บทที่ 7

ตอนเย็นได้ทิ้งรอยลึกไว้บนสเตลล่า เมื่อเธอมาถึงเมื่อวันก่อน ไม่แปลกใจเลยที่เธอรู้ว่ากางเกงในของเธอเปียกโชกไปหมด เธออยู่ในสภาพที่ตื่นเต้นตลอดทั้งคืน

ในตอนเช้า หยิบขยะออกมา รถของเธอจอดอยู่หน้าบ้าน และเธอพบกุญแจในกล่องจดหมายตามที่ตกลงกับคอริสเมื่อวานนี้ เขารักษาคำพูดของเขาเช่นเดียวกับทุกสิ่งที่เขาสัญญากับเธอ เธอรักด้านนั้นของเขา คนขับค่อนข้างแตกต่างจากเจ้านาย ค่อนข้างเข้มงวดและขรึม เขาร่าเริงมากขึ้นและทำให้เขาสบายใจทันทีแม้ว่าสถานการณ์จะลำบากใจก็ตาม

เธอยังรู้สึกรำคาญอย่างมากที่ถูกกีดกันความเพลิดเพลินเมื่อไปถึง แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจที่สุดคือความง่ายดายและรวดเร็วที่เธอเกือบจะได้มา...

เธอรู้อยู่แล้วว่าเขาได้มันมา เธอต้องการมันและเธอต้องการลองฝึกปฏิบัตินี้ ซึ่งทำให้เธอตื่นเต้นจนถึงจุดสูงสุด เมื่อเห็นหญิงสาวถูกมัด แขวนคอ และอยู่ในมือของชาย ทำให้เธอต้องการ เธอคงจะชอบที่จะพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ของเธอ เธอยังไม่รู้ว่าความเจ็บปวดจะเปลี่ยนเป็นความสุขในตัวเธอได้หรือไม่ แต่เธอบอกตัวเองว่าถ้าเธอไม่เลิก เธอก็หนีไปได้เสมอ ไม่ว่าในกรณีใดเธอจะถามเขา

เธอใช้เวลาทั้งวันไปกับการทำความสะอาดอพาร์ทเมนต์ตั้งแต่บนลงล่าง และนำสิ่งของของโดนัลด์ออกมาใส่กล่อง เขาจะต้องมารับพวกมันอย่างแน่นอน เธอบอกกับตัวเอง ค่ำคืนเริ่มร่วงหล่นเมื่อมันจบลง ความพยายามทำให้เธอหมดแรง เธอผล็อยหลับไปเหมือนก้อนหิน การพักผ่อนที่คู่ควร

เธอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างไป เธออาบน้ำ กินข้าวเช้า และดูโฆษณาหางานทางอินเทอร์เน็ต เธอยังคงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการจัดการและการเงินและประสบการณ์ในเครดิตของเธอ เธอต้องกลับเข้าสู่เส้นทางอย่างรวดเร็วและทำให้ชีวิตของเธอกลับมาเหมือนเดิม เพื่อพึ่งพาโดนัลด์ให้ได้มากที่สุด เธอไม่ต้องการให้เขาควบคุมเธออีกต่อไป

หลังจากการค้นคว้าอย่างไร้ผลเป็นเวลา 30 นาที เธอก็ตัดสินใจที่จะชงกาแฟให้ตัวเอง ระหว่างทางไปห้องครัว เธอได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังจึงหยิบขึ้นมาดู

- สวัสดี...

- คุณสมควรได้รับการลงโทษที่ไม่ปฏิบัติตามกฎของฉัน เสียงแหบแห้งของสก็อตต์กล่าว

“โอ้ แย่จัง” เธอพูดอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็จำได้ว่าเธอลืมอะไรไป

- สเตลล่า สิ่งที่คุณพูด เขาดุเธอเบาๆ จุ๊ๆ… คำพูดที่น่ารังเกียจแบบนี้ไม่ควรออกมาจากปากที่สวยงามของคุณ ฉันจะจดบันทึกไว้ในบันทึกการประชุมครั้งต่อไปของเรา

คำพูดในการประชุมครั้งต่อไปทำให้เธอยิ้มทันที เธอรีบไปหาเขาอีกครั้ง ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน นึกย้อนกลับไปถึงความทรงจำของคืนวันอังคาร

- เช้านี้คุณไม่ค่อยพูด... ฉันจะต้องจากคุณ แต่ฉันอยากได้ยินจากคุณก่อนที่จะวางสาย

- ได้ยินอะไรกันแน่?

- คุณฉลาด Stella ทำให้ฉันประหลาดใจ ฉันจะคิดตามคำพูดของคุณทั้งวัน

เธอรู้ว่าเขาต้องการอะไรโดยสัญชาตญาณด้วยซ้ำ แต่ความเย่อหยิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอทิ้งไว้นั้นกลายเป็นอุปสรรค เธอสามารถมอบตัวเองถึงจุดนี้ให้กับชายคนนี้ซึ่งเกือบจะเป็นคนแปลกหน้าได้หรือไม่? เธอไม่ต้องการหลีกหนีจากอิทธิพลของผู้ชายเหรอ?

อย่างไรก็ตาม เธอรู้ว่าเขาไม่เหมือนผู้ชายทุกคน เขาไม่ได้ทำสัญญาแปลกๆ กับเธอ และเขาเคารพและปฏิบัติต่อเธอด้วยความเคารพเสมอ เธอรู้สึกว่าสวยงามและต้องการกับเขา เหตุผลทั้งหมดนี้ทำให้ความภาคภูมิใจของเธอหายไป แม้ว่าเธอจะยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดหรืออย่างไร แต่เธอก็อยากเป็นของเขา...

- ฉันอยากเป็นของนาย เธอพูดอย่างง่ายดาย

- อา สเตลล่า ถ้าเธอรู้ว่าจะรีบแค่ไหน ฉันจะได้เจอเธออีกครั้ง เขาพูดหลังจากบ่นด้วยความพอใจ ฉันรับรองได้ว่าครั้งต่อไปที่คุณพูดคำเหล่านี้ คุณจะคุกเข่าต่อหน้าฉันหลังจากที่ดูดนมฉันไปแล้ว

คำพูดของเขาที่ดูดิบๆ แต่แฝงไปด้วยความเร่าร้อนนั้นทำให้สเตลล่ารู้สึกตื่นเต้น เธอรู้สึกว่าความชื้นชนะค่อยๆ จินตนาการถึงฉากนั้น

- ฉันจะส่งสำเนาสัญญาให้คุณทางอีเมลตามที่ตกลง อ่านอย่างระมัดระวัง ฉันจะโทรกลับหาคุณในเย็นวันศุกร์เพื่อที่เราจะได้แก้ไขการประชุม ขอให้มีความสุขนะ" เขาพูดก่อนจะวางสายโดยไม่รอคำตอบ

จนกระทั่งเขาวางสายสเตลล่าก็หน้าแดงหลังจากการอุทธรณ์ที่เร้าอารมณ์ที่สุด เขาอยู่ไกลจากเธอ แต่ด้วยเสียงของเขา เขามีผลกับเธอมากกว่ากาแฟ 10 แก้ว เธอจินตนาการถึงเขาในที่ทำงาน สวมสูทสั่งตัดอีกชุดหนึ่ง หรือกำลังเดินทางไปประชุม สเตลล่าสามารถจินตนาการได้อย่างง่ายดายว่าเขาเป็นผู้ชายประเภทที่ควบคุมชีวิตของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องงาน ฟื้นขึ้นมาจากการโทรเซอร์ไพรส์นี้ เธอกลับไปทำงาน ไม่นานนักเธอก็สงสัยว่าเขาได้หมายเลขโทรศัพท์ของเธอมาได้อย่างไร... แต่จากเขา ดูเหมือนจะไม่มีอะไรทำให้เธอประหลาดใจอีกต่อไป

สก็อตต์ตื่นขึ้นโดยไม่ได้รับข้อความจากผู้ยอมจำนนในอนาคต เขาถูกครอบงำด้วยความกลัว เธอหนีไปหรือเขาเขย่าเธอมากเกินไป? ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจตรวจสอบตัวเองและโทรหาเธอ เขารู้ว่าเขากำลังฝ่าฝืนกฎของเขา แต่เขาต้องทำ

เขาแปลกใจอะไรที่จะพบกับเสียงง่วงนอน? แต่ได้ยินแบบนั้นก็อดอมยิ้มไม่ได้ เขาเตือนเธอ เตือนเธอถึงการหลงลืมของเธอ และดุเธอสำหรับคำสบประมาทที่เธอเพิ่งพูดออกไป ด้วยความหยาบคายของเขา ใบหน้าของเขาแน่นขึ้น ถ้าเธออยู่ต่อหน้าเขา เธอคงเอามือไปจับที่ตูดของเธอแล้ว เขาไม่ยินดีกับคำพูดเช่นนี้ที่ออกมาจากปากของผู้ยอมจำนน เขากำลังคุยกับเธอทางโทรศัพท์เมื่อ Sonia มาถึงตามปกติโดยไม่เคาะประตู ทำให้เขานึกถึงมื้อเที่ยงที่ Cardiver Industries การสนทนาของพวกเขาต้องจบลงก่อนที่เขาจะออกไปล่าสัตว์ เขาเข้าประเด็นกับเธอ แต่เขาก็ไม่สงสัยในคำตอบของเธออีกต่อไป เขาแค่อยากฟังเพื่อความชัดเจน เขาทดสอบเธอตั้งแต่อยู่ในอารมณ์ล้อเล่น คำตอบของเธอทำให้เขาเริ่มลำบากและมีเสียงคำรามออกมาจากปากเพื่อยืนยันอาการของเขา เขาจึงรีบยุติการสนทนานี้เพื่อดูแลปัญหาเล็กน้อยของเขา เขาไม่สามารถไปประชุมแบบนี้ได้ จากนั้นเขาก็บอกตัวเองว่าเขาควรจะเย็ดเธอในวันอังคารเพื่อหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเช่นนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ ครั้งต่อไปที่พวกเขาพบกัน เขาจะเย็ดเธอ หนักพอและนานพอที่จะทำให้ความตึงเครียดทางเพศของเขาคลายลงและหมายปองเธอ เธอจะเป็นของเขาเท่านั้น...