจำนนทิ้งตัวลงด้านล่าง ด้วยความสะใจอย่างที่สุด

ฟิ้วววว ตุบ!!

…ไม่เจ็บปวด ไม่อดอยาก ชาตินี้ทั้งชาติ อย่าพบเจอญาติแบบนี้อีกเลย เพราะหากเจอกันอีก ฉันจะไม่ยอมให้พวกแกรังแกฉันอีกแล้ว!!…