หุ้นส่วน

สนามบินสุวรรณภูมิ

นายหัวสิงหราชมองจ้องไปยังทางเดินผู้โดยสารขาออก ระหว่างนั้น เขาแชตข้อความ ส่งให้กับเมียสาวน้อยของเขาไปด้วย

พี่มากรุงเทพฯ สองสามวัน อยู่บ้านดีๆ นะครับ อยากพามาด้วยใจจะขาด แต่หนูอ่านหนังสือสอบ (สิงหราช)

ค่ะ (มาลีรินทร์)

ไม่ถามสักคำเหรอ ว่าพี่ทำไมอยู่นาน (สิงหราช)

พี่คิงไปรับเพื่อน ที่จะมาทำงานที่ร้าน บอกหนูแล้วนี่คะ (มาลีรินทร์)

ไม่หวงไม่หึงเหรอ ว่าทำไมพี่มานาน (สิงหราช)

โธ่...หวงก็ได้ค่ะ กลับมาเร็วๆ นะคะ อย่าเถลไถลล่ะ (มาลีรินทร์)

เขาก้มลงมองข้อความแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มันเขี้ยวเมียสาวที่อายุต่างจากเขาสิบกว่าปีมาก นายหัวหนุ่มไม่คิดมาก่อนว่าจะได้เมียเด็กขนาดนี้ แต่ก็มีไปแล้ว หลงเมียรักเมียมาก เมียนายหัวใครก็ห้ามแตะ เป็นอันรู้กันทั่วตรัง

“เฮ้...ไม่สนใจกันเลยนะ”

เสียงทักเป็นภาษาไทยแปร่งๆ เล็กน้อย ทำให้นายหัวหนุ่มเงยหน้าขึ้นมา แล้วพบกับหนุ่มรูปหล่อ นัยน์ตาสีเขียวจัดเหมือนมรกตน้ำงาม มองเขาพร้อมกับรอยยิ้ม เห็นรอยกดบุ๋มไปข้างหนึ่งที่แก้มของเขา จมูกโด่งเป็นสันสูงตามเผ่าพันธุ์ ริมฝีปากได้รูปสวย รูปหน้าของเขามีโหนกแก้มสูง รูปหน้าเหมือนเพชร ทำให้เห็นโครงหน้าชัดเจน ผมสีทองบลอนด์เข้ม หมอนี่เห็นทีไรก็มีเสน่ห์ไม่เปลี่ยน

“เอ้า มาถึงแล้วเหรอ”

เขาทักทายเพื่อนอย่างยินดี เร็กซ์ดึงสิงหราชเข้าไปกอด แม้นายหัวหนุ่มจะสูงถึง 185 เซนติเมตรและมีรูปร่างสูงใหญ่ แต่เร็กซ์ก็ดูตัวสูงใหญ่จนข่มให้สิงหราชเหมือนดูเพรียวกว่าที่เป็นมาก

“ขอฝากตัวด้วยละ บอส”

“บอสอะไรกันวะ” เขาหัวเราะตบไหล่เพื่อนเบาๆ

“มาช่วยงานกันมากกว่า หุ้นที่นายให้ไว้ กำลังแพร่พันธุ์เลยล่ะ”

สิงหราชขยิบตาให้กับเร็กซ์ หุ้นที่ว่าคือวัวพันธุ์ดีจากออสเตรเลีย จำนวนถึงสิบตัว เพื่อให้เขาได้ทดลองเพาะพันธุ์เลี้ยงดู

เร็กซ์หัวเราะ เขาส่งวัวมาให้เพื่อนฟรี แต่ใช้เงินตัวเองจ่ายให้กับบิดา บอกว่าเพื่อนขอซื้อ สิงหราชจะจ่ายเงินเขาก็ไม่ยอม บอกว่าเป็นหุ้นของเขาขอลงทุนด้วย ไว้ได้กำไรก็ค่อยปันผลส่งไปให้ทีหลัง

“เป็นยังไงบ้างล่ะ ฟาร์มของนาย”

“ฉันกำลังลองตลาด ขายกับคนที่ทำร้านเนื้อ แล้วก็มีทำร้านเอง พอร้านทำเสร็จตกแต่งแล้ว มันขาดเชฟมือดีๆ น่ะสิเลยติดต่อนายไป ไม่คิดว่านายจะตอบรับเร็วขนาดนี้”

“ได้โอกาสหนีออกจากบ้านน่ะ”

เร็กซ์ตอบติดตลก สิงหราชหรี่ตาแล้วมองหน้าเพื่อนสนิท ที่เขาพอจะรู้จักนิสัยใจคอในระดับหนึ่ง พื้นเพความเป็นมาของเร็กซ์

“ไหนว่าอกหัก คู่หมั้นหนีไปมีผัวมีลูก เพราะนายมัวแต่ยึกยัก”

“ก็...อะไรแบบนั้นแหละ” เร็กซ์หัวเราะ

“นายล่ะ? ไหนหวานใจที่อวดนักอวดหนา”

“คนนี้”

สิงหราชได้ทีอวดรูปเมีย แสดงความคลั่งรักพร้อมประกาศสุดๆ เร็กซ์เห็นหน้าสาวของเพื่อนแล้วขมวดคิ้วนิดๆ

“เฮ้...นายพรากผู้เยาว์เหรอคิง เมียนายอายุเท่าไหร่”

“ยี่สิบแล้ว”

ทดอายุให้น้อง จริงๆ น้องเลยสิบเก้ามาไม่กี่เดือน เขาเขินเวลาโดนล้อเรื่องมีเมียเด็กนี่ พวกนี้ก็ยังไงกันนะ ชอบล้อเขาเสียจริงจัง ไอ้มังกรก็อีกคน ร้องเพลงอำเขาอยู่ได้ทุกวี่วัน ไม่มีเมียเด็กมั่งก็แล้วไปวะ

“ผู้หญิงไทยน่ารัก สวย หาให้สักคนสิ”

เร็กซ์พูดทีเล่นทีจริง เพื่อนเสนอ สิงหราชเลยสนอง

“เอาไหมล่ะ ก่อนกลับบ้าน จะพาร่อนสักคืน”

“ก็ดีนะ”

เขากะไว้แล้วว่าเร็กซ์จะต้องขอแบบนี้ เลยขอเวลาเมียสาวน้อยว่าสักวันสองวันค่อยกลับและถือโอกาสพาเชฟหนุ่มลองตะลอนกินอาหารมิชลินในกรุงเทพฯดูด้วย จะได้รู้ว่าคนไทยชอบแบบไหน ยังไง เอาเผื่อไว้เป็นแนวทางในการรังสรรค์เมนูที่ร้าน

คืนนั้นเร็กซ์ไม่ได้นอนลำพัง ส่วนสิงหราชวีดีโอคลอกับเมียเด็กจนหลับไป