ตอนที่หนึ่ง ตำราวสันต์ (NC)

ตอนที่หนึ่ง

ตำราวสันต์

“ออกแรงเร็วหน่อย”

“ได้ แม่นางน้อย ข้าจะเร่งขึ้นอีก”

มือเล็กที่เปิดตำราวสันต์กำแน่นเมื่ออ่านมาถึงคำบรรยายสั้นๆ ของหน้ากระดาษนี้ สายตาวาววับจดจ้องรูปวาดประกอบซึ่งเห็นสัดส่วนอะร้าอร่ามของทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวได้เด่นชัดถนัดตานัก

‘เซียงชุนอ้าย’ ซึ่งบัดนี้นั่งเปิดสาบเสื้อจนหลุดลุ่ยอยู่บนเตียงในห้องด้านใน อดก้มมองเรือนร่างของตนเองเพื่อเปรียบเทียบกับสตรีในภาพที่เห็นไม่ได้

อืม...ทรวงอก เหตุใดในภาพจึงใหญ่ล้นมือเช่นนั้น

แม้โดนบีบขยำด้วยสองมือยังล้นทะลักออกมาตามง่ามนิ้ว

ส่วนสองก้อนเต้าของนาง...

อืม...บีบขยำแล้ว...ล้นออกมาเล็กน้อยเท่านั้น

มือเล็กทดลองบีบก้อนเนื้ออวบอูมกลางอกของตนเองด้วยมือข้างหนึ่งแล้วค้างไว้ ขณะอีกมือคลายเชือกผูกกางเกงเพื่อก้มมองดูร่างกายส่วนด้านล่างของตนเอง

ส่วนกลางกายของหญิงสาวในรูปภาพ...เหตุใดยามแยกกว้างมองเห็นเป็นรูกลวงใหญ่จนแทบจะใส่ผลไม้เข้าไปได้ทั้งลูกเพียงนั้น

ส่วนของนาง...อืม...ก้มมองอย่างไรก็ไม่เห็นรูสักนิด เห็นแต่กลีบเนื้อมิดชิดกับเส้นขนดกดำ

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เซียงชุนอ้ายจึงอดลองใช้นิ้วแหวกกลางร่องกลีบของตนเองไม่ได้

เมื่อแตะโดนติ่งเนื้อที่โดดเด่นอยู่กึ่งกลาง ร่างบางจึงสะดุ้งเล็กน้อยด้วยเกิดความรู้สึกผิดแปลกจนขนลุก

ครั้นเลื่อนนิ้วเข้าลูบวนไปมาหลายครา ความรู้สึกจึงแปรเปลี่ยนไปอย่างไม่อาจคาดเดา

อื้อ...เหตุใด รู้สึกร้อนขึ้น

แล้ว...เจ้าติ่งเนื้อนี้ ยังแข็งแน่นขึ้นอีก

ไปๆ มาๆ นิ้วมือของนางจึงวนเวียนลูบลากจนรู้สึกได้ถึงน้ำฉ่ำแฉะที่ไหลออกมาช่วยให้การเคลื่อนไหวไหลลื่นยิ่งขึ้น

ครั้นลองอ้าขาให้กว้างขึ้นอีก จึงค่อยพบรูตรงกลางซึ่งสามารถแหย่นิ้วลงไป

เซียงชุนอ้ายขยับปรับเปลี่ยนท่าทางเป็นเงยหน้าพิงหมอนเพื่อเอนกายนอนให้ถนัด จากนั้นจึงยกขาข้างหนึ่งขึ้นตั้งบนเตียงเพื่อให้มือหนึ่งแหวกร่องกลีบ ขณะอีกมือลองส่งนิ้วเข้าสัมผัสร่องน้ำของตนเองและลูบลากไปทั่วกลีบเนื้อนุ่ม

ยามชักพานิ้วมือเข้าๆ ออกๆ ในร่องกลางกาย ความซ่านกระสันย่อมนำพากายสั่นสะท้านจนหลุดเสียงครางแผ่วเบาออกมาอย่างไม่รู้ตัว

“อื้อ...”

รู้สึกแปลกๆ ทั้งร้อน ทั้ง...เอ่อ...ดี