ถ้าหากว่าฉันได้เกิดใหม่เป็นนางร้ายล่ะก็!

ฉันเด็กสาวอายุ17ปีผู้คลั่งไคล้ในการ์ตูนแนวเกิดใหม่ในต่างโลก เฝ้ารอที่จะไปเองแทบไม่ไหว แต่ว่าทุกๆเรื่องแล้วนางเอกหรือนางร้ายจะต้องอ่านนิยายนี่สิ ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจลองอ่านนิยายแนวยุโรปย้อนยุคดูแต่ใครจะไปคิดละว่า วันที่ฉันเฝ้ารอ มันจะมาถึงไวขนาดนี้! แล้วทุกอย่างจะเป็นไปตามที่ฉันคิดไว้หรือเปล่านะ

"กลับมาแล้วค่ะ" หญิงสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายเอ่ยขึ้น ท่ามกลางบ้านที่เงียบเหงา เธอเดินเข้ามาในห้องที่ว่างเปล่ากับนิยายเรื่องโปรดที่อ่านใกล้จะจบเล่มแล้ว

สวัสดีคุณนั่นแหละที่กำลังอ่านอยู่ เธอเชื่อเรื่อง"ตายแล้วเกิดใหม่ไหม"

ขอสารภาพเลยว่าฉันเชื่อสุดหัวใจเลยละ อย่าไปบอกใครนะเพราะเดี๋ยวหาว่าฉันเพ้อเจ้อ

ในโลกปัจจุบันที่ฉันอาศัยอยู่มันกดดันมากๆเลยนะ ครอบครัวที่ไม่พร้อมเรื่องเงิน และน้องชายที่ชอบพูดจาบั่นทอนจิตใจของฉัน

รวมถึงพ่อแม่ที่ปิดหูปิดตาไม่ยอมรับว่าฉันป่วยเป็นซึมเศร้า

ฉันภาวนาทุกคืนว่าให้ฉันนอนหลับแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย

เพราะฉันเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยมากจริงๆ ถึงตรงนี้ก็อย่าพึ่งมาด่าว่ากันเลย

เพราะขีดจำกัดของเราไม่เท่ากัน แต่ว่าเธอที่ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ ก็ยินดีด้วยนะถ้าเหนื่อยก็พัก

อย่ากดดันตัวเองมากเกินไปหละ แล้วก็ไม่มีใครมีสิทธิ์มาตัดสินคุณค่าในตัวเธอหรอกนะ

นี่ฉันชักจะพูดคนเดียวมากเกินไปแล้วนะเนี่ย  อ่านนิยายต่อดีกว่า

ในขณะที่เนื้อเรื่องในตอนสุดท้ายที่เจ้าหญิงเกรต้าแห่งคามาลิด กำลังจะโดนตัดสินโทษประหาณ จู่ๆน้ำตาของฉันก็ดันไหลออกมา ในหัวใจมันเจ็บปวดไปหมด ไม่ใช่เพราะสงสารเกรต้า

จริงๆแล้วเกรต้าเธอควรได้รับโทษนี้แล้วเพราะเธอฆ่าคนมากมายเหลือเกิน

แต่เธอดันใช้อำนาจเจ้าหญิงที่เธอมีอย่างไร้คุณค่า เธอใช้เงินไปกับตัวเอง

ไม่เห็นหัวประชาชนที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก อีกทั้งยังเสพสมในกามกับอัศวินเป็นร้อย

นิสัยของเกรต้านั้นแย่เกินบรรยาย ทำไมกันนะ คนโง่อย่างเธอถึงได้เกิดมามีพร้อมทุกอย่างแบบนี้

ถ้าหากฉันเป็นเธอละก็ราษฎรในอาณาจักรคงไม่อดตาย ประเทศคงไม่ล่มสลายถ้าหากฉันมีอำนาจ เงินทอง ทุกอย่างแบบเธอ ฉันจะเปลี่ยนมันให้ดีขึ้นเอง

ความรักนะไม่ต้องร้องขอด้วยซ้ำเดี๋ยวทุกคนก็รักเธอที่ทำถูกต้องเองนั่นแหละ ได้แต่อ่านไปอนาถใจไป

เกรต้าไม่น่าหลงผิดเลยแม้ว่าเธออาจจะเลวโดยสันดานแล้วก็เถอะ ได้โปรด ขอให้ฉันได้มีโอกาสได้เกิดเป็นเกรต้าทีเถอะ ได้โปรด ได้โปรด... แล้วภาพก็ตัดไป

ฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้าอีกครั้ง พร้อมกับเสียงที่ไม่คุ้นเคย หรือว่าฉันจะ...

"แย่ละ แปดโมงแล้ว!!!!" ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานพาร์ทไทม์ นี่ก็ผ่านมาปี กว่าแล้ว ฉันต้องเตรียมตัวเพื่อเข้ามหาลัย แต่งานก็ต้องทำเพื่อเก็บเงินส่งตัวเองเรียน ชีวิตมีแต่ความวุ่นวาย บ้านมีไว้สำหรับนอนร้องไห้และหลับไปเท่านั้น ฟังดูเศร้าๆแฮะ แต่ฉันก็ชินกับมันนิดหน่อยแล้วแหละ

ในที่สุดก็ได้เวลากลับบ้านเสียที ระหว่างทางไฟเขียวฉันรีบบิดคันเร่ง แต่เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น รถมอไซค์คันหนึ่งขับผ่าไฟแดงมาพอดี ฉันคงไม่รอดแน่ๆ

ตึ้งง!!!!!!

รถมอเตอร์ไซของฉันยังคงขับตรงไป อ้าวแล้วเสียงนั้นดังมาจากไหน พอหันไปก็พบว่ามอเตอร์ไซคันนั้นชนกับรถกระบะที่กำลังเลี้ยวโค้งพอดี อ่านี่ฉันโชคดีสินะ อย่างน้อยศพก็ยังสวยแหละ

แต่พอกลับมาถึงบ้านฉันก็ต้องพบเจอกับความเจ็บปวดอย่างหาที่สุดไม่ได้ ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอเสียหน่อยแต่ว่าถ้าจะบ่อยขนาดนี้ฆ่าให้ตายเลยเสียดีกว่า

เรื่องเดิมคือเรื่องหนี้สิน ฉันได้ยินเรื่องที่เขาจะขายฉันให้เจ้าหนี้ ไม่กลัวกฎหมายกันรึไง ฉันพยายามทำงานทุกอย่าง หาเงินทุกทางแล้วนะ แต่ดูสิ่งที่พวกคุณทำกับฉันสิฉันจะไม่ถามหาความเป็นพ่อแม่จากคุณหรอกฉันสงสัยมากกว่าว่าพวกคุณยังมีความเป็นคนอยู่ไหม! ในคืนนั้นฉันตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยยานอนหลับ หมดกระปุก ถ้าหากโชคดีฉันคงตายแต่ถ้าโชคร้ายฉันก็คงถูกขาย และไม่ว่าจะทางไหนฉันก็คิดว่าแม้เลือกเกิดไม่ได้ก็ขอให้ฉันได้เลือกตายด้วยตัวเองเถอะค่ะ ฮึก ลาก่อนไอ้ชีวิตเฮงซวย