ตอนที่ 4 กลืนกิน (TW)(Hot นิดๆ)

ฉินอี้หยวนมองนางโจรผมดำริมฝีปากแดงระเรื่อ ที่ในเวลานี้อีกฝ่ายกำลังแย้มยิ้มให้เขา ท่าทางที่ดูเจ้าเล่ห์ของนางนั้นทำเอาชายหนุ่มรู้สึกแปลกๆ

"ข้าสวยหรือไม่" เสิ่นอีอีเอ่ยถาม

ฉินอี้หยวนพยักหน้าอย่างเหม่อลอย "สวย... สวยสิ…” เขาตอบไปตามใจนึกก่อนที่จะสะบัดศีรษะดึงสติคืนมา “อ๊ะ!...ไม่!... เจ้าไม่สวย!"

เสิ่นอีอีหลุดหัวเราะคิกคัก นิ้วมือเรียวพันรอบส่วนแข็งขืนที่ตั้งตระหง่านสู้หน้า "ตรงนี้มันลุกขึ้นมาแล้วนะเจ้าคะ"

มือของนางจับดาบมานาน ทำให้ฝ่ามือมีรอยด้านบางๆ ด้วยแรงนวดเพียงไม่นานก็ทำให้แก่นกายที่เกือบจะกำได้รอบนั้นขยายใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งเท่า

ในฐานะหัวหน้าโจรสาว เมื่อถึงเวลาต้องรุกก็ไม่ควรขลาดเขลา นางรู้ดีว่าฉินอี้หยวนเป็นบุรุษที่มีความรับผิดชอบ เหมือนกับตอนที่ในอนาคตเมื่อเขาได้เจอกับนางเอกที่ปลอมตัวเป็นชายเปลือยกายในสระน้ำก็ยินดีที่จะแต่งงานกับนาง

ดังนั้นในครั้งนี้หากนางทำขั้นตอนสุดท้ายของการแต่งงานนี้ให้เสร็จสิ้น ต่อให้เขาจะไม่ยินยอมเพียงใด พันธะระหว่างคนทั้งคู่ในชาตินี้ก็ไม่มีวันตัดขาดได้

เสิ่นอีอีมองเรือนร่างของชายหนุ่มอย่างละเอียด ถึงอีกฝ่ายจะเป็นเพียงบัณฑิตท่าทางอ่อนแอ ทว่ายามเมื่อปลดเปลื้องอาภรณ์ออกหมดสิ้น เขากลับมีมัดกล้ามเนื้อที่สมส่วนพอดิบพอดี ไม่หนาหรือผอมบางจนเกินไป

หลังจากมองจนพอใจแล้ว เสิ่นอีอีก็แยกขาออกคร่อมทับบนตัวของฉินอี้หยวน นางคว้าฝ่ามือของชายหนุ่มมากดลงบนทรวงอกอวบอิ่ม บังคับให้อีกฝ่ายคลึงนวดเป็นวงกลม ยอดปทุมถันสีแดงสดจมหายไปในนิ้วมือของเขา

ฉินอี้หยวนคิดว่าตนเองต้องป่วยแน่ๆ อุณหภูมิในร่างกายสูงจนน่ากลัว สัมผัสนุ่มลื่นที่ฝ่ามือนั้นราวกับมีแรงดึงดูดประหลาด ทั้งที่เขาตั้งใจจะชักมือออกแท้ๆ แต่ฝ่ามือกลับไม่รักดี มันขยับบีบเฟ้นเองเสียอย่างนั้น!

"นางโจรป่า เจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" เสิ่นอีอีพูดแล้วก็หันไปหยิบไหสุราที่หัวเตียงขึ้นมา ยกซดอึกใหญ่แล้วก้มลงจูบบุรุษใต้ร่าง ป้อนสุราที่มีกลิ่นหวานหอมแต่รสออกเผ็ดร้อนเข้าสู่ปากของเขา

ฉินอี้หยวนผู้ไม่สันทัดการดื่มสุรา ถูกรสเผ็ดร้อนนั้นเล่นงานจนสำลัก

เสิ่นอีอีไม่รอช้ามือหนึ่งประคองแก่นกายที่ตื่นตัวจนมีน้ำเหนียวใสปริ่ม ส่วนอีกมือหนึ่งแยกกลีบดอกไม้ที่เปียกแฉะของตนออก นางร่อนเอวส่ายวนหนึ่งรอบก่อนจะจับท่อนลำตั้งตรงที่กลางกายแล้วนั่งทับลงไป…

"ซี้ด..." แม้จะเป็นคนมีวรยุทธ์ แต่นางก็ยังไม่เคยผ่านมือชาย เพียงแค่ส่วนหัวแทรกซึมเข้าไป ความรู้สึกเจ็บปวดราวกับร่างกายจะฉีกขาดก็แล่นเข้าจู่โจม

เสิ่นอีอีกัดริมฝีปากแน่น ตัดใจทิ้งน้ำหนักลงไป พยายามผ่อนคลายร่างกายเพื่อกลืนกินจนสุดโคน

"อ่า!" ฉินอี้หยวนครางเสียงต่ำออกมา มือทั้งสองข้างกำแน่น ปกติบุรุษทั่วไปในวัยเท่ากันกับเขาล้วนเคยลิ้มรสกามารมณ์มานานแล้ว แต่ว่ามารดาที่ล่วงลับ คอยพร่ำสอนเขาเสมอว่าเรื่องนี้บั่นทอนร่างกายและจิตวิญญาณ เพื่อให้เขาทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการเรียน วันนี้จึงนับเป็นครั้งแรกที่เขาได้แนบเนื้อกับสตรี

เขาไม่เคยรู้เลยว่า แก่นกายที่ถูกโอบรัดด้วยส่วนอ่อนนุ่มที่คับแน่นของสตรีจะให้ความรู้สึกที่วิเศษเพียงนี้ เลือดทั่วร่างไหลเวียนไปยังส่วนที่น่าไม่อายตรงนั้น สมองของเขาหยุดสั่งการจนขาวโพลนไปหมด เขารู้สึกตื่นเต้นและมึนงงยิ่งกว่าตอนที่สอบติด ‘จวี่เหริน’ เมื่อปีก่อนเสียอีก!

ส่วนเสิ่นอีอีในตอนนี้ถึงกับอ่อนระทวยเพราะความเจ็บปวด นางด่าเขาในใจว่าเป็นเจ้าหนอนหนังสือแข็งทื่อ! แต่พอเห็นสีหน้าเคลิบเคลิ้มประหนึ่งขึ้นสวรรค์ของเขา นางก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา เมื่อผ่านพ้นความเจ็บปวดครั้งแรกไปได้ นางจึงค่อยๆ เริ่มขยับเอวโยกขึ้นโยกลง กลืนกินแก่นกายที่เต้นตุบๆ นั้นอย่างช้าๆ