ซีรีย์รักนี้พี่ขอเหมา

324.0K · จบแล้ว
เฮียกังฟู
202
บท
376
ยอดวิว
7.0
การให้คะแนน

บทย่อ

เมื่อเขาเลือกแล้ว ไม่มีคำว่าเผลอใจ ไม่มีคำว่าลองรัก และไม่มีคำว่าเลิก ยกเว้นความตาย เขาคือผู้ชายที่มีทุกอย่าง ทั้งอำนาจ เงิน และอิทธิพลที่ไม่มีใครกล้าต่อกร แต่สิ่งเดียวที่เขาไม่เคยมีคือความคิดที่จะปล่อยผู้หญิงที่ตัวเองเลือกไป ความรักสำหรับเขามันไม่ใช่เรื่องของความสมัครใจ แต่มันคือการครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใคร คน ๆ นั้นก็ไม่มีทางเดินหนีออกจากชีวิตของเขาได้อีก หญิงสาวทุกคนที่เขาหมายปองจะต้องสั่นคลอนเมื่อเขาก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยน แต่ซ่อนความต้องการที่ชัดเจน ถึงแม้เธอจะใช้ความเย็นชาเป็นเกราะป้องกันตัวเองมาตลอดชีวิต แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับมาเฟียจอมโหดที่มองเธอเป็นเพียงแค่นางบำเรอ หรือเป็นแค่เมียลับ เป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครรู้ว่าเธอมีตัวตน และมันจะถูกซ่อนไว้ในโลกที่มีแค่เขาและเธอ ยิ่งเธอพยายามถอยห่าง เขายิ่งดึงเธอเข้าใกล้ จนความลับนั้นกลายเป็นพันธนาการที่ไม่มีวันหลุดพ้น ผู้หญิงทุกคนที่ถูกบังคับให้เข้ามาอยู่ในชีวิตของเขาโดยไม่มีสิทธิ์เลือก เธออาจคิดว่านี่คือโชคชะตาที่โหดร้าย แต่สำหรับเขา นี่คือสิ่งที่เขาตั้งใจจะครอบครองตั้งแต่แรก ผู้หญิงทั้งห้าคน อาจแตกต่างกันทั้งสถานะและหัวใจ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ ไม่มีใครหลุดพ้นจากเขาได้ยกเว้นเธอตายแล้วเท่านั้น

นิยายรักโรแมนติกมาเฟียโรงแรม/มหาลัย25+สัมพันธ์ครอบครัวรักต้องห้ามความสัมพันธ์ไม่ชัดเจนเย่อหยิ่ง

ตอนที่ 1 เธอคือกาแฟในยามเช้า

ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน อยากรักแม่หม้าย มีทั้งหมด 26 ตอน

ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน ปราบพยศคุณหนูจอมหยิ่ง มีทั้งหมด 27 ตอน

ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน คลั่งรักเมียลับ มีทั้งหมด 27 ตอน

ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน นางเอกของมาเฟีย มีทั้งหมด 29 ตอน

ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน นางบำเรอของมาเฟีย มีทั้งหมด 29 ตอน

อยากรักแม่หม้าย

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเรียกเด็กหนุ่มที่นอนหลับใหลอย่างมีความสุขให้รีบตื่นขึ้น เขาบิดขี้เกียจได้สักครู่จากการตื่นนอน แล้วพลางเหลือบไปเห็นนาฬิกาเป็นเวลาตีห้ายี่สิบ เด็กหนุ่มรีบสลัดความง่วงแล้วลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

เขารีบทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปเตรียมอาหารเช้าให้สาว ๆ ทั้งหลายที่ยังนอนหลับฝันดีกันอยู่ในห้อง

วันที่แม่ของชญานนท์ต้องจากเขาไปอย่างไม่มีวันกลับ ชีวิตของเขาก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที ชญานนท์นั้นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของคุณจิราวัฒน์ เลยทำให้เขาต้องแหกขี้ตาตื่นมาเตรียมอาหารเช้าให้ลูก ๆ ของเมียน้อยคุณพ่อในทุก ๆ เช้า คุณจิราวัฒน์ได้ไปรับราชการเป็นหัวหน้ากรมอุทยานอยู่ที่ต่างจังหวัด นาน ๆ ถึงจะได้กลับบ้านสักครั้ง

“แกรับปากกับพ่อแล้วนะ ว่าจะดูแลน้าฝ้ายและลูก ๆ ของน้าเค้าเป็นอย่างดี”

“ครับพ่อ”

“ดีมากลูก...เราน่ะเป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน”

“พ่อไปละ ทางนี้พ่อฝากด้วยนะ” จิราวัฒน์หันมาย้ำกับลูกชายก่อนจะก้าวขึ้นรถไป และคำสั่งเสียของบิดาก่อนที่จะเดินทางไปต่างจังหวัด ก็ทำให้ชญานนท์รีบรับปากกับบิดาทันที

“ครับ คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะทำหน้าที่แทนคุณพ่อให้ดีที่สุด”

ชญานนท์เข้าครัวเตรียมอาหารเช้าไปได้สักพัก เขาก็รู้สึกว่าข้างหลังของเขามีใครบางคนแอบยืนอยู่..... เขาจึงคิดจะแกล้งเธอกลับบ้าง เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของจิราภรแม่เลี้ยงของชญานนท์ และก็ไม่มีวันไหนเลยที่น้องพลอยจะไม่แกล้งชญานนท์ เขานึกไปถึงตอนเธอยังเด็ก ๆ เธอก็แกล้งเขาแบบนี้เป็นประจำ

“นี่แน่ะ! อยู่ตั้ง ม.2 แล้วนะยังเล่นเป็นเด็กๆ ไปได้” ชญานนท์หันหลังกลับอย่างรวดเร็วมาที่สาวน้อยเพื่อแกล้งให้เธอตกใจเล่น

“ว๊าย!! พี่เบสหนูตกใจนะ” เสียงน่ารักสดใสปนงอนนิดๆ ของเจ้าหญิงตัวน้อยในบ้านที่ร้องด้วยความตกใจ

“อ้าว! ก็พลอยจะแกล้งเข้ามาทำให้พี่ตกใจเหมือนเมื่อวานไม่ใช่เหรอจ๊ะ พี่ก็แกล้งกลับนะสิ จะโทษพี่ไม่ได้น้า”

“อะไรอ่า!!! หนูจะเข้ามาช่วยพี่เบสเตรียมอาหารเช้า พี่ยังมาแกล้งหนูอีกเหรอ” สาวน้อยมัธยมต้นเธอยืนกอดอกหันหลังให้คนที่แกล้งเธอ สงสัยเธอจะงอนชญานนท์จริง ๆ

ทุก ๆ วัน ในตอนเช้าจะเป็นหน้าที่ของชญานนท์ที่จะต้องทำอาหาร ส่วนตอนเย็นจะเป็นพลอยชมพูที่อาสารับหน้าที่นั้นเพราะอยากช่วยพี่ชายอย่างชญานนท์ และเธอก็ทำอาหารอร่อยซะด้วย และในบางวันพลอยชมพูก็จะตื่นมาช่วยชญานนท์ทำอาหารในตอนเช้าบ้างเป็นบางครั้งอย่างเช่นวันนี้ พลอยชมพูเธอจะไม่ค่อยเหมือนกับพวกพี่ ๆ ของเธอสักเท่าไหร่

“โอ๋ โอ๋ พี่ขอโทษน้า นะจ๊ะ” ชญานนท์เดินเข้าไปง้อเด็กสาวจากด้านหลังและพูดขอโทษเธอ

“แค่ขอโทษเหรอคะ” เด็กสาวยังไม่หายงอนชญานนท์ และเขาก็กำลังจะจุ๊บแก้มเธอเพื่อเป็นการขอโทษ แต่ลืมไปว่าเธอไม่ใช่เด็กประถมแล้วนี่น่า เขาจึงเปลี่ยนความตั้งใจนั้น

“งั้นเดี๋ยวเย็นนี้พี่ซื้อมาขนมมาฝาก โอเคมั้ย” เด็กสาวยังยืนนิ่งไม่ยอมพูดจาจึงทำให้ชญานนท์อดไม่ได้ที่จะหอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่

“อื้อ.....พี่เบส!!” พลอยชมพู หน้าแดงทันที เธอคงจะเขินอายเพราะตอนนี้ไม่ใช่เด็กน้อยคนนั้นอีกแล้ว ถึงแม้ตอนเด็กๆ เขากับเธอจะเคยเล่นและหอมแก้มกันเป็นประจำ แต่พอโตขึ้นชญานนท์ก็ไม่กล้าทำแบบนั้นอีกเลยจนกระทั่งเมื่อสักครู่

“หายงอนพี่ยังจ๊ะ”

“หายก็ได้ค่ะ งั้นเราไปเตรียมอาหารกันเถอะ” จากนั้นทั้งสองก็ช่วยกันเตรียมอาหารเช้าจนเสร็จ ชญานนท์เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาเป็นเวลาหกโมงเช้าพอดี และอาหารที่ช่วยกันทำก็เสร็จทันเวลาพอดี บังเอิญว่าวันนี้เขาตื่นสายไปหน่อย ปกติแล้วถ้าต้องทำคนเดียวเขาจะตื่นตีห้าตรง