บทที่ 4

หญิงสาวสองคนข้ามทางเข้าและพบว่าตัวเองอยู่ในห้องโถง สเตลล่ามองดูโครงสร้างภายในด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง ด้านชนบทของสถานที่ยังได้รับการเก็บรักษาไว้สำหรับเพดาน แสงไฟสลัวกระจายไปทั่วทำให้สถานที่นี้น่าสัมผัสมาก สีอยู่ในเฉดสีแดงและดำที่เด่นชัดมาก... การจัดวางนั้นยอดเยี่ยมมาก เธอเดินตามผู้หญิงอีกคนซึ่งดูเหมือนจะประจำอยู่ที่นั้น พวกเขามาถึงอีกห้องหนึ่งที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก พื้นที่ขนาดใหญ่ มีผู้ชายใส่สูทและผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่มาก

- ดูเหมือนคุณไม่รู้จริงๆ ว่าเรามาทำอะไรที่นี่...

เสียงของหญิงสาวทำให้เธอกลับมายังโลก ตอนนี้รอยยิ้มหยอกล้อปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา แสดงถึงความสนุกสนานที่เธอสูญเสียสเตลล่าไป

- ไม่...

- ใครให้การ์ดคุณ

- สก็อต...

เธอสะดุ้งกับชื่อต้นและจ้องเขม็ง ราวกับว่าสเตลล่าทำผิดพลาด

- เขาต้องมาแล้ว ถ้ามา... เขาต้องอยู่ชั้นบนแน่ๆ ฉันแนะนำให้คุณ คิตตี้ อยู่ที่บาร์และไม่ขยับไปไหน ถ้าคุณไม่อยากถูกกินดิบๆ เธอบอกเธอก่อนจะจูบเธอและเดินจากไปอย่างปลอดภัยและมั่นใจ

- ฉันขอทราบชื่อของคุณได้ไหม

สเตลล่าไม่สงสัยด้วยซ้ำว่าทำไมเธอถึงเริ่มใช้ที่อยู่ที่เป็นทางการ เธอดูไม่แก่กว่าเธอ แต่มีบางอย่างในตัวเธอที่ทำให้เราไม่รู้จักเธอ ชายแปลกหน้าหันมายิ้มให้เธอ...

- ยังไม่ใช่แมว แต่ถ้าคุณอยู่กับสก็อตต์ เราคงมีโอกาสได้เจอกันอีก เธอพูดหายไปในฝูงชนที่นั่น

เธอปล่อยให้สเตลล่าพูดไม่ออก จากนั้นเธอก็ไปที่บาร์ มีสติสัมปชัญญะกลับคืนมา เธอรู้สึกว่าถูกจ้องมองมาที่เธอและร่างกายของเธอในทุก ๆ ที่ที่เธอเคลื่อนไหว ซึ่งเธอไม่ชอบเลย เธอนั่งลงที่บาร์และสั่งน้ำมะนาวหนึ่งแก้ว เธอสำรวจผู้คนที่อยู่ด้วยความสนใจมากขึ้น มีชายและหญิงอายุต่างกัน เก้าอี้เท้าแขนและสายรัดมากมายวางอยู่ทั่วห้อง คู่รักหลายคู่ก่อตัวขึ้นบนโต๊ะ และพวกเขากำลังคุยกันอย่างเงียบๆ เธอคิดว่ามันเป็นเลานจ์คลับ ที่ซึ่งดนตรีแจ๊ซทำให้ได้ยินกันง่าย ๆ โดยไม่ได้ยินมากเกินไปเช่นกัน

- แก้วของคุณผู้หญิง

น้ำเสียงของบริกรทำให้เธอไม่สบายใจ เธอไม่คุ้นเคยกับการแสดงความเคารพเช่นนี้ ซึ่งไม่รอดพ้นบริกร.

- ครั้งแรกของคุณที่สโมสร?

- ใช่ เธอบอกว่าอาย...

- ค่อนข้างยอมจำนนเขาพูดด้วยเสียงต่ำ คุณกำลังมองหาใครสักคน?

- เอ่อ... ใช่ ผู้ชายที่ชื่อสกอตต์...

- Ohhhh บริกรผู้มีสายตาที่ลุกเป็นไฟกล่าว ทางเลือกที่ดีมากสำหรับการเริ่มต้น เมื่อพูดถึงหมาป่า เขากำลังมาข้างหลังคุณ บริกรกระซิบกับเธอ หนึ่งในสิบของคำพูดที่เธอเข้าใจก่อนจะหายตัวไป

- ยินดีที่ได้พบคุณอีกครั้ง...

เสียงแหบห้าว น่ากลัวมาก น่ากลัวมาก... เธอไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับมา เธอรู้สึกกระวนกระวายใจมาก ชายผู้นี้ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ แค่ได้ยินเสียงของเขา ความร้อนอ่อนๆ ก็แผดเผาช่องท้องส่วนล่างของเธอ สิ่งที่เธอไม่ได้รู้สึกมานาน

เธอหันกลับไปตกอยู่ในอาการมึนงง เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากต่อหน้าชายรูปงามตรงหน้าเธอ เขาหล่ออยู่แล้วเมื่อพบกัน ผมเปียกโชกและเหนียวเหนอะหนะบนใบหน้า แต่ก็สวยงาม แต่ไม่มีคำอธิบายว่าเขามีเสน่ห์เพียงใด

การแสดงออกบนใบหน้าของ Stella ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของ Scott เพิ่มมากขึ้น เขารู้ว่าเขามีอิทธิพลต่อเธอ เขามีความสุขมากเพราะผู้หญิงคนนี้ทำกับเขามากมาย

- เข้ามาใกล้ๆ เขาบอกเธออย่างหนักแน่น ยื่นมือให้เธอ

เขาต้องหักห้ามใจไม่ให้เธอกลัว เขาต้องการเธอมากเกินไป...

ราวกับถูกครอบงำด้วยเสียงและคำพูดของเขา เธอลุกจากที่นั่งเพื่อเข้าหาเขาโดยไม่ได้สังเกตน้ำเสียงที่มีอำนาจซึ่งเขาพูด เธออยู่บนดาวดวงอื่นแล้วและจินตนาการว่าค่ำคืนของเธอจะจบลงอย่างไร เมื่ออยู่ในระดับของเธอ เขาจับมือเธอและจูบมือของเธอ ก่อนจะวางมืออีกข้างไว้ที่เอวของเธอ

- คืนนี้คุณร้อนแรง เขากระซิบกับเธอ กลืนกินเธอด้วยสายตาของเขา เขาไม่ผิด; ผู้หญิงคนนี้งดงามมาก เธอมองไม่เห็น ตัวเธอเองอาจจะยังมองไม่เห็น แต่เขาเฝ้ามองเธอจากบันไดที่ทอดขึ้นไปชั้นบน เขาสังเกตเห็นท่าทางร้อนระอุที่เพื่อนร่วมงานบางคนมองเธอ สิ่งที่เขาไม่ชอบ... เขายังเห็นความลำบากใจของเธอและความเร็วที่เธอไปที่บาร์ มาคุยกันเถอะ เขาบอกเธอแล้วพาเธอไปที่ห้องรับรองแห่งหนึ่งที่เตรียมไว้สำหรับโอกาสนี้

เธอปล่อยให้ตัวเองถูกชักจูงไปโดยเชื่อใจเขาอย่างเต็มที่ เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่เคียงข้างเขา สัมผัสได้ถึงสัมผัสของเขาและสูดกลิ่นของเขา มาถึงห้องนั่งเล่นห้องหนึ่งก็นั่งลง สก็อตต์กำลังจ้องมองมาที่เธอ และเธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะชอบสิ่งที่เขาเห็น ความใกล้ชิดกับชายคนนี้ทำให้เธอสับสนวุ่นวาย เธออายเกินกว่าจะมองตาเขาและมักจะหลบตา

- คุณเกลียดการเผชิญหน้า เขาพูดอย่างใจเย็น ฉันชอบที่จะเห็นคุณมองลงมา เขาสารภาพ

ซึ่งทำให้สเตลล่าเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ เขายิ้มก่อนที่จะสงสัยว่าเป็นความคิดที่ดีที่จะขอเธอแต่งงานหรือไม่

- คุณรู้ไหมว่าเราอยู่ที่ไหน สเตลล่า กลับมาทำงานอีกครั้งด้วยวิธีที่น่าเชื่อถือมาก

- ไม่... การจ้องมองของคู่สนทนาของเขาแข็งขึ้น ไม่... ครับท่าน เธอตอบราวกับสะท้อนกลับ

- เราอยู่ในคลับ BDSM เขาให้เวลาคำพูดของเขามีผลตามที่ต้องการ ฉันเป็นนายใหญ่และฉันจะไม่เอาชนะคนอื่น ฉันต้องการคุณเป็นตัวรอง