1
เล่ม 1 เร้นสวาท
กลิ่นอาหารยังอวลอยู่ทั่วบ้าน พิมพ์อรเดินทอดน่องสำรวจบ้านหลังใหญ่ที่ดัดแปลงเป็นร้านอาหารโฮมคุกกิ้งอย่างลงตัว พื้นไม้สีอ่อน เฟอร์นิเจอร์เรียบหรู แต่แฝงความอบอุ่น สมกับเจ้าของบ้านที่เรียนทำอาหารจบมาจากเมืองนอก
เจ้าของบ้านธันว์ วรเดช เพื่อนสนิทของพี่ชายเธอ และเป็นผู้ชายที่เธอแอบปลื้มมานานหลายปี เธอชอบผู้ชายทำอาหาร
“เดินดูได้ตามสบายนะพิมพ์ เผื่ออยากกินขนมอะไร เดี๋ยวพี่ลงไปข้างล่างก่อน” เสียงทุ้มอบอุ่นของเขาเอาพูดไว้ก่อนจะลับหายไป
พิมพ์อรพยักหน้ารับ มองเค้กรสต่างๆ แล้วถึงกับน้ำลายสอ โดยเฉพาะเค้กมะพร้าวอ่อนที่เธอชอบกินที่สุด
เธอชอบเวลาธันว์อยู่ในครัว มือใหญ่ที่จับมีดอย่างคล่องแคล่ว สีหน้าจริงจังเวลาชิมอาหาร และรอยยิ้มบาง ๆ ที่ทำให้เธอเผลอมองนานเกินไปเสียทุกครั้ง เดินไปเรื่อย ๆ จนมาหยุดหน้าห้องหนึ่ง
ประตูแง้มไว้เล็กน้อย พิมพ์อรชะงัก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะผลักมันเข้าไปเบา ๆ จึงพบว่าเป็นห้องทำงาน
โต๊ะไม้เรียบตั้งอยู่ริมหน้าต่าง มีโน้ตบุ๊กเปิดค้างเอาไว้ หน้าจอสว่างจ้า เหมือนเจ้าของเพิ่งลุกออกไปได้ไม่นาน
พิมพ์อรตั้งใจจะหันหลังกลับ แต่สายตากลับสะดุดกับตัวอักษรบนหน้าจอ
“ลมหายใจร้อนผ่าวกระซิบข้างใบหู ปลายนิ้วที่ไล้ตามแนวผิว ทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ”
พิมพ์อ้าปากค้าง นี่มันนิยายอีโรติก
เธอขยับเข้าไปใกล้หน้าจอโดยไม่รู้ตัว สายตากวาดอ่านประโยคต่อประโยคอย่างลืมหายใจ
สำนวนลื่นไหล ถ้อยคำเร่าร้อน แต่ไม่หยาบคาย เป็นสไตล์เดียวกับนักเขียนนิยายอีโรติกที่เธอแอบติดตามและอ่านแทบทุกเรื่อง
“ไม่จริง” เธอพึมพำเบา ๆ สายตาเลื่อนขึ้นไปด้านบนของไฟล์ เห็นชื่อนามปากกาที่คุ้นเคยจนหัวใจแทบหยุดเต้น
นักเขียนคนโปรดของเธอ คนที่เธอไม่เคยคิดว่าจะเป็นธันว์ เพื่อนพี่ชายของเธอ
พิมพ์อรยกมือปิดปาก ตัวชาไปทั้งร่าง สมองตีกันให้วุ่นวายไปหมด
เชฟหนุ่มสุขุม สุภาพ ทำอาหารเก่ง กับนักเขียนนิยายอีโรติกที่ถ่ายทอดอารมณ์เร่าร้อนได้ถึงใจ คือคนเดียวกันงั้นเหรอ
เธอกลืนน้ำลาย อ่านต่ออีกไม่กี่ย่อหน้า หัวใจเต้นแรง แก้มร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่ นี่มันนิยายตอนต่อไปที่เธอกำลังติดตามอ่านในเว็บอ่านนิยายออนไลน์นี่นา ขณะกำลังสนใจเนื้อหานิยายในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นหน้าห้อง
พิมพ์อรสะดุ้งสุดตัว มือรีบเอื้อมไปที่เมาส์เพื่อปิดหน้าจอแต่ไม่ทันเสียแล้ว
“พิมพ์” เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลัง เธอค่อย ๆ หันไปอย่างคนทำผิด สบเข้ากับสายตาของธันว์ที่มองเธอสลับกับหน้าจอคอมพิวเตอร์
ความเงียบปกคลุมทั่วห้อง หนักอึ้งและร้อนผ่าว สายตาของเขานิ่งลึก ไม่โกรธ แต่ก็ไม่อาจอ่านออกได้ง่าย ๆ หัวใจพิมพ์อรเต้นแรงจนแทบทะลุอก
เธอเพิ่งรู้ว่าผู้ชายที่เธอแอบปลื้มมาตลอด มีความลับที่เร่าร้อนกว่าที่เธอเคยจินตนาการเอาไว้เสียอีก ความลับของเชฟหนุ่ม ความเงียบในห้องทำงานตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก
พิมพ์ยืนตัวแข็ง มือเย็นเฉียบ สายตาของธันว์ยังคงจ้องที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ก่อนจะเลื่อนมาหาเธอช้า ๆ
“พิมพ์” เสียงทุ้มเอ่ยชื่อเธอเบา ๆ แต่หนักแน่น
“ขอโทษนะคะ พิมพ์ไม่ได้ตั้งใจจะแอบดู” เธอพูดเร็ว ๆ แก้มแดงจัด
“แอบดูอะไร” เขาเอ่ยถามเสียงทุ้ม ขณะเดินเข้าหาร่างน้อยที่ก้าวถอยหลังด้วยความประหม่า
“พิมพ์ไม่ได้ตั้งใจจะยุ่ง แค่เห็นมันเปิดค้างเอาไว้ แล้ว…” คำอธิบายขาดหาย เพราะธันว์เดินเข้ามาใกล้ ใกล้มากกว่าเดิม จนเธอรับรู้ถึงกลิ่นกายหอมสะอาด ๆ ปนกับกลิ่นอาหาร หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก
“อ่านไปถึงไหนแล้ว” เขาถามเสียงต่ำ สายตานุ่มลึกจนเธอใจสั่น พิมพ์อรเม้มริมฝีปาก ไม่กล้าสบตาคมกล้าของเขา
“พอจะรู้แล้วใช่ไหมว่าใครเขียน” ธันว์มองน้องสาวเพื่อนไม่วางตา
“พิมพ์เป็นแฟนคลับพี่นะคะ แต่ไม่รู้ว่าพี่เขียน เพราะเป็นนามปากกา ไม่ได้เปิดเผยตัวตน แล้วนามปากกานี้ก็ไม่เคยมีใครเห็นหน้าคนเขียนมาก่อน” เธอเอ่ยอย่างเขิน ๆ
“หื่นเหรอ”
“คะ”
“ชอบอ่านนิยายแนวนี้หื่นหรือไง”
“แล้วพี่ธันว์ล่ะคะ ชอบเขียนนิยายแนวนี้หื่นหรือคะ อุ๊ย!” เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง ไม่น่าไปย้อนเขาแบบนั้นเลย
“หือ...” เพื่อนพี่ชายหน้านิ่งของเธอครางออกมา เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย ท่าทีบ่งบอกถึงการล้อเลียน
“ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะยอกย้อนนะคะ” เธอทำหน้าเป็น
“แล้วอ่านเยอะ ทฤษฎีแน่น เคยหรือยังล่ะ” เขาไล้มือที่แก้มสาวเบา ๆ อย่างเร้าอารมณ์ นั่นทำให้เธอใจสั่น ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด
“ใคร ใครจะไปเคยกันล่ะคะ” เธอปัดมือเขาออกด้วยความเขินอาย
“มีคู่หมั้นแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไม หมอนั่นไม่เคยทำให้ครางบนเตียงบ้างเลยเหรอ”
“พี่ธันว์ลามกที่สุด” เธอต่อว่าเขา ทำท่าจะเดินหนี แต่เขาดึงรั้งแขนของเธอเอาไว้
“ก็เห็นหมอนั่นมีผู้หญิงมากมาย เธอรอดมาได้ยังไง”
“พิมพ์ไม่ได้ใจง่ายนะคะ ไม่รักก็ไม่ยอม”
“แสดงว่าไม่รักหมอนั่นเหรอ แล้วทำไมถึงยอมหมั้นล่ะ”
“พิมพ์ทำไปเพราะอยากช่วยครอบครัวน่ะค่ะ” เรื่องนี้คนนอกคนครอบครัวไม่รู้ เพราะเป็นเรื่องสำคัญ เธอช่วยบิดามารดาเรื่องธุรกิจเลยจำต้องหมั้นหมายในครั้งนี้ เพราะอีกฝ่ายอยากหมั้นกับเธอให้ได้ บอกว่าแอบรักเธอมานาน
