ชอบแบบไหน

ร่างงามที่โอนอ่อนในอ้อมแขน กลิ่นหอมของหล่อน เนื้อนุ่มๆ ของหล่อน ทำให้อารมณ์หนุ่มทวีโหมราวกับไฟไหม้

หล่อนไม่ได้จูบตอบเขา ตัวแข็งทื่อเล็กน้อย กัลป์ละปากแล้วกระซิบเสียงพร่า...แนบกับปากงามอิ่มคู่นั้น

“กลัวฉันหรือ? คนสวย ไม่ต้องกลัว คืนนี้ฉันจะทำให้มันดี”

“คือ...ว่าหนู...”

เธอละล่ำละลักตอบเขาเสียงสั่นๆ เสียงนั้นฟังไพเราะมาก คืนนี้เขาได้ผู้หญิงสวย หอม นุ่มนิ่ม และเสียงหวานมาเชยชมสินะ แสงจากทีวีทำให้เขาเห็นหน้าเธอได้ไม่ค่อยชัดนัก แต่เค้าโครงนั้นก็บอกได้ว่าเธอสวยมาก สวยคม...ตาสวย ปากหวาน...หวานจนเขาอยากชิมอีก

“จูบตอบฉันสิ...เธอชอบแบบไหน บอกมาได้เลย เราจะทำมันแบบนั้นด้วยกัน”

“คือว่าหนู...” เธอเบิกตากว้างเล็กน้อย ใจเต้นระทึกในอ้อมอกเขา มือของเขาเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างเกือบเปลือยนั้น มือของเขาเลื่อนไปตรงไหน ก็เหมือนสร้างความร้อนลวกไปตรงนั้น กายสาวสะท้านไปด้วยสัมผัสของเขา...ถ้าเป็นเขามันก็ไม่เลวนักหรอก ในเมื่อเธอก็ทั้งรู้จักและแอบปลื้มเขาอยู่มาก

เขาเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาของเธอ อาจารย์หนุ่มใหญ่ หน้าตาหล่อเหลา มาดนิ่งขรึม เก่งกาจมีความสามารถด้วยการพาคณะนิสิตไปคว้ารางวัล มาทำให้มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง เขามีชื่อเสียงอยู่มาก และในชื่อเสียงหนึ่งในนั้นคือความเป็นคนรักครอบครัว ไม่เคยมีสาวไหนทำให้อาจารย์กัลป์หวั่นไหวได้ เขาเรียกลูกศิษย์แสบๆ ไปเทศนาด้วยซ้ำ

ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมาเป็นลูกค้าของเธอ...

“หนู? ...จริงสิ เราควรคุยกันก่อน” เขาหัวเราะเบาๆ แล้วกดให้เธอซบกับอกของเขา ท่าทางละมุนละไมนั้น ทำให้มิถุนาคลายอาการเกร็งและกลัวลง

“อายุเท่าไหร่...” คำถามแรก ทำให้มิถุนากะพริบตาปริบๆ ยาดาสอนเทคนิคให้หลายอย่าง แต่ยาดาไม่ได้บอก ว่าแขกอาจจะชวนคุยแบบนี้

“เอ่อ...ยะ ยี่สิบเอ็ดค่ะ”

เด็กมาก...เท่าบรรดาลูกศิษย์ของเขาเลย

สมองส่วนสามัญสำนึกกรีดเตือน กัลป์ย่นจมูกนิดๆ โอ...นี่เขาจะมาเสพสุข ไม่ใช่จะมาคิดอะไรแบบนี้

“ชื่ออะไร”

ถ้าบอกชื่อจริงไป เขาจะจำเธอได้ไหมนะ มิถุนาคิดในใจ แต่ชื่อของเธอก็...ไม่ใช่ชื่อเฉพาะอะไรนัก ใครก็ใช้ได้ แต่...อีกที เธอควรจะบอกชื่อเล่นดีกว่า เธอกลัวว่าเขาจะจำได้

“ชื่อนาค่ะ”

“ฉันชื่อกัลป์...” เขาแนะนำตัว เชยคางมนของเธอให้มองหน้าเขา มิถุนาทำตาปริบๆ แต่ก็ฝืนยิ้มอ่อนส่งให้กับเขา ความลังเลและขลาดกลัวในสายตาของเธอ ทำให้เขาฉงนใจสงสัยขึ้นมาแต่ก็เพียงแวบเดียว เพราะความปรารถนากำลังคุกรุ่น

“ไปที่เตียงกันเถอะนา...” เขาช้อนอุ้มเธอขึ้น ทำราวกับเจ้าบ่าวที่ทำกับเจ้าสาวในคืนส่งตัว มิถุนาคคล้องคอเขาแน่น ใจยิ่งเต้นระทึก แทบจะหายเมาเพราะความตื่นเต้นแล้วตอนนี้

แต่เธอไม่ได้กลัวเขา...

เขาวางเธอลงบนเตียง ในห้องนี้ไฟเปิดไว้สลัว ทำให้เขายิ่งเห็นเธอได้ชัดกว่าด้านนอกในไฟสีเหลืองนวล เธอสวมชุดชั้นในแสนเซ็กซี่ และทำให้ดูไร้เดียงสาปนเร่าร้อนไปด้วยพร้อมกัน ชุดลูกไม้สีขาวสะอาด มีถุงน่องยาว สวมสต๊อกกิ้ง กางเกงในเป็นแบบจีสตรีง สีขาวประดับทั้งชุดด้วยลูกไม้และริบบิ้นสีชมพู กัลป์ผละไปยืนข้างเตียงก่อนจะเริ่มปลดเปลื้องตัวเองออกจากเสื้อผ้า มือเขาสั่นเพราะความตื่นเต้นขณะที่ถอดเสื้อ สาวน้อยเองนั้นหยุดมองเขาไม่ได้จริงๆ เธอนอนเบิกตาตรงนั้น มองเขา จ้องเขา ที่กำลังเปลือยเมื่อเสื้อผ้าปลิวลงไปทีละชิ้น ทีละชิ้น จนชิ้นสุดท้ายคือกางเกงในสีขาวของเขาที่แนบไปกับบางส่วนที่นูนเด่นออกมาเป็นลำเห็นชัดเจน

โอ...

หน้าของเธอแดงก่ำ เขายังคงไม่ถอดมันออก เขามองกวาดไปยังเรือนร่างงดงามสุดจะเร้าใจของเธอไปด้วยขณะที่เปลื้องเสื้อผ้า ตอนนี้นัยน์ตาของเขากำลังขุ่นข้นไปด้วยเปลวปรารถนา

เธอควรจะบอกเขาดีไหมว่าเธอยังไม่เคย?

แต่เขาประมูลเธอมาในราคาแพงลิบนี่...ก็แสดงว่าเขารู้อยู่แล้ว

มิถุนากัดริมฝีปาก ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยบอกเขา เมื่อเขากลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้งและกำลังก้มลงมาหาเธอ

“หนู ชอบแบบอ่อนโยน กรุณาหนูด้วยนะคะ”

เสียงหวานสั่นเล็กน้อย เมื่อปากของเขากำลังจะแตะปากเธอ

“ได้...ฉันจะทำแบบอ่อนโยน”

เขารับคำ ยิ้มนิดๆ และก้มลงทาบปากของเขากับปากเธอ...