3

“อย่าเกร็งสิ ปล่อยตัวตามสบาย” เขาหยุดนิ่งให้เธอได้พักหายใจ พอเธอหายเกร็งเขาก็กดเข้าหาจนเกือบสุด เธออ้าปากค้างเพราะจุก รู้ตัวว่าโดนหลอก

“พี่ธันว์”

“มาให้พี่เอาบ่อยๆ พี่จะสอนให้ว่าต้องทำยังไง เดี๋ยวจะหายเจ็บไปเอง” เขากระซิบตรงริมหูก่อนที่สะโพกสอบจะเริ่มขับเคลื่อนขึ้นลงในร่องเสียว

เธอได้แต่ร้องครางสะท้านอยู่ใต้ร่างของเขา ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนตั้งตัวไม่ทัน

เมื่อทุกอย่างสงบลง พิมพ์อรนั่งนิ่งอยู่ข้างเขา มือกำชายเสื้อแน่น ความจริงย้อนกลับมากระแทกหัวใจ

“พี่ธันว์” เธอพูดเสียงสั่น

“พิมพ์มีคู่หมั้นแล้ว ถ้ามีคนรู้” เขาชะงัก ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ ยกมือขึ้นแตะปากของเธอเบา ๆ

“พี่รู้” น้ำเสียงเขาจริงจังขึ้น

“แล้วพี่ก็เป็นเพื่อนสนิทของคินด้วย” ความเงียบกลับมาอีกครั้ง คราวนี้หนักอึ้งกว่าเดิม ธันว์ยื่นมือมากุมมือเธอแน่น ไม่ใช่ด้วยความเร่าร้อน แต่ด้วยความรับผิดชอบ

“พี่ทำอะไรรับผิดชอบเสมอ” เขาพูดชัดเจน ที่ทำเพราะตั้งใจ ไม่ได้พลาดพลั้ง ดังนั้นเขาก็เตรียมรับผิดชอบเธออยู่แล้ว

“อย่าเพิ่งบอกใครนะคะ”

“แล้วแต่พิมพ์ แต่พี่จะไม่ยอมให้พิมพ์แต่งงานกับใครเด็ดขาด” พิมพ์อรพยักหน้า แม้หัวใจจะสั่นไหว แต่เธอตกเป็นของเขาแล้ว อีกทั้งยังไม่ได้รักคู่หมั้นหนุ่มด้วย อนาคตก็ต้องเลิกกัน ดังนั้นเธอก็อยากอยู่กับผู้ชายที่เป็นคนแรกและผู้ชายที่เป็นคนที่เธอแอบรักคนแรกในชีวิตเหมือนกัน

เธอรู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่ความเผลอไผล แต่เป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เธอยินยอมไปกับเขาเอง

“ครั้งหน้ามาหาพี่อีกไหม หรือว่าให้พี่ไปหา”

“พี่ธันว์ เดี๋ยวใครเห็นเข้า”

“จะพยายามไม่ให้เห็น พี่อยากแก้มือ ขอโทษที่ทำให้ครั้งแรกเจ็บขนาดนี้ ก็พิมพ์แคบเล็กเสียเหลือเกิน”

“จะบอกว่าของตัวเองใหญ่ยักษ์เหรอคะ”

“หรือไม่จริง” พูดไปแล้วก็ต้องหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู

“ไม่เคยช่วยตัวเองหรือแหย่นิ้วเล่นเลยเหรอ”

“ใครจะไปทำแบบนั้นกันล่ะคะ”

“แล้วเวลามีอารมณ์ทำยังไง”

“ไม่เคยมีอารมณ์อะไรแบบนั้นหรอกค่ะ” เธอโกหกคำโต มีอารมณ์ก็แค่เสียดสีถูไถเบาๆ แต่ไม่เคยแหย่อะไรเข้าไปในร่องเสียวเลย ไม่อย่างนั้นจะยังคับแน่นอยู่หรือไง เธอคิดไปหน้าแดงไป

“คราวหลังพี่จะสอนให้ช่วยตัวเอง ดีไหม”

“พี่ธันว์อะไรก็ไม่รู้”

“ไม่รู้จริงเหรอ ในนิยายก็บอกอยู่ว่าผู้หญิงมีวิธีการช่วยตัวเองตั้งหลายอย่าง ไม่อยากลองเหรอ”

“พิมพ์ เอ่อ... พิมพ์” เธออึกอักหน้าแดง

“อยากลองไหม”

“ก็อยากค่ะ” ตอบแล้วต้องก้มหน้าเขินอายอย่างที่สุด

“คนดีไม่ต้องอายหรอก เรื่องธรรมชาติ พี่จะสอนทุกอย่างที่พิมพ์ต้องการ ทำให้พิมพ์มีความสุขที่สุด” เขาเชยคางสาวขึ้นให้แหงนสบประสานสายตา ก่อนที่คนหน้านิ่งแต่สุดแสนจะหล่อเหลาจะก้มลงไปจุมพิตอย่างดูดดื่ม

พิมพ์อรหนีกลับบ้านเหมือนนักย่องเบา เพราะสำนึกว่าตัวเองทำผิดเล็กๆ ในใจ แม้จะโตแล้ว จะทำอะไรก็ได้ แต่การไปนอนกับเพื่อนของพี่ชายก็ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ เพราะเธอก็มีคู่หมั้นอยู่แล้ว

เธอปิดประตูห้องนอนเบา ๆ แผ่นหลังแนบกับบานไม้ หัวใจยังเต้นแรงไม่ยอมสงบ

ภาพในหัวไม่ยอมเลือนหาย กลิ่นกายของเขา อ้อมแขนที่อบอุ่น น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ยังวนเวียนอยู่ในโสตประสาท

“บ้าจัง ทำไมถึงได้เผลอคิดอะไรลามกขนาดนี้นะ” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะทรุดตัวลงบนเตียง

ร่างบางพลิกตะแคง ดึงหมอนมากอดแน่น ราวกับจะกลบความรู้สึกที่เอ่อล้นในอก แต่ยิ่งพยายามหักห้าม ความทรงจำกลับยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก

เธอหลับตา แล้วลืมขึ้นมาอย่างหงุดหงิด หัวใจไม่ยอมเชื่อฟังสมองเลยสักนิด มือเรียวเอื้อมไปหยิบมือถือบนหัวเตียง นิ้วเรียวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะเปิดแอปที่เธอรู้จักดี นิยายเรื่องโปรด นิยายอีโรติกที่เธออ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเขา พิมพ์อรกลืนน้ำลายลงคอติดหลายครั้ง ปลายนิ้วเลื่อนหน้าจอช้า ๆ ถ้อยคำคุ้นตาไหลผ่านสายตา ประโยคเดิม ๆ ที่เคยอ่านด้วยความเพลิดเพลิน วันนี้กลับให้ความรู้สึกแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

เธอรู้แล้วว่าใครเป็นคนเขียน รู้ว่าเบื้องหลังถ้อยคำเร่าร้อนเหล่านั้น คือผู้ชายคนเดียวกับที่ทำให้หัวใจเธอสั่นไหว

“เขาเขียนแบบนี้เพราะคิดถึงฉันอย่างนั้นเหรอ” พิมพ์คิดในใจ แก้มร้อนผ่าว ยิ่งอ่าน ภาพในหัวก็ยิ่งซ้อนทับกันไปหมด ระหว่างตัวอักษรบนหน้าจอกับสายตาและรอยยิ้มยั่วเย้าของธันว์

พิมพ์อรพลิกตัวไปมาซุกหน้าเข้ากับหมอน ขาเหยียดหดอย่างคนควบคุมตัวเองไม่อยู่

“หยุดได้แล้ว พิมพ์!” เธอบอกตัวเอง แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มเขิน ๆ ทั้งเขิน ทั้งคิดถึง ทั้งรู้สึกผิด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า เธอคือแฟนคลับของเขา ทั้งในฐานะนักเขียน และในฐานะผู้ชายที่เธอเผลอรักเข้าไปแล้ว

พิมพ์อรปิดมือถือในที่สุด หายใจลึก ๆ ก่อนจะมองเพดานห้อง

คืนนี้คงเป็นอีกคืน ที่เธอหลับไปพร้อมชื่อของเขา และความลับที่ต้องเก็บไว้ในหัวใจเพียงลำพัง

หลังจากวันที่แสนเร่าร้อนในตอนนั้น เธอก็ได้เจอกับเขาอีก ความสัมพันธ์คืบหน้าไปอย่างรวดเร็ว จนเธอเองก็ไม่รู้ตัว

“อื้อ... พี่ธันว์ เสียวจังค่ะ”