บทที่ 11

เช้าวันรุ่งขึ้น 9 โมงเช้า

สเตลล่าตื่นขึ้นมาอย่างสบายและยิ้มกว้าง โชคไม่ดีที่สิ่งนี้มัวหมองเพราะไม่มีดอมอยู่เคียงข้างเธอ เธอลุกขึ้นเพื่อไปที่ห้องนั่งเล่นมองหาร่องรอยของสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ แต่ก็ไม่ได้มากไปกว่าความทรงจำที่ชัดเจนของเธอที่จะหวนนึกถึงความรู้สึกอร่อยของวันก่อน การ์ดอยู่บนโต๊ะในห้องอาหาร เธอเข้าใกล้และดมกลิ่นของดอมที่เป็นผู้ชายและเป็นเอกลักษณ์ของเธอ ในการ์ดคำศัพท์ในการประดิษฐ์ตัวอักษรอย่างระมัดระวังที่สุด: . เธอเดินไปเปิดตู้เย็นที่พายอยู่เมื่อคืนนี้... เธอแปลกใจอะไรที่เห็นพายจากแม่พิมพ์ขนาด 30 ซม. เริ่มทำงานเกินครึ่งทาง เธอคิดกับตัวเองเพียงบางส่วนก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

ในสถานที่อื่นในเวลาเดียวกัน

สก็อตต์รอให้สเตลล่าหลับสนิทก่อนจะจากไป เขาลูบผมของเธอเป็นเวลานานและมองเธอด้วยความอ่อนโยน เขายืนอยู่หน้าประตูอพาร์ทเมนต์เพื่อรอให้ใครสักคนมาเปิดประตูให้เขา เขามีเวลากลับบ้านนอนนิดหน่อย อาบน้ำเย็น และแต่งตัวด้วยชุดกีฬา

หญิงสาวผมสีเข้มมาเปิดประตูให้เขาด้วยรอยยิ้มกว้าง เด็กสาวสวมชุดเบบี้ดอลโปร่งแสงซึ่งรัดหน้าอกของเธอจนมิด เผยให้เห็นหัวนมสีชมพูของเธอ เธอมองลงมาที่เขาก่อนจะหลีกทางให้เขาเข้าไปในอพาร์ตเมนต์

- สวัสดีไดอาน่า...

- สวัสดีท่านเธอตอบโดยวางตัวเองในท่ารอต่อหน้าเขา

สก็อตต์ชื่นชมท่าทางและลูบผมของเธอเบาๆ

- ลุกขึ้น... อาจารย์ของคุณอยู่ที่ไหน?

- เขายังหลับอยู่ครับท่าน

คำตอบนั้นทำให้สก็อตขมวดคิ้ว หลังจากนั้นก็ไม่แปลกใจ หากมีสิ่งหนึ่งที่เขาไม่เห็นด้วยกับเพื่อน นั่นก็คือความสามารถของเขาที่จะลืมคำมั่นสัญญาที่ทำไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของตารางเวลา ผู้ยอมจำนนหนุ่มเห็นความรำคาญอย่างชัดเจนปรากฏบนใบหน้าตรงข้ามของเธอ

- กรุณานั่งลง ฉันจะไปรับเขา ...

- ไม่จำเป็น เสียงเข้มกล่าว

ชายหนุ่มอีกคนมาถึงทางเข้าด้วยผมกระเซิงและสวมชุดกีฬา เขามีผมบลอนด์ ผิวสีแทนเล็กน้อย และสูงพอๆ กับสก็อตต์ หรืออาจจะเตี้ยกว่านั้นเล็กน้อย เขามีรอยยิ้มอวดดีบนใบหน้า ดีใจที่ทำให้เพื่อนอารมณ์ไม่ดี

- ฉันเห็นว่าคุณใช้ประโยชน์จากการเข้าพักในทะเลแคริบเบียน...

- ดวงอาทิตย์เป็นเพื่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน วันนี้คุณมาช้า...

- อ่า งั้นคุณก็ไม่ลืมหรอก เขาพูดพลางขมวดคิ้วข้างหนึ่ง

- ฉันสามารถ? คุณปลุกฉันด้วยถังน้ำเย็นสำหรับสิ่งนั้นแล้ว... พวกเขาจ้องหน้ากันอย่างดุเดือด คุณมีคืนที่ยาวนานฉันคิดว่า?

- เราจะคุยกันในรถของฉัน... เราจะไปสายเอสเตบัน เขาพูดก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังทางเข้า

- ไดอาน่า อย่ามาสาย กินข้าวให้อิ่ม ล้างจาน และปิดก่อนออกเดินทาง...

“ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว ฉันรู้หมดแล้ว” เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ไม่เห็นด้วย

เอสเตบันเดินไปหาผู้ยอมจำนนด้วยท่าทางคุกคาม

- วัดคำพูดของคุณสาว มีเพียงเด็กเหลือขอที่เอาแต่ใจเท่านั้นที่ตอบสนองแบบนั้น หากคุณต้องการแสดงว่าคุณเป็นผู้ใหญ่แล้ว ให้เริ่มด้วยการเติบโตอย่างมีอุปนิสัย เราจะจัดการคืนนี้เมื่อคุณกลับจากโรงเรียน เขาพูดอย่างไม่เกรงใจ

ความอัปยศอดสูต่อหน้าสกอตต์ทำให้ไดอาน่าอับอายและสับสนซ้ำเติมซึ่งขอโทษอย่างสุดซึ้ง แต่พวกเขาทุกคนรู้ที่นี่ว่าเอสเตบันจะไม่ลืมและปล่อยมันไป ในเวลาอันควร เธอจะตอบรับการกระทำของเธอเอง แก้มของเธอแดงระเรื่อจากเหตุการณ์นั้นทำให้พฤติกรรมแบบเด็ก ๆ กลับมา เธอจับขอบชุดของเธอขณะที่เธออยู่ไม่สุข เธอเองที่คิดเกี่ยวกับมัน เพิ่งตระหนักถึงความผิดพลาดของเธอ เธอไม่เพียงแค่ดูหมิ่น Dom ของเธอ แต่ยังต่อหน้าเพื่อนคนหนึ่งของเขาด้วย

- ฉันควรเพิ่มการลงโทษของคุณด้วยการไม่ตอบสนองต่อคำแนะนำที่ฉันเพิ่งให้คุณหรือไม่?

- ไม่มีนาย... เธอแก้ไขตัวเอง ใช่ครับ ผมได้พิจารณาความคิดเห็นของคุณแล้ว ขอให้เป็นวันที่ดี.

เธอกำลังจะหลีกหนีเพื่อไม่ให้อยู่ในสถานการณ์ที่เอสเตบันคว้าตัวเธอไว้ เขายิ้มให้เธอก่อนจะจูบเธออย่างเร่าร้อนต่อหน้าเพื่อนของเขา

- ตอนนี้ฉันเริ่มวันใหม่ได้แล้ว...

ทั้งคู่ออกจากอพาร์ตเมนต์เพื่อเข้าไปในรถเบนซ์ของสก็อตต์ เขาเริ่มต้นโดยไม่รอช้า หลังจากโทรศัพท์ไปหาซอนย่าเพื่อเลื่อนการนัดหมายครั้งหนึ่งของเขา

- ไดอาน่าดูเครียดอย่างประหลาด สกอตต์บอกเพื่อนของเขา

- คุณพูดถูก... เธอไม่ได้อวดดีต่อหน้าคุณมานานแล้ว... เขาถอนหายใจด้วยความโมโห อาจเป็นเพราะช่วงใกล้สอบ อีก 2 อาทิตย์จะเรียนจบ...

- ใช่ บางที... ฉันจะคุยกับเธอให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้...

เอสเตบันและไดอาน่ารู้จักกันเมื่อพระองค์มีพระชนมายุ 17 พรรษา สกอตต์ไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์ของพวกเขาในตอนแรก แต่เห็นได้ชัดว่าเพื่อนของเขามองหาผู้ยอมจำนนของเขา เธอมีความก้าวหน้าอย่างมากตั้งแต่การประชุมของพวกเขา ไม่ใช่เรื่องยาก แต่วันนี้เธอเป็นความภาคภูมิใจของเอสเตบัน อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของพวกเขาทำให้เกิดปัญหามากมายสำหรับทั้งคู่ ครอบครัวของ Diana ปฏิเสธเด็กทันทีที่พวกเขารู้ธรรมชาติของความสัมพันธ์ของพวกเขา ไดอาน่าจึงอาศัยอยู่ที่บ้านของเธอเป็นเวลา 3 เดือน เอสเตบันค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์ แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเห็นผู้ยอมจำนนในสภาพที่โศกเศร้าและทุกข์ทรมานเช่นนี้ เขาบอกตัวเองในขณะนั้นว่าเขาควรฟังสก็อตต์และรอเสียงส่วนใหญ่ของเด็กน้อย แต่เขานึกภาพเธอกับผู้ชายคนอื่นไม่ออก และ 2 ปีในโรงเรียนมัธยมก็ค่อนข้างนาน

- พูดถึงการยอมจำนน ฉันเห็นคุณไปกับผู้หญิงคนหนึ่งเมื่อสิ้นสุดการแสดงของฉันที่คลับเมื่อวันอังคารที่แล้ว สก็อตต์สะดุ้งเล็กน้อย รู้จักเพื่อนของเขาเป็นอย่างดี เขารู้ว่าเขากำลังรอคำสารภาพที่ชัดเจนกว่านี้ เมฟยังบอกน่ารักเลยที่รัก...

รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของสก็อตต์ เชื่อมโยงกับความทรงจำที่เกี่ยวข้องกับสเตลล่าและค่ำคืนของพวกเขา...

- ชื่อของเธอคือ สเตลล่า... เราเพิ่งเซ็นสัญญาเมื่อวานนี้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น เราก็นอนด้วยกัน...

- ดังนั้น??

- ก็ไม่เลว...

- เท่านั้น???

- เธอขาดความแข็งแกร่งเล็กน้อย ...

- โอ้ หยุด เราอยู่ระหว่างเรา... ฉันรู้จักคุณ ถ้าคุณพูดว่านั่นหมายถึงตอนที่เธอหายไปอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ได้อยู่รอบ?

- เธอกินเวลาหนึ่งรอบอย่างที่คุณพูด ...

- หลังจากนั้นคุณทำอย่างไร?

คำถามของเอสเตบันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เขารู้จักสก็อตต์และเป็นคนกลุ่มแรกๆ ที่รู้ว่าเพื่อนของเขามีพละกำลังที่บ้าคลั่ง... เขารู้ว่าคุณค่านี้มีความสำคัญต่อเขาเพียงใด... เขาเคยเล่นเซ็กส์หมู่ด้วยกันมาแล้ว ค่ำคืนที่เขาไม่มีวันลืม แต่สก็อตต์นั้น อยากจะให้หายไปหมดหัวใจ หากเจ้าตัวเล็กของเพื่อนเขากินเวลานาน และรู้ว่าเขาชอบรอจนถึงการเลิกราเมื่อเขาต้องการอะไรจริงๆ เขาคงมีน้ำกามเพิ่มอีกเป็นสองเท่าแน่...

- ฉันเสร็จด้วยมือเขายอมรับด้วยความสนุกสนาน เป็นเวลานานแล้วที่ฉันทำมัน... ฉันยังต้องการความช่วยเหลือจากคุณ เกี่ยวกับคดี...

- พูดคุณสนใจฉัน ...

- ฉันต้องการให้คุณทำวิจัยให้ฉันเกี่ยวกับการยอมจำนนใหม่ของฉัน เมื่อวานตอนที่เราเย็ดกัน ฉันสังเกตเห็นรอยบนตัวเธอ รวมทั้งรอยสีน้ำเงินด้วย สก็อตต์รู้สึกว่านี่ไม่ใช่ทั้งสถานที่หรือวันที่จะหาข้อมูลเพิ่มเติม เขาอาจจะปล้นเธอหรือทำให้เธอเสียสติ ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและฉันต้องจัดการสถานการณ์ด้วยตัวเองหรือไม่ ก่อนที่จะคุยกับเธอ...

- ฉันเข้าใจ ส่งชื่อและพิกัดของเธอมา ฉันจะโทรหานักสืบของฉันให้จัดการ

- ขอบคุณ เขาพูดโดยรู้ดีว่าเขาไว้ใจเอสเตบันได้เสมอ

ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงที่หมาย สก็อตต์จอดรถในโรงยิมซึ่งทั้งคู่แวะเวียนมาบ่อยๆ ที่แผนกต้อนรับหญิงสาวผิวสีอ่อนในชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามเผชิญหน้ากับพวกเขา เธอเป็นคนใหม่และไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับอพอลโล 2 คนในวันที่สองของเธอ เธอยิ้มให้พวกเขาอย่างดีที่สุดและรีบอวดทรัพย์สินของเธอ

- สวัสดีสุภาพบุรุษ... มีอะไรให้ช่วยไหม? พูดแล้วเราจะทำทุกอย่างให้เป็นที่พอใจและเป็นประโยชน์แก่ท่าน...

สก็อตเกลียดผู้หญิงที่ทำทุกอย่างเพื่อให้ผู้ชายสนใจ ไม่ใช่ว่าเขาดูถูกคนที่เป็นผู้นำ แต่เขาชอบความท้าทายและชอบคนที่ทำตัวไม่สามารถเข้าถึงได้ ดังนั้นการจ้องมองของเขาจึงยากที่สุดเกี่ยวกับผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา เด็กสาวตกใจเล็กน้อย แต่เอสเตบันเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เลวร้ายลง เขาจึงจัดการเรื่องนี้เอง

- ชัดเจนว่ามาจากสาวสวยคนนี้ ยินดีรับความช่วยเหลือทุกอย่าง เขาบอกเธอแล้วขยิบตาให้เธอก่อนจะดึงเพื่อนไปที่ยิมมวย แต่นั่นจะเป็นครั้งหน้า...

หญิงสาวหน้าแดงกับคำชมและความสนใจของสายสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ เธอรู้สึกผิดหวังที่ไม่ได้รับความสนใจจากคนอื่น ซึ่งตรงกับเกณฑ์ของเธออย่างสมบูรณ์แบบ แต่เธอก็ยังอยากจะมีโอกาส การจ้องมองของเขาทำให้ไม่มั่นคงอย่างแน่นอน แต่ก็ถอดเสื้อผ้าออกมากเช่นกัน

- คุณต้องการที่จะสลายเธอทันที Esteban ถามอย่างขบขัน

- คุณไม่อายที่จะจีบแบบนี้เหรอ?

- ไม่เลย... ไม่ใช่เพราะมีการจีบกันระหว่างเราจะมีอะไรมากกว่านั้น คุณรู้ไหมว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของฉันและของคุณเช่นกัน เมื่อก่อน...

รอยยิ้มซุกซนของเพื่อนทำให้สกอตต์รู้สึกผ่อนคลาย เห็นได้ชัดว่าเขาหยาบคายกับเธอเขาจะรีบขอโทษ

2 ชั่วโมงต่อมา

เซสชั่นได้รับการช่วยชีวิต เหนื่อยแต่ดีใจที่ได้ระบายออก สก็อตต์เดินไปอาบน้ำในขณะที่เอสเตบันซ้อมเสร็จ เขาจำได้ครึ่งทางว่าเขาต้องไปขอโทษหญิงสาวที่แผนกต้อนรับ เขาถอนหายใจเสียงดังก่อนจะไปที่นั่นและมองหาเธอ เขาไม่สามารถพบเธอได้ทุกที่ เขาจึงกลับไปอาบน้ำ เขาแปลกใจอะไรที่เห็นเธอยืนพิงกำแพงใกล้ทางเข้าห้องอาบน้ำชาย

- คุณกำลังรอใครสักคนอยู่หรือเปล่า?

- ขึ้นอยู่กับเธอพูดอย่างยั่วยวน สก็อตต์ใช้เวลาให้รายละเอียดกับเธอ โดยยอมรับว่าเธอมีสิ่งที่จะทำให้ผู้ชายคลั่งไคล้ มันขึ้นอยู่กับบุคคล...

- เขารู้โชคของเขาหรือไม่? เขาเข้าหาเธอด้วยความปรารถนาที่เพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ยกโทษให้ฉันสำหรับน้ำเสียงที่ทางเข้า

เขาเห็นรอยยิ้มของเขาเติบโตขึ้น ราวกับแน่ใจว่าสัมผัสได้ Inside Scott เป็นเรื่องตลก ...

- เอ่อ ฉันสงสัยว่า...

- รู้ว่าฉันจะรู้แทนเขา เขากระซิบกับเธอในทางกระตุ้นความรู้สึก เขาลูบไล้ต้นขาของเธอด้วยปลายนิ้วและประกบริมฝีปากกับเธอก่อนจะดึงออก ปล่อยให้เธอหอบ ห้องโดยสาร 5 เปลือยเปล่า...ไปรอฉันด้วย!

- เท่าไหร่ครับ....

“เงียบ” เขาบอกเธอ เอานิ้วปิดปากเธอแล้วจ้องเธอเบาๆ เขาถูการแข็งตัวของเขากับกางเกงออกกำลังกายของผู้หญิงเหนือเป้าของเขา ได้ยินเสียงเริ่มครวญครางที่เธอพยายามกลั้นไว้ แต่ก็ไม่ดังพอที่จะดึงดูดผู้คน ยิ่งกว่านั้น ในเวลานี้ แทบจะไม่มีใครอยู่ในห้องเลยด้วยซ้ำ มีคนอาบน้ำน้อยลงด้วยซ้ำ ตอนนี้พวกเขาอยู่คนเดียว สิ่งที่สกอตต์กำลังจะนำไปใช้ประโยชน์ อย่าให้ฉันพูดซ้ำ...เธอเสี่ยงตัดความอยากของฉัน...เอาเลย!

หญิงสาวถูกเปิดอย่างสมบูรณ์ เธอต้องการเขาและโหยหาเขา ดังนั้นเธอจึงเดินไปที่ห้องอาบน้ำชายโดยไม่ปริปากบ่นถึงน้ำเสียงที่เย่อหยิ่งของคำพูดสุดท้ายของคู่สนทนา นอกเหนือไปจากสิ่งอำนวยความสะดวกและอื่นๆ ผู้ชายคนนี้ เธอสามารถยื่นมือเข้าไปช่วยได้ เป็นภาพที่ดีและเธออยากจะยั้งใจไว้เหลือเกิน...

สก็อตต์จ้องไปที่เกมของเขาอย่างว่างเปล่าโดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาเสยผมก่อนที่จะเข้าร่วมการเกี่ยวเบ็ดครั้งต่อไปของเขา... เขาจำคำพูดของเอสเตบันได้ดีทีเดียว... เขาชอบเจ้าชู้ ไม่ใช่เพราะเขาต้องการขยายรายการล่าของเขาโดยเฉพาะ แต่เขาชอบที่จะรู้สึกถึงอำนาจอธิปไตยในเรื่องเพศและเสน่ห์ของเขา และเห็นผลของมันต่อเพศที่ยุติธรรมกว่า เขาสามารถทิ้งเหยื่อไว้ในอาการเซถลาได้ แต่เขาก็กล้าหาญและชอบทำตามสัญญาของเขา เขาสบตากับเอสเตบันที่กำลังส่ายหัว ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเขาติดตามการสนทนาด้วยความสนใจ เขายิ้มก่อนจะไปอาบน้ำเพื่อจัดการธุระให้เสร็จโดยเร็วที่สุด...